PG 84, col. 721
iccolumibus, Orienti nihil deerit ad integram
dogmatum emendationem, et omnimodam Ecclesia-
rumtranquillitatem. Hæc scripsi,sciens quod ea quæ
ntintiatasunt,magnitudinem vestram valdelætificent
propter amorem, qui in vobis est, Dei, et validum
atqueferventemxelum circa orthodoxiam.Prædictus
sero sanctissimus archiepiseopus jussit, ut per nos
hæc bona nuntia vestra magnanimitas disceret.
cAPUT cVuu Io6.
Epistola , inquit, Cyrilli ad Rabbutam Edessenum epi-
scopum, numians quod omnino non recipiat proposi-
tiones quæ a Joanne sunt destinatæ.
Piissimo et amatore Christi imperatore dirigente
dominum meum mirandissimum tribunum, nο-
tariumque Aristolaum, Christianum virum et pro
recta fide valde certantem, ut ad pacem copu-
Iaret Ecclesias, et scribente clare, quod Antioche-
nus deberet prius subscribere quidem Nestorii da-
mnationem, anathematixare vero scelesta ejus
dogmata, et tunc communionem nostram quærere,
scripsit ad me dominus meus religiosissimus, et
optimus senex episcopus Acacius incongruam
qumunndam propositionem: quasi ab Orientis episco-
pis; magis autem, si oportet dicere, veritatem
oporteret discere ab eis, qui ca, quæ sunt Nestorii,
saperent. Nam dum eos oporteret sequi quod con-
gruit, et juxrta intentionem piissimi principis, om-
niumque orthodoxorum, anathematixare scelesta
Nestorii dogmata, e contrario petunt vocare uni-
versa,quæ a nobis scripta sunt sive in tomis, sive in
conscriptionibus, et sic, inquiunt, Ecclesiæ com-
municabunt ad invicem. Hoc autem clare dicere
est, quod oporteat nos rectam fidem denegare, et
Nestorii consentire blasphemiis. Si enim nostra
exterminamuus, quæ se bene habent, et inexpro-
brabiliter asserunt veritatem, et rectæ fidei mili-
tant, approbavimus ea quæ sunt Nestorii, et eri-
sus admirantes ejus insaniam. Sed illorum quidem
propositionem intelleximus. Contristati enim sunt,
quod, hlasphemante Nestorio, ab orthodoxis contra
enm sermones scripdi sint et epistolæ. Qualia
77) vero et nos scripserimus, sciet tua perfectio,
dum legeris paria eorums. Ob hoc enim tuæ illa
religiositati direxi.
cAeT caX (I9.
Epistela Maximtni ?, ad Alexandrnm, quam scripsit, dum
cognovisset de Andrea ¹, et de (Joanne) Germani-
cia t
Vnlde confusus sum, cognoscens ex litteris tuæ
sanctitatis illum, qui est Germaniciæ, et eum qui
est Samosatenorum, ʼsemetipsos a sancto vestro
dirupisse judicio S. Non crederem, si id nuntiaretur
ab altero. Verumtamen et nos hæc ipsa pertuli-
Εpίειοία. Scripta hæc ante pacem initam, post epistolam Acacii, supra cap. 53. C.
16), capp. 1I3, 124.
4ndrea. Samosateno. fC.
vitates duæ episcopali sede insignes. fG.
8, V Iellrdium. Τarsensem cpiscopum. .
dogmatum emendationem, et omnimodam Ecclesia-
rumtranquillitatem. Hæc scripsi,sciens quod ea quæ
ntintiatasunt,magnitudinem vestram valdelætificent
propter amorem, qui in vobis est, Dei, et validum
atqueferventemxelum circa orthodoxiam.Prædictus
sero sanctissimus archiepiseopus jussit, ut per nos
hæc bona nuntia vestra magnanimitas disceret.
cAPUT cVuu Io6.
Epistola , inquit, Cyrilli ad Rabbutam Edessenum epi-
scopum, numians quod omnino non recipiat proposi-
tiones quæ a Joanne sunt destinatæ.
Piissimo et amatore Christi imperatore dirigente
dominum meum mirandissimum tribunum, nο-
tariumque Aristolaum, Christianum virum et pro
recta fide valde certantem, ut ad pacem copu-
Iaret Ecclesias, et scribente clare, quod Antioche-
nus deberet prius subscribere quidem Nestorii da-
mnationem, anathematixare vero scelesta ejus
dogmata, et tunc communionem nostram quærere,
scripsit ad me dominus meus religiosissimus, et
optimus senex episcopus Acacius incongruam
qumunndam propositionem: quasi ab Orientis episco-
pis; magis autem, si oportet dicere, veritatem
oporteret discere ab eis, qui ca, quæ sunt Nestorii,
saperent. Nam dum eos oporteret sequi quod con-
gruit, et juxrta intentionem piissimi principis, om-
niumque orthodoxorum, anathematixare scelesta
Nestorii dogmata, e contrario petunt vocare uni-
versa,quæ a nobis scripta sunt sive in tomis, sive in
conscriptionibus, et sic, inquiunt, Ecclesiæ com-
municabunt ad invicem. Hoc autem clare dicere
est, quod oporteat nos rectam fidem denegare, et
Nestorii consentire blasphemiis. Si enim nostra
exterminamuus, quæ se bene habent, et inexpro-
brabiliter asserunt veritatem, et rectæ fidei mili-
tant, approbavimus ea quæ sunt Nestorii, et eri-
sus admirantes ejus insaniam. Sed illorum quidem
propositionem intelleximus. Contristati enim sunt,
quod, hlasphemante Nestorio, ab orthodoxis contra
enm sermones scripdi sint et epistolæ. Qualia
77) vero et nos scripserimus, sciet tua perfectio,
dum legeris paria eorums. Ob hoc enim tuæ illa
religiositati direxi.
cAeT caX (I9.
Epistela Maximtni ?, ad Alexandrnm, quam scripsit, dum
cognovisset de Andrea ¹, et de (Joanne) Germani-
cia t
Vnlde confusus sum, cognoscens ex litteris tuæ
sanctitatis illum, qui est Germaniciæ, et eum qui
est Samosatenorum, ʼsemetipsos a sancto vestro
dirupisse judicio S. Non crederem, si id nuntiaretur
ab altero. Verumtamen et nos hæc ipsa pertuli-
Εpίειοία. Scripta hæc ante pacem initam, post epistolam Acacii, supra cap. 53. C.
16), capp. 1I3, 124.
4ndrea. Samosateno. fC.
vitates duæ episcopali sede insignes. fG.
8, V Iellrdium. Τarsensem cpiscopum. .