PG 75, col. 20
συμπαρήμην αὐτῷ. ›
AOI‘- ις’..
Περὶ ἀτὸιότητος Υίοῦ, καὶ ὅτι ἀμερίστως προ--
ἦλθεν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός.
ΔΟΓ. ῙΖ’.
Ὅτι τῶν τῇ κτίσει προσόντων οὐδὲν τῷ Υίῷ
πρόσεστι· διόπερ οὺ-κτίσμαι ό Υἱός.
ΔΟΓ. ΙΗ’.
Ὅτι μὴ ταυτὸν κτίσμα καὶ γέννημα, μηδὲ to
κτίζειν καὶ τὸ γεννᾶν ἐπὶ Θεοῦ.
ΛΟΓ. ῙΘ’.
Πρὸς τοὺς λέγοντας, ὅτι ὀ Υἱὸς οὐκ ἐστιν cum-
θινὸς Λόγος τοῦ Πατρὸς, ἀλλ’ ἕτερός τις napi”
αὑτὸν τῇ φύσει καὶο ξένος. Τὸ δὲ ἐντεῦθεν συν--
αγόμενον, ὅτι» καὶ ὀμοούσιος τῷ Πατρὶ, καὶ eius
ἔξωθεν, ἀλλ’ ἐκ τῆς οὐσίας ἐστὶν αὐτοῦ.
ΛΟΓ. Κ’.
Εὶς τὸ,ι Ὑπέμεινε σταυρὸν, αἰσχύνης καταφροι
νήσας* διὸ καὶ ό Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν, καὶ
ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομαυ ι ἐν
ᾧ σχόλια περὶ σαρκώσεως, τὸν αὐτὸν ἔχοντα·
νοῦν.
Εἰς τὸ, ι Ἐχαρίσατο αὐτῷ, s καὶ ι ’Υπερύψωο
σεν αὐτὸν, ι καὶ ὅσα τοιαῦταςλέγεοαι περὶ Χριο
στου.
Εἲς τὸ ἀποστολικὸν ,ῥητὸν τὸ λέγον, ς. Ἐκάθο
ισεν ἐν δεξιᾲ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς, τοσο-
ούτφ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων. ι
Παράθεσις ῥητῶν σημαίνουσα, ὅτι τὸ, ι κρείτ-
των, » τ’, θεία Γραεοὴ ἐπὶ τῶν πολὺ διεστηκότων
ἢ κατὰ τὸν τῆς φύσεως λόγον, ἢ κατὰ τὴν ἀξίαν
τίθησιν, ἢ κατὰ τὸ μέτρονιτῆς χάριτος.
Ἄλλο διηγηματικὸν, ὅτι τὸ, ι Κρείττων γεινά-
μενος τῶν ἀγγέλων, ι οὐκ οὐσιῶν εἰσφέρει σύγ..
κρισιν, ἀλλὰ· μᾶλλον διακονιῶν. Εἴρηται δὲ καὶ.
Παράθεσις ῥητῶν περὶ ἀνθρωπότητος Χριστοῦ,
καὶ λύσις ἑφεξῆς.
Ἄλλο ἐκ τῶν αὐτῶν, ὅτι καλὴ καὶ χρησιμωτάτη,
τῶν διακονιῶν ἡ σύγκρισις, τῆς τε τῶν ἀγγέλων
καὶ τοῦεΐίοῦ. τοῦ ι κρείττονος ι τὴν δύναμιν ἐρι
μηνεύουσα ’ πῶς γὰρ κρείττων ἀγγέλων ἐστὶ, καὶ
πόσον, ἐξ αὐτῶν γνωσόμεθαι
AOf. ΚΝ.
Εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ Ἀποστόλου, ιτ Κατανοήσατε
τόν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν
Ἰησοῦν, πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν. s Τὸ
δὲ συναγόμενον, ὅτι οὑ ποίημα οὐδὲ κτίσμα ό
Υἱός. “
ΛΟΓ. KB‘.
Εἰς τὸ, ι Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας
ἐκείνης οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οἱφα-
νῶν, οὐδὲ ό Υἱὸς, εἰ μὴ ό Πατὴρ μόνος. ι
ΛΟΓ. ΚΓ.
Εἰς τὸ, ιό Πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν Υίὸν, καὶ πάντα
AOI‘- ις’..
Περὶ ἀτὸιότητος Υίοῦ, καὶ ὅτι ἀμερίστως προ--
ἦλθεν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός.
ΔΟΓ. ῙΖ’.
Ὅτι τῶν τῇ κτίσει προσόντων οὐδὲν τῷ Υίῷ
πρόσεστι· διόπερ οὺ-κτίσμαι ό Υἱός.
ΔΟΓ. ΙΗ’.
Ὅτι μὴ ταυτὸν κτίσμα καὶ γέννημα, μηδὲ to
κτίζειν καὶ τὸ γεννᾶν ἐπὶ Θεοῦ.
ΛΟΓ. ῙΘ’.
Πρὸς τοὺς λέγοντας, ὅτι ὀ Υἱὸς οὐκ ἐστιν cum-
θινὸς Λόγος τοῦ Πατρὸς, ἀλλ’ ἕτερός τις napi”
αὑτὸν τῇ φύσει καὶο ξένος. Τὸ δὲ ἐντεῦθεν συν--
αγόμενον, ὅτι» καὶ ὀμοούσιος τῷ Πατρὶ, καὶ eius
ἔξωθεν, ἀλλ’ ἐκ τῆς οὐσίας ἐστὶν αὐτοῦ.
ΛΟΓ. Κ’.
Εὶς τὸ,ι Ὑπέμεινε σταυρὸν, αἰσχύνης καταφροι
νήσας* διὸ καὶ ό Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν, καὶ
ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομαυ ι ἐν
ᾧ σχόλια περὶ σαρκώσεως, τὸν αὐτὸν ἔχοντα·
νοῦν.
Εἰς τὸ, ι Ἐχαρίσατο αὐτῷ, s καὶ ι ’Υπερύψωο
σεν αὐτὸν, ι καὶ ὅσα τοιαῦταςλέγεοαι περὶ Χριο
στου.
Εἲς τὸ ἀποστολικὸν ,ῥητὸν τὸ λέγον, ς. Ἐκάθο
ισεν ἐν δεξιᾲ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς, τοσο-
ούτφ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων. ι
Παράθεσις ῥητῶν σημαίνουσα, ὅτι τὸ, ι κρείτ-
των, » τ’, θεία Γραεοὴ ἐπὶ τῶν πολὺ διεστηκότων
ἢ κατὰ τὸν τῆς φύσεως λόγον, ἢ κατὰ τὴν ἀξίαν
τίθησιν, ἢ κατὰ τὸ μέτρονιτῆς χάριτος.
Ἄλλο διηγηματικὸν, ὅτι τὸ, ι Κρείττων γεινά-
μενος τῶν ἀγγέλων, ι οὐκ οὐσιῶν εἰσφέρει σύγ..
κρισιν, ἀλλὰ· μᾶλλον διακονιῶν. Εἴρηται δὲ καὶ.
Παράθεσις ῥητῶν περὶ ἀνθρωπότητος Χριστοῦ,
καὶ λύσις ἑφεξῆς.
Ἄλλο ἐκ τῶν αὐτῶν, ὅτι καλὴ καὶ χρησιμωτάτη,
τῶν διακονιῶν ἡ σύγκρισις, τῆς τε τῶν ἀγγέλων
καὶ τοῦεΐίοῦ. τοῦ ι κρείττονος ι τὴν δύναμιν ἐρι
μηνεύουσα ’ πῶς γὰρ κρείττων ἀγγέλων ἐστὶ, καὶ
πόσον, ἐξ αὐτῶν γνωσόμεθαι
AOf. ΚΝ.
Εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ Ἀποστόλου, ιτ Κατανοήσατε
τόν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν
Ἰησοῦν, πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν. s Τὸ
δὲ συναγόμενον, ὅτι οὑ ποίημα οὐδὲ κτίσμα ό
Υἱός. “
ΛΟΓ. KB‘.
Εἰς τὸ, ι Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας
ἐκείνης οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οἱφα-
νῶν, οὐδὲ ό Υἱὸς, εἰ μὴ ό Πατὴρ μόνος. ι
ΛΟΓ. ΚΓ.
Εἰς τὸ, ιό Πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν Υίὸν, καὶ πάντα