PG 76, col. 1428
utique rem seipse indignam agere voluisset.
2. Idem Cyrillus in eodem libro.
Sed isti fortasse opinantes dicent Deum Verbum
convorsum quidem in carnem, sed non totum, nec
onmino, nec in. omnibus. Verumenimvero nonne
evitlenterinsauict si quis “dicere aut credere talia
velit? In primis aiunt Verbum haud se totum im-
mutasse vel conversionem passum : deinde eum li-
nibus circumscribunt, dicentes ipsum quantitate
contineri, loco cohiberi, sub definitionem cadere, et
cum aliis rebus conuumerari. Quomodo autem hi
adversarii ignorant, corpus quod sit divisionis Capax,
omnia semper pati, qua: singulm partes ejus pa-
tiuntur? Neque enim uni membrorum pati contiu—
geret, nisi universa corporis natura patiendo foret
obnoxia. Interim hi nos cogunt ad verba quoque
minime nobis spontanea descendere: sed venia prius
a Verbo Dei postulata, dicimus quod, si forte muta-
bilitas ab eo non esset aliena, neque illi impossibi-
lis ejus rei passio, utique ad Patrem quoque san-
ctmuque Spiritum vis hujus blasphemia perveniret:
tota est enim consubstantialis sanctissima Trinitas
et immutabilis. Quodnam vero robur infirmitati
nostra: impetraremus, si Deus aeque ac nos foret
inllrmus, atque in ea converti posset, qua: nobis
effari non licet, etiamsi ab aliis diserte dicta audi-
mus? Sed ι videte me, inquit Scriptura, quia ipse
sum, et non sum mutatus ’.λι Tum et divus Psal-
cceli:ipsi peribunt, tu autem permanes: ipsi vetc-
rasceut omnes ceu vestimentum, et tanquam pal-
lium invertes eos, et invertentur; sed tu idem es,
et anni tui non finientur ³. ι Animadverte igitur
quomodo edoctus a Deo Pmpheta, ad creatarum re-
rum naturam mutabilitatem amandat, cujus rei ar-
κατὰ Συνουσιαστῶν sexies recitetur in opusculis
Graecis a tne editis Script. ret. t. Vll, ppJO, 15,
27, 290, Q95, 302, cum brevibus ejus fragmentis,
quae partim cumbisa Joanne Catsariensi recitatis,
siastas scripserant etiam Diodorus Tarsensis et
Theodorus Mopsusteuus, testibus Facundo Her—
miaueusi lib. vttt, cap. 4. necnon Leontio ade.
Eutych. apud Canisiu‘m Antiq. lect. chnov. ι. l,
p. 59I, itemque apud me Spicil. Rom. t. Χ, part. tt,
pp. 87, 88. Denique etiam TheodotusAntiocheuus,
uti affirmant apud me tom. cit.p. 10 Anastasius
presbyter, et Leontius p. 154. Uno versiculo rem
definierat apud Tlteodui'etum dial. cit. ρ. 106 An_-'
tiochus Ptolemaidis : Μὴ συγχέῃς τὰςαφιρνσεις, καὶ
οὐ ναρκήσεις περὶ τὴν δίκονομίοιν · Noli natura:
confundere. et circa incarnationis mysteriuntm“
torpebis. Sedeuim tot olim et postea contra illam
luere-sim scriptis, ea nihilominus vivax residet apud
partemmaxititam §yrorum, Armeniorum, (Ethiopum
atque Coptorum. Tanta est praajudieii exautiquitate
suscepti tenacitas!
2. Idem Cyrillus in eodem libro.
Sed isti fortasse opinantes dicent Deum Verbum
convorsum quidem in carnem, sed non totum, nec
onmino, nec in. omnibus. Verumenimvero nonne
evitlenterinsauict si quis “dicere aut credere talia
velit? In primis aiunt Verbum haud se totum im-
mutasse vel conversionem passum : deinde eum li-
nibus circumscribunt, dicentes ipsum quantitate
contineri, loco cohiberi, sub definitionem cadere, et
cum aliis rebus conuumerari. Quomodo autem hi
adversarii ignorant, corpus quod sit divisionis Capax,
omnia semper pati, qua: singulm partes ejus pa-
tiuntur? Neque enim uni membrorum pati contiu—
geret, nisi universa corporis natura patiendo foret
obnoxia. Interim hi nos cogunt ad verba quoque
minime nobis spontanea descendere: sed venia prius
a Verbo Dei postulata, dicimus quod, si forte muta-
bilitas ab eo non esset aliena, neque illi impossibi-
lis ejus rei passio, utique ad Patrem quoque san-
ctmuque Spiritum vis hujus blasphemia perveniret:
tota est enim consubstantialis sanctissima Trinitas
et immutabilis. Quodnam vero robur infirmitati
nostra: impetraremus, si Deus aeque ac nos foret
inllrmus, atque in ea converti posset, qua: nobis
effari non licet, etiamsi ab aliis diserte dicta audi-
mus? Sed ι videte me, inquit Scriptura, quia ipse
sum, et non sum mutatus ’.λι Tum et divus Psal-
cceli:ipsi peribunt, tu autem permanes: ipsi vetc-
rasceut omnes ceu vestimentum, et tanquam pal-
lium invertes eos, et invertentur; sed tu idem es,
et anni tui non finientur ³. ι Animadverte igitur
quomodo edoctus a Deo Pmpheta, ad creatarum re-
rum naturam mutabilitatem amandat, cujus rei ar-
κατὰ Συνουσιαστῶν sexies recitetur in opusculis
Graecis a tne editis Script. ret. t. Vll, ppJO, 15,
27, 290, Q95, 302, cum brevibus ejus fragmentis,
quae partim cumbisa Joanne Catsariensi recitatis,
siastas scripserant etiam Diodorus Tarsensis et
Theodorus Mopsusteuus, testibus Facundo Her—
miaueusi lib. vttt, cap. 4. necnon Leontio ade.
Eutych. apud Canisiu‘m Antiq. lect. chnov. ι. l,
p. 59I, itemque apud me Spicil. Rom. t. Χ, part. tt,
pp. 87, 88. Denique etiam TheodotusAntiocheuus,
uti affirmant apud me tom. cit.p. 10 Anastasius
presbyter, et Leontius p. 154. Uno versiculo rem
definierat apud Tlteodui'etum dial. cit. ρ. 106 An_-'
tiochus Ptolemaidis : Μὴ συγχέῃς τὰςαφιρνσεις, καὶ
οὐ ναρκήσεις περὶ τὴν δίκονομίοιν · Noli natura:
confundere. et circa incarnationis mysteriuntm“
torpebis. Sedeuim tot olim et postea contra illam
luere-sim scriptis, ea nihilominus vivax residet apud
partemmaxititam §yrorum, Armeniorum, (Ethiopum
atque Coptorum. Tanta est praajudieii exautiquitate
suscepti tenacitas!