PG 85, col. 1025
θεάματα καὶ⁵ χαρίεντα, καὶ τὰ παντοδαπὰ κάλλη τῆς
ζωγραφίας καὶ τῶν ὑλῶν τδ εὔχαρί τε καὶ γλαφυρὸν,
καὶ τὰς εὐχροίας.Ἀλλᾶ ταῦτα μὲν ἐς αὖθις ἐπισκε-
ψόμεθα. (45). Σὺ δέ μοιιρράζε τοῦ φιλοσόφου τὴν συν-
ουσίαν, κα“ι τοὺς παγκάλους ἐκείνους λόγους· μηδὲν
ἐπικρύψας τῶν παρ’ ἐκείνου λεγομένων τε καὶ προτει-
νομένων· ὅπως μὴ ἀκέφαλος (4 ι) ἡμῖν ἡτοῦ προϐλή-
ματος ζήτησις Ού γὰρ θέμις ἀνδρὶ φιλοσοφίαν
προῖσχομένῳ ἀδικεῖν μὲν ἀλήθειαν ἀδικεῖν δὲ καὶ φι-
λίαν (45),είπε ρ μεγίστη ἀδικιῶν τυγχάνει οὖσα ψευδὴς
δόξα περὶ Θεοῦ καὶ τῶν θείων (46) ὲν ψυχῇ συνιστα-
μένη. Πρὸς δὲ καὶ οὐ χρεὼν πανταχόθεν θηρᾶσθαι
νίκην τινὰ Καδμείαν (47) φασὶν οἱ παροιμιαζόμενοι ·
καθάπερ ἐν τοῖς δικαστηρίοις, τῶν γενναίων, (48) oi
παῖδες, ἢ περὶ τοὺς ἐριστικοὺς ἐνδιατρίϐοντες λό-
γους (49) -
(42) Τυγχάνουσιν ὄντες. Forte. melius leges
ὅντως : ut ex una materia sint velut prognatae et
innatus iis verus sit et ingenuos Splendor. Tam
paucis! verbis frustra tale quid de5rr_ibere conetur
romanus stylus. Sed cum inconcinnior sit sermo,
nihil mutamus. Sic mox, μεγίστη ᾁδικιιῖιν τυγχάνει
οὖσα ψευδὴς δόξομοιο, εαξρίςςίιιιε Procopius, BA.
(4'5) Τάῦτα μὲν ἐσαῦθις ἐπισκεψόμεθα. illi
videatur sermonis appeteniior quam etiam tam iii-
usitata: pulchritudinis spectaculi, interrumpit hoc et
illum desiderat. Regnani in hoc genere lictionutn et
palpationunt oratoriaruxn alticistte, adeo quidem ut
nimii, certe cum prol'undioris aevi auctaribus coin-
parati, isthic sint._ fl‘raiisitio_ sequens vehementiam
habet: Tu vero mihi narra. Quam non attendit eru-
ditissimus translator,BA.
(44) γἈκέφᾳλος. Quid _si hiulca in _medio aut
manca in line, licet de capite ipso repetita {Exci-
disse dicas vocem,aut scriptum Zacharia: :_"01:wq
ἔτι ὀέἴέφαλοςῆ μείουρος τοῦ προϐλήματος ή ζήτησις
. DA.
(45) ίᾎδικεῒν μὲνᾼάλήθειᾳνηᾴδικεῒως δέ καὶ φιο
alter: Elegans repetitio _verbi. Veritas in Deo, aini~
cilia: jus vin homine injuria hoc Crimine afficitur.
De Ded enim falsa narrantur; homini falsa pro veris
in re omnium maxima inseruntur. ΒΑ.
(46) Turbata: voces. Scribe : θεοῦ περὶ καὶ τ. 0.,
aui τῶν τε θ. ΒΑ.
(47) Nam: Λαδμείαν. uenobiustlentor. dandag.
‘5‘: than): Ξᾲύτηε τῆς παροιμίας αλλοι ἁλὶ-θές λέγοώ
σιν ’ ἀποδιδόασι δὲ cadmiae». τῆς ἀλυσιτελοῦς νίκης,
οι ,μὲν ὅτι ἐπεὶ Ἐτεοκλῆς καὶ ίΠ-ολυνείῂκηςᾷμονομα-
χοῦντες ἁμφότφοιῌόιπώλοντο· οἱ δὲ ᾅτιόςαδιμείοι
νικήσαντες τοὺςΔ ’Δργ-είους Δτοὺς μετ] ’ᾼδράστου
στρατεύσαντας δίκην’ ἔδοσαν ίκανὴν τοῖς⁵ ἀπογόνοις
αὐτῶν · ἄλλοι ὅτι τὸ Σφιγγὸς αἴνιγμα συνεὶς-Οἰδίπους
καὶ νικήσας αὐτὴν, ,ἀγνοῶν ξγη με τῂνᾳὲαυτούᾳμητὲρα,
εῐτα ὲξέτύφλωσένὲαυτὸν, ὥστε μή λυσιτελῆσαι τὴν
νίκην αὐτῷ· ἄλλοι δέ τινες ὅτι ccli ἐκροινίκης-γράμ-
ματᾷ βουλόμενος διαδοθῆναι τοῖς ἝλλησιέΚάδμος
ἆνείλέΛίνον καὶ αὑτὸν ίδια γράμματα-ἐπιδεικνύμε-
νον, ὃν ἁπεδίωξαν οἱ πολῖταιλδιᾶ τὸ μὴ λυσιτελῆσαι
τοίνυν αύτῷ τὴν νίκην λέγεσθαι τὴν τοιαύτην παρτ
,οιμίαν. Vides 'nugas grainniaticorutn corpulentat‘i
orsOI'utn. Melius paucis DiogenianusCen.._ 5, Adag.
’54 : Καδμεία autem τῷν ἇλυσιτελῶςῌνικὼντων, ὧν
η ἱστορία δήλη. ’Alia afl'ert Suidas. Auctotuinco-
piam, 'qui hoc proverbio usi, ad suos hos_script0-
ius doctiss. notat Schottus. Adde Apostol. 10, 79 ,οι
ζωγραφίας καὶ τῶν ὑλῶν τδ εὔχαρί τε καὶ γλαφυρὸν,
καὶ τὰς εὐχροίας.Ἀλλᾶ ταῦτα μὲν ἐς αὖθις ἐπισκε-
ψόμεθα. (45). Σὺ δέ μοιιρράζε τοῦ φιλοσόφου τὴν συν-
ουσίαν, κα“ι τοὺς παγκάλους ἐκείνους λόγους· μηδὲν
ἐπικρύψας τῶν παρ’ ἐκείνου λεγομένων τε καὶ προτει-
νομένων· ὅπως μὴ ἀκέφαλος (4 ι) ἡμῖν ἡτοῦ προϐλή-
ματος ζήτησις Ού γὰρ θέμις ἀνδρὶ φιλοσοφίαν
προῖσχομένῳ ἀδικεῖν μὲν ἀλήθειαν ἀδικεῖν δὲ καὶ φι-
λίαν (45),είπε ρ μεγίστη ἀδικιῶν τυγχάνει οὖσα ψευδὴς
δόξα περὶ Θεοῦ καὶ τῶν θείων (46) ὲν ψυχῇ συνιστα-
μένη. Πρὸς δὲ καὶ οὐ χρεὼν πανταχόθεν θηρᾶσθαι
νίκην τινὰ Καδμείαν (47) φασὶν οἱ παροιμιαζόμενοι ·
καθάπερ ἐν τοῖς δικαστηρίοις, τῶν γενναίων, (48) oi
παῖδες, ἢ περὶ τοὺς ἐριστικοὺς ἐνδιατρίϐοντες λό-
γους (49) -
(42) Τυγχάνουσιν ὄντες. Forte. melius leges
ὅντως : ut ex una materia sint velut prognatae et
innatus iis verus sit et ingenuos Splendor. Tam
paucis! verbis frustra tale quid de5rr_ibere conetur
romanus stylus. Sed cum inconcinnior sit sermo,
nihil mutamus. Sic mox, μεγίστη ᾁδικιιῖιν τυγχάνει
οὖσα ψευδὴς δόξομοιο, εαξρίςςίιιιε Procopius, BA.
(4'5) Τάῦτα μὲν ἐσαῦθις ἐπισκεψόμεθα. illi
videatur sermonis appeteniior quam etiam tam iii-
usitata: pulchritudinis spectaculi, interrumpit hoc et
illum desiderat. Regnani in hoc genere lictionutn et
palpationunt oratoriaruxn alticistte, adeo quidem ut
nimii, certe cum prol'undioris aevi auctaribus coin-
parati, isthic sint._ fl‘raiisitio_ sequens vehementiam
habet: Tu vero mihi narra. Quam non attendit eru-
ditissimus translator,BA.
(44) γἈκέφᾳλος. Quid _si hiulca in _medio aut
manca in line, licet de capite ipso repetita {Exci-
disse dicas vocem,aut scriptum Zacharia: :_"01:wq
ἔτι ὀέἴέφαλοςῆ μείουρος τοῦ προϐλήματος ή ζήτησις
. DA.
(45) ίᾎδικεῒν μὲνᾼάλήθειᾳνηᾴδικεῒως δέ καὶ φιο
alter: Elegans repetitio _verbi. Veritas in Deo, aini~
cilia: jus vin homine injuria hoc Crimine afficitur.
De Ded enim falsa narrantur; homini falsa pro veris
in re omnium maxima inseruntur. ΒΑ.
(46) Turbata: voces. Scribe : θεοῦ περὶ καὶ τ. 0.,
aui τῶν τε θ. ΒΑ.
(47) Nam: Λαδμείαν. uenobiustlentor. dandag.
‘5‘: than): Ξᾲύτηε τῆς παροιμίας αλλοι ἁλὶ-θές λέγοώ
σιν ’ ἀποδιδόασι δὲ cadmiae». τῆς ἀλυσιτελοῦς νίκης,
οι ,μὲν ὅτι ἐπεὶ Ἐτεοκλῆς καὶ ίΠ-ολυνείῂκηςᾷμονομα-
χοῦντες ἁμφότφοιῌόιπώλοντο· οἱ δὲ ᾅτιόςαδιμείοι
νικήσαντες τοὺςΔ ’Δργ-είους Δτοὺς μετ] ’ᾼδράστου
στρατεύσαντας δίκην’ ἔδοσαν ίκανὴν τοῖς⁵ ἀπογόνοις
αὐτῶν · ἄλλοι ὅτι τὸ Σφιγγὸς αἴνιγμα συνεὶς-Οἰδίπους
καὶ νικήσας αὐτὴν, ,ἀγνοῶν ξγη με τῂνᾳὲαυτούᾳμητὲρα,
εῐτα ὲξέτύφλωσένὲαυτὸν, ὥστε μή λυσιτελῆσαι τὴν
νίκην αὐτῷ· ἄλλοι δέ τινες ὅτι ccli ἐκροινίκης-γράμ-
ματᾷ βουλόμενος διαδοθῆναι τοῖς ἝλλησιέΚάδμος
ἆνείλέΛίνον καὶ αὑτὸν ίδια γράμματα-ἐπιδεικνύμε-
νον, ὃν ἁπεδίωξαν οἱ πολῖταιλδιᾶ τὸ μὴ λυσιτελῆσαι
τοίνυν αύτῷ τὴν νίκην λέγεσθαι τὴν τοιαύτην παρτ
,οιμίαν. Vides 'nugas grainniaticorutn corpulentat‘i
orsOI'utn. Melius paucis DiogenianusCen.._ 5, Adag.
’54 : Καδμεία autem τῷν ἇλυσιτελῶςῌνικὼντων, ὧν
η ἱστορία δήλη. ’Alia afl'ert Suidas. Auctotuinco-
piam, 'qui hoc proverbio usi, ad suos hos_script0-
ius doctiss. notat Schottus. Adde Apostol. 10, 79 ,οι