PG 84, col. 111
Ariique,et Eunomii in duodecim capitibus innovas- Α ceret. Perierunt littera, qua ad priores tres datus
Cyrilli litteras, et Memnonis partes sequerentur.
Abdicatus est igitur Cyrillus cum Memnone, Pa-
tres excommunicationis sententia obligati, donec
desertis Cyrilli partibus ad Orientales transirent:
atquehaec forma fuit judicii, cujus principium in-
vidia et ambitio; auctor, Cyrensis "; eventus, Ec-
clesiae divisio.
γ. Ad imperatorem Orientalium nomine relatum
est, simulque excusata viae tarditas, nihil non men-
tiente relationis scriptore, quo imperator, et Ne-
storii amans, et Cyrillo infensus, falleretur: id eo
facilius fuit, quod Candidianus, cognitoris ofiicio Β suggestu prope tectum. ι
turpiter deserto, cum ' Orientalibus paria scribebat,
et Catholicorum nuntiis, ne in urbem tenderent,
intercludebat viam. η
Ἣ. Quid illusus Theodosius contra Cyrillum
Constantinopoli statuerit; quid misso Ephesum
Palladio imperiose mandaverit; quomodo per co-
mitem sacrarum largitionum Joannem tentari vo-
luerit, ut, quotquot erant Ephesi prmsules, Joanne
praeside, convenirent; qua Cyrillus violentia conje-
ctus sit in carcerem; quid moliti Orientales inte-
rint, ut Catholicis vel invidiam rebellionis facerent in Rufiniana villa, eum orbis domino altercatus 88¢
apud imperatorem, vel a populo tumultuante peri-
culum crearent, ex actis synodi Ephesium intelli- tamen rem gestam ita narrat “ : ι Dicebam ei: Quia
ἕπε θει- Observandum tamen hinc ipsa. qua: nunc ο dedisti fiduciam loquendi, cum venia audi. Ju—
habentur, praeter relationes ct epistolas, breviata
fuisse ab ipsomet Cyrillo.
VII. Hune [ere in modum duos jam continuos ctpropter hoc abillis communionis exsortes su-
menses ab Orientalibus Ephesi, qua vi, qua frau~
dibus, qua tyrannicis comitum artibus turbatum
erat, cum tandem a Dalmatio, sanctissimo in urbe
regia monachorum Patre, Theodosius de re tota
certior factus, comitumque perfidiam indigne l‘e—
rens, jussit ad se mitti septem ab utraque parte
episcopos, quos de gestis Ephesi praesens audiret.
Vill. Theodoretus fuit unus de septem Orientali-
bus: sed cum pergeret Constantinopolim, spe du-
ctus fore ut in urbe regia eo plausu diceret, quo Equidem episcopo 161 imperare non possum. lta-
solitus erat Antiochiae, atque ita vel sui Nestorii que respondi ego: Neque nobis imperes, et accipie-
res admodum aflictas restitueret, vel animos sal- ι) mm ecclesiam, congregabimurque, ac cognoscet-tua
tem populi commoveret; jussus cst Chalcedone ” pietas, multo plures nobiscum esse, quam cum illis.»
ιω cum suis praestolari adventum imperatoris, IX. Orientales quintum auditi sunt a Theodosio,
illac in Rufinianum transituri. quae fuit religiosi principis patientia. Quatuor in-
Dum prastolatur adventuro principi, scripsit super ei protestationcs miserunt, tres Chalcedone
litteras nomine legatorum, ad episeOpos tres ltali- legatorum nomine, quartam a suis Ephesinis, 0m-
rarum Ecclesiarum, Martinianum Mediolanensis ⁵³, nes jactantim, quam modestiae pleniores.
Joannem Ravennensis ct Aquileiensis: scripsit etad Verum nullum inde aliud Opera: suae pretium
Rufum Thessalonicensem, ut, si qua posset, tan- tulerunt, quam quod patefacta veritate legaticathos
tarum sedium antistites in partes schismatis addu- liei in urbem vocati sunt, ad sul'ficiendum Nestorio
⁸² Curensis. Joannem Antiochenum mallem dicere auctorem. ⁸³ Martinn Martinus dicitur in
ad illum suum. Alexandrum scilicet Hierapolitanum-
l'id. t. ιν, p. 1345. “ Ita narrat. Loco citato.
Cyrilli litteras, et Memnonis partes sequerentur.
Abdicatus est igitur Cyrillus cum Memnone, Pa-
tres excommunicationis sententia obligati, donec
desertis Cyrilli partibus ad Orientales transirent:
atquehaec forma fuit judicii, cujus principium in-
vidia et ambitio; auctor, Cyrensis "; eventus, Ec-
clesiae divisio.
γ. Ad imperatorem Orientalium nomine relatum
est, simulque excusata viae tarditas, nihil non men-
tiente relationis scriptore, quo imperator, et Ne-
storii amans, et Cyrillo infensus, falleretur: id eo
facilius fuit, quod Candidianus, cognitoris ofiicio Β suggestu prope tectum. ι
turpiter deserto, cum ' Orientalibus paria scribebat,
et Catholicorum nuntiis, ne in urbem tenderent,
intercludebat viam. η
Ἣ. Quid illusus Theodosius contra Cyrillum
Constantinopoli statuerit; quid misso Ephesum
Palladio imperiose mandaverit; quomodo per co-
mitem sacrarum largitionum Joannem tentari vo-
luerit, ut, quotquot erant Ephesi prmsules, Joanne
praeside, convenirent; qua Cyrillus violentia conje-
ctus sit in carcerem; quid moliti Orientales inte-
rint, ut Catholicis vel invidiam rebellionis facerent in Rufiniana villa, eum orbis domino altercatus 88¢
apud imperatorem, vel a populo tumultuante peri-
culum crearent, ex actis synodi Ephesium intelli- tamen rem gestam ita narrat “ : ι Dicebam ei: Quia
ἕπε θει- Observandum tamen hinc ipsa. qua: nunc ο dedisti fiduciam loquendi, cum venia audi. Ju—
habentur, praeter relationes ct epistolas, breviata
fuisse ab ipsomet Cyrillo.
VII. Hune [ere in modum duos jam continuos ctpropter hoc abillis communionis exsortes su-
menses ab Orientalibus Ephesi, qua vi, qua frau~
dibus, qua tyrannicis comitum artibus turbatum
erat, cum tandem a Dalmatio, sanctissimo in urbe
regia monachorum Patre, Theodosius de re tota
certior factus, comitumque perfidiam indigne l‘e—
rens, jussit ad se mitti septem ab utraque parte
episcopos, quos de gestis Ephesi praesens audiret.
Vill. Theodoretus fuit unus de septem Orientali-
bus: sed cum pergeret Constantinopolim, spe du-
ctus fore ut in urbe regia eo plausu diceret, quo Equidem episcopo 161 imperare non possum. lta-
solitus erat Antiochiae, atque ita vel sui Nestorii que respondi ego: Neque nobis imperes, et accipie-
res admodum aflictas restitueret, vel animos sal- ι) mm ecclesiam, congregabimurque, ac cognoscet-tua
tem populi commoveret; jussus cst Chalcedone ” pietas, multo plures nobiscum esse, quam cum illis.»
ιω cum suis praestolari adventum imperatoris, IX. Orientales quintum auditi sunt a Theodosio,
illac in Rufinianum transituri. quae fuit religiosi principis patientia. Quatuor in-
Dum prastolatur adventuro principi, scripsit super ei protestationcs miserunt, tres Chalcedone
litteras nomine legatorum, ad episeOpos tres ltali- legatorum nomine, quartam a suis Ephesinis, 0m-
rarum Ecclesiarum, Martinianum Mediolanensis ⁵³, nes jactantim, quam modestiae pleniores.
Joannem Ravennensis ct Aquileiensis: scripsit etad Verum nullum inde aliud Opera: suae pretium
Rufum Thessalonicensem, ut, si qua posset, tan- tulerunt, quam quod patefacta veritate legaticathos
tarum sedium antistites in partes schismatis addu- liei in urbem vocati sunt, ad sul'ficiendum Nestorio
⁸² Curensis. Joannem Antiochenum mallem dicere auctorem. ⁸³ Martinn Martinus dicitur in
ad illum suum. Alexandrum scilicet Hierapolitanum-
l'id. t. ιν, p. 1345. “ Ita narrat. Loco citato.