PG 84, col. 696
igitur, qui in phantasmate venisse Dominum Jesum
Christum grædicant, et illos condemnare debemus,
qui diversa erroris lines non unum eumdemque
lium dicunt, sed alium esse qui ex Deo Patre na-
tus sit, alium qui slt generstus ex Virgine, cum
evangelista dicat, quia Verbum caro factum est,
ut unum Dominum Jesum Christum, non duos ere-
deres. Nonnulli etiam sliud Dei Verbum, sliud Dei
ilinm credidermt, cum psum qui in principio
erat Verbsm apnd Patrema in sua propris venisse
evangelista testetur. Sunt autem, qui tanqusms ad
mamnum prophetarum, ita sd Christum fsctum esse
verbum arbitrati sunt, non ipsum esse Dei Verbum.
Sed de nnllo prophetarum dictam est, quia Verbam
unum genas est, uns substaniia, una narura, una εaro factum est. Nullus prophetarum abstulit pec-
etiam species. Nos vero non secundum solam specu- B cata mundi. De nulo slio dictum est : ie est olius
meas dilectus, in quo mihi conplacui. De nullo gro-
phetarum legimus, quod sit Dominus majestatis,
quod de Christo Apostolus dixit, quia Judæi Domi-
num majestatis crucifixerunt. Sed dum hos redar-
guimus, emergunt alii, qui carnem Domini dicunt
et divinitatem umnins esse naturæ. Ouæ tantum sacri-
Iegium inferna vomuerunt? Jam tolersbiliores sunt
Ariani, quorum per istos perfidiæ robur adolescit,
ut majore contentione asserant Patrem et ilium
et Spiritum sanctum unius non esse substantiæ,
quis isti divinnitatem Domini et carnem substantiæ
dicere tentaverunt. Deinde, cum isti dlcant, quia
Verbum in carnem, cspillos, sangninem et ossa coε-
vertum est, et a natura propria mutatum est, datur
illis locus, ut inlrmitatem carnis ad lrmitatema
divinitatis quadam facta divinæ naturæ mutatione
detorqueant. Snnt etiam, qui in tantum impietatis
prodierint, ut putent, quia divinitas Domini cir-
cumcisa est, et imperfecta de perfecta facta est, et
in ligno non caro, sed illa operatrix omnium sub-
stantia divina in carnis specie congulata pendebat.
Quis autem non horrescat, qui audiat, quia non ex
Maris Virgine, sed ex divina substantia passibilem
sibi carnem fecerit Dci Verbum? Quod asserendo
eo prolabuntur, ut non ex tempore corpus Domii
esse susceptum, sed coæternum Deoo Verbo semper
fuisse contendant. Horum omnium auctores sunἐ,
qui divinitater et carnem Domini unius naturæ
fuisse dixerunt. LLegi enim, quod non crederem,
nisi ipse legissem, legi, inquam, in quibusdam li-
bris sic positum, et β24 organum et eum a quo
movebatur organum, unius in Christo fuisse na-
turæ. Quod ideo posui, ut ex scriptis nomen depre-
hendatur anctoris, et adversant quamvis exquisi-
tissimis argumentis et phaleratis sermonibus, non
posse vim veritatis obduci. Et hic mihi frequenter
Nicæni concilii tractatum se tenere commemorat.
Sed in illo tractatu Patres nostri non carnem, sed
vAIRIORIMt NOTE.
⁶ quia in Christo, etc. Non sunt ipsa verba Gregorii Naxianxeni, sed auctoris starum impugnationur. Iρ.
cgntra dogmata. Sive inlibro De incarnationis Dominicæ sacramento, c. 6. Hunc iibrum ad Τbcodosu ta
imperatorem missum fuisse ab episccpis ltaliæ, docent Orientalcs supra cap. 74. B.
Christum grædicant, et illos condemnare debemus,
qui diversa erroris lines non unum eumdemque
lium dicunt, sed alium esse qui ex Deo Patre na-
tus sit, alium qui slt generstus ex Virgine, cum
evangelista dicat, quia Verbum caro factum est,
ut unum Dominum Jesum Christum, non duos ere-
deres. Nonnulli etiam sliud Dei Verbum, sliud Dei
ilinm credidermt, cum psum qui in principio
erat Verbsm apnd Patrema in sua propris venisse
evangelista testetur. Sunt autem, qui tanqusms ad
mamnum prophetarum, ita sd Christum fsctum esse
verbum arbitrati sunt, non ipsum esse Dei Verbum.
Sed de nnllo prophetarum dictam est, quia Verbam
unum genas est, uns substaniia, una narura, una εaro factum est. Nullus prophetarum abstulit pec-
etiam species. Nos vero non secundum solam specu- B cata mundi. De nulo slio dictum est : ie est olius
meas dilectus, in quo mihi conplacui. De nullo gro-
phetarum legimus, quod sit Dominus majestatis,
quod de Christo Apostolus dixit, quia Judæi Domi-
num majestatis crucifixerunt. Sed dum hos redar-
guimus, emergunt alii, qui carnem Domini dicunt
et divinitatem umnins esse naturæ. Ouæ tantum sacri-
Iegium inferna vomuerunt? Jam tolersbiliores sunt
Ariani, quorum per istos perfidiæ robur adolescit,
ut majore contentione asserant Patrem et ilium
et Spiritum sanctum unius non esse substantiæ,
quis isti divinnitatem Domini et carnem substantiæ
dicere tentaverunt. Deinde, cum isti dlcant, quia
Verbum in carnem, cspillos, sangninem et ossa coε-
vertum est, et a natura propria mutatum est, datur
illis locus, ut inlrmitatem carnis ad lrmitatema
divinitatis quadam facta divinæ naturæ mutatione
detorqueant. Snnt etiam, qui in tantum impietatis
prodierint, ut putent, quia divinitas Domini cir-
cumcisa est, et imperfecta de perfecta facta est, et
in ligno non caro, sed illa operatrix omnium sub-
stantia divina in carnis specie congulata pendebat.
Quis autem non horrescat, qui audiat, quia non ex
Maris Virgine, sed ex divina substantia passibilem
sibi carnem fecerit Dci Verbum? Quod asserendo
eo prolabuntur, ut non ex tempore corpus Domii
esse susceptum, sed coæternum Deoo Verbo semper
fuisse contendant. Horum omnium auctores sunἐ,
qui divinitater et carnem Domini unius naturæ
fuisse dixerunt. LLegi enim, quod non crederem,
nisi ipse legissem, legi, inquam, in quibusdam li-
bris sic positum, et β24 organum et eum a quo
movebatur organum, unius in Christo fuisse na-
turæ. Quod ideo posui, ut ex scriptis nomen depre-
hendatur anctoris, et adversant quamvis exquisi-
tissimis argumentis et phaleratis sermonibus, non
posse vim veritatis obduci. Et hic mihi frequenter
Nicæni concilii tractatum se tenere commemorat.
Sed in illo tractatu Patres nostri non carnem, sed
vAIRIORIMt NOTE.
⁶ quia in Christo, etc. Non sunt ipsa verba Gregorii Naxianxeni, sed auctoris starum impugnationur. Iρ.
cgntra dogmata. Sive inlibro De incarnationis Dominicæ sacramento, c. 6. Hunc iibrum ad Τbcodosu ta
imperatorem missum fuisse ab episccpis ltaliæ, docent Orientalcs supra cap. 74. B.