PG 77, col. 114
que non absque horrore dicitur: Assumptus una
cum assumente coexsistit Deus. Qui enim hoc modo
loquuntur, unum rursus Christum in duos dividunt,
et hominem per se seorsum, et Deum similiter per
se seorsum collocant, veramque unionem hac ra-
tione apertissime inficiantur. Secundum hanc enim
alter veluti in altero non simul adoretur, neque si-
mul cum altero Deus exsistit; sed unus idemque
72 Christus Iesus, unigenitusque Dei Filius animo
concipitur, qui una adoratione simul cum sua carne-
eolitur. Confitemur etiam ipsum unigenitum Dei Εἰς
lium ex Patre natum, etiamsi secundum propriam
naturam impassibilis sit, nostri tamen causa ωσι-ο.
tem in carne, secundum Scripturas, passum esse,
propriaeque carnis afllictiones, quas nimirum in
crucifixo corpore pertulit, citra ullam sui passio-
nem sibi ascivisse : gratia enim Dei mortem pro
onmibus gustavit“; nam etsi secundum naturam
et vita et mortuorum resurrectio exsisteret, pro-
prium tamen corpus ultro in mortem obtulit δ’.
Etenim quo, vi quadam arcana et admirabili, in
propria veluti in prima sua carne morte proculcata,
primogenitus ex mortuis ⁸ο, dormientiumque pri-
mitiae fieret δι, iterque humanae natura: ac reditum
ad incorruptionem muniret θ’, Dei gratia mortem
pro omnibus, ut modo aiebam, degustavit; et post
triduum vitae restitutus, infernum despoliavit.
Quamobrem licet mortuorum resurrectio per ho-
Quin illud quoque non possum hoc loco non ad-
jicere, nempe unigeniti Filii Dei, hoc est Jcsu Chri-
sti, mortcm, et ex mortuis resurrectionem annun-
tiantes", ejusdemque in ccelum assumptionem con-
fitentes, incruentum in Ecclesia sacrificium nos ce-.
lebrare, atque ad mysticas benedictiones accedere,
et sanctificari, utpote participes sacra: carnis ct pre-
tiosi sanguinis Christi omnium nostrum Salvatoris,
Neque enim illam ut carnem communem suscipi».
mus : absit hoc! neque rursus tanquam viri cujus-
piam sanctificati, aut dignitatis aequalitate Verbo
:onsociati, aut divinam inhabitationem sortiti, sed
tanquam vere vivificam ipsiusque Verbi propriam,
Nam cum vita sit ut Deus secundum naturam, post-
quam unum quiddam cum ipsa sua carne ell'ectum
est, vivificandi virtutem illi contulit. Quamvis ergo
ad nos dicat : ι Amen, amen dico vobis, nisi man-
ducavcritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus
lCor. xv, 20. ³² Ibid. 53. ⁸⁸ 1ὺί(1.21. ⁵⁸ Ρςςιι, ,
cum assumente coexsistit Deus. Qui enim hoc modo
loquuntur, unum rursus Christum in duos dividunt,
et hominem per se seorsum, et Deum similiter per
se seorsum collocant, veramque unionem hac ra-
tione apertissime inficiantur. Secundum hanc enim
alter veluti in altero non simul adoretur, neque si-
mul cum altero Deus exsistit; sed unus idemque
72 Christus Iesus, unigenitusque Dei Filius animo
concipitur, qui una adoratione simul cum sua carne-
eolitur. Confitemur etiam ipsum unigenitum Dei Εἰς
lium ex Patre natum, etiamsi secundum propriam
naturam impassibilis sit, nostri tamen causa ωσι-ο.
tem in carne, secundum Scripturas, passum esse,
propriaeque carnis afllictiones, quas nimirum in
crucifixo corpore pertulit, citra ullam sui passio-
nem sibi ascivisse : gratia enim Dei mortem pro
onmibus gustavit“; nam etsi secundum naturam
et vita et mortuorum resurrectio exsisteret, pro-
prium tamen corpus ultro in mortem obtulit δ’.
Etenim quo, vi quadam arcana et admirabili, in
propria veluti in prima sua carne morte proculcata,
primogenitus ex mortuis ⁸ο, dormientiumque pri-
mitiae fieret δι, iterque humanae natura: ac reditum
ad incorruptionem muniret θ’, Dei gratia mortem
pro omnibus, ut modo aiebam, degustavit; et post
triduum vitae restitutus, infernum despoliavit.
Quamobrem licet mortuorum resurrectio per ho-
Quin illud quoque non possum hoc loco non ad-
jicere, nempe unigeniti Filii Dei, hoc est Jcsu Chri-
sti, mortcm, et ex mortuis resurrectionem annun-
tiantes", ejusdemque in ccelum assumptionem con-
fitentes, incruentum in Ecclesia sacrificium nos ce-.
lebrare, atque ad mysticas benedictiones accedere,
et sanctificari, utpote participes sacra: carnis ct pre-
tiosi sanguinis Christi omnium nostrum Salvatoris,
Neque enim illam ut carnem communem suscipi».
mus : absit hoc! neque rursus tanquam viri cujus-
piam sanctificati, aut dignitatis aequalitate Verbo
:onsociati, aut divinam inhabitationem sortiti, sed
tanquam vere vivificam ipsiusque Verbi propriam,
Nam cum vita sit ut Deus secundum naturam, post-
quam unum quiddam cum ipsa sua carne ell'ectum
est, vivificandi virtutem illi contulit. Quamvis ergo
ad nos dicat : ι Amen, amen dico vobis, nisi man-
ducavcritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus
lCor. xv, 20. ³² Ibid. 53. ⁸⁸ 1ὺί(1.21. ⁵⁸ Ρςςιι, ,