PG 85, col. 847
Quotquot et illicitum Spectent ad dwmona curae.
Scilicet aptabant me discere cuncta parentes.
Qua: tellus, atque aura capit, pelagusque profundum:
Nec tantum qumcunqne hominum corruptio gignit,
Sed tenera ex herba quotquot, cultisque viretis
Exsistunt, circaque hominis languentia membra
Versantur; quot dira etiam male noxius hostis,
Consilii varii serpens, qui huic prasich orbi,
Repperit, aeterni spernens decreta Tonantis.
llinc me dives opum, nutrixque habet Argos equo-
[rum
(Tum forte Aurora: fiebant sacra nitenti).
Illic mysta iterum factus, quaenam aeris, atque
Ilultiplicis caeli conflatis concordia, novi,
Qua: cum fecunda sit aqua: cognatio terra,
Necnon cum puro pluviatilis aere roris.
Elidis hinc terram veni, atque illustre Dianai
Tauropola: signum vidi Lacedamone, ut inde
Materiae multas variasque addiscere lormas,
Atque metallorum species, lapidumque, notasque,
Alque‘ characteres, commentaque anilia possem.
Tum Phrygiam veniens, laetusque ibi doctus aruspex,
Ex extis, medio fierent qua: in pectore, novi :
Auguria e Scythiae populis, aviumque sonoras
Edidici voces, flexosque per aera gyros,
Fatidicas iuvenumque, vident si postera, voces;
Quos sonitus pariter petra, quos ligna, diuque
Mortua quas tumulis emittant corpora voces,
Ostia quos strepitus; queis curis palpitet intus
Fibra; cruentati fmdentqui membra tumores,
Ut cum verruca: serpunt per viscera edaces :
Tum quos verba habeant numeros, qua: vincula
[εει-πω,
Quos caro visibiles, physeos monumenta, labores;
Quae vero jurata animo, perjuria qumque,
Consilia atque liontiuum quin sint inimica quietis.
Me nihil in terra latuit, coeloque, marique:
Non varium monstrum, non abdita, sive dolosa
Mens, non arte valens, multisque obnoxia curis.
Quid quod ct invalidas frandes, et facta nefanda.
Cunctaque cognovi, quae his sunt mqualia terris?
Jamque aderat nostro post haec vieenus ab ortu
Annus, cum populo colitur quae terra nigranti,
Egyptum pergens, iuveni Memphidis oram.
Illic tentavi humanas superantia vires.
Qua: eum terrenis cognatio, spirituumque
Averruncorum quaenam sint nomina, queisque
Legibus, ac relms, queis delectentur et astris,
Ut fugiant, tristesque habitent caligine densa,
Quaeque bis spirituum species contraria; quotque
(‘2) In dicta editione pag. 297 legitur: Ἵνα μάθω
ὕλης σύγχυσιν, καὶ διαίρεσιν, κ. λ.
Scilicet aptabant me discere cuncta parentes.
Qua: tellus, atque aura capit, pelagusque profundum:
Nec tantum qumcunqne hominum corruptio gignit,
Sed tenera ex herba quotquot, cultisque viretis
Exsistunt, circaque hominis languentia membra
Versantur; quot dira etiam male noxius hostis,
Consilii varii serpens, qui huic prasich orbi,
Repperit, aeterni spernens decreta Tonantis.
llinc me dives opum, nutrixque habet Argos equo-
[rum
(Tum forte Aurora: fiebant sacra nitenti).
Illic mysta iterum factus, quaenam aeris, atque
Ilultiplicis caeli conflatis concordia, novi,
Qua: cum fecunda sit aqua: cognatio terra,
Necnon cum puro pluviatilis aere roris.
Elidis hinc terram veni, atque illustre Dianai
Tauropola: signum vidi Lacedamone, ut inde
Materiae multas variasque addiscere lormas,
Atque metallorum species, lapidumque, notasque,
Alque‘ characteres, commentaque anilia possem.
Tum Phrygiam veniens, laetusque ibi doctus aruspex,
Ex extis, medio fierent qua: in pectore, novi :
Auguria e Scythiae populis, aviumque sonoras
Edidici voces, flexosque per aera gyros,
Fatidicas iuvenumque, vident si postera, voces;
Quos sonitus pariter petra, quos ligna, diuque
Mortua quas tumulis emittant corpora voces,
Ostia quos strepitus; queis curis palpitet intus
Fibra; cruentati fmdentqui membra tumores,
Ut cum verruca: serpunt per viscera edaces :
Tum quos verba habeant numeros, qua: vincula
[εει-πω,
Quos caro visibiles, physeos monumenta, labores;
Quae vero jurata animo, perjuria qumque,
Consilia atque liontiuum quin sint inimica quietis.
Me nihil in terra latuit, coeloque, marique:
Non varium monstrum, non abdita, sive dolosa
Mens, non arte valens, multisque obnoxia curis.
Quid quod ct invalidas frandes, et facta nefanda.
Cunctaque cognovi, quae his sunt mqualia terris?
Jamque aderat nostro post haec vieenus ab ortu
Annus, cum populo colitur quae terra nigranti,
Egyptum pergens, iuveni Memphidis oram.
Illic tentavi humanas superantia vires.
Qua: eum terrenis cognatio, spirituumque
Averruncorum quaenam sint nomina, queisque
Legibus, ac relms, queis delectentur et astris,
Ut fugiant, tristesque habitent caligine densa,
Quaeque bis spirituum species contraria; quotque
(‘2) In dicta editione pag. 297 legitur: Ἵνα μάθω
ὕλης σύγχυσιν, καὶ διαίρεσιν, κ. λ.