PG 85, col. 885
ὀρεγόμενοι τοῦ , πρῶτος ἕκαστος ἐπινοεῖν τι καινὸν ,
ὲν σφίσιν αὐτοῖς συνεταράχθησαν, καὶ διασκεδα-
Ιιθέντες, οὔτε τῷ Πλάτωνι, οὔτε ἀλλήλοις συνέπον-
ναι · ἃ πολλάς μοι παρέχει τὰς ὠδῖνας (84).
ab eo de materia dicitur , alibi quidem eam natam, alibi vero non natam esse. Verum posteri cum Pla-
tonis doctrinam multarum et variarum rerum atque opinionum cognitione perpolitam atque ornatam
ignorarent, idque unice spectarent, ut novre alicujus opinionis echgitatione, alius alium anteverte-
ret‘: turbas inter sese ipsi concitarunt, ac deinceps partes in contrarias sparsi, neque Platonem
neque se ipsi secuti sunt. Qua ex re dolorem maximum cepi.
ΔΞΙΘ. Τίκτεις οὐκ ἁγεννῶς.,Ἐγὼ δὲ πρὸς ταύτην
ίλιγγιάσας τὴν ἀπορίαν (85), βτατρίδος καὶ φιλτάτων
ἀττολελησμένος (86), ἔπλεον Ἀθήναξε. Νῦν δέ σοι
, περιτυχὼν καὶ τὴν ὲν σοὶ σοφίαν θαυμάζων, ἔτι μᾶλ⁸
λον τεθαύμακα, εί ταῦτα καταμαθὼν ἔτι Πυθαγόρᾳ.
καὶ Πλάτωνι, Χαλδαίοις τε καὶ Αἰγυπτίοις ἄνω κάτω
συμπαραχθῇς (87) ⁶ οῖ γε μὴ τὰυτὰ περὶ τῶν αὐτῶν
λέγουσιν ἅπαντες, μηδὲ ταυτὰ (88)’ἓκαστοι. Ἀπει-
ρίας δὲ τάναντία λέγειν , οὐκ ἐπιστήμης. Καὶ ὡς
ἔοικεν, τούτου τοῦ δόγματος οὐ Θεὸς ἦν ἡγεμών · ἢ
γὰρ ἂν ταυτὸ πᾶσιν, ἐδόκει* ἀλλ’ ἀνθρωπίνη τις
οἴησις (89), ἐν πολλά τε καὶ ἐναντία ποικίλλεται.
periti. At mihiquidem non videtur Deus hujus doctrinae dux esse, alioquin eadem omnes docerent:
sed existimandum esse humanam quamdam sui ipsius admirationem atque arrogantiam, in qua nutltte
eaque inter se contrariae opiniones varient.
ΘΕΟΦ. Οἶδα, ὦ ἀγαθέ· ἀλλὰ καὶ Πλάτωνι συνδο-
κεῖ τοῖς αὑτοῦ πείθεσθαι· ἕως ἂν θειότερος (90)
(82) Περὶ τῆς ὕλη-ς. pe_ma_ter_ia,_ sive: ut Chalci- C {oannem Saresburiensem Memlogicilibro $7,537.35.
ditis amat'appellare, [μβ-ιο, ubi Fabric..], sylva, di-
dius amat appellare, [p.pw, ιιυι rapum], silva, ιιι-
versas Platonis sententias notat reperiri. aerttus
ὅ, 69 : δὲ ὁ Πλάτωντῷν πάντων ἀπᾴφηνεν ἀρχὰς,
θεὸν κα)⁸ ὓλην, ὃν καὶ νοῦν προσαγορεύει καὶ αίτηιοην·
Exigit-8e τῆν’ ὖλην ἀσχημάτιστον atati ᾇπειρον , ἐξ ᾗς
γίνεσθαι τ’ὰ- συγκρίματα. Ἀτάκτοις..δέ ποτε αυτὴν
ὶινουμένην snakes ’θεοῦ φησιν είς Eva. συναχθῆναι
τόπον, τάξιν ἀταξίας κρείττονα ἠγηὲταμένοψ τρα-
τόπον, τάξιν ἀταξίας κρείττονα ηγησαμενου· τρα-
πέσθαέἕὲ τὴγ. οὖσίῆ ταιιὶῖτιν ξέἱὲίτῗῖίῗῇεῗὶῗξὶίεῗέν
πῦρ, ὕδωρ, ᾎιέρα, γῆν. Ωιιιέ doctrina manifesto ln-
fert ante Dei opem accedentem fuisse materiam t_|-
latti. Et ita docuisse Platonem tradit Apuleius ρο
δυσί. Plat. ι, p. 3, 25. Contra_aute_m_co'nditam_Ti-
ma’o docet, ὀί in eum Chalcidius, § 276, p. i581 :
Factam vero, inquit, sylvam, et ita [actam ιιι sitquo!
non fuerit, sicpprobafit, quod.opificilgusimortatibus
apparata ab aliis opificibus‘ sylva putabamur-{hisque
ipsis natura suppeditet, πιαιιιτὶερειιε, Περ nemo ait:
paruerit [ into appararier“, ut Fabriciana], quia nihil
'deo ιιιιίῖιηιὶιιιιὶιιξἒ Ipse igitur ευίυεειι-ξε impensas
mandi [abrirt'e sufficiénles aulasque εριισιίιιιὶικκι ejus
opinionis veritatem agnovit_'l_‘rismggis_tus, cujus ista
{verba refert Physicorumc. M ιο. Stobaeus, l‘, c. l2,
2; ι. Ι, p. 3163)“! γέγονεν· ὴ iii-:1 γὰρ ἀγγεῖον
assae; ἐστι. γένεσις ἐνέργεια τοῦ eamea τοῦ
ενεσεως εστι.. γενευις οε ινεγγιιιυι ἰυυ “vult-vv νυν
ἓγεννήτου θεοῦ· τὸ ’σπέρμα-οἵῳ τῆς γενέσεως λοεμῖ
ξᾶνουσανγὲγονε , καὶΔ sps-mi) Δὲγένέᾳιῖοςκαὶ ἰδέας εῐχξ
Mamaeae ειέσέηκε ,ιάιαῦτῇβρετῖφξένη
τεὶνῖᾐτεύουσα τάς τῇς τροζεῇξ ξδὲας ’-Ἲᾷῆεννησ-ίῇηῷμν
τεχνιτεῠουσα τὰς τ ς τροπης ιοεας· αγεννησια υυν
τῆς ὑλης ἀμορφία ἦν, ἡ δεγὲνεσις τὸ ἐνεργεῖσθαι.
Materiam solam nul am exStstere statuunt physnct,
Materiam sola'n't nttlla'm'exsis'tere statuunt physici,
'utrilifiabes apud Nicephorum Blemmidnamdc. 6ςΕρὶι.
Phanii. 56, 8. Cadit ergo. et hujusyfictizljgenaffgljp‘i-
bifidae; asserebant praecipue st'oici ὲ ‘riLdeChryflsip-
{dcit ‘gi_'2§§§fié§{ dicto capiteuapud Stobaaumigg ξς,
iam; ast; Plotinum, peculiari libro De materia;
ὲν σφίσιν αὐτοῖς συνεταράχθησαν, καὶ διασκεδα-
Ιιθέντες, οὔτε τῷ Πλάτωνι, οὔτε ἀλλήλοις συνέπον-
ναι · ἃ πολλάς μοι παρέχει τὰς ὠδῖνας (84).
ab eo de materia dicitur , alibi quidem eam natam, alibi vero non natam esse. Verum posteri cum Pla-
tonis doctrinam multarum et variarum rerum atque opinionum cognitione perpolitam atque ornatam
ignorarent, idque unice spectarent, ut novre alicujus opinionis echgitatione, alius alium anteverte-
ret‘: turbas inter sese ipsi concitarunt, ac deinceps partes in contrarias sparsi, neque Platonem
neque se ipsi secuti sunt. Qua ex re dolorem maximum cepi.
ΔΞΙΘ. Τίκτεις οὐκ ἁγεννῶς.,Ἐγὼ δὲ πρὸς ταύτην
ίλιγγιάσας τὴν ἀπορίαν (85), βτατρίδος καὶ φιλτάτων
ἀττολελησμένος (86), ἔπλεον Ἀθήναξε. Νῦν δέ σοι
, περιτυχὼν καὶ τὴν ὲν σοὶ σοφίαν θαυμάζων, ἔτι μᾶλ⁸
λον τεθαύμακα, εί ταῦτα καταμαθὼν ἔτι Πυθαγόρᾳ.
καὶ Πλάτωνι, Χαλδαίοις τε καὶ Αἰγυπτίοις ἄνω κάτω
συμπαραχθῇς (87) ⁶ οῖ γε μὴ τὰυτὰ περὶ τῶν αὐτῶν
λέγουσιν ἅπαντες, μηδὲ ταυτὰ (88)’ἓκαστοι. Ἀπει-
ρίας δὲ τάναντία λέγειν , οὐκ ἐπιστήμης. Καὶ ὡς
ἔοικεν, τούτου τοῦ δόγματος οὐ Θεὸς ἦν ἡγεμών · ἢ
γὰρ ἂν ταυτὸ πᾶσιν, ἐδόκει* ἀλλ’ ἀνθρωπίνη τις
οἴησις (89), ἐν πολλά τε καὶ ἐναντία ποικίλλεται.
periti. At mihiquidem non videtur Deus hujus doctrinae dux esse, alioquin eadem omnes docerent:
sed existimandum esse humanam quamdam sui ipsius admirationem atque arrogantiam, in qua nutltte
eaque inter se contrariae opiniones varient.
ΘΕΟΦ. Οἶδα, ὦ ἀγαθέ· ἀλλὰ καὶ Πλάτωνι συνδο-
κεῖ τοῖς αὑτοῦ πείθεσθαι· ἕως ἂν θειότερος (90)
(82) Περὶ τῆς ὕλη-ς. pe_ma_ter_ia,_ sive: ut Chalci- C {oannem Saresburiensem Memlogicilibro $7,537.35.
ditis amat'appellare, [μβ-ιο, ubi Fabric..], sylva, di-
dius amat appellare, [p.pw, ιιυι rapum], silva, ιιι-
versas Platonis sententias notat reperiri. aerttus
ὅ, 69 : δὲ ὁ Πλάτωντῷν πάντων ἀπᾴφηνεν ἀρχὰς,
θεὸν κα)⁸ ὓλην, ὃν καὶ νοῦν προσαγορεύει καὶ αίτηιοην·
Exigit-8e τῆν’ ὖλην ἀσχημάτιστον atati ᾇπειρον , ἐξ ᾗς
γίνεσθαι τ’ὰ- συγκρίματα. Ἀτάκτοις..δέ ποτε αυτὴν
ὶινουμένην snakes ’θεοῦ φησιν είς Eva. συναχθῆναι
τόπον, τάξιν ἀταξίας κρείττονα ἠγηὲταμένοψ τρα-
τόπον, τάξιν ἀταξίας κρείττονα ηγησαμενου· τρα-
πέσθαέἕὲ τὴγ. οὖσίῆ ταιιὶῖτιν ξέἱὲίτῗῖίῗῇεῗὶῗξὶίεῗέν
πῦρ, ὕδωρ, ᾎιέρα, γῆν. Ωιιιέ doctrina manifesto ln-
fert ante Dei opem accedentem fuisse materiam t_|-
latti. Et ita docuisse Platonem tradit Apuleius ρο
δυσί. Plat. ι, p. 3, 25. Contra_aute_m_co'nditam_Ti-
ma’o docet, ὀί in eum Chalcidius, § 276, p. i581 :
Factam vero, inquit, sylvam, et ita [actam ιιι sitquo!
non fuerit, sicpprobafit, quod.opificilgusimortatibus
apparata ab aliis opificibus‘ sylva putabamur-{hisque
ipsis natura suppeditet, πιαιιιτὶερειιε, Περ nemo ait:
paruerit [ into appararier“, ut Fabriciana], quia nihil
'deo ιιιιίῖιηιὶιιιιὶιιξἒ Ipse igitur ευίυεειι-ξε impensas
mandi [abrirt'e sufficiénles aulasque εριισιίιιιὶικκι ejus
opinionis veritatem agnovit_'l_‘rismggis_tus, cujus ista
{verba refert Physicorumc. M ιο. Stobaeus, l‘, c. l2,
2; ι. Ι, p. 3163)“! γέγονεν· ὴ iii-:1 γὰρ ἀγγεῖον
assae; ἐστι. γένεσις ἐνέργεια τοῦ eamea τοῦ
ενεσεως εστι.. γενευις οε ινεγγιιιυι ἰυυ “vult-vv νυν
ἓγεννήτου θεοῦ· τὸ ’σπέρμα-οἵῳ τῆς γενέσεως λοεμῖ
ξᾶνουσανγὲγονε , καὶΔ sps-mi) Δὲγένέᾳιῖοςκαὶ ἰδέας εῐχξ
Mamaeae ειέσέηκε ,ιάιαῦτῇβρετῖφξένη
τεὶνῖᾐτεύουσα τάς τῇς τροζεῇξ ξδὲας ’-Ἲᾷῆεννησ-ίῇηῷμν
τεχνιτεῠουσα τὰς τ ς τροπης ιοεας· αγεννησια υυν
τῆς ὑλης ἀμορφία ἦν, ἡ δεγὲνεσις τὸ ἐνεργεῖσθαι.
Materiam solam nul am exStstere statuunt physnct,
Materiam sola'n't nttlla'm'exsis'tere statuunt physici,
'utrilifiabes apud Nicephorum Blemmidnamdc. 6ςΕρὶι.
Phanii. 56, 8. Cadit ergo. et hujusyfictizljgenaffgljp‘i-
bifidae; asserebant praecipue st'oici ὲ ‘riLdeChryflsip-
{dcit ‘gi_'2§§§fié§{ dicto capiteuapud Stobaaumigg ξς,
iam; ast; Plotinum, peculiari libro De materia;