PG 82, col. 901
In English: The Ecclesiastical History of Theodoret 1.3
Ἀρειός τε καὶ Ἀχιλλᾶς ³ί, καὶ ἠ τῶν σὺν αὐτοῖς
πονηρευομένων σύνοδος· καὶ οὐκ οἷδ’ ὅπως ἐν Συρίᾳ
χειροτονηθέντες ἐπίσκοποι τρεῖς, διὰ τοῦ ³³ συναι-
νεῖν αὐτοῖς ἐπὶ τὸ χεῖρον ὐπεκκαέουσι ³⁸. Περὶ ὧν ἡ
κρίσις ὲπανακείσθω ³⁴ τῇ ὑμετέρᾳ δοκιμασία. Οἳ τὰς
μὲν τοῦ σωτηρίου πάθους, ταπεινώσεώς τε καὶ κε-
νώσεως, καὶ τῆς καλουμένης αὐτοῦ πτωχείας, καὶ
ὧν ἐπικτήτους ό Σωτὴρ ³⁸ δι’ ἡμᾶς ἀνεδέξατο φωνὰς,
διὰ μνήμης ἔχοντες, παρατίθενται ἐπὶ παραγραφῇ
τῆς ἀνωτάτω καὶ ἀρχῆθεν αὐτοῦ θεότητο;’ τῶν δὲ
τῆς φυσικῆς αὑτοῦ δόξης τε xai. εὐγενείας καὶ παρὰ
τῷ Πατρὶ μονῆς σημαντικῶν λόγων ἐπιλήσμονες γε-
γόνασιν · οἷόν ἐστι τὸ , ι Ἐγὼ καὶ ό Πατὴρ ἓν ὲσμεν. ι
Ὅπερ φησὶν ό Κύριος, οὐ Πατέρα ἑαυτὸν ἀναγο-
ρεύων, οὐδὲ τὰς τῇ ὑποστάσει δύο φύσεις μίαν εἴναι
σαφηνίζων· ἀλλ’ ὅτι τὴν πατρικὴν ἐμφέρειαν ἀκρι-
ϐῶς πέφυκε σώζειν ό Υἱὸς τοῦ Πατρὸς, τὴν κατὰ
πάντα ὁμοιότητα αὑτοῦ ἐκ φύσεως ἀπομαξάμενοςί
καὶ ἀπαράλλακτος εἰκὼν τοῦ Πατρός τυγχάνων, καὶ
τοῦ πρωτοτύπου ἔκτοπος χαρακτήρ, Ὅθεν καὶτῷ
τηνικαῦτα ποθοῦντι ἰδεῖν Φιλίππῳ ἀφθόνως ό Κύριος
ὲμξρανίςει · πρὸς ὃν λέγοντα, t Δεῖξον [16] ἡμῖν τὸν
Πατέρα, ι λέγει· ι '0 ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε τὸν
Πατέρα· ι ὥσπερ δι’ ἐσόπτρου ἁκη).ιδώτου καὶ ὲμ-
ψύχου θείας εἰκόνος αὐτοῦ θεωρουμένου τοῦ Πατρόςῑ
ὃν ⁸⁶ὄμοιον ἐν Ψαλμοῖς οἱ ἁγιώτατοι φασιν· t Ὲν τῷς
φωτί-σου ὀψόμεθα ³⁷ φῶς. ι Διὸ δὴ καὶ ὀ τιμῶν ³³ τὸν
Υἱδν, τιμᾷ τὸν Πατέρα · καὶ εἰκότως. Πᾶσα γὰρ ἀσε-
ϐὴς φωνὴ, εἰς τὸν Υῑὺν λέγεσθαι τολμωμένη, εἰς τὸν
Πατέρα τὴν ἀναφορὰν ἔχει.
Καὶ τί λοιπὸν ἔτι ³⁸ θαυμαστὸν ὃ μέλλω γράφειν,
ἀγαπητοὶ, sl. τὰς κατ’ ἐμοῦ ψευδεῖς διαϐολὰς, καὶ
τοῦ εὐσεόεστάτου ἡμῶν λαοῦ, ὲκθὴσομαις Οἱ γὰρ
κατὰ τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ παραταξάμε-
νοι, οὐδὲ τὰς καθ’ ἡμῶν ἀχαρίστους παροινίας παρ-
αιτοῦνται λέγειν’ οἵ γε οὐδὲ τῶν ἀρχαίων τινὰς
συγκρίνειν ἑαυτοῖς ἀξιοῦσιν, οὐδὲ οἷς ἡμεῖς ὲκ παί-
δων ὡμιλήσαμεν διδασκάλοις ἐξισοῦσθαι ἀνέχονται·
ἀλλ’ odit τῶν νῦν πανταχοῦ συλλειτουργῶν τινα εἰς
μέτρον σοφίας ἡγοῦνται, μόνοι σοφοὶ, καὶ ἀκτήμονες,
καὶ δογμάτων εὑρεταὶ λέγοντες εἶναι, καὶ αὐτοῖς υ
ἀποκεκαλύφθαι μόνοις ἆπερ οὐδενὶ τῶν ὑπὸ τὸν ἣλιον
ἑτέρῳ πέφυκεν ἐλθεῖν εἰς ἔννοιαν. Ὢ ἀνοσίου τύφου,
καί ἀμέτρου μανίας ⁸⁰, καὶ μελαγχολικοῖς ⁸⁸ ἡρμο-
σμένης δόξης κενῆς, καὶ σατανικοῦ φρονήματος εις
! Psal. xxxv, 10.
' Joan. ι, 50. ι Joan. xw, 8, 9.
VARI/13 LECTlONES.
⁸ο το, κεκρυμμένα, abest_ab utroque Basileensi. " ςΑχιλλευς Ba'sil._Gr.__ ’_‘ ξιὰ τὸ Bas._Gr.n_ ὑπξεκε
“ ἀνακείσοω Basil. Gr. et Lat. Allat, Piui.
καίοντες uterque Bas“.
³⁸ ὧν ϋξιεὶι. Gr. et Lat., Savil., probante Valesio, ³⁷ (vi;
honorth Patrem, honorate! Filium, et qui honorat Filium, [tonat-tu et Patrem, et recte. Qunam lectioiiem per
putat Valesius} quod non? agnosco. __"_ ἐστι llas. ἀτέρα... et Steph. Πξθ η
sequentia confirmari
⁴¹ Auctor hujus lectionis. §_iruiondi_is: quem _Vaiesius sequitur. Mallem cum Gliristoph.
uterque Basil:
palata/Zoile. Sed codices omnes ct Niceph. li. li. ι, 7 μελαγχολικῆς.
πονηρευομένων σύνοδος· καὶ οὐκ οἷδ’ ὅπως ἐν Συρίᾳ
χειροτονηθέντες ἐπίσκοποι τρεῖς, διὰ τοῦ ³³ συναι-
νεῖν αὐτοῖς ἐπὶ τὸ χεῖρον ὐπεκκαέουσι ³⁸. Περὶ ὧν ἡ
κρίσις ὲπανακείσθω ³⁴ τῇ ὑμετέρᾳ δοκιμασία. Οἳ τὰς
μὲν τοῦ σωτηρίου πάθους, ταπεινώσεώς τε καὶ κε-
νώσεως, καὶ τῆς καλουμένης αὐτοῦ πτωχείας, καὶ
ὧν ἐπικτήτους ό Σωτὴρ ³⁸ δι’ ἡμᾶς ἀνεδέξατο φωνὰς,
διὰ μνήμης ἔχοντες, παρατίθενται ἐπὶ παραγραφῇ
τῆς ἀνωτάτω καὶ ἀρχῆθεν αὐτοῦ θεότητο;’ τῶν δὲ
τῆς φυσικῆς αὑτοῦ δόξης τε xai. εὐγενείας καὶ παρὰ
τῷ Πατρὶ μονῆς σημαντικῶν λόγων ἐπιλήσμονες γε-
γόνασιν · οἷόν ἐστι τὸ , ι Ἐγὼ καὶ ό Πατὴρ ἓν ὲσμεν. ι
Ὅπερ φησὶν ό Κύριος, οὐ Πατέρα ἑαυτὸν ἀναγο-
ρεύων, οὐδὲ τὰς τῇ ὑποστάσει δύο φύσεις μίαν εἴναι
σαφηνίζων· ἀλλ’ ὅτι τὴν πατρικὴν ἐμφέρειαν ἀκρι-
ϐῶς πέφυκε σώζειν ό Υἱὸς τοῦ Πατρὸς, τὴν κατὰ
πάντα ὁμοιότητα αὑτοῦ ἐκ φύσεως ἀπομαξάμενοςί
καὶ ἀπαράλλακτος εἰκὼν τοῦ Πατρός τυγχάνων, καὶ
τοῦ πρωτοτύπου ἔκτοπος χαρακτήρ, Ὅθεν καὶτῷ
τηνικαῦτα ποθοῦντι ἰδεῖν Φιλίππῳ ἀφθόνως ό Κύριος
ὲμξρανίςει · πρὸς ὃν λέγοντα, t Δεῖξον [16] ἡμῖν τὸν
Πατέρα, ι λέγει· ι '0 ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε τὸν
Πατέρα· ι ὥσπερ δι’ ἐσόπτρου ἁκη).ιδώτου καὶ ὲμ-
ψύχου θείας εἰκόνος αὐτοῦ θεωρουμένου τοῦ Πατρόςῑ
ὃν ⁸⁶ὄμοιον ἐν Ψαλμοῖς οἱ ἁγιώτατοι φασιν· t Ὲν τῷς
φωτί-σου ὀψόμεθα ³⁷ φῶς. ι Διὸ δὴ καὶ ὀ τιμῶν ³³ τὸν
Υἱδν, τιμᾷ τὸν Πατέρα · καὶ εἰκότως. Πᾶσα γὰρ ἀσε-
ϐὴς φωνὴ, εἰς τὸν Υῑὺν λέγεσθαι τολμωμένη, εἰς τὸν
Πατέρα τὴν ἀναφορὰν ἔχει.
Καὶ τί λοιπὸν ἔτι ³⁸ θαυμαστὸν ὃ μέλλω γράφειν,
ἀγαπητοὶ, sl. τὰς κατ’ ἐμοῦ ψευδεῖς διαϐολὰς, καὶ
τοῦ εὐσεόεστάτου ἡμῶν λαοῦ, ὲκθὴσομαις Οἱ γὰρ
κατὰ τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ παραταξάμε-
νοι, οὐδὲ τὰς καθ’ ἡμῶν ἀχαρίστους παροινίας παρ-
αιτοῦνται λέγειν’ οἵ γε οὐδὲ τῶν ἀρχαίων τινὰς
συγκρίνειν ἑαυτοῖς ἀξιοῦσιν, οὐδὲ οἷς ἡμεῖς ὲκ παί-
δων ὡμιλήσαμεν διδασκάλοις ἐξισοῦσθαι ἀνέχονται·
ἀλλ’ odit τῶν νῦν πανταχοῦ συλλειτουργῶν τινα εἰς
μέτρον σοφίας ἡγοῦνται, μόνοι σοφοὶ, καὶ ἀκτήμονες,
καὶ δογμάτων εὑρεταὶ λέγοντες εἶναι, καὶ αὐτοῖς υ
ἀποκεκαλύφθαι μόνοις ἆπερ οὐδενὶ τῶν ὑπὸ τὸν ἣλιον
ἑτέρῳ πέφυκεν ἐλθεῖν εἰς ἔννοιαν. Ὢ ἀνοσίου τύφου,
καί ἀμέτρου μανίας ⁸⁰, καὶ μελαγχολικοῖς ⁸⁸ ἡρμο-
σμένης δόξης κενῆς, καὶ σατανικοῦ φρονήματος εις
! Psal. xxxv, 10.
' Joan. ι, 50. ι Joan. xw, 8, 9.
VARI/13 LECTlONES.
⁸ο το, κεκρυμμένα, abest_ab utroque Basileensi. " ςΑχιλλευς Ba'sil._Gr.__ ’_‘ ξιὰ τὸ Bas._Gr.n_ ὑπξεκε
“ ἀνακείσοω Basil. Gr. et Lat. Allat, Piui.
καίοντες uterque Bas“.
³⁸ ὧν ϋξιεὶι. Gr. et Lat., Savil., probante Valesio, ³⁷ (vi;
honorth Patrem, honorate! Filium, et qui honorat Filium, [tonat-tu et Patrem, et recte. Qunam lectioiiem per
putat Valesius} quod non? agnosco. __"_ ἐστι llas. ἀτέρα... et Steph. Πξθ η
sequentia confirmari
⁴¹ Auctor hujus lectionis. §_iruiondi_is: quem _Vaiesius sequitur. Mallem cum Gliristoph.
uterque Basil:
palata/Zoile. Sed codices omnes ct Niceph. li. li. ι, 7 μελαγχολικῆς.