PG 76, col. 1093
El γέγονεν ἡ ἀνάστασις ἤδη, ἢν ὁ προφήτης τε-
θέαται ὁ Ἐᾰεγιὺλ. ἡνίκα προσῆλθε ὀστοῦν
θέαται ὁ Ἰεζὲχιὴλ, ἡνίκα προσῆλθε
πρὸς dator?!) ita! ἁρμονίᾳ πρὸς apponitur, καζ
σάρξ, fail δέρμα, intepuere-gazae} πνξῦξζια, καὶ
ὥέέρη (infamous πληθύος, πολλῇς ἢ statera τῇς
μελλούσης καθολικῆς ἀποστάσεως ἔσεσθαι
Mentiar ἡμῖν ἡ θεία Γραφὴ ἐν ὀπτασίᾳ προ·
φητικῃ. ,
Τά τῶν πραγμάτων μεγάλα καὶ διά τὴν τοῦ περὶ
αὐτὰ θαύματος ὑπερϐολὴν ὲν ὑποψίαις ὄντα, τοῦ καὶ
ἀπισπθῆναι πρός τινων, οὐ διὰ μόνης ἀπαγγελίας
οἱ προφῆται κατά καιροὺς ἐδιδάσκοντο, τοῦ ἀγὶου
Πνεύμτος αὐτοῖς ὲναστράπτοντος τὴν ἑκάστου γνῶ· Β
σιν ’ ἀλλά γὰρ καὶ αὐτοῖς ἑώρων πράγμασιν, ἵνα πρὸ
τῶν ἄλλων αὐτοὶ πιστεύσαντες, διαθεῖεν αὐτὰ καὶ
τοῖς ἑτέροις. Τοίνυν 6 τῶν ὅλων Θεὸς καὶ τοὺς ἤδη
τεθνεῶτας ἐπὶ τῆς Βαϐυλωνίων ἐπαγγειλάμενος ἀνα-
κομίζειν εἰς Ἰερουσαλὴμ, οὐχὶ δήπου πάντως τὴν
ἰπὶ γῆς, ἀλλὰ τὴν ἀνω καὶ ὲν τοῖς ούρανοίςνοουμένην
ἔδειξεν ἐναργῶς τῷ προφήτῃ τὴν ἀνάστασιν, καὶ τίνα
τρόπον ἔσται κατά καιρούς· ἢν καὶ 6 θεσπέσιος Δαὸὶδ
πφανεφώνει λέγων περὶλὴμῶν, ἦτοι περὶ ἀνθρώπου
’παντός⁸ t ’Δποστρέψαντός σου τὸ πρόσωπον, ταρα-
χθήσονται, καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέφουσιν.
Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ
ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. ι Προσκεκρουκότες
μὲν γάρ ὲν ’Λδάμ διὰ τὴν παράϐασιν, ὲν ἀποστροφῇ c
γεγόναμεν παρὰ θεῷ. Καὶ ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας
εἰς τὸν ἑαυτῶν χοῦν ὑπεπρέψαμεν, ὲπάρατοι γεγο-
νότες. Ἔφη γάρ 6 Δημιουργὸς, ὅτι ι Γῆ εἴ, καὶ εἰς
γῆν ἁπελεύσῃ. ι Ἀλλ’ ὲν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς,
ὲν δυνάμει τοῦ ζωοποιοῦ Πνεύματος, ἐν Χριστῷ πάντας
ἐγερεῖ τοὺς νεκροὺς 6 Θεὸς καὶ Πατήρ. Ὅτι γὰρ
οὔπω τῶν νεκρῶν γέγονενὴ ἀνάστασις, ἀλλ’ ἔσται
κατά καιροὺς, πιστώσεται γράφων ὁ πάνσοφος Παῦ-
λος, ὅτι ι Περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν Ὑμέναιος
καὶ Ἀλέξανδρος, λέγοντες ἀνάστασιν ήδη γεγονέναι. s
ΕΞ δὲ 6 λέγων τοῦτο, τὴν ἐπὶ τῇ πίστει ναυαγίαν
ὑπομένει, δῆλον ἂν εἴη λοιπὸν ὅτι τὴν δύναμιν τῆς
ἀναστάσεως ὡς ὲν θεωρίᾳ προφητικῇ χρησίμως τε-
θέαται 6 μακάριος προφήτης Ἐζεχιήλ.
ΚΕΦΑΛ. .1’.
Πρὸς τοὺς ζητοῦντας, ει τῇ τοῦ ἀνρρερπου φύσρι
προσέθὴκέ τι παραγενόμενος άΧριοζτὸς ἐν
σαρκί ⁸ ita! πῶς κατ”εὶιιόνα Θεοῦ ό ἅνθρωπος.
Ὅτι δὲ πρόξενος παντὸς ἀγαθοῦ τῇ τοῦ ἀνθρώπου
φύσει γέγονε παραγενόμενος 6 Χριστὸς, τίς 6 μὴ
φάναι τολμῶν; ἢ τίς καταρνήσεται, καὶ ἀνόνητον
ἡμῖν γενέσθαι. φήσει τὴν εἰς τόνδε τὸν κόσμον ἀπο-
στολὴν αὐτοῦς Γέγονε μὲν γὰρ κατ’ εἰκόνα τὴν πρὸς
αὐτὸν ἐν ἀρχαῖς 6 ἄνθρωπος, καὶ¹ ἡ φύσις ἦν ἔχουσα
ἐπιτηδείως πρὸς ἀνάληψιν παντὸς ἀγαθοῦ, καὶ εἰς
' ⁸³ Ezceh. xxxv", l seqq. ” Psal. cm. ‘29. 50-
θέαται ὁ Ἐᾰεγιὺλ. ἡνίκα προσῆλθε ὀστοῦν
θέαται ὁ Ἰεζὲχιὴλ, ἡνίκα προσῆλθε
πρὸς dator?!) ita! ἁρμονίᾳ πρὸς apponitur, καζ
σάρξ, fail δέρμα, intepuere-gazae} πνξῦξζια, καὶ
ὥέέρη (infamous πληθύος, πολλῇς ἢ statera τῇς
μελλούσης καθολικῆς ἀποστάσεως ἔσεσθαι
Mentiar ἡμῖν ἡ θεία Γραφὴ ἐν ὀπτασίᾳ προ·
φητικῃ. ,
Τά τῶν πραγμάτων μεγάλα καὶ διά τὴν τοῦ περὶ
αὐτὰ θαύματος ὑπερϐολὴν ὲν ὑποψίαις ὄντα, τοῦ καὶ
ἀπισπθῆναι πρός τινων, οὐ διὰ μόνης ἀπαγγελίας
οἱ προφῆται κατά καιροὺς ἐδιδάσκοντο, τοῦ ἀγὶου
Πνεύμτος αὐτοῖς ὲναστράπτοντος τὴν ἑκάστου γνῶ· Β
σιν ’ ἀλλά γὰρ καὶ αὐτοῖς ἑώρων πράγμασιν, ἵνα πρὸ
τῶν ἄλλων αὐτοὶ πιστεύσαντες, διαθεῖεν αὐτὰ καὶ
τοῖς ἑτέροις. Τοίνυν 6 τῶν ὅλων Θεὸς καὶ τοὺς ἤδη
τεθνεῶτας ἐπὶ τῆς Βαϐυλωνίων ἐπαγγειλάμενος ἀνα-
κομίζειν εἰς Ἰερουσαλὴμ, οὐχὶ δήπου πάντως τὴν
ἰπὶ γῆς, ἀλλὰ τὴν ἀνω καὶ ὲν τοῖς ούρανοίςνοουμένην
ἔδειξεν ἐναργῶς τῷ προφήτῃ τὴν ἀνάστασιν, καὶ τίνα
τρόπον ἔσται κατά καιρούς· ἢν καὶ 6 θεσπέσιος Δαὸὶδ
πφανεφώνει λέγων περὶλὴμῶν, ἦτοι περὶ ἀνθρώπου
’παντός⁸ t ’Δποστρέψαντός σου τὸ πρόσωπον, ταρα-
χθήσονται, καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέφουσιν.
Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ
ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. ι Προσκεκρουκότες
μὲν γάρ ὲν ’Λδάμ διὰ τὴν παράϐασιν, ὲν ἀποστροφῇ c
γεγόναμεν παρὰ θεῷ. Καὶ ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας
εἰς τὸν ἑαυτῶν χοῦν ὑπεπρέψαμεν, ὲπάρατοι γεγο-
νότες. Ἔφη γάρ 6 Δημιουργὸς, ὅτι ι Γῆ εἴ, καὶ εἰς
γῆν ἁπελεύσῃ. ι Ἀλλ’ ὲν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς,
ὲν δυνάμει τοῦ ζωοποιοῦ Πνεύματος, ἐν Χριστῷ πάντας
ἐγερεῖ τοὺς νεκροὺς 6 Θεὸς καὶ Πατήρ. Ὅτι γὰρ
οὔπω τῶν νεκρῶν γέγονενὴ ἀνάστασις, ἀλλ’ ἔσται
κατά καιροὺς, πιστώσεται γράφων ὁ πάνσοφος Παῦ-
λος, ὅτι ι Περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν Ὑμέναιος
καὶ Ἀλέξανδρος, λέγοντες ἀνάστασιν ήδη γεγονέναι. s
ΕΞ δὲ 6 λέγων τοῦτο, τὴν ἐπὶ τῇ πίστει ναυαγίαν
ὑπομένει, δῆλον ἂν εἴη λοιπὸν ὅτι τὴν δύναμιν τῆς
ἀναστάσεως ὡς ὲν θεωρίᾳ προφητικῇ χρησίμως τε-
θέαται 6 μακάριος προφήτης Ἐζεχιήλ.
ΚΕΦΑΛ. .1’.
Πρὸς τοὺς ζητοῦντας, ει τῇ τοῦ ἀνρρερπου φύσρι
προσέθὴκέ τι παραγενόμενος άΧριοζτὸς ἐν
σαρκί ⁸ ita! πῶς κατ”εὶιιόνα Θεοῦ ό ἅνθρωπος.
Ὅτι δὲ πρόξενος παντὸς ἀγαθοῦ τῇ τοῦ ἀνθρώπου
φύσει γέγονε παραγενόμενος 6 Χριστὸς, τίς 6 μὴ
φάναι τολμῶν; ἢ τίς καταρνήσεται, καὶ ἀνόνητον
ἡμῖν γενέσθαι. φήσει τὴν εἰς τόνδε τὸν κόσμον ἀπο-
στολὴν αὐτοῦς Γέγονε μὲν γὰρ κατ’ εἰκόνα τὴν πρὸς
αὐτὸν ἐν ἀρχαῖς 6 ἄνθρωπος, καὶ¹ ἡ φύσις ἦν ἔχουσα
ἐπιτηδείως πρὸς ἀνάληψιν παντὸς ἀγαθοῦ, καὶ εἰς
' ⁸³ Ezceh. xxxv", l seqq. ” Psal. cm. ‘29. 50-