PG 85, col. 900
γίγνεται. Ἤδη δὲ μελιττουργοὶ τῆς μελίσσης ἀπο-
λειπούσης (63) μηχανῶνται τοιόνδε (64) ο εἰς οἰκί-
σκον βοῦν εἰσελάσαντες, *πταίουσι ξύλοις ἓως ἀπείποι ·
καὶ ό μὲν ἐλεεινῶς ἐκειτω οἱ δὲ τὰς Θύρας ἀκριϐῶς
συγκλείσαντες , ὼς μηδαμόθεν εἰσδύνειν τὸ πνεῦμα,
ποτὲ μὲν ἀπῆλθον. Ἀριθμήσαντες δὲ ἡμέρας τεττα-
ράκοντα (65), καὶ ὕστερον διανοίξαντες, σεσηπότα
μὲν τὸν βοῦν εὑρίσκουσι · μυρία δὲ ἀνθ’ ἐνὸς ζῶα
περιιπτάμενα ο μελιττῶν γοῦν ἐξαίφνης πλήρης ὁ
οἶκος ἐφάνη, αῖ τοῦ βοὸς ἐξεγένοντο · καὶ τραφεῖσαι
βοτρυδὸν τοῖς πτεροῖς ἐχρήσαντο. Τούτους (66) οἱ
μελιττουργοὶ παραλαϐόντες καὶ Θεραπεύσαντες, τὴν
τοῦ μέλιτος ἐργασίαν εὖ πράττειν ἐποίησαν. 'Ap‘
οὖν ἡ μία ψυχὴ κερματισθεῖσα εἰς τὰς μυρίας δι-
εσκέδασται, ἃς συλλέξας ὁ βοῦς μόνος κατεῖχεν· ἢ τὰς
πολλὰς ὲκείνας προσκαλεσαμένη τὰς τῶν μελισσῶν
ἀγέλας συνέταττεν; Ταῦτά μοι καταγέλαστα φαίνε-
ται, oo't δὲ ούχ οὕτως ; Τάχα δὲ ἥξουσι καὶ τέταρτον
νεωτεροποιοῦντες. Ἀλλ’ ὅση τῶν λόγων ἡ μάχη,
τοσαύτη τῶν δογμάτων ἡ πλάνη (67). Ποῖ,φέρεσθε ,
ὧ Ἀθηναῖοι (os), οι τῷ μυθολογοῦντι (69) πειθόμε-
νοι; Ὁρᾷς γὰρ ὡς αὐτὸς ἑαυτῷ προστριϐόμενος ό
λόγος, οἷον οἱ πυροφόροι τῶν λίθων (70) φῶς ἐξ·
έλαμψε, καὶ τὰ ἐν σκότει τέως λανθάνοντα διελέγχει,
καὶ οὐκέτι συγχωρεῖ προϐεϐιωκέναι τὴν ψυχὴν ἱσ-
χυρίζεσοαι ,
ΘΕΟΦ. Ταῦτά μοι καὶ πρότερον ὲφιζὰνοντα, πολ-
λάκις ἀνέστρεφε τὴν διάνοιαν. Τῶν δὲ πατέρων (τί)
epiphonema. V_erita_s enim disceptationibus prorsus
tandem interstinguitur. ΒΑ.
(68) Ποῖ scd-135608, ὦ Ἀθηναῖοι. Exclamatio cx .
Iqqeqjtlnatth gentium oratore aut tleclamatorc quopiam
l a. Α.
lla. UA.
(69) Codd. Paris ὅτῳ γοῦν μυθολογοῦντι cod. Aug.
(76) οἷον oi πυρφόροι τῶν λίθων. Egregia com-
paratio, quam pouuut etialludurtt freqieuier boui
scriptores. _Exs_tat_iu__schedis veteribus apud nos
epigratntua'istttd : Collisi silicis chalybem vigor urget
in igne-ni. flammam inter se quassa rustalla iso-
nium. [Dttfities vita! formamque improha tinus. (ὶῖ-
tant emeriti-antes scit 'genet'arenprecés. [Sic animi: in
piri scintillas,emicat’ignis, {Et sua [et—1 miti damus
ζευαιιάαᾴρο. [Sic quoque natura: generant contraria
facem, [Factoris pateant tu monitu-truta dei. [Sic γαι-
lio sese'peccameu't cernit in usu, [Admonet ei superi
tua: peritura noli. BA.
tua: peritura
υ peritura pou. DA.
(Π) Aliam lectionem videtur secutus Ambrosius,
οη. DA.
qui ita lto_c_ comtuatittm reddidit : Ista mihi sirpe
antea consideranti ila esse videri solebant mentemque
ad se rapiebant ;sed partim magistrorum uerecundia,
partim socii et compari: , quicum ista conquirerent ,
desideratio, properantem ac jamjam assentientem con?“
tinuit. Legit ille utique κατείργουσαν, τὴν διάνοιαν
rtrtuu. Legit me uuque κατειργουσαν, τ ν οιανοιαν
videlicet; quae non inepta est sententia. genas ita :
λειπούσης (63) μηχανῶνται τοιόνδε (64) ο εἰς οἰκί-
σκον βοῦν εἰσελάσαντες, *πταίουσι ξύλοις ἓως ἀπείποι ·
καὶ ό μὲν ἐλεεινῶς ἐκειτω οἱ δὲ τὰς Θύρας ἀκριϐῶς
συγκλείσαντες , ὼς μηδαμόθεν εἰσδύνειν τὸ πνεῦμα,
ποτὲ μὲν ἀπῆλθον. Ἀριθμήσαντες δὲ ἡμέρας τεττα-
ράκοντα (65), καὶ ὕστερον διανοίξαντες, σεσηπότα
μὲν τὸν βοῦν εὑρίσκουσι · μυρία δὲ ἀνθ’ ἐνὸς ζῶα
περιιπτάμενα ο μελιττῶν γοῦν ἐξαίφνης πλήρης ὁ
οἶκος ἐφάνη, αῖ τοῦ βοὸς ἐξεγένοντο · καὶ τραφεῖσαι
βοτρυδὸν τοῖς πτεροῖς ἐχρήσαντο. Τούτους (66) οἱ
μελιττουργοὶ παραλαϐόντες καὶ Θεραπεύσαντες, τὴν
τοῦ μέλιτος ἐργασίαν εὖ πράττειν ἐποίησαν. 'Ap‘
οὖν ἡ μία ψυχὴ κερματισθεῖσα εἰς τὰς μυρίας δι-
εσκέδασται, ἃς συλλέξας ὁ βοῦς μόνος κατεῖχεν· ἢ τὰς
πολλὰς ὲκείνας προσκαλεσαμένη τὰς τῶν μελισσῶν
ἀγέλας συνέταττεν; Ταῦτά μοι καταγέλαστα φαίνε-
ται, oo't δὲ ούχ οὕτως ; Τάχα δὲ ἥξουσι καὶ τέταρτον
νεωτεροποιοῦντες. Ἀλλ’ ὅση τῶν λόγων ἡ μάχη,
τοσαύτη τῶν δογμάτων ἡ πλάνη (67). Ποῖ,φέρεσθε ,
ὧ Ἀθηναῖοι (os), οι τῷ μυθολογοῦντι (69) πειθόμε-
νοι; Ὁρᾷς γὰρ ὡς αὐτὸς ἑαυτῷ προστριϐόμενος ό
λόγος, οἷον οἱ πυροφόροι τῶν λίθων (70) φῶς ἐξ·
έλαμψε, καὶ τὰ ἐν σκότει τέως λανθάνοντα διελέγχει,
καὶ οὐκέτι συγχωρεῖ προϐεϐιωκέναι τὴν ψυχὴν ἱσ-
χυρίζεσοαι ,
ΘΕΟΦ. Ταῦτά μοι καὶ πρότερον ὲφιζὰνοντα, πολ-
λάκις ἀνέστρεφε τὴν διάνοιαν. Τῶν δὲ πατέρων (τί)
epiphonema. V_erita_s enim disceptationibus prorsus
tandem interstinguitur. ΒΑ.
(68) Ποῖ scd-135608, ὦ Ἀθηναῖοι. Exclamatio cx .
Iqqeqjtlnatth gentium oratore aut tleclamatorc quopiam
l a. Α.
lla. UA.
(69) Codd. Paris ὅτῳ γοῦν μυθολογοῦντι cod. Aug.
(76) οἷον oi πυρφόροι τῶν λίθων. Egregia com-
paratio, quam pouuut etialludurtt freqieuier boui
scriptores. _Exs_tat_iu__schedis veteribus apud nos
epigratntua'istttd : Collisi silicis chalybem vigor urget
in igne-ni. flammam inter se quassa rustalla iso-
nium. [Dttfities vita! formamque improha tinus. (ὶῖ-
tant emeriti-antes scit 'genet'arenprecés. [Sic animi: in
piri scintillas,emicat’ignis, {Et sua [et—1 miti damus
ζευαιιάαᾴρο. [Sic quoque natura: generant contraria
facem, [Factoris pateant tu monitu-truta dei. [Sic γαι-
lio sese'peccameu't cernit in usu, [Admonet ei superi
tua: peritura noli. BA.
tua: peritura
υ peritura pou. DA.
(Π) Aliam lectionem videtur secutus Ambrosius,
οη. DA.
qui ita lto_c_ comtuatittm reddidit : Ista mihi sirpe
antea consideranti ila esse videri solebant mentemque
ad se rapiebant ;sed partim magistrorum uerecundia,
partim socii et compari: , quicum ista conquirerent ,
desideratio, properantem ac jamjam assentientem con?“
tinuit. Legit ille utique κατείργουσαν, τὴν διάνοιαν
rtrtuu. Legit me uuque κατειργουσαν, τ ν οιανοιαν
videlicet; quae non inepta est sententia. genas ita :