PG 82, col. 55
simpliciter se iter ad eos expetiisse, sed in vo-
luntate Dei. Si hoc, inquit. placet rerum om-
nium Gubernatori. Quod si, ubi de tot hominum
myriadum ' salute agitur, nihil indistincte petiit
divinus Apostolus. sed petitioni divinam volunta-
tem conjunxit, quanam venia digni sumus, qui de
rebus sensibilibus et disserimus et eas optamus, nec
nostra omnia divina: voluntati permittimus, ab eaque
pendemus ? .
Vsus. ii. Cupio enim videre vos, ut impertiar ali-
quid gratite spirituaiis. Sunt inec 19 quae dicuntur
plena humilitatiS. Non enim dixit, ut dem, sed ut
impertiar. Communico enim exiis quae accepi. Et
quia primus eis magnus Petrus doctrinam evange-
licam prtebuit, necessario intulit : Ad confirmandos
vos. Non enim aliam, inquit, doctrinam vobis afferre,
sed eam quae jam oblata est confirmare, et arbores
jam plantatas irrigare volo. Deinde rursus oratio-
nem multa replet moderatione.
Vens. i2. Hoc autem est sintut consoiari in vobis
per eam quia invicem est fidem vestram et meam.
Non solum enim volo dare, sed etiam a vobis acci-
pere. Excitat autem et magistrum discipulorum
alacritas.
Vens. 15. Nolo autem vos ignorare, fratres, quod
δεῖρε proposui ad vos venire, et prohibitus sum us-
que adhuc. Et propositum ostendit, et providentiam
declaravit. Divina enimnjnquit, gratia me ut vult re-
git. Cum autem interposuisset illud, Prohibitus sum
hucusque, docet apertius quamobrem ad ipsos veni-
re voluerit. Ut aliquem fructum in vobis Jiabeam,
sicut et in ueteris gentibus.
Vens. M, £5. Graecis et Barbarie, sapientibus et
insipientibus debitor sum. Ita quod in me promptum
estet vobis qui Roma: estis euangelizare. Doctor
omnium gentium constitutus sum. Quamobrem
debeo omnibus doctrinae debitum, non solum Gr:c-
eis, sed etiam Barbaris. Pr0pterea enim et diversas
nobis dedit linguas Spiritus sancti gratia, et con—
venit tum iis qui de doctrina se elTerunt, tum iis
qui expertes sunt scientiae, debitum exsolvere. Sa-
pientes enim eos appellat, qui 2ο propter dicendi
facultatem efl‘eruntur ἰ insipientes autem cos. qui
ab iis qui dicuntur sapientes propter imperitiam
ita vocantur. Et quoniam non otnnes Evangelii '
praedicationem suscipiebant, merito adjecit : Quod
iu me promptum est. Meum est enim praedicare;
audientium autem credere. Quoniam autem pracdi-
’ ¹³ OEcumcnius : ἔφησε.
ἓ ¹³ αὑτοῦ deest in (Ecumcnio.
luntate Dei. Si hoc, inquit. placet rerum om-
nium Gubernatori. Quod si, ubi de tot hominum
myriadum ' salute agitur, nihil indistincte petiit
divinus Apostolus. sed petitioni divinam volunta-
tem conjunxit, quanam venia digni sumus, qui de
rebus sensibilibus et disserimus et eas optamus, nec
nostra omnia divina: voluntati permittimus, ab eaque
pendemus ? .
Vsus. ii. Cupio enim videre vos, ut impertiar ali-
quid gratite spirituaiis. Sunt inec 19 quae dicuntur
plena humilitatiS. Non enim dixit, ut dem, sed ut
impertiar. Communico enim exiis quae accepi. Et
quia primus eis magnus Petrus doctrinam evange-
licam prtebuit, necessario intulit : Ad confirmandos
vos. Non enim aliam, inquit, doctrinam vobis afferre,
sed eam quae jam oblata est confirmare, et arbores
jam plantatas irrigare volo. Deinde rursus oratio-
nem multa replet moderatione.
Vens. i2. Hoc autem est sintut consoiari in vobis
per eam quia invicem est fidem vestram et meam.
Non solum enim volo dare, sed etiam a vobis acci-
pere. Excitat autem et magistrum discipulorum
alacritas.
Vens. 15. Nolo autem vos ignorare, fratres, quod
δεῖρε proposui ad vos venire, et prohibitus sum us-
que adhuc. Et propositum ostendit, et providentiam
declaravit. Divina enimnjnquit, gratia me ut vult re-
git. Cum autem interposuisset illud, Prohibitus sum
hucusque, docet apertius quamobrem ad ipsos veni-
re voluerit. Ut aliquem fructum in vobis Jiabeam,
sicut et in ueteris gentibus.
Vens. M, £5. Graecis et Barbarie, sapientibus et
insipientibus debitor sum. Ita quod in me promptum
estet vobis qui Roma: estis euangelizare. Doctor
omnium gentium constitutus sum. Quamobrem
debeo omnibus doctrinae debitum, non solum Gr:c-
eis, sed etiam Barbaris. Pr0pterea enim et diversas
nobis dedit linguas Spiritus sancti gratia, et con—
venit tum iis qui de doctrina se elTerunt, tum iis
qui expertes sunt scientiae, debitum exsolvere. Sa-
pientes enim eos appellat, qui 2ο propter dicendi
facultatem efl‘eruntur ἰ insipientes autem cos. qui
ab iis qui dicuntur sapientes propter imperitiam
ita vocantur. Et quoniam non otnnes Evangelii '
praedicationem suscipiebant, merito adjecit : Quod
iu me promptum est. Meum est enim praedicare;
audientium autem credere. Quoniam autem pracdi-
’ ¹³ OEcumcnius : ἔφησε.
ἓ ¹³ αὑτοῦ deest in (Ecumcnio.