PG 78, col. 1690
Dixit etiam Zosimas : si quis vixerit annos Ma-
thusalae, et non processerit per hanc rectam viam
qua incesserunt omnes sancti :viam, inquam, fe-
rendi fortiter contumelias et damna, non proficiet,
ne parum quidem, nedum nmltum ; neque inveniet
absconditum in mandatis thesaurum, sed tantum
suos annos consumet continue in Vallum : est enim
(plaudo exorsus aliquis a generoso contemptu mul-
torum centenariorum, progrediatur inde ad amplc-
ι ctendam amore nimio aciculam : et is allectus pcr-
tnrbationis non modicae causa fit; et substituit
illam acienlam in locum centenarii olint sprcti. Et
fit aliquis, non jam Dei servus, nt spoponderat:
sed servus acicula-, cucullm, mantilis, libri : iis
adha'rens allect‘u vitioso. Nam bene dixit aliquis
sapientum, tot animam subesse dominis quot fovet
in se allectus vehementes. Et Dominus ait: Ubi
est thesaurus tuus, ibi erit cor tuum". Et rursus
Apostolus : A quo quis victus est, ei et servit ⁸.
Vl. Dixit rursus idem beatus :lter ‘agebamus
ego et frater unus via Neapolitana, cum quibus—
dam saecularibus, venimusque ad locum ubi erat
telonium. et saeculares quidem scientes consuetu-
dinem ultro solverunt censum. Frater autem re-
quisitus a publicano, repugnavit dicenszAudetts
exige're a monachis?Ego autem audiens ei dixi :
Quid agis, frater? Quod ais tantumdem est ac si
diceres : V'elis nolis, honora me ut sanctum. Decue-
rat istum forte, visa religione et humilitate tua,
verecundia suffundi quadam, et veniam orare quod
ex te poposrerit. Nunc quando id omisit, age, ut
discipulus mitis et humilis Domini, da quod posci-
tur et in pace procedamus. Alias cum essein in
sancta civitate, venit ad me bonus quispiam Christi
amator, dicens : Quoniam ob parvam offensiuncu-
lam ego et talis frater meus invicem dissidemus,
egi ut reconciliaremnr : sed ille recusavit; prae se-
que fert, nolle de cmtcro redire mecum in επις
tiam : oro te, Pater, ut eum alloquens, adducas ad
iram deponendam. Suscepi libens negotium, ct
vocato fratre illo, dixi quae opportuna viderentur
ad ei persuadendam pacem et charitatem :et vi-
debatur acquiescere. Caeterum excepit : haud esse
sibi licitum reconciliari fratri, quia per crucem ju-
rasset, se nunquam in id consensurum. Ad hoc
ego subridens dixi : Tuum juramcntum talem vim
habet ac si diceres: Per crucemjuro, Christe, me
nunquam observaturum mandata tua : sed volun-
thusalae, et non processerit per hanc rectam viam
qua incesserunt omnes sancti :viam, inquam, fe-
rendi fortiter contumelias et damna, non proficiet,
ne parum quidem, nedum nmltum ; neque inveniet
absconditum in mandatis thesaurum, sed tantum
suos annos consumet continue in Vallum : est enim
(plaudo exorsus aliquis a generoso contemptu mul-
torum centenariorum, progrediatur inde ad amplc-
ι ctendam amore nimio aciculam : et is allectus pcr-
tnrbationis non modicae causa fit; et substituit
illam acienlam in locum centenarii olint sprcti. Et
fit aliquis, non jam Dei servus, nt spoponderat:
sed servus acicula-, cucullm, mantilis, libri : iis
adha'rens allect‘u vitioso. Nam bene dixit aliquis
sapientum, tot animam subesse dominis quot fovet
in se allectus vehementes. Et Dominus ait: Ubi
est thesaurus tuus, ibi erit cor tuum". Et rursus
Apostolus : A quo quis victus est, ei et servit ⁸.
Vl. Dixit rursus idem beatus :lter ‘agebamus
ego et frater unus via Neapolitana, cum quibus—
dam saecularibus, venimusque ad locum ubi erat
telonium. et saeculares quidem scientes consuetu-
dinem ultro solverunt censum. Frater autem re-
quisitus a publicano, repugnavit dicenszAudetts
exige're a monachis?Ego autem audiens ei dixi :
Quid agis, frater? Quod ais tantumdem est ac si
diceres : V'elis nolis, honora me ut sanctum. Decue-
rat istum forte, visa religione et humilitate tua,
verecundia suffundi quadam, et veniam orare quod
ex te poposrerit. Nunc quando id omisit, age, ut
discipulus mitis et humilis Domini, da quod posci-
tur et in pace procedamus. Alias cum essein in
sancta civitate, venit ad me bonus quispiam Christi
amator, dicens : Quoniam ob parvam offensiuncu-
lam ego et talis frater meus invicem dissidemus,
egi ut reconciliaremnr : sed ille recusavit; prae se-
que fert, nolle de cmtcro redire mecum in επις
tiam : oro te, Pater, ut eum alloquens, adducas ad
iram deponendam. Suscepi libens negotium, ct
vocato fratre illo, dixi quae opportuna viderentur
ad ei persuadendam pacem et charitatem :et vi-
debatur acquiescere. Caeterum excepit : haud esse
sibi licitum reconciliari fratri, quia per crucem ju-
rasset, se nunquam in id consensurum. Ad hoc
ego subridens dixi : Tuum juramcntum talem vim
habet ac si diceres: Per crucemjuro, Christe, me
nunquam observaturum mandata tua : sed volun-