PG 79, col. 1120
γυμνάζουσι. Εἰκότως οὖν τοῖς κακογνώμοσιν ἀντι-
φθέγξῃ διανᾷηφισταῖς, ὃσα πρός ἀνατροπὴν τῆς ἐκεί-
νων σκαιωρίας ἀντίκεινται. Τίς τῶν ἀδελςνῶν τοὺς
πόνους κατά δαιμόνων, ὑπὸ τῶν ἔνδον ἐπαινούμενος
ἔψαλλεν. ι ’Δποστραφήτωσαν παραυτίκα αἰσχυνόμε-
νοι oi λέγοντές μοι ο Εὖγεί εὖγεί ι Μὴ τὸν 1.371 σιμὸν
ἀνάσχῃ πολυετῆ σοι κύκλον ἐν τῷ μονήρει βίῳ φερόν-
των, ἵνα μή σου τοὺς πόνους τοῖς χρόνοις κρε μάσωσι,
μηδὲ έν τῇ ὑπομονῇ τῆς ἐρημίας καυχήσει ζωγρη.
θῇς· ἀλλ’ ἐν τῇ ὑπομονῇ τῆς εὐτελίας τοῦ δοῦλος
αἱρεῖος εἶναι ’λιάἶγῆρας βέθύ τινα 1'5:
καρτερικιῖη μονήρεμίτην πρεσϐύτην ἐκ τῆς ἐρημίας
αίρειν ἐϐιάξενό τις. ’0 δὲ πρὸς αὐτόν· Παῦσαι, φησὶ,
βίας. οὖπω γὰρ τῆς ἐξορίας 6 κακοῦργος ἀνακέκλη-
μαι. Ζητοῦντος δέ μου τοῦτον τῆς διδασκαλίας λόγον
μαθεῖν, (qur Ζήτει, πρῶτον ἐμπόνως τὸν ἔμφυτον
φόϐον, καὶ τότε ἔνδον εὑρήσεις τὸν ἔμπειρον λόγον,
τὸν διδάσκοντα ἄνθρωπον γνῶσιν. '0 δ’ αὐτὸς ἐπερω-
Osi; καὶ περὶ φόϐου, οὕτως ἀπεκρίνειτω '0 μέριμναν
ἔχων τοῦ θανάτου τὴν μνήμην , ὁδηγείται καὶ εἰς
τὸν τῆς κρίσεως φόϐον. Φόϐῳ τῶν θείων Γραφῶν καθ’
ἑκάστην συνόμιλος γίνου ο τῇ γὰρ τούτων συνουσίᾳ⁵
λογισμῶν ἐξοίσεις ὁμιλίας. ’0 μελέτῃ τάς θείας
Γραφῇ θησαυρίζων ἐν τῇ καρδίᾳ, τοὺς λογισμοὺς
ἐκ ταύτης ῥαδίως ἐκϐάλλει. Ἀναγνώσει νυκτερινῇ ἐν
ταῖς ἀγρυπνίαις τῶν θείων ἀκροώμενοι, μὴ τὰς
ἀκοὰς τῷ ὕπνῳ νεκρὼσωμεν, μηδὲ τῇ τῶν λογισμῶν
αἰχμαλωσίᾳ τὴν ψυχὴν προδῴσωμεν, ἀλλὰ τῷ κένσ·
τρῳ τῶν Γραφῶν τὴν καρδίαν κατανύξωμεν, ὅπως τῇ
τῆς ἐπιμελείας κατανύξει τὴν ἀντίζυγον ἀμέλειαν δι-
χοτμήσωμενο
ΚΕΦΔΛ. KA'.
Τινὲς διὰ φήμην, καὶ οὐκ ἐπιμέλειαν ψυχῆς, τοῖς
εὐλαϐέσι φιλιοῦνται, ἵνα ἑαυτοῖς κόσμον περιποιή-
σωσιν ἀπόνως ’ ὁ δὲ διὰ μνήμην τῶν ἐπουρανίων, δι’
νάγάπην πυρούμενος, τήν ἀρέσκειαν τῶν ἐπιγείων
ἐκ τῆς ἐννοίας ἐκκαθαίρεται. Τὸ διαμαρτυροῦν σοι
συνειδὸς μὴ παραπέμπου λογισμῷ καταφρονοῦντι,
καὶ γλυκολογοῦντι τδ πταῖσμα, τῷ φιλονεικοῦντι
μὴ συνδιατείνου, ἵνα μὴ πάθει πάθος στρατεύσας
τῆς ἀρὲτῆς ἡττηθῇς, τῷ ὑπερηφάνῳ μή συνεπαίρου
λογισμῷ ἀντιφυσῶντι είς ἀντάνεμον πνεῦμα. Οὐκ
αἶνος γλώσσῃ τροχαλῶς φθεγγομένη, ἀλλὰ χείλεσι
δόξα εὐσταθῶς κινουμένοις· ἀκροώμενος λόγων,
ἐρώτα τὸν νοῦν σου καὶ τότε διακρίνας τὸ ψήφισμα δὼ-
σεις· μὴ παραλογίζου τὸν νοῦν σου ἀϐουλίᾳ ῥημάτων,
ἵνα μὴ κρημνησθείη ήχανανιτίς σου γλῶσσα. Μή σε
πνεῦμα πολυρρἦον πλανήσῃ, ἐν αὐτῷ γὰρ φωλεύει
τὸ δόλιον ψεῦδος. '0 ταῖς παρ’ ἐτέρων λοιδορίαις
φθέγξῃ διανᾷηφισταῖς, ὃσα πρός ἀνατροπὴν τῆς ἐκεί-
νων σκαιωρίας ἀντίκεινται. Τίς τῶν ἀδελςνῶν τοὺς
πόνους κατά δαιμόνων, ὑπὸ τῶν ἔνδον ἐπαινούμενος
ἔψαλλεν. ι ’Δποστραφήτωσαν παραυτίκα αἰσχυνόμε-
νοι oi λέγοντές μοι ο Εὖγεί εὖγεί ι Μὴ τὸν 1.371 σιμὸν
ἀνάσχῃ πολυετῆ σοι κύκλον ἐν τῷ μονήρει βίῳ φερόν-
των, ἵνα μή σου τοὺς πόνους τοῖς χρόνοις κρε μάσωσι,
μηδὲ έν τῇ ὑπομονῇ τῆς ἐρημίας καυχήσει ζωγρη.
θῇς· ἀλλ’ ἐν τῇ ὑπομονῇ τῆς εὐτελίας τοῦ δοῦλος
αἱρεῖος εἶναι ’λιάἶγῆρας βέθύ τινα 1'5:
καρτερικιῖη μονήρεμίτην πρεσϐύτην ἐκ τῆς ἐρημίας
αίρειν ἐϐιάξενό τις. ’0 δὲ πρὸς αὐτόν· Παῦσαι, φησὶ,
βίας. οὖπω γὰρ τῆς ἐξορίας 6 κακοῦργος ἀνακέκλη-
μαι. Ζητοῦντος δέ μου τοῦτον τῆς διδασκαλίας λόγον
μαθεῖν, (qur Ζήτει, πρῶτον ἐμπόνως τὸν ἔμφυτον
φόϐον, καὶ τότε ἔνδον εὑρήσεις τὸν ἔμπειρον λόγον,
τὸν διδάσκοντα ἄνθρωπον γνῶσιν. '0 δ’ αὐτὸς ἐπερω-
Osi; καὶ περὶ φόϐου, οὕτως ἀπεκρίνειτω '0 μέριμναν
ἔχων τοῦ θανάτου τὴν μνήμην , ὁδηγείται καὶ εἰς
τὸν τῆς κρίσεως φόϐον. Φόϐῳ τῶν θείων Γραφῶν καθ’
ἑκάστην συνόμιλος γίνου ο τῇ γὰρ τούτων συνουσίᾳ⁵
λογισμῶν ἐξοίσεις ὁμιλίας. ’0 μελέτῃ τάς θείας
Γραφῇ θησαυρίζων ἐν τῇ καρδίᾳ, τοὺς λογισμοὺς
ἐκ ταύτης ῥαδίως ἐκϐάλλει. Ἀναγνώσει νυκτερινῇ ἐν
ταῖς ἀγρυπνίαις τῶν θείων ἀκροώμενοι, μὴ τὰς
ἀκοὰς τῷ ὕπνῳ νεκρὼσωμεν, μηδὲ τῇ τῶν λογισμῶν
αἰχμαλωσίᾳ τὴν ψυχὴν προδῴσωμεν, ἀλλὰ τῷ κένσ·
τρῳ τῶν Γραφῶν τὴν καρδίαν κατανύξωμεν, ὅπως τῇ
τῆς ἐπιμελείας κατανύξει τὴν ἀντίζυγον ἀμέλειαν δι-
χοτμήσωμενο
ΚΕΦΔΛ. KA'.
Τινὲς διὰ φήμην, καὶ οὐκ ἐπιμέλειαν ψυχῆς, τοῖς
εὐλαϐέσι φιλιοῦνται, ἵνα ἑαυτοῖς κόσμον περιποιή-
σωσιν ἀπόνως ’ ὁ δὲ διὰ μνήμην τῶν ἐπουρανίων, δι’
νάγάπην πυρούμενος, τήν ἀρέσκειαν τῶν ἐπιγείων
ἐκ τῆς ἐννοίας ἐκκαθαίρεται. Τὸ διαμαρτυροῦν σοι
συνειδὸς μὴ παραπέμπου λογισμῷ καταφρονοῦντι,
καὶ γλυκολογοῦντι τδ πταῖσμα, τῷ φιλονεικοῦντι
μὴ συνδιατείνου, ἵνα μὴ πάθει πάθος στρατεύσας
τῆς ἀρὲτῆς ἡττηθῇς, τῷ ὑπερηφάνῳ μή συνεπαίρου
λογισμῷ ἀντιφυσῶντι είς ἀντάνεμον πνεῦμα. Οὐκ
αἶνος γλώσσῃ τροχαλῶς φθεγγομένη, ἀλλὰ χείλεσι
δόξα εὐσταθῶς κινουμένοις· ἀκροώμενος λόγων,
ἐρώτα τὸν νοῦν σου καὶ τότε διακρίνας τὸ ψήφισμα δὼ-
σεις· μὴ παραλογίζου τὸν νοῦν σου ἀϐουλίᾳ ῥημάτων,
ἵνα μὴ κρημνησθείη ήχανανιτίς σου γλῶσσα. Μή σε
πνεῦμα πολυρρἦον πλανήσῃ, ἐν αὐτῷ γὰρ φωλεύει
τὸ δόλιον ψεῦδος. '0 ταῖς παρ’ ἐτέρων λοιδορίαις