PG 84, col. 669
quæ ab eo secundum Scripturas sint dicta divinas,
ct contra Nestorii, ut dicit, hæresin. Sed nos ten-
tamus, ut video, sic manifestam illius hac fiducia,
et tam cruda pro hæresiinstantia orthodoxiam diffa-
mare, etiamsi non possimus propellere impietatis
torrentem, et in nostra delectere.
Εgo vero in Dominum Christum credo, quia
oculus meus dexter, et dextera manus mea, si pro-
ponantur, Cyrillo neque ejiciente hæretica dogma-
ta, neque aperte confitente Christum et Deum esse
et hominem, ct passum secundum humanitatem,
et resuscitatum per Dei Verbi virtutem secundum
sententiam Domini dicentis: Solvite templum hoc,
et in tribus diebus suscitabo illud i, abscindam po-
tius membra moca per virtutem Domini, qoam cumm
istis impic agam. Quando ergo velunt, veniant,
ordinent ?. aratus sum ego, coram Deo dico, di-
scerecum omnilætitia.Sicut enim in veritate credo,
quod Deus sit; sic et satisfactum habeo, quod
pium sit manifestaturus Εcclesiæ dogma, quando
novitipse. Et vetitatem non permittet absorberi.
Verumtamoen corum, quæ scripta sunt, omnium
cxemaplaria tuæ religiositati direxi.
cAæeT IX 4.
Epistolα Andreæ episcopi, per quam respondit ad
epistolam hanc Alexrandri.
Relcgens ea, quæ Cyrillus per epistolam scripsit,
et quæ de his a tua sanctitate ad sanctissimum
episcopum Acacium sunt rescripta, sine falsitate
dico, non sine Spiritu sancto arbitratus sum ca,
quæ in tua epistola rescripsisti. 77t Nam et quod
verum est, et quod subtilitas dogmatis habet, in eis
inveni, et obumbratum occultumque inimici dolum
bene ac manifeste nudatum, ac fiduciam multam
quæ decet Christi servum, qui pro sana fide certat.
Consors igitur et ego tuæ sanctitati, uniusque sen-
tentiæ. Et nunquam præter hæc alia sapiam, con-
fortante me Deo. Ouomodo enim non turpe sit, ut
ille, qui notha et reproba dogmata subinducit, ta-
men pro cis certet; nos autem pacis obtentu per-
damus fidem? Admiratus vero sum et propositio-
ncm, quam in ipsis litteris posuit sanctitas tua. Si
enim veti jam dogmatis est, et rectam fidem servat,
et non intellectum suum frauduienter occultat, si et
duas naturas confitetur, ct impassibilem Christi
divinitatem, quid probibet, ut ct hominem eumdem
confitens Christum dicat, quod passus sit secundum
humanitatema? Et de his quidem superluum est
mmultiloquio uti ad tuam sanctitatem. Εxτ Iitteris
vero sanctissimi episcopi Acacii videntur quodam-
odo li, qui sunt in Antiocbia, cessisse, atque his
quæ scripta sunt, consensissc. Et benc quidem
facit sanctitas tua, præcipiens nobis ut minime
i Joan. n, 19.
cap. 53 et 60. Infra, cap. 77, propositioncs cnim mcas illas deccm.
ct contra Nestorii, ut dicit, hæresin. Sed nos ten-
tamus, ut video, sic manifestam illius hac fiducia,
et tam cruda pro hæresiinstantia orthodoxiam diffa-
mare, etiamsi non possimus propellere impietatis
torrentem, et in nostra delectere.
Εgo vero in Dominum Christum credo, quia
oculus meus dexter, et dextera manus mea, si pro-
ponantur, Cyrillo neque ejiciente hæretica dogma-
ta, neque aperte confitente Christum et Deum esse
et hominem, ct passum secundum humanitatem,
et resuscitatum per Dei Verbi virtutem secundum
sententiam Domini dicentis: Solvite templum hoc,
et in tribus diebus suscitabo illud i, abscindam po-
tius membra moca per virtutem Domini, qoam cumm
istis impic agam. Quando ergo velunt, veniant,
ordinent ?. aratus sum ego, coram Deo dico, di-
scerecum omnilætitia.Sicut enim in veritate credo,
quod Deus sit; sic et satisfactum habeo, quod
pium sit manifestaturus Εcclesiæ dogma, quando
novitipse. Et vetitatem non permittet absorberi.
Verumtamoen corum, quæ scripta sunt, omnium
cxemaplaria tuæ religiositati direxi.
cAæeT IX 4.
Epistolα Andreæ episcopi, per quam respondit ad
epistolam hanc Alexrandri.
Relcgens ea, quæ Cyrillus per epistolam scripsit,
et quæ de his a tua sanctitate ad sanctissimum
episcopum Acacium sunt rescripta, sine falsitate
dico, non sine Spiritu sancto arbitratus sum ca,
quæ in tua epistola rescripsisti. 77t Nam et quod
verum est, et quod subtilitas dogmatis habet, in eis
inveni, et obumbratum occultumque inimici dolum
bene ac manifeste nudatum, ac fiduciam multam
quæ decet Christi servum, qui pro sana fide certat.
Consors igitur et ego tuæ sanctitati, uniusque sen-
tentiæ. Et nunquam præter hæc alia sapiam, con-
fortante me Deo. Ouomodo enim non turpe sit, ut
ille, qui notha et reproba dogmata subinducit, ta-
men pro cis certet; nos autem pacis obtentu per-
damus fidem? Admiratus vero sum et propositio-
ncm, quam in ipsis litteris posuit sanctitas tua. Si
enim veti jam dogmatis est, et rectam fidem servat,
et non intellectum suum frauduienter occultat, si et
duas naturas confitetur, ct impassibilem Christi
divinitatem, quid probibet, ut ct hominem eumdem
confitens Christum dicat, quod passus sit secundum
humanitatema? Et de his quidem superluum est
mmultiloquio uti ad tuam sanctitatem. Εxτ Iitteris
vero sanctissimi episcopi Acacii videntur quodam-
odo li, qui sunt in Antiocbia, cessisse, atque his
quæ scripta sunt, consensissc. Et benc quidem
facit sanctitas tua, præcipiens nobis ut minime
i Joan. n, 19.
cap. 53 et 60. Infra, cap. 77, propositioncs cnim mcas illas deccm.