PG 86, col. 1197
καταχρηστικῶς δὲ ἐλέγοντο Ἰουδαῖοι, διὰ τδ ὲκ τῆς φυλῆς ταύτης γίνεσθαι τοὺς βασιλεῖς· καὶ ὲκ τούτου
ἀπιοῦσιν εἰς Αἴγυπτον. Οὗτος ἐλθὼν εἰς Αἴγυπτον,
ἔσχε χάριν ἐνώπιον Φαραὼ τοῦ βασιλέως, καὶ τῶν
ὲιεῐσε ’ λιμοῦ δὲ γενομένου ὲν Παλαιστίνῃ, μετὰ
τῶν υἱῶν αὑτοῦ, καὶ τῶν παίδων τῶν υἱῶν αὑτοῦ,
πάντων οε’, ἦλθεν ὁ Ἰακὼϐ εἰς Αιγυπτον, ἀκούσας
εἶναι σίτον.πολὺν ° καὶ γνωρισθέντες ὑπδ τοῦ Ἰω-
σὴφ, ἔμειναν ἐκεῖσε. Τελευτήσαντος δὲ ἐκεῖσε τοῦ
Ἰακὼὸ καὶ τοῦ Ἰωσὴφ, κατεπονοῢντο ἀπὸ τῶν Αε-
γυπτίων οι Ἰσραηλῖται. Καὶ τότε ἐμνήσθη ό θεὸς
τῆς ἐντολῆς, ἧς ἐνετείλατο τῷ Ἁϐραάμ.. Καὶ ἐξήγα-
γεν αὐτοὺς ἀπὸ Αἰγύπτου διὰ Μωσέως τοῦ προφή-
ww. ὂντας χ’ χιλιάδας, χωρὶς παίδων καὶ γυναικῶν.
Ἔμειναν δὲ ἐν τῇ ἐρήμῳ ετη μ’, ὅτε καὶ τὸν νόμον
-εέδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς διὰ Μωσέως ο ἦσαν ίδὲ πάντα
ποιοῦντες κατέναντι τοῦ νόμου, ὥς φησιν ὴ Γ paci}.
Καὶ μετὰ ,μ’ ἐτη ἐξῆλθον ὲκ τῆς ἐρήμου εἰς τὴν γῆν
τῆς ἐπαγγελίας, τοῦ Μωσέως ἀποθανόντος. Ἐλθόν-
τξς δὲ εις τὴν γῆν ταύτην, οὐδὲ οὕτως ἐπεστράφησαν,
προφητῶν πολλῶν ἀναφαινομένων, καὶπολλὰ αὑτᾶς
παραινούντων · ἀλλ’ ἔμειναν oi αὐτοὶ. Καὶ τότε ό
Υὲὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὲνοικήσας δι’ ἡμᾶς ἑν τῇ
θεοτόκῳ. σῶμα ἐνδυσάμενος ἔμψυχον, νοερὸν, λογι-
αδν, καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ἀνθρώπινον, ἠνώθη τῷ ἀν-
οθ ρωπίνῳ σώματι, ἀσυγχύτως, ἀληθινῶς, ἀᾶταιρὲτως-
ἀληθινῶς μὲν, ὅτι ,μία ὑπόστασις, ὲκ τοῦ Θεοῦ
Λόγου καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀπετελέσθη ο
ἀσυγχύτως δὶ, ὅτι μιττέικ τὴν ἕνωσιν ἐφυλάχθη τὰ
ὶνωθέντα, μηδὲν τῶν κατ’ οὐσίαν ,μεταλλαξάντων ·
· «ἀδιαιρέτως δὲ, ὅτι μία ἐστὶν ὴ αὑτῶν ὑπόστασιν
Ταῦτα δὲ πάντα ἀπὸ τῆς ἁγίας -Γραςρῆς ium-odisses.
Ἐνὺς γὰρ καὶ τοῦ αὑτοῦιώς ἀπὸ διαφόρων φύσεων
λέγει ἔργα γινόμενα, ποτὲ μὲν Θεοῦ, ποτὲ δὲ ἁν-
’θρώπου. Πάντα γὰρ, ὅσα δεῖ ἄνθρωπον ὑπομεῖναι,
ὑπέμεινεν ο ἐτέχθη γὰρ, καὶ ὲγαλακτοτροφήθη, καὶ
ἐτράφη, καὶ ηὔξησε, καὶ νενόμενος ἐτῶν λ’ uianti-
σθη, καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα ᾖρξατο σημεῖα ποιεῖν,
’καὶ διδάσκειν -τοὺς Ἰωδαξόυς · καὶ τῷ λγ¹ ἔτει
ἐσταυρώθη, καὶησταυρωθεὶς ἀνέστη τῇ τρίτῃ ἡμάρᾳ,
καί ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανοὺς μετὰ τοῦ σώματος,
καὶ νῦν“καθέζεται μετ’ αὑτοῦ ὲν δεξιᾷ τοῦ Πατρός,
⁵καὶ αὑτός ἐστιν ὁ μέλλων εἰς τὴν ἀνάστασιν κρῖναι
ζῶντας καὶ νεκρούς. Αὕτη ἐστὶν ῂ πίστις τῶν Χρι-
στιανῶν..
Τούτων οὖν οὓτως ἐχόντων. ιὲν τῇ παρούσῃ θεω-
ρίᾳ τεσσάρων αἱρέσεων ἡμεῖς ἑπιμνησθῶμεν· ὧν
αἱ μὲν δύο, περὶ θεολογίας εἰσὶν, ἐκ διαμέτρου μα-
χόμεναι ἀλλήλαις. Σαεῇλιος γὰρ μίαν φύσιν ἔλεγε
τῆς ἁγίας Τριὰεος, καὶ μίαν ὑπόστασιν πολυώνυμον.
Ὀ δὶ ’Ἄρειος τρεῖς ὑποστάσεις ἔλεγε, καὶ τρεῖς
-φύσεις ὲκψύλους. Ηρώτον γὰρ ἔλεγεν εἶναι τὸν iit:-
τέρα, ποιήματα δὲ αὑτοῦ τὸν Υἱὺν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ
ἅγιον, γενόμενα ἐξ αὑτοῦ πρὸς ὑπουργίαν τῶν ἐξ
αὑτοῦ κτισθησομὲνων. Τούτων οὕτως ἀλλήλοις μα-
ἀπιοῦσιν εἰς Αἴγυπτον. Οὗτος ἐλθὼν εἰς Αἴγυπτον,
ἔσχε χάριν ἐνώπιον Φαραὼ τοῦ βασιλέως, καὶ τῶν
ὲιεῐσε ’ λιμοῦ δὲ γενομένου ὲν Παλαιστίνῃ, μετὰ
τῶν υἱῶν αὑτοῦ, καὶ τῶν παίδων τῶν υἱῶν αὑτοῦ,
πάντων οε’, ἦλθεν ὁ Ἰακὼϐ εἰς Αιγυπτον, ἀκούσας
εἶναι σίτον.πολὺν ° καὶ γνωρισθέντες ὑπδ τοῦ Ἰω-
σὴφ, ἔμειναν ἐκεῖσε. Τελευτήσαντος δὲ ἐκεῖσε τοῦ
Ἰακὼὸ καὶ τοῦ Ἰωσὴφ, κατεπονοῢντο ἀπὸ τῶν Αε-
γυπτίων οι Ἰσραηλῖται. Καὶ τότε ἐμνήσθη ό θεὸς
τῆς ἐντολῆς, ἧς ἐνετείλατο τῷ Ἁϐραάμ.. Καὶ ἐξήγα-
γεν αὐτοὺς ἀπὸ Αἰγύπτου διὰ Μωσέως τοῦ προφή-
ww. ὂντας χ’ χιλιάδας, χωρὶς παίδων καὶ γυναικῶν.
Ἔμειναν δὲ ἐν τῇ ἐρήμῳ ετη μ’, ὅτε καὶ τὸν νόμον
-εέδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς διὰ Μωσέως ο ἦσαν ίδὲ πάντα
ποιοῦντες κατέναντι τοῦ νόμου, ὥς φησιν ὴ Γ paci}.
Καὶ μετὰ ,μ’ ἐτη ἐξῆλθον ὲκ τῆς ἐρήμου εἰς τὴν γῆν
τῆς ἐπαγγελίας, τοῦ Μωσέως ἀποθανόντος. Ἐλθόν-
τξς δὲ εις τὴν γῆν ταύτην, οὐδὲ οὕτως ἐπεστράφησαν,
προφητῶν πολλῶν ἀναφαινομένων, καὶπολλὰ αὑτᾶς
παραινούντων · ἀλλ’ ἔμειναν oi αὐτοὶ. Καὶ τότε ό
Υὲὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὲνοικήσας δι’ ἡμᾶς ἑν τῇ
θεοτόκῳ. σῶμα ἐνδυσάμενος ἔμψυχον, νοερὸν, λογι-
αδν, καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ἀνθρώπινον, ἠνώθη τῷ ἀν-
οθ ρωπίνῳ σώματι, ἀσυγχύτως, ἀληθινῶς, ἀᾶταιρὲτως-
ἀληθινῶς μὲν, ὅτι ,μία ὑπόστασις, ὲκ τοῦ Θεοῦ
Λόγου καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀπετελέσθη ο
ἀσυγχύτως δὶ, ὅτι μιττέικ τὴν ἕνωσιν ἐφυλάχθη τὰ
ὶνωθέντα, μηδὲν τῶν κατ’ οὐσίαν ,μεταλλαξάντων ·
· «ἀδιαιρέτως δὲ, ὅτι μία ἐστὶν ὴ αὑτῶν ὑπόστασιν
Ταῦτα δὲ πάντα ἀπὸ τῆς ἁγίας -Γραςρῆς ium-odisses.
Ἐνὺς γὰρ καὶ τοῦ αὑτοῦιώς ἀπὸ διαφόρων φύσεων
λέγει ἔργα γινόμενα, ποτὲ μὲν Θεοῦ, ποτὲ δὲ ἁν-
’θρώπου. Πάντα γὰρ, ὅσα δεῖ ἄνθρωπον ὑπομεῖναι,
ὑπέμεινεν ο ἐτέχθη γὰρ, καὶ ὲγαλακτοτροφήθη, καὶ
ἐτράφη, καὶ ηὔξησε, καὶ νενόμενος ἐτῶν λ’ uianti-
σθη, καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα ᾖρξατο σημεῖα ποιεῖν,
’καὶ διδάσκειν -τοὺς Ἰωδαξόυς · καὶ τῷ λγ¹ ἔτει
ἐσταυρώθη, καὶησταυρωθεὶς ἀνέστη τῇ τρίτῃ ἡμάρᾳ,
καί ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανοὺς μετὰ τοῦ σώματος,
καὶ νῦν“καθέζεται μετ’ αὑτοῦ ὲν δεξιᾷ τοῦ Πατρός,
⁵καὶ αὑτός ἐστιν ὁ μέλλων εἰς τὴν ἀνάστασιν κρῖναι
ζῶντας καὶ νεκρούς. Αὕτη ἐστὶν ῂ πίστις τῶν Χρι-
στιανῶν..
Τούτων οὖν οὓτως ἐχόντων. ιὲν τῇ παρούσῃ θεω-
ρίᾳ τεσσάρων αἱρέσεων ἡμεῖς ἑπιμνησθῶμεν· ὧν
αἱ μὲν δύο, περὶ θεολογίας εἰσὶν, ἐκ διαμέτρου μα-
χόμεναι ἀλλήλαις. Σαεῇλιος γὰρ μίαν φύσιν ἔλεγε
τῆς ἁγίας Τριὰεος, καὶ μίαν ὑπόστασιν πολυώνυμον.
Ὀ δὶ ’Ἄρειος τρεῖς ὑποστάσεις ἔλεγε, καὶ τρεῖς
-φύσεις ὲκψύλους. Ηρώτον γὰρ ἔλεγεν εἶναι τὸν iit:-
τέρα, ποιήματα δὲ αὑτοῦ τὸν Υἱὺν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ
ἅγιον, γενόμενα ἐξ αὑτοῦ πρὸς ὑπουργίαν τῶν ἐξ
αὑτοῦ κτισθησομὲνων. Τούτων οὕτως ἀλλήλοις μα-