PG 82, col. 1308
ταὸληθείσης τροφῆς ὁριζόμενον. Τρυφὴ δὲ ἦν αὐτῷ,
καὶ χλιδὴ, καὶ πανδαισία παντοδαπὴ, ἡ τοῦ Δασιδ
ύμνῳδία, καὶὴ διηνεκὴς πρὸς Θεδν ὁμιλία. Τούτων
ἀπλήστως ἀπολαύων, κόρον λαὸεῑν οὐκ ἐϐούλετο υ
ἀλλ’ ἀεὶ μὲν ἐνεπίμπλατο, ἀεὶ δὲ ἐϐόα, ι Ὡς γλυκέα
τῷ λάρυγγί μου τὰ. λόγια suo! ὑπὲρ μὲλι καὶ κη-
ρίον τῷ στόματί μου. Ἤκουσε δὲ πάλιν τοῦ μακαρ-
ρίου Δαὸὶό λέγοντος ‘ ι Τὰ κρίματα Κυρίου ἀληθινὰ.
δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτὸ, ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίον
καὶ λίθον τίμιον πολὺν, καὶ γλυκύτερα ὑπὲρ μέλι
καὶ κηρίον . › Ἤκουσεν αὐτοῦ πάλιν λέγοντος · ι Κα-
τατρύφησον τοῦ Κυρίου, καὶ δῴη σοι τὰ αἰτήματα
τῆς καρδίας σου· ι καὶ αὖθις, ι Εὑφρανθήτωή
καρδία ζητούντων τὸν Κύριον· ι καὶ , ι Εὖφρανον
τὴν καρδίαν μου, τοῦ φοϐεῖσθαι τὸ ονομα σου. ι
Καί ι ι Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. ι
Καί ” ‹ Ἐδίψησεν ἠ ψυχή μου πρὸς Θεὸν, τὸν ἰσχυ-
ρὸν καί ζῶντα. ι Καί · ι Ἐκολλήθη ἠ ψυχή μου
ὀπίσω σου. ι Καὶ μετέθηκεν είς ἑαυτὸν τοῦ ταῦτα
εἰρηκότος τὸν ἔρωτα. Τούτου γὰρ χάριν αὐτὰ καὶ
Δασὶδ ό μέγας ᾄδων ἐδίδασκεν, ὡς ἂν πολλοὺς κοι-
νωνοὺς καὶ συνεραστὰς τοῦ Θεοῦ καταστήσειε. Ka‘.
οὺ διήμαρτε τῆς ἐλπίδος · ἀλλὰ καὶ τοῦτον τδν ϐε-
σπέσιον ἄνδρα, καὶ μυρίους ἐτέρους τῷ Θεῐῳ κατ-
έτρωσεν ἔρωτι. Τοσοῦτον γὰρ οὗτος ἐδέξατο φίλτρου
Ταύτην αὑτοῦ τὴν ἄκραν φιλοσοφίαν πολλοὶ μιν
μαθηκὸτες, οἱ μὲν ἐκ γειτόνων οἰκοῦντες, οί δὲ
πόρρωθεν · ὑπόπτερος γὰρ ἡ φήμη διέθεε πάντοσε ·
ἔδραμον ἱκετεύοντες τῆς παλαίστρας μεταλαχεῖν,
καὶ ὑπ’ αὐτῷ οἷόν τινι γυμναστῇ καὶ παιδοτρίῦῃ
τὸ λοιπὸν βιοτεύειν. Θηρεύουσι γὰρ ού μόνον δρνιθες
ὅρνιοας ᾅδοντες, καὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοὺς ὁμογενεῖς ἐκ·
καλούμενοι, καὶ ταῖς περικειμέναις περιπείροντες πά-
γειις · ἀλλὰ καὶ ἄνθρωποι τοὺς ὁμοφυεῖς, οἱ μὲν εἰς
λώϐην, οἱ δὲ είς σωτηρίαν ἀγρεύουσιν. Οὕτω συναγει-
ρόμενοι δέκα μὲν ταχέως ἐγένοντο, εἶτα διπλάσιοι καὶ
τριπλάσιοι εἶτα τὸν ἑκατὸν ἐπλήρωσαν ἀριθμόν. Καὶ.
τοσούτους δὲ γενομένους έκεῖνο τὺ ἄντρον ἐδέχετο·
ἔμαθον γὰρ παρὰ τοῦ πρεσϐύτου τῆς τοῦ σώματος,
κατηγορεῖν θεραπείας. Ἐσιτοῦντο δὲ καὶ αὐτοὶ τῷ
παιδοτρίΰῃ παραπλησίως τὸν κεγχρνδίαν ἄρτον τοῖς.
ἇλασιν ἡδυνόμξνον. Χρόνῳ δὲ ὕστερον καὶ τῶν αὖ·
τοφυῶν λαχάνων συλλέγοντες, εἶτα κεράμυυς ὲμ-
φοροῦντες, καὶ τῆς ἅλμης ὅσον ἀπόχρη μιγνύντες,
εἶχον ww οἱ θεραπείας δεόμενοι. Τούτῳ δὲ τῷ λα-
χάνῳ τὰ νενοτισμένα τῶν οἰκημάτων πολέμια · εύ-
ρῶτα γὰρ αὐτῷ καὶ σηπεδόνα πέφυκεν ἐμποιεῖν.
Τούτου τοιγαροῦν τοῦ πάθους περ), τάδε τὸ garo,
γεγενημένου ι πολλὴν γὰρ πανταχόθεν τὸ ἄντρον
είσεδέχετο τὴν νοτίδα · ἱκέτευον τὸν πρεσϐύτην οἱ
θιασῶται, οἰκίσκον τινὰ βραχὺν σφίσιν ἐπιτρέζιι
ιι Psal. CIV, 5. ι Psal. μην, ι, Η.
καὶ χλιδὴ, καὶ πανδαισία παντοδαπὴ, ἡ τοῦ Δασιδ
ύμνῳδία, καὶὴ διηνεκὴς πρὸς Θεδν ὁμιλία. Τούτων
ἀπλήστως ἀπολαύων, κόρον λαὸεῑν οὐκ ἐϐούλετο υ
ἀλλ’ ἀεὶ μὲν ἐνεπίμπλατο, ἀεὶ δὲ ἐϐόα, ι Ὡς γλυκέα
τῷ λάρυγγί μου τὰ. λόγια suo! ὑπὲρ μὲλι καὶ κη-
ρίον τῷ στόματί μου. Ἤκουσε δὲ πάλιν τοῦ μακαρ-
ρίου Δαὸὶό λέγοντος ‘ ι Τὰ κρίματα Κυρίου ἀληθινὰ.
δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτὸ, ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίον
καὶ λίθον τίμιον πολὺν, καὶ γλυκύτερα ὑπὲρ μέλι
καὶ κηρίον . › Ἤκουσεν αὐτοῦ πάλιν λέγοντος · ι Κα-
τατρύφησον τοῦ Κυρίου, καὶ δῴη σοι τὰ αἰτήματα
τῆς καρδίας σου· ι καὶ αὖθις, ι Εὑφρανθήτωή
καρδία ζητούντων τὸν Κύριον· ι καὶ , ι Εὖφρανον
τὴν καρδίαν μου, τοῦ φοϐεῖσθαι τὸ ονομα σου. ι
Καί ι ι Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. ι
Καί ” ‹ Ἐδίψησεν ἠ ψυχή μου πρὸς Θεὸν, τὸν ἰσχυ-
ρὸν καί ζῶντα. ι Καί · ι Ἐκολλήθη ἠ ψυχή μου
ὀπίσω σου. ι Καὶ μετέθηκεν είς ἑαυτὸν τοῦ ταῦτα
εἰρηκότος τὸν ἔρωτα. Τούτου γὰρ χάριν αὐτὰ καὶ
Δασὶδ ό μέγας ᾄδων ἐδίδασκεν, ὡς ἂν πολλοὺς κοι-
νωνοὺς καὶ συνεραστὰς τοῦ Θεοῦ καταστήσειε. Ka‘.
οὺ διήμαρτε τῆς ἐλπίδος · ἀλλὰ καὶ τοῦτον τδν ϐε-
σπέσιον ἄνδρα, καὶ μυρίους ἐτέρους τῷ Θεῐῳ κατ-
έτρωσεν ἔρωτι. Τοσοῦτον γὰρ οὗτος ἐδέξατο φίλτρου
Ταύτην αὑτοῦ τὴν ἄκραν φιλοσοφίαν πολλοὶ μιν
μαθηκὸτες, οἱ μὲν ἐκ γειτόνων οἰκοῦντες, οί δὲ
πόρρωθεν · ὑπόπτερος γὰρ ἡ φήμη διέθεε πάντοσε ·
ἔδραμον ἱκετεύοντες τῆς παλαίστρας μεταλαχεῖν,
καὶ ὑπ’ αὐτῷ οἷόν τινι γυμναστῇ καὶ παιδοτρίῦῃ
τὸ λοιπὸν βιοτεύειν. Θηρεύουσι γὰρ ού μόνον δρνιθες
ὅρνιοας ᾅδοντες, καὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοὺς ὁμογενεῖς ἐκ·
καλούμενοι, καὶ ταῖς περικειμέναις περιπείροντες πά-
γειις · ἀλλὰ καὶ ἄνθρωποι τοὺς ὁμοφυεῖς, οἱ μὲν εἰς
λώϐην, οἱ δὲ είς σωτηρίαν ἀγρεύουσιν. Οὕτω συναγει-
ρόμενοι δέκα μὲν ταχέως ἐγένοντο, εἶτα διπλάσιοι καὶ
τριπλάσιοι εἶτα τὸν ἑκατὸν ἐπλήρωσαν ἀριθμόν. Καὶ.
τοσούτους δὲ γενομένους έκεῖνο τὺ ἄντρον ἐδέχετο·
ἔμαθον γὰρ παρὰ τοῦ πρεσϐύτου τῆς τοῦ σώματος,
κατηγορεῖν θεραπείας. Ἐσιτοῦντο δὲ καὶ αὐτοὶ τῷ
παιδοτρίΰῃ παραπλησίως τὸν κεγχρνδίαν ἄρτον τοῖς.
ἇλασιν ἡδυνόμξνον. Χρόνῳ δὲ ὕστερον καὶ τῶν αὖ·
τοφυῶν λαχάνων συλλέγοντες, εἶτα κεράμυυς ὲμ-
φοροῦντες, καὶ τῆς ἅλμης ὅσον ἀπόχρη μιγνύντες,
εἶχον ww οἱ θεραπείας δεόμενοι. Τούτῳ δὲ τῷ λα-
χάνῳ τὰ νενοτισμένα τῶν οἰκημάτων πολέμια · εύ-
ρῶτα γὰρ αὐτῷ καὶ σηπεδόνα πέφυκεν ἐμποιεῖν.
Τούτου τοιγαροῦν τοῦ πάθους περ), τάδε τὸ garo,
γεγενημένου ι πολλὴν γὰρ πανταχόθεν τὸ ἄντρον
είσεδέχετο τὴν νοτίδα · ἱκέτευον τὸν πρεσϐύτην οἱ
θιασῶται, οἰκίσκον τινὰ βραχὺν σφίσιν ἐπιτρέζιι
ιι Psal. CIV, 5. ι Psal. μην, ι, Η.