PG 8, col. 1033
σαι (89) γοῦν, φησῖ, τῇ μητρὶ τὸ ἔκγονον, κᾶν ἒπτά
τὰς πρώτας ἡμέραςο εἷ’ γὰρ μηδὲν (90) ἀναιτίως
γίνεται, γάλα τε ἐπομϐρεῖται ταῖς τετοκυίαις εἷς δια-
τροφὴν τῶν ἐκγόνων, ἀποσπῶν (91) τῆς τοῖ’) γάλακτος
οἰκονομίας τὸ τεχθέν ἀτιμάζει τήν φύσιν. Δυσωπή-
σθωσαν (92) οὖν Ἕλληνες, καὶ εἷ’ τις ἕτερός ἔστι τοῦ
νόμου κατατρέχων· εἰ ὁ μὲν καὶ ἐπ’ ἀλόγων ζώων
χρηστεύεται, οἱ δὶ καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἐκτιθέασιν
ἔγγονα (93), καίτοι μακρόθεν καὶ προφητικῶς ἀνα-
κόπτοντος αὐτῶν τὴν ἀγριότητα τοῦ νόμου διὰ τῆς
προειρημένης ἐντολῆςο εἰ γὰρ τῶν ἀλόγων τὰ ἔκγονα
διαζεύγνυσθαι τῆς τεκούσης πρὸς τῆς γαλακτουχίας
ἀπαγορεύει, πολὺ πλέον ἐπ’ ἀνθρώπων τὴν ὠμὴν καὶ
ἀτιθάσσευτον προθεραπεύει γνώμην, ’ίν’ εἶκαὶ τῆς
φύσεως, μαθέσεως γοῦν μὴ καταφρονῶσιν. Ἐρίφων
μὲν γὰρ καὶ ἀρνῶν έμφορεῖσθαι ἐπιτέτραπται’ καί
τις ἴσως ἀπολογία τῷ διαζεύξαντι τῆς τεκούσης τὸ
ἔκγονον· ἡ δὲ τοῦ παιδίου ἔκθεσις τίνα τὴν αἰτίαν
ἕχέι ; Ἐχρῆν γὰρ μιιδὶ τὴν ἀρχὴν γῆμαι τῷ μηδὲ
παιδοποιεῖσθαι γλιχομένῳ, ἢ δι’ ἡδονῆς ἀκρασίαν,
παιδοκτόνον γεγονέναι. Πάλιν αὖ ὁ χρηστὸς νόμος
ἀπαγορεύει ἡμέρᾳ (94) τῇ αὐτῇ συγκαταθύειν ἔκγονον
καὶ μητέρα. Ἐντεῦθεν καὶ Ῥωμαῖοι (95) , εί καί
τις ἔγκυος καταδικασθείη τὴν ἐπὶ θανάτῳ, ού πρό-
τερον ἐῶσιν ὑποσχεῖν τήν τιμωρίαν πρὶν ἢ ἕκτεκεῖνο
Ἀντικρυς γοῦν καὶ ὅσα τῶν ζώων (96) κυοφορεῖ, ὁ
νόμος ούκ ἐπιτρέπει, ἄχρις ἄν ἀποτέκῃ, σφαγιά-
ζεσθαι , μακρόθεν ἐπισχὼν τήν εὐχέρειαν τῶν εἰς
ἄνθρωπον ἀδικούντων. Οὕτως ἄχρι (97) καὶ τῶν
.y P. 477 ΕΙ). POTTER, 400 ΕΙ). PABIS. (α) Pro
as'wc, μηδὲ ἐπὶ προςρρὶσει θυσιῶν συγχωρήσας, διη-
γόρεύᾲξέδιγόνων τε ’ἕνεκα καὶ. μητέῌρίιὶνιοξείς ἡμερό-
τητα τὸν ἄνθρωπον κάτωθενῖ ἀπὸτῶν ἀλόγωνζιῦων
ἀνατρέφων. fleuimus. ΤΟ.. Bittershusio legendum
videtur ’ὸς αὐτίκα, vel αὐτίκα γάρ· et postea cum
Heinsio, ἐκγόνωνςιωο- vgcabulo, proiéx γονέων.
‹‹ Hoc enim inquit, vult Clemens, tam ipsorum fe-
tuum, quaa ipsi sunt ἔκγονα, quam matr_um,_ratio-
nem habitam fuisse a legislatore. ›› Haec ille ingnot.
ad Porphyrium ADie vita Pythagora. thuidem ἐκγό-
νων, εθ”ιι,ἰ]ιιο(1 idem est, ἐγγόνων, veram esse le-
ctionem, e_Philone constancujus verba sunthmc,
pag: 708,, 709 : Kslafiet‘yap iii-cf ⁷ἱκγμέραις ἀγέλαις,
καῖἀ τε ποίμνας, καὶ αἷ-πὸλὶαξηκαῖ βούκολια, τῆς πα-
ραχρῆμα ea: “IE‘vapéva ἀπολαύσεως ἀπέ
, ς η ρ - -ι ,
ραχρῆμα τῶν γεννωμένων ἀπολαύσεως ἀπέχὲσθαι, (94) Ἡμέρᾳ. Pl
μήτε ea“. έδωὲην et? ξροφῖίτσεε om" ἒξιξιέιεξνῖ υ uitiari}???
τας . ’ὶὶμῆς γὰρ Δύπέλαᾷεν ἐἶναιμψυχῆςιέφεδρεύειν
ἀποκυΐσκόμξένοὶς, ἀνυπέρθετον διάζευξῖν ἐγγόνων-τε
αὖ καὶ μητρῶν, etc. Iubet enim abstinere ab omnibus
recens natis tam in armentis quam in gregibus,
vetans ea vel mensa: inferri, vel altari. Nimirum
crudele existimavit facinus, insidiari parturientibus,
et protinus ᾳ matribus fetus rapere. E_ quo lpco post
θυᾶιῶν apud Clementem insei‘i Ροεξὶιλαμϐἀνοντας
ιιᾶωνὶεήθο Heinsianum συγχωρήσας, ξ incommo-
namus nec Πυιιιδιξιιιυιιι συγχωρησας, ιιιυυιιιωυ-
dum sit. Porro de prmceptis qua; ad animalia spe-
ctant, conf. Levit'. xxii, 2‘7, 28 ; Exod. χχιι, 30;
χχιιι. 19; xxxiv, 26; Denter. xlv, 21 ; χχιι. 6, 7.
(89) Χάρισαι. Philo, paucis interiectis, hoc modo
pergit: Xa'tptcat, φησῖξτῇ μητρὶ τόῌ ἔγγονον, εί καὶ
μὴ-’τὸν σύμπαντα χρόνον, γοῦν fit; πρώτας
μη τον συ παντο. χρονον, επτα γουν τας πρωτας
ἡμέρας, γαλακτοτροφῆσαι . Sine, inquit, ut mater
ΡΑΤιοι.. Gs. VIII.
τὰς πρώτας ἡμέραςο εἷ’ γὰρ μηδὲν (90) ἀναιτίως
γίνεται, γάλα τε ἐπομϐρεῖται ταῖς τετοκυίαις εἷς δια-
τροφὴν τῶν ἐκγόνων, ἀποσπῶν (91) τῆς τοῖ’) γάλακτος
οἰκονομίας τὸ τεχθέν ἀτιμάζει τήν φύσιν. Δυσωπή-
σθωσαν (92) οὖν Ἕλληνες, καὶ εἷ’ τις ἕτερός ἔστι τοῦ
νόμου κατατρέχων· εἰ ὁ μὲν καὶ ἐπ’ ἀλόγων ζώων
χρηστεύεται, οἱ δὶ καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἐκτιθέασιν
ἔγγονα (93), καίτοι μακρόθεν καὶ προφητικῶς ἀνα-
κόπτοντος αὐτῶν τὴν ἀγριότητα τοῦ νόμου διὰ τῆς
προειρημένης ἐντολῆςο εἰ γὰρ τῶν ἀλόγων τὰ ἔκγονα
διαζεύγνυσθαι τῆς τεκούσης πρὸς τῆς γαλακτουχίας
ἀπαγορεύει, πολὺ πλέον ἐπ’ ἀνθρώπων τὴν ὠμὴν καὶ
ἀτιθάσσευτον προθεραπεύει γνώμην, ’ίν’ εἶκαὶ τῆς
φύσεως, μαθέσεως γοῦν μὴ καταφρονῶσιν. Ἐρίφων
μὲν γὰρ καὶ ἀρνῶν έμφορεῖσθαι ἐπιτέτραπται’ καί
τις ἴσως ἀπολογία τῷ διαζεύξαντι τῆς τεκούσης τὸ
ἔκγονον· ἡ δὲ τοῦ παιδίου ἔκθεσις τίνα τὴν αἰτίαν
ἕχέι ; Ἐχρῆν γὰρ μιιδὶ τὴν ἀρχὴν γῆμαι τῷ μηδὲ
παιδοποιεῖσθαι γλιχομένῳ, ἢ δι’ ἡδονῆς ἀκρασίαν,
παιδοκτόνον γεγονέναι. Πάλιν αὖ ὁ χρηστὸς νόμος
ἀπαγορεύει ἡμέρᾳ (94) τῇ αὐτῇ συγκαταθύειν ἔκγονον
καὶ μητέρα. Ἐντεῦθεν καὶ Ῥωμαῖοι (95) , εί καί
τις ἔγκυος καταδικασθείη τὴν ἐπὶ θανάτῳ, ού πρό-
τερον ἐῶσιν ὑποσχεῖν τήν τιμωρίαν πρὶν ἢ ἕκτεκεῖνο
Ἀντικρυς γοῦν καὶ ὅσα τῶν ζώων (96) κυοφορεῖ, ὁ
νόμος ούκ ἐπιτρέπει, ἄχρις ἄν ἀποτέκῃ, σφαγιά-
ζεσθαι , μακρόθεν ἐπισχὼν τήν εὐχέρειαν τῶν εἰς
ἄνθρωπον ἀδικούντων. Οὕτως ἄχρι (97) καὶ τῶν
.y P. 477 ΕΙ). POTTER, 400 ΕΙ). PABIS. (α) Pro
as'wc, μηδὲ ἐπὶ προςρρὶσει θυσιῶν συγχωρήσας, διη-
γόρεύᾲξέδιγόνων τε ’ἕνεκα καὶ. μητέῌρίιὶνιοξείς ἡμερό-
τητα τὸν ἄνθρωπον κάτωθενῖ ἀπὸτῶν ἀλόγωνζιῦων
ἀνατρέφων. fleuimus. ΤΟ.. Bittershusio legendum
videtur ’ὸς αὐτίκα, vel αὐτίκα γάρ· et postea cum
Heinsio, ἐκγόνωνςιωο- vgcabulo, proiéx γονέων.
‹‹ Hoc enim inquit, vult Clemens, tam ipsorum fe-
tuum, quaa ipsi sunt ἔκγονα, quam matr_um,_ratio-
nem habitam fuisse a legislatore. ›› Haec ille ingnot.
ad Porphyrium ADie vita Pythagora. thuidem ἐκγό-
νων, εθ”ιι,ἰ]ιιο(1 idem est, ἐγγόνων, veram esse le-
ctionem, e_Philone constancujus verba sunthmc,
pag: 708,, 709 : Kslafiet‘yap iii-cf ⁷ἱκγμέραις ἀγέλαις,
καῖἀ τε ποίμνας, καὶ αἷ-πὸλὶαξηκαῖ βούκολια, τῆς πα-
ραχρῆμα ea: “IE‘vapéva ἀπολαύσεως ἀπέ
, ς η ρ - -ι ,
ραχρῆμα τῶν γεννωμένων ἀπολαύσεως ἀπέχὲσθαι, (94) Ἡμέρᾳ. Pl
μήτε ea“. έδωὲην et? ξροφῖίτσεε om" ἒξιξιέιεξνῖ υ uitiari}???
τας . ’ὶὶμῆς γὰρ Δύπέλαᾷεν ἐἶναιμψυχῆςιέφεδρεύειν
ἀποκυΐσκόμξένοὶς, ἀνυπέρθετον διάζευξῖν ἐγγόνων-τε
αὖ καὶ μητρῶν, etc. Iubet enim abstinere ab omnibus
recens natis tam in armentis quam in gregibus,
vetans ea vel mensa: inferri, vel altari. Nimirum
crudele existimavit facinus, insidiari parturientibus,
et protinus ᾳ matribus fetus rapere. E_ quo lpco post
θυᾶιῶν apud Clementem insei‘i Ροεξὶιλαμϐἀνοντας
ιιᾶωνὶεήθο Heinsianum συγχωρήσας, ξ incommo-
namus nec Πυιιιδιξιιιυιιι συγχωρησας, ιιιυυιιιωυ-
dum sit. Porro de prmceptis qua; ad animalia spe-
ctant, conf. Levit'. xxii, 2‘7, 28 ; Exod. χχιι, 30;
χχιιι. 19; xxxiv, 26; Denter. xlv, 21 ; χχιι. 6, 7.
(89) Χάρισαι. Philo, paucis interiectis, hoc modo
pergit: Xa'tptcat, φησῖξτῇ μητρὶ τόῌ ἔγγονον, εί καὶ
μὴ-’τὸν σύμπαντα χρόνον, γοῦν fit; πρώτας
μη τον συ παντο. χρονον, επτα γουν τας πρωτας
ἡμέρας, γαλακτοτροφῆσαι . Sine, inquit, ut mater
ΡΑΤιοι.. Gs. VIII.