PG 86, col. 1221
τὴν ἀλλην Γραφὴν ὑπεμνημάτισαν, καὶ ἐν τιμῇ
τες μεγάλῃ, ἀπέθανονο καὶ οὐδεὶς ὲν τῇ ζωῇ αὐτῶν
ἐπελάὸετό τινος αὐτῶν · ἀλλ’ ἐγκώμια ἔγραψαν εἰς
αὐτοὺς πολλοί. Καὶ Batonem; γὰρ αὐτοὺς ἐγκωμιάζει, ·
καὶ Ἰωάννης 6 Χρυσόστομος. Ὕστερον δὲ κινουμένου
τοῦ Νεστοριανοῦ δόγματος, ἠναγκάσθη Κύριλλος, 6
πρώην αὐτοὺς ἐπαινῶν, κατά τῶν συγγραμμάτων
αὐτῶν γράψαι· ἐπειδὴ ἀπ’ αὐτῶν ἰσχυρίζετο τὸ δόγμα
αὑτοῦ 6 Νεστόριος. Ὑπομνηματίσαντες γὰρ οὗτοι
τὴν ἁγίαν Γραφὴν , οὐκ ἔστησαν ἄχρι τοῦ δέοντος,
ἀλλά ’βουληθέντεςιμερίσαι τάς ὲν ἁγίᾳ Γραφῇ
φωνὰς, τάς μὲν τῇ θεότητι, τὰς δὲ τῇ ἀνθρωπότητι’
εὑρέθησαν δύο ὑποστάσεις του Χριστοῦ καὶ διαίρεσιν
είσάγοντες. Καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη 6 Κύριλλος κατ’
αὐτῶν γράψαι, tua! ἀπ’ αὐτῶν ίσχυρίζετο τὸ δόγμα
αὑτοῦ 6 Νεστόριος. Διά τοῦτο δὲ ὲν τῇ ζωῇ αὐτῶν
οὐδεὶς αὐτοῖς ἀντεῖπεν, ἐπειδὴ τὸ μάχεσθαι πρὸς τὰς
μείζους αἱρέσεις, ἔσκεπε τὰ τοιαῦτα δόγματα. Μετά
δὲ χρόνον ῥλίγον τοῦ ἀποθανεῖν Θεόδωρον καὶ Διόδω-
ρον, ἀνέστη ὴ αἵρεσις Νεστορίου · ἦν δὲ Κωνστεν-
τινουπόλεως αὐτὸς 6 Νεστόριος ἐπίσκοπος. Ἀλεξαν-
σ δρείας δὲ Κύριλλος, ’Δντιοχείας δὲ Ἰωάννης.
- Τί δὲ ἦν τὸ δῧγμα τοῦ Νεστορίου, ἢδη μὲν ἐν tot;
προλαϐοῦσιν εἰρήκαμενο καὶ νῦν δὲ μικρά διεξέλ-ι
ϐωμεν. Οὐκ ἔλεγε γὰρ ἕνωσιν τοῦ Λάγου τοῦ Θεοῦ
πρὸς τὸν ἄνθρωπον, ἀλλά δύο ὑποστάσεις ἔλεγε, καὶ
διαίρεσιν ο ὅθεν οὐδὲ τὴν ἁγίαν Μαρίαν ἐκάλει Θεοτό-
κον, ἀλλά Χριποτὸκον. Εἰ δὲ καὶ ἄνθρωπον, καὶ
Θεὸν ἀπεκάλει τὸν Χριστόν · ἀλλ’ οὐκέτι ὡς ἡμεῖς,
ἀλλά τῇ σχέσει καὶ τῇ οἰκειώσει. Ὥσπερ λέγομεν
περ) δύο τινῶν φίλων, πάνυ ἀλλήλους ἀγαπώντων·
ὅτι οί δύο οὗτοι μίαν ψυχὴν ἔχουσι, κατά τὸ ταυτά
ἀλλήλοις ἀρέσκειν, διὰ τὴν ὑπερϐολὴν τῆς φιλίας.
Τούτῳ δὲ τῷ Νεστορίῳ ἐναντίος ἦν 6 Κύριλλος, καὶ
ἔγραφεν αὐτῷ συνεχέστερον, ἀποστραφῆναι ἀπὸ τοῦ
δόγματος τούτου. Ἔγραψεν οὖν πρώτην αὐτῴ καὶ
δευτέραν επιστολὴν, καὶ οὐκ ἔπεισεν αὐτόν. "Ta-:3-
ρον δὲ γράφει αὐτῷ τρίτην ὲπιστολὴν,ἐν ἔγραψε
δώδεκα κεφάλαια περὶ πίστεως ·⁴ καὶ ὕστερον ἐγρα-
ψεν, ὅτι Ei μὲν καταδέχῃ ταῦτα, συλλειτουργδς ἡμῶν ί
εἴ. καὶ φίλος · εἰ δὲ μὴ, ἀνάθεμα ἔσῃ. Οὐδ’ οὕτως
δὲ ἔπεισε. Κινουμένης δὲ τῆς μάχης ταύτης, κελεύει
ὸ βασιλεὺς (ἦν δὲ Θεοδόσιος 6 Μικρὸς) γενέσθαι σύν-
οδον ὲν Ἐφέσῳ, καὶ κριτὴν γενέσθαι Κυρίλλου καὶ
Νεπορίου Ἰωάννην τὸν Ἀντιοχείας ἐπίσκοπον.
Ἦλθεν οὖν 6 Κύριλλος είς τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν
μετὰ. πάσης τῆς συνόδου αὐτοῦ εἰς τὴν Ἔφεσον,
Ὁμοίως καὶ Νεστόριος μετὰ τῆς αὑ.τοῦ συνόδου.
Ἐμὸραδύναντος δὲ Ἰωάννου ἐλθεῖν, καὶ παραπρο-
Θεσμήσαντος ἡμέρας ις’, νομίσας 6 Κύριλλος, ὅτι
οὐκέτι ἔρχεται, συναγαγὼν τοὺς εὑρεθέντας ἐπισκό·
πους, καὶ ἀνεγνωκὼς ἐπὶ αὐτῶν τά Νεστορίου συγ-
γράμματα, καὶ ὕστερον ἀπὸ των ἁγίων Ματέρων
χρήσεις ὲναντιουμένσς αὐτοῖς, Νεστορίωδ μὴ auus).-
τες μεγάλῃ, ἀπέθανονο καὶ οὐδεὶς ὲν τῇ ζωῇ αὐτῶν
ἐπελάὸετό τινος αὐτῶν · ἀλλ’ ἐγκώμια ἔγραψαν εἰς
αὐτοὺς πολλοί. Καὶ Batonem; γὰρ αὐτοὺς ἐγκωμιάζει, ·
καὶ Ἰωάννης 6 Χρυσόστομος. Ὕστερον δὲ κινουμένου
τοῦ Νεστοριανοῦ δόγματος, ἠναγκάσθη Κύριλλος, 6
πρώην αὐτοὺς ἐπαινῶν, κατά τῶν συγγραμμάτων
αὐτῶν γράψαι· ἐπειδὴ ἀπ’ αὐτῶν ἰσχυρίζετο τὸ δόγμα
αὑτοῦ 6 Νεστόριος. Ὑπομνηματίσαντες γὰρ οὗτοι
τὴν ἁγίαν Γραφὴν , οὐκ ἔστησαν ἄχρι τοῦ δέοντος,
ἀλλά ’βουληθέντεςιμερίσαι τάς ὲν ἁγίᾳ Γραφῇ
φωνὰς, τάς μὲν τῇ θεότητι, τὰς δὲ τῇ ἀνθρωπότητι’
εὑρέθησαν δύο ὑποστάσεις του Χριστοῦ καὶ διαίρεσιν
είσάγοντες. Καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη 6 Κύριλλος κατ’
αὐτῶν γράψαι, tua! ἀπ’ αὐτῶν ίσχυρίζετο τὸ δόγμα
αὑτοῦ 6 Νεστόριος. Διά τοῦτο δὲ ὲν τῇ ζωῇ αὐτῶν
οὐδεὶς αὐτοῖς ἀντεῖπεν, ἐπειδὴ τὸ μάχεσθαι πρὸς τὰς
μείζους αἱρέσεις, ἔσκεπε τὰ τοιαῦτα δόγματα. Μετά
δὲ χρόνον ῥλίγον τοῦ ἀποθανεῖν Θεόδωρον καὶ Διόδω-
ρον, ἀνέστη ὴ αἵρεσις Νεστορίου · ἦν δὲ Κωνστεν-
τινουπόλεως αὐτὸς 6 Νεστόριος ἐπίσκοπος. Ἀλεξαν-
σ δρείας δὲ Κύριλλος, ’Δντιοχείας δὲ Ἰωάννης.
- Τί δὲ ἦν τὸ δῧγμα τοῦ Νεστορίου, ἢδη μὲν ἐν tot;
προλαϐοῦσιν εἰρήκαμενο καὶ νῦν δὲ μικρά διεξέλ-ι
ϐωμεν. Οὐκ ἔλεγε γὰρ ἕνωσιν τοῦ Λάγου τοῦ Θεοῦ
πρὸς τὸν ἄνθρωπον, ἀλλά δύο ὑποστάσεις ἔλεγε, καὶ
διαίρεσιν ο ὅθεν οὐδὲ τὴν ἁγίαν Μαρίαν ἐκάλει Θεοτό-
κον, ἀλλά Χριποτὸκον. Εἰ δὲ καὶ ἄνθρωπον, καὶ
Θεὸν ἀπεκάλει τὸν Χριστόν · ἀλλ’ οὐκέτι ὡς ἡμεῖς,
ἀλλά τῇ σχέσει καὶ τῇ οἰκειώσει. Ὥσπερ λέγομεν
περ) δύο τινῶν φίλων, πάνυ ἀλλήλους ἀγαπώντων·
ὅτι οί δύο οὗτοι μίαν ψυχὴν ἔχουσι, κατά τὸ ταυτά
ἀλλήλοις ἀρέσκειν, διὰ τὴν ὑπερϐολὴν τῆς φιλίας.
Τούτῳ δὲ τῷ Νεστορίῳ ἐναντίος ἦν 6 Κύριλλος, καὶ
ἔγραφεν αὐτῷ συνεχέστερον, ἀποστραφῆναι ἀπὸ τοῦ
δόγματος τούτου. Ἔγραψεν οὖν πρώτην αὐτῴ καὶ
δευτέραν επιστολὴν, καὶ οὐκ ἔπεισεν αὐτόν. "Ta-:3-
ρον δὲ γράφει αὐτῷ τρίτην ὲπιστολὴν,ἐν ἔγραψε
δώδεκα κεφάλαια περὶ πίστεως ·⁴ καὶ ὕστερον ἐγρα-
ψεν, ὅτι Ei μὲν καταδέχῃ ταῦτα, συλλειτουργδς ἡμῶν ί
εἴ. καὶ φίλος · εἰ δὲ μὴ, ἀνάθεμα ἔσῃ. Οὐδ’ οὕτως
δὲ ἔπεισε. Κινουμένης δὲ τῆς μάχης ταύτης, κελεύει
ὸ βασιλεὺς (ἦν δὲ Θεοδόσιος 6 Μικρὸς) γενέσθαι σύν-
οδον ὲν Ἐφέσῳ, καὶ κριτὴν γενέσθαι Κυρίλλου καὶ
Νεπορίου Ἰωάννην τὸν Ἀντιοχείας ἐπίσκοπον.
Ἦλθεν οὖν 6 Κύριλλος είς τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν
μετὰ. πάσης τῆς συνόδου αὐτοῦ εἰς τὴν Ἔφεσον,
Ὁμοίως καὶ Νεστόριος μετὰ τῆς αὑ.τοῦ συνόδου.
Ἐμὸραδύναντος δὲ Ἰωάννου ἐλθεῖν, καὶ παραπρο-
Θεσμήσαντος ἡμέρας ις’, νομίσας 6 Κύριλλος, ὅτι
οὐκέτι ἔρχεται, συναγαγὼν τοὺς εὑρεθέντας ἐπισκό·
πους, καὶ ἀνεγνωκὼς ἐπὶ αὐτῶν τά Νεστορίου συγ-
γράμματα, καὶ ὕστερον ἀπὸ των ἁγίων Ματέρων
χρήσεις ὲναντιουμένσς αὐτοῖς, Νεστορίωδ μὴ auus).-