PG 85, col. 894
rum phil050phiam paulo altius considerarunt , sed
etiam veriti sunt de Platonis asino et lupo et milvo
dicere: tum etiam reputarent, aliam esse ejus
quod rationem habet , et aliam rursus ejus quod
ratione caret, animantis substantiam : quodque nou
soleant ita solum vertere substantiae, verum eaedem,
qua: cum primum egrederentur erant, permanere.
Neque enim ratione esse praeditum, accidens quod-
dam auimae esse, quod eam modo accedere, modo
deserere soleat, sed esse differentiam in ipsa sub-
atantia constanter permanentem : minimeque fieri
posse, ut ratio in naturam brutam convertatur;
nisi concedas, aiunt, animali bruto hoc datum
esse, ut rationem furto auferre queat. llis sero
tandem consideratis et errorem veterum minuen-
ΑΧΙΤΗ. Linum lino, TheOphraste, mihi viden-
lur illi nectere, et malum remedium adhibere malo.
Quid enim attinet corporis vinculis animam libe-
rari, quae rursus in aliud corpus immittitur? Inu-
tilis etiam ad levandam molestiis animam, frustra-
que in medium introducta mors est. Erat enim
perditissimorum hominum vita eo usque propa-
ganda, quoad ipsorum pmnae fuerant extundendae.
Ac si in lasciviam provoluta anima, mille libidini-
bus in hac vita , haud secus ac reginis quibusdam ’
η turpiter mancipata servierit: quae ratio suaserit,
ut ob hoc ipsutn supplicio alficieuda in hominem
asininum reviviscatiNimirum ut suae libidini magis
IEneas noster. Cronius autem iste Nemesii celebris
tum Platonicus fuit, quem laudat aliquoties ξιο-
bteus, Ecl. phys. l. ιιηὶλὸἳ, § ἕξ, p. .896:__et Por-
phyrius in Plo'tino. p.'9, Ι), ιιιέι Eusebius Hist. Ec-
cles. l.-vt. c. 15. ΒΑ.
οιρε. 1.,νι, ο. Ίῦ. UA.
29) Codd. μεταμπέχεσθαι. _ Δ , _ ,,
50) Λίνον iurgi mihimovm. Παροιμία ἐπ), τῶν
τάδαίίτά πρασσόντων, zenobiusll, 96] {sui τῶν.τά
ἀσθενῆ ἀσθενέσι συναπτόντων, Uittgettiattus, νιηιϐς
ἐπὶ τῶν τά ὃμοια λέπιμιγνιξντων, ἢ’παρακρουομένων
(51) Codd. Paris. non habent, ἕτερον, nec καὶ
μάτην είς μέσον παρεισφέρεται.
μὲν εις μεσον παρεισφερεται.
5 ) Codd. Paris. crAttg._énet_ttsivstv.
(ῇόἐθξρά. Paris. είς ὅσον δὴ τὴν τιμωρίαν παρα-
τείνεσθαι.
(54) Ἐπιθυμιῶχ ὥπερ-’δεσποινῶη (Σερρεηνὶηιμτ
νείιιεέσρὶρηιὶῥ allectus el. libidines ιιοιιιρριιίι ιιριιιὶο,
nis itttprobeudominmitibus. nos. ad 'i_Untl Clam.
diuni, lDe Ι γ cons. Honorii?“ _: Si‘mctuic, si_prau_a.;
cupis, si duceris ira, servitii patiere jugum; tolerabis;
iniquus Interius lege}. Ba.
(Βό) (ρούςι. ἀναϐιῶναι. ,
(56)Quid_atn δουλεύει. “’ ‘ Α.
(57) Κακίας χορηγίαν. Ριοάιιιτιῑοιιθιιι,ροῳριιηι,⁵
οὶιὸτιιξὶιιιηζριῖρόιῖιιὶί apparatu rei apud git-ulmum;
Met. iv, ett-tr. Quam vocem non intellexit Fulgentius;
Planciades, Expos. ρ. 779. Aliquoties ita pulchreuti-t
tur Encas nosteg Ba.
etiam veriti sunt de Platonis asino et lupo et milvo
dicere: tum etiam reputarent, aliam esse ejus
quod rationem habet , et aliam rursus ejus quod
ratione caret, animantis substantiam : quodque nou
soleant ita solum vertere substantiae, verum eaedem,
qua: cum primum egrederentur erant, permanere.
Neque enim ratione esse praeditum, accidens quod-
dam auimae esse, quod eam modo accedere, modo
deserere soleat, sed esse differentiam in ipsa sub-
atantia constanter permanentem : minimeque fieri
posse, ut ratio in naturam brutam convertatur;
nisi concedas, aiunt, animali bruto hoc datum
esse, ut rationem furto auferre queat. llis sero
tandem consideratis et errorem veterum minuen-
ΑΧΙΤΗ. Linum lino, TheOphraste, mihi viden-
lur illi nectere, et malum remedium adhibere malo.
Quid enim attinet corporis vinculis animam libe-
rari, quae rursus in aliud corpus immittitur? Inu-
tilis etiam ad levandam molestiis animam, frustra-
que in medium introducta mors est. Erat enim
perditissimorum hominum vita eo usque propa-
ganda, quoad ipsorum pmnae fuerant extundendae.
Ac si in lasciviam provoluta anima, mille libidini-
bus in hac vita , haud secus ac reginis quibusdam ’
η turpiter mancipata servierit: quae ratio suaserit,
ut ob hoc ipsutn supplicio alficieuda in hominem
asininum reviviscatiNimirum ut suae libidini magis
IEneas noster. Cronius autem iste Nemesii celebris
tum Platonicus fuit, quem laudat aliquoties ξιο-
bteus, Ecl. phys. l. ιιηὶλὸἳ, § ἕξ, p. .896:__et Por-
phyrius in Plo'tino. p.'9, Ι), ιιιέι Eusebius Hist. Ec-
cles. l.-vt. c. 15. ΒΑ.
οιρε. 1.,νι, ο. Ίῦ. UA.
29) Codd. μεταμπέχεσθαι. _ Δ , _ ,,
50) Λίνον iurgi mihimovm. Παροιμία ἐπ), τῶν
τάδαίίτά πρασσόντων, zenobiusll, 96] {sui τῶν.τά
ἀσθενῆ ἀσθενέσι συναπτόντων, Uittgettiattus, νιηιϐς
ἐπὶ τῶν τά ὃμοια λέπιμιγνιξντων, ἢ’παρακρουομένων
(51) Codd. Paris. non habent, ἕτερον, nec καὶ
μάτην είς μέσον παρεισφέρεται.
μὲν εις μεσον παρεισφερεται.
5 ) Codd. Paris. crAttg._énet_ttsivstv.
(ῇόἐθξρά. Paris. είς ὅσον δὴ τὴν τιμωρίαν παρα-
τείνεσθαι.
(54) Ἐπιθυμιῶχ ὥπερ-’δεσποινῶη (Σερρεηνὶηιμτ
νείιιεέσρὶρηιὶῥ allectus el. libidines ιιοιιιρριιίι ιιριιιὶο,
nis itttprobeudominmitibus. nos. ad 'i_Untl Clam.
diuni, lDe Ι γ cons. Honorii?“ _: Si‘mctuic, si_prau_a.;
cupis, si duceris ira, servitii patiere jugum; tolerabis;
iniquus Interius lege}. Ba.
(Βό) (ρούςι. ἀναϐιῶναι. ,
(56)Quid_atn δουλεύει. “’ ‘ Α.
(57) Κακίας χορηγίαν. Ριοάιιιτιῑοιιθιιι,ροῳριιηι,⁵
οὶιὸτιιξὶιιιηζριῖρόιῖιιὶί apparatu rei apud git-ulmum;
Met. iv, ett-tr. Quam vocem non intellexit Fulgentius;
Planciades, Expos. ρ. 779. Aliquoties ita pulchreuti-t
tur Encas nosteg Ba.