PG 83, col. 1437
⁴ταῦτα κηρύττομεν. ὑπὲρ τούτων ἀγωνιζόμεθα *τῶν
δογμάτων.
’ρτι δὲᾼ συκοφαντοῦσιν οί δύο λέγοντες πρεσϐεύειν
ἡμᾶς Βίοὺς, βοᾷ τῶν πραγμάτων ή μαρτυρία · τοὺς
γὰρ τῷ παναγίῳ προσιόντας βαπτίσματι-τὴν ἐκτεθεῖέ
σαν ὲν Νικαίᾳ πίστιν διδάσκομεν ο καὶ τὸ τῆς παλιγο
γενεσίας ἐπιτελοῦντες μυστήριον, βαπτίζομεν τοῦς
πιστεύοντας είς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρδς, καὶ τοῦ Υίοῦ,
καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος, ἑνικῶς ⁷ἑκάστην προετηγοζ
ρίαν προσφέροντες, καὶ μέντοι καὶ ταῖς. ἐκκλησίαις
, διηνεκῶς λειτουργοῦντες, δοξάζειν εἰώθαμεν τὸν Πα-ζ
rb} Υίὸν, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα· οὑχ υἱοὺς,
an: Dida-Ii)! τοίνυν δύο φαμὲν υἱοῦς, τίς παρλ
ὴμῶν-δοξαζόμενος, καὶ τίς ὁ μένων ἀγ-ἐρα-στοςς (if)
γάρείς τοσοῦτον μανίας ὲληλάκαμεν, ὥστε δύο, μὲν
λεγειν υἱοὺς, μηδεμιᾶς δὲ τιμῆς τὸν ἕτερον ἀξιοῦν.
Δήλη. τοιγαροῦν κάντεῦθεν ἡ. συκοφαντία γεγένη-
ταν-ἡμεῖς γὰρ ἕνα προσκυνοῦμεν Υίδν μονογενῆ
:bv ενανθρωπήσαντα Θεὸν Λόγον · τὴν ἀγίαν δέ
Παρθένον θεοτόκον ἀποκαλοῦ μεν, ἐπειδη τὸν -Έμμα-
γεγέννηκεν, ὃς ἑρμηνεύεται, Μεθ’ μῶν d ὸέός.
Ὀ δὲὴπερὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ προαγορεύσας προφήτης
μετ’ όλίγα πάλιν τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ γέγραφεν,
ι Παιδίον ἐγεννήθη ήμῖν, υίὸς καὶ ἐδόθη ήμίν, οὗ ὴ
ἀρχὴ-ἐπὶ τοῦ ὤμου αὑτοῦ, καὶ καλεῖταιητὸ ὄνομα
Σῗῖξῗξ ii??? βουῧῆςᾷλτγελυςπ “frame eis- c
Ξουλος, Θεὸς ἰσχυρὸς, ὲξουσιαστὴς. ἄρχων εἰρήνης,
Ιξατὴρᾼτοῦ μέλλοντος αἰῶνος. i Ei δὲ’ὀεὺς ιέτχύῥδξ
τὸ τεχθὲν ὑπὸ τῆς Παρθένου προσηγόρευται ’-βρέ-
φος, εἰκότως ἄρα ή τεκοῦσα Θεοτὸκος ὠνόμασται ’
μετέλαχε γὰρ ἡ τεκοῦσα τῆς τοῦ τεχθέντος τιμῆς,
καὶ ἔστιν ή Παρθένος καὶ μήτηρ, ὡς ἀνθρώπου, τοῦ
Δεσπότου Χριστοῦ, xui. δούλη πάλιν, ὡς Δεσπότου
καὶ Ποιητοῦ καὶ⁸ Θεοῦ.
Διά ταύτην τῶν φωνῶν τὴν διαφορὰν καὶ ἀπάτωρ
ὑπὸ τοῦ θεσπεσίου Παύλου καὶ ἀμήτωρ καλεῖται καλ.
ἀγενεαλόγητος, μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν, μήτε ζωῆς τέ-
λος ἔχων. Ἀπάτωρ μὲν γάρ ἐστι κατὰ τὸ ἀνθρὼ-
πινον ’ ὲκ μόνης γὰρ, ᾡς ἄνθρωπος, ἐτέχθη μητρός’
ἀμήτωρ δέ ἐστιν, ὡς Θεός· ὲκ μόνου γὰρ ὲκ τῶν
αἰωνων. ἐγεννήθη Πατρός’ καὶ ἀγενεαλόγητος (79)
πάλιν ὡς θεὸς, ἀλλά καὶ γενεαλογεῖταο. ὡς ἄνθρω-
πος. ι Βίϐλος γὰρ, φησι, γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ,
υἱοῦ Δαὸὶδ, υἱοῦ Ἀϐραάμ. ι Γενεαλογεί δὲ αὐτὸν καὶ
flowed; ό θεσπέσιος. Οῦτω πάλιν, ὡς Θεὸς, ἀρχὴν
ἡμερῶν οὐκ ἔσχε, πρὸ γὰρ τῶν αἰώνων γεγέννηται ’
οῦτε μὴν ζωῆς τέλος ἔχει, ἀθάνατον γὰρ ἔχει καὶ
ἀπαθή τὴν φύσιν. Ὠς δὲ ἄνθρωπος καὶ ἀρχὴν ἔσχεν
ἡμερῶν (80j' ἐπὶ γὰρ ⁸Αὐγούστου Καίσαρος ἐγεννήθη ·
καὶ ζωής τέλος ἔσχεν · ἐπὶ γὰρ Τιϐερίου Καίσαρος
ἐσταυρωθη. Ἀλλά νῦν, ὡς ἔφην, καὶ¹ τὴν ἀνθρωπείαν
φύσιν ἀθάνατον ἔχει, καὶ ὼς ἀνελήφθη πάλιν ἥξει
‘- " Matth. ι, 25. ⁷³ lsa. ix, (ἰ, τ³ llcbr. vn, 5. ⁷³
(79) δὲ addit Mans.
δογμάτων.
’ρτι δὲᾼ συκοφαντοῦσιν οί δύο λέγοντες πρεσϐεύειν
ἡμᾶς Βίοὺς, βοᾷ τῶν πραγμάτων ή μαρτυρία · τοὺς
γὰρ τῷ παναγίῳ προσιόντας βαπτίσματι-τὴν ἐκτεθεῖέ
σαν ὲν Νικαίᾳ πίστιν διδάσκομεν ο καὶ τὸ τῆς παλιγο
γενεσίας ἐπιτελοῦντες μυστήριον, βαπτίζομεν τοῦς
πιστεύοντας είς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρδς, καὶ τοῦ Υίοῦ,
καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος, ἑνικῶς ⁷ἑκάστην προετηγοζ
ρίαν προσφέροντες, καὶ μέντοι καὶ ταῖς. ἐκκλησίαις
, διηνεκῶς λειτουργοῦντες, δοξάζειν εἰώθαμεν τὸν Πα-ζ
rb} Υίὸν, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα· οὑχ υἱοὺς,
an: Dida-Ii)! τοίνυν δύο φαμὲν υἱοῦς, τίς παρλ
ὴμῶν-δοξαζόμενος, καὶ τίς ὁ μένων ἀγ-ἐρα-στοςς (if)
γάρείς τοσοῦτον μανίας ὲληλάκαμεν, ὥστε δύο, μὲν
λεγειν υἱοὺς, μηδεμιᾶς δὲ τιμῆς τὸν ἕτερον ἀξιοῦν.
Δήλη. τοιγαροῦν κάντεῦθεν ἡ. συκοφαντία γεγένη-
ταν-ἡμεῖς γὰρ ἕνα προσκυνοῦμεν Υίδν μονογενῆ
:bv ενανθρωπήσαντα Θεὸν Λόγον · τὴν ἀγίαν δέ
Παρθένον θεοτόκον ἀποκαλοῦ μεν, ἐπειδη τὸν -Έμμα-
γεγέννηκεν, ὃς ἑρμηνεύεται, Μεθ’ μῶν d ὸέός.
Ὀ δὲὴπερὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ προαγορεύσας προφήτης
μετ’ όλίγα πάλιν τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ γέγραφεν,
ι Παιδίον ἐγεννήθη ήμῖν, υίὸς καὶ ἐδόθη ήμίν, οὗ ὴ
ἀρχὴ-ἐπὶ τοῦ ὤμου αὑτοῦ, καὶ καλεῖταιητὸ ὄνομα
Σῗῖξῗξ ii??? βουῧῆςᾷλτγελυςπ “frame eis- c
Ξουλος, Θεὸς ἰσχυρὸς, ὲξουσιαστὴς. ἄρχων εἰρήνης,
Ιξατὴρᾼτοῦ μέλλοντος αἰῶνος. i Ei δὲ’ὀεὺς ιέτχύῥδξ
τὸ τεχθὲν ὑπὸ τῆς Παρθένου προσηγόρευται ’-βρέ-
φος, εἰκότως ἄρα ή τεκοῦσα Θεοτὸκος ὠνόμασται ’
μετέλαχε γὰρ ἡ τεκοῦσα τῆς τοῦ τεχθέντος τιμῆς,
καὶ ἔστιν ή Παρθένος καὶ μήτηρ, ὡς ἀνθρώπου, τοῦ
Δεσπότου Χριστοῦ, xui. δούλη πάλιν, ὡς Δεσπότου
καὶ Ποιητοῦ καὶ⁸ Θεοῦ.
Διά ταύτην τῶν φωνῶν τὴν διαφορὰν καὶ ἀπάτωρ
ὑπὸ τοῦ θεσπεσίου Παύλου καὶ ἀμήτωρ καλεῖται καλ.
ἀγενεαλόγητος, μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν, μήτε ζωῆς τέ-
λος ἔχων. Ἀπάτωρ μὲν γάρ ἐστι κατὰ τὸ ἀνθρὼ-
πινον ’ ὲκ μόνης γὰρ, ᾡς ἄνθρωπος, ἐτέχθη μητρός’
ἀμήτωρ δέ ἐστιν, ὡς Θεός· ὲκ μόνου γὰρ ὲκ τῶν
αἰωνων. ἐγεννήθη Πατρός’ καὶ ἀγενεαλόγητος (79)
πάλιν ὡς θεὸς, ἀλλά καὶ γενεαλογεῖταο. ὡς ἄνθρω-
πος. ι Βίϐλος γὰρ, φησι, γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ,
υἱοῦ Δαὸὶδ, υἱοῦ Ἀϐραάμ. ι Γενεαλογεί δὲ αὐτὸν καὶ
flowed; ό θεσπέσιος. Οῦτω πάλιν, ὡς Θεὸς, ἀρχὴν
ἡμερῶν οὐκ ἔσχε, πρὸ γὰρ τῶν αἰώνων γεγέννηται ’
οῦτε μὴν ζωῆς τέλος ἔχει, ἀθάνατον γὰρ ἔχει καὶ
ἀπαθή τὴν φύσιν. Ὠς δὲ ἄνθρωπος καὶ ἀρχὴν ἔσχεν
ἡμερῶν (80j' ἐπὶ γὰρ ⁸Αὐγούστου Καίσαρος ἐγεννήθη ·
καὶ ζωής τέλος ἔσχεν · ἐπὶ γὰρ Τιϐερίου Καίσαρος
ἐσταυρωθη. Ἀλλά νῦν, ὡς ἔφην, καὶ¹ τὴν ἀνθρωπείαν
φύσιν ἀθάνατον ἔχει, καὶ ὼς ἀνελήφθη πάλιν ἥξει
‘- " Matth. ι, 25. ⁷³ lsa. ix, (ἰ, τ³ llcbr. vn, 5. ⁷³
(79) δὲ addit Mans.