PG 75, col. 1153
et occasus : quae quidem lux post coelum ac terram et aerem facta fuit. Haec porro omnia,etquid-
λων ἁπάντων ποιηθέντων ὑπὸ τοῦ Λόγου, οὐδὲν ἂν
ἦν μεταξὺ Πατρός καὶ 1⁸ῑοῦ , ἀλλ’ ἀεὶ μὲν Πατὴρ 6
Θεὸς, ἀεὶ δὲ ὁ Υἱὸς σὺν Πατρί ' διὸ καὶ 6 εὐαγγελι-
στὴς, ι Ὲν ἀρχῇ ἦν ό Λόγος ι Καὶ 6 ἀπόστολος
Παῦλός φησι · ι ὐς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καὶ
χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ. a Kal. ἑτέρωθεν ·
ι ὐς ὲν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγή-
σατο τδ εἶναι ἴσα Θεῷ. ι Καὶ οὒτε ἐκεῖνος τδ ἦν ,
οὔτε οὗτος τὸ ῶν καὶ ὑπάρχων, ἐᾷ· ἐπειδὴ τὸν ἀεὶ
ὂντα κηρύττουσιν· οὗ χάριν καὶ μετ’ ὀλίγα 6 εὐαγ-
γελιστὴς , ι Ζωὴ ἦν, φησὶ, καὶὴ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν
ἀνθρώπων. ι Καὶ αὖθις ” r Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν,
ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κό-
σμον. ι Καὶ πάλιν · ι Ὁ μονογενὴς Υἱόςιό ὢν εἰς τὸν
κόλπον τοῦ Πατρός. ι Καὶ ὲν τῇ ἐπιστολῇ, ‹ '0 ἦν,
φησὶν , ἀπ’ ἀρχῆς. ι οὕτω θεολογεῖν ὑπὸ τοῦ θείου
Ilva-Juno; σὺν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐδιδάχθησαν
οἱ ἐξ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται τοῦ Λόγου γενό-
μενοι · διὸ οὐ συνηρίθμησαν τῇ κτίσει τὸν κτίσαντα ·
οὐ συνέταξαν τόν ποιητὴν τοῖς ποιήμασινο οὐδαμοῦ
κτίσμα τὸ τίμιον τοῦ Θεοῦ προσηγόρευσαν γέννημα ’
οὐδαμοῦ τὸ ἐγένετο συνέζευξαν τῇ Θεότητι · ἀλλ’ οὗ-
τος μὲν, ι Ἕν ἀρχῇ ἦν 6 Λόγος’ › οὐκ ὲν ἀρχῇ ό
Λόγος ἐγένετο. Ἐκεῖνος δὲ, «Ὧς ὢν ἀπαύγασμα τῆς
66511;. καὶ χαρακτὴρ τῆς ιέητοει--ιτάσεως⁸ ι οὐκ, ἐγέ-
νετο ἀπαύγασμα καὶ χαρακτήρ. Καὶ πάλιν ' ι Ὃς ἐν
μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , ι οὗ μορφὴ Θεοῦ γενόμενος,
ἀλλ’ ‹ ’Υπάρχων ἐν Θεοῦ μορφῇ. ι Καὶ ἑτέρωθι·
ι ’⁷ος ἔστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, ι οὐκ εἶπεν,
ὃς ἐγένετο εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, ἀλλ’, ὃς ἐστίν.
Dei. ι Et alibi: ε Qui est imago Dei invisibilis ". › Non dixit :qui factus est imago Dei invisibilis,sed,
qui est.
Z'. Ἀπόδειξις ἐκ (ἵει-λαιᾶς, ὅτι ἀΐδιος ὁ
or.
ος.
οὓτω τῇ θεολογὶᾳ. πανταχοῦ συνέζευκται τὺ ἥν,
καὶ τὸ ὢν, καὶ τὸ ὑπάρχων, καὶ τὸ ἔστιν · οὕτω τῷ
μεγάλῳ Μωῡσῇ ἑαυτὸν διαλεγόμενος προσηγόρευσεν·
ε Ἐγώ εἰμι 6 ὥν. ι Καὶ πάλιν· ‹ Τάδε ἐρεῖς τοῖς
υἱοῖς Ἰσραήλ· '0 ὢν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς.» ’Ότι
δὲ τοῦ Υῐοῦ ταῦτα τὰ ῥήματα, καὶ αὐτοὶ μὲν μαρτυ-
ροῦσι τῆς βλασφημίας οἱ πρόμαχοι, ἁχώρητον μὲν τδν
Πατέρα λέγοντες, pssimi! δὲ τοῦ Πατρός καὶ τῆς κτί-
σεως τὸν Υἰὶν ἀποκαλοῦντες, καὶ φάσκοντες αὑτὸν
τοῖς πατριάρχαις καὶ τοῖς προφήταις ὀφθῆναί τε καὶ
διαλεχθῆναι· σαφῶς δὲ ἡμᾶς αὐτὸς 6 Θεὸς Λόγος
διδάσκει διὰ. Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγων· ι Ἐν
ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ⁵ ἑν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ δια-
θήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ, καὶ τῷ οἴκῳ Ἰούδα διαθή-
κην καινὴν, οὺ κατὰ τὴν διαθήκην ἢν διεθέμην τοῖς
πατράσιν αὐτῶν ὲν ἡμέραις ἐπιλαόομένου μου τῆς
χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ τῆς Αἰγύπτου. ι
τιιιβικ. 1,-5. ’ξ Philipp. ιι, 6.Π¹ Joan. ι, 4, ’
⁸ Exod. nl, Η. ⁷ Jerenl. xxv, 51.
λων ἁπάντων ποιηθέντων ὑπὸ τοῦ Λόγου, οὐδὲν ἂν
ἦν μεταξὺ Πατρός καὶ 1⁸ῑοῦ , ἀλλ’ ἀεὶ μὲν Πατὴρ 6
Θεὸς, ἀεὶ δὲ ὁ Υἱὸς σὺν Πατρί ' διὸ καὶ 6 εὐαγγελι-
στὴς, ι Ὲν ἀρχῇ ἦν ό Λόγος ι Καὶ 6 ἀπόστολος
Παῦλός φησι · ι ὐς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καὶ
χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ. a Kal. ἑτέρωθεν ·
ι ὐς ὲν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγή-
σατο τδ εἶναι ἴσα Θεῷ. ι Καὶ οὒτε ἐκεῖνος τδ ἦν ,
οὔτε οὗτος τὸ ῶν καὶ ὑπάρχων, ἐᾷ· ἐπειδὴ τὸν ἀεὶ
ὂντα κηρύττουσιν· οὗ χάριν καὶ μετ’ ὀλίγα 6 εὐαγ-
γελιστὴς , ι Ζωὴ ἦν, φησὶ, καὶὴ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν
ἀνθρώπων. ι Καὶ αὖθις ” r Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν,
ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κό-
σμον. ι Καὶ πάλιν · ι Ὁ μονογενὴς Υἱόςιό ὢν εἰς τὸν
κόλπον τοῦ Πατρός. ι Καὶ ὲν τῇ ἐπιστολῇ, ‹ '0 ἦν,
φησὶν , ἀπ’ ἀρχῆς. ι οὕτω θεολογεῖν ὑπὸ τοῦ θείου
Ilva-Juno; σὺν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐδιδάχθησαν
οἱ ἐξ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται τοῦ Λόγου γενό-
μενοι · διὸ οὐ συνηρίθμησαν τῇ κτίσει τὸν κτίσαντα ·
οὐ συνέταξαν τόν ποιητὴν τοῖς ποιήμασινο οὐδαμοῦ
κτίσμα τὸ τίμιον τοῦ Θεοῦ προσηγόρευσαν γέννημα ’
οὐδαμοῦ τὸ ἐγένετο συνέζευξαν τῇ Θεότητι · ἀλλ’ οὗ-
τος μὲν, ι Ἕν ἀρχῇ ἦν 6 Λόγος’ › οὐκ ὲν ἀρχῇ ό
Λόγος ἐγένετο. Ἐκεῖνος δὲ, «Ὧς ὢν ἀπαύγασμα τῆς
66511;. καὶ χαρακτὴρ τῆς ιέητοει--ιτάσεως⁸ ι οὐκ, ἐγέ-
νετο ἀπαύγασμα καὶ χαρακτήρ. Καὶ πάλιν ' ι Ὃς ἐν
μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , ι οὗ μορφὴ Θεοῦ γενόμενος,
ἀλλ’ ‹ ’Υπάρχων ἐν Θεοῦ μορφῇ. ι Καὶ ἑτέρωθι·
ι ’⁷ος ἔστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, ι οὐκ εἶπεν,
ὃς ἐγένετο εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, ἀλλ’, ὃς ἐστίν.
Dei. ι Et alibi: ε Qui est imago Dei invisibilis ". › Non dixit :qui factus est imago Dei invisibilis,sed,
qui est.
Z'. Ἀπόδειξις ἐκ (ἵει-λαιᾶς, ὅτι ἀΐδιος ὁ
or.
ος.
οὓτω τῇ θεολογὶᾳ. πανταχοῦ συνέζευκται τὺ ἥν,
καὶ τὸ ὢν, καὶ τὸ ὑπάρχων, καὶ τὸ ἔστιν · οὕτω τῷ
μεγάλῳ Μωῡσῇ ἑαυτὸν διαλεγόμενος προσηγόρευσεν·
ε Ἐγώ εἰμι 6 ὥν. ι Καὶ πάλιν· ‹ Τάδε ἐρεῖς τοῖς
υἱοῖς Ἰσραήλ· '0 ὢν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς.» ’Ότι
δὲ τοῦ Υῐοῦ ταῦτα τὰ ῥήματα, καὶ αὐτοὶ μὲν μαρτυ-
ροῦσι τῆς βλασφημίας οἱ πρόμαχοι, ἁχώρητον μὲν τδν
Πατέρα λέγοντες, pssimi! δὲ τοῦ Πατρός καὶ τῆς κτί-
σεως τὸν Υἰὶν ἀποκαλοῦντες, καὶ φάσκοντες αὑτὸν
τοῖς πατριάρχαις καὶ τοῖς προφήταις ὀφθῆναί τε καὶ
διαλεχθῆναι· σαφῶς δὲ ἡμᾶς αὐτὸς 6 Θεὸς Λόγος
διδάσκει διὰ. Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγων· ι Ἐν
ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ⁵ ἑν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ δια-
θήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ, καὶ τῷ οἴκῳ Ἰούδα διαθή-
κην καινὴν, οὺ κατὰ τὴν διαθήκην ἢν διεθέμην τοῖς
πατράσιν αὐτῶν ὲν ἡμέραις ἐπιλαόομένου μου τῆς
χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ τῆς Αἰγύπτου. ι
τιιιβικ. 1,-5. ’ξ Philipp. ιι, 6.Π¹ Joan. ι, 4, ’
⁸ Exod. nl, Η. ⁷ Jerenl. xxv, 51.