PG 84, col. 101
ut segetem loliis vacuam redderet, liberamque a A nactus essem, aquaeductum condidi, et carentem
inquit, nec alia apud Deum tibi opus est inte' ces-
sare; summum habes Joannem, Verbi uocem, θο-
utini prwrursorem, qui hoc pro te deprecatur usi-
due. ι
Quanta vis foret ejusmodi precum ad ‘ coercen-
dum daemonem, ne prae invidia, qua rumpebatur,
laboranti obsisteret, ostento Deus Thcodoretum
admonuit. ε Venit aliquando, inquit ³⁸, de nocte
exitialis quidam daemon, et Syra loquens voce:
Quid heus tu bellum geris cum Marcione ν Cur tan-
dem cum illo hanc pugnam suscepisti? Quid ille ί egens ipse, utalii abundarent.
tibi molestia: creavit? Bellare desine, inimicitias Β IX. Neque vero Theodoreti beneficentia con-
deponc, aut experientia disces, quantum bonum
sit quies. Scito enim quod te jam pridem confo-
dissem, nisi martyrum chorum cum Jacobo te
custodientem vidissem. Haec ego audivi, et cuidam
e familiaribus, qui juxta dormiebat, Auditae, in-
quam, qua: dicuntur? Et ille : Omnia, inquit, au—
divi; et cum surgere liberet, ut dispicerem et co~
gnoacerem quis loqueretur, tua causa destiti, quod
te dormire arbitrabar. Surgentes igitur ambo, et
circumspicientes, nec motum ullius, nec vocem
audivimus. Verba porro illa nobiscum audierant
alii quoque domestici. Intellexi ergo martyrum
chorum ab eo dici lecythum olei, qui collectam a
multis martyribus benedictionem continens, ad C ptabat : quid enim utilius in omnem vita: partem?
lectum meum suspensus erat : sub capite autem
meo magni Jacobi vetus fuit pallium, quod mihi
validius erat vallo quodam adamantino. ι
147 Vll. Dum ita Deus coeptis faveret, Theo-
dorelus vicissim divina; legis memor assiduam
praesentiam parochias exhibebat. Nam etsi Antio-
chiae subinde haberet conciones, quoties nempe
adveniret, se tamen negat unquam advenisse, quin
tractoria vocaretur ad synodospa quibus abesse
nefas esset. ι Noverit magnitudo tua (Nomum
alloquitur ³⁷), me nec tempore beatissimi sancti-
que Theodoti, nec sub beatae memoriae Joanne ,
nec sub sanctissimo episcopo domino Domno
sponte mea intrasse Antiochiam, sed quinquies
ac sexies vocatum vix
autem, ut ecclesiastico canoni obsequerer, qui
reum haberi jubet eum, qui ad synodum vo-
catus adesse noluerit. ι Verum ista videre, quo-
modo cum superioribus atque etiam sequentibus
apte cohaereant, non est hominis utcunque oculati.
\‘lll. Suis Cyrensibus bona etiam- temporalia
providit. ι Publicus porticus, inquit ⁸⁸, ex rediti-
bus ecclesiasticis erexi, pontes duos maximos ex-
struxi, balnearum publicarum curam gessi, cum
ex alluente flumine aquas haurientem civitatem
SCllUl .le ΝΟΤᾸΞ.
’⁸ ibid. ’θ Epist. 45.
⁸⁸ Hist. relig., cap. 21. ³⁷ Epist. 8i.
inquit, nec alia apud Deum tibi opus est inte' ces-
sare; summum habes Joannem, Verbi uocem, θο-
utini prwrursorem, qui hoc pro te deprecatur usi-
due. ι
Quanta vis foret ejusmodi precum ad ‘ coercen-
dum daemonem, ne prae invidia, qua rumpebatur,
laboranti obsisteret, ostento Deus Thcodoretum
admonuit. ε Venit aliquando, inquit ³⁸, de nocte
exitialis quidam daemon, et Syra loquens voce:
Quid heus tu bellum geris cum Marcione ν Cur tan-
dem cum illo hanc pugnam suscepisti? Quid ille ί egens ipse, utalii abundarent.
tibi molestia: creavit? Bellare desine, inimicitias Β IX. Neque vero Theodoreti beneficentia con-
deponc, aut experientia disces, quantum bonum
sit quies. Scito enim quod te jam pridem confo-
dissem, nisi martyrum chorum cum Jacobo te
custodientem vidissem. Haec ego audivi, et cuidam
e familiaribus, qui juxta dormiebat, Auditae, in-
quam, qua: dicuntur? Et ille : Omnia, inquit, au—
divi; et cum surgere liberet, ut dispicerem et co~
gnoacerem quis loqueretur, tua causa destiti, quod
te dormire arbitrabar. Surgentes igitur ambo, et
circumspicientes, nec motum ullius, nec vocem
audivimus. Verba porro illa nobiscum audierant
alii quoque domestici. Intellexi ergo martyrum
chorum ab eo dici lecythum olei, qui collectam a
multis martyribus benedictionem continens, ad C ptabat : quid enim utilius in omnem vita: partem?
lectum meum suspensus erat : sub capite autem
meo magni Jacobi vetus fuit pallium, quod mihi
validius erat vallo quodam adamantino. ι
147 Vll. Dum ita Deus coeptis faveret, Theo-
dorelus vicissim divina; legis memor assiduam
praesentiam parochias exhibebat. Nam etsi Antio-
chiae subinde haberet conciones, quoties nempe
adveniret, se tamen negat unquam advenisse, quin
tractoria vocaretur ad synodospa quibus abesse
nefas esset. ι Noverit magnitudo tua (Nomum
alloquitur ³⁷), me nec tempore beatissimi sancti-
que Theodoti, nec sub beatae memoriae Joanne ,
nec sub sanctissimo episcopo domino Domno
sponte mea intrasse Antiochiam, sed quinquies
ac sexies vocatum vix
autem, ut ecclesiastico canoni obsequerer, qui
reum haberi jubet eum, qui ad synodum vo-
catus adesse noluerit. ι Verum ista videre, quo-
modo cum superioribus atque etiam sequentibus
apte cohaereant, non est hominis utcunque oculati.
\‘lll. Suis Cyrensibus bona etiam- temporalia
providit. ι Publicus porticus, inquit ⁸⁸, ex rediti-
bus ecclesiasticis erexi, pontes duos maximos ex-
struxi, balnearum publicarum curam gessi, cum
ex alluente flumine aquas haurientem civitatem
SCllUl .le ΝΟΤᾸΞ.
’⁸ ibid. ’θ Epist. 45.
⁸⁸ Hist. relig., cap. 21. ³⁷ Epist. 8i.