PG 86, col. 2333
μειράκιον εἰσελθὸν είς τὸ ἱερὸν, ἐξῆλθεν διὰ τῶν οἰκείων ποδῶν, ἐδοξάσαμεν τὸν Θεὸν, τὸν δόντα τοιαύ-
ϐερωτάτου,ἧ μᾶλλον εἰπεῖν ὲλεεινοῠ καὶ ξένου νοσήματος.
νβ’. Μοναστήριον διάκειται γυναικεῖον ἐν ταύτῃ
τῇ πόλει Ἀμασείξι, τῶν “la-6"“; οὕτω προσαγ⁰”’
ρευόμενον. Τινὲς οὖν τῶν γυναικῶν ἐκείνου τοῦ μονα-
στηρίου κοράσιον ἤγαγον , ὡς ὲτῶνπέντε, πρὸς τὸν
πινίριστον ἄνδρα, λέγουσαι, ὅτι τὴν ἄχραντον κοι-
νωνίαν οὗ προσίεται παντελῶς, ἀλλ’ ὅταν θέλῃ κοινω-
νῆσαι, φόϐῳ καὶ τρόμῳ πολλῷ συνεχόμενον κράζει,
καὶ μετά τινος ἀηδίας ἀποστρέφεται τὸ ἅγιον πόμα·
καὶ δὴ Κυριακῆς οὔσης ἡμέρας, καὶ τῆς διαδόσεως
τοῦ ἀγίου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ γινο-
μένης, ἀπιστήσαντες τοῖς λεχθεῖσι, πρὸ τοῦ ποιῆσαι
τὴν συνήθη εὐχήν ἐπὶ τῷ κορασίῳ τὸν ὅσιον, εῖπα·
μεν προσελθεῖν αὐτὸ ml. μεταλαϐεῖν. ’Ἀμα δὲ καὶ
τῷ προσεγγίσαι τῇ ἀχράντῳ κοινωνίᾳ τὸ κοράσιον,
εὕρομεν ὅτι ἀληθῆ τὰ λεχθέντα ἦν · ὅ γὰρ μετὰ πολ-
λοῦ κόπου εἰς τὸ στόμα δεξάμενον ἔτυχεν, τοῦτο μετά
τινος ἐμέτου καὶ φωνῆς ἀγρίας ἔρριψεν· ἐκτείνας δέ.
τις τὴν χεῖρα. τῶν παρεστηκότων, ἔλαϐεν αὐτὸ καὶ τῷ
πυρὶ παρέδωκεν. Φρίξαντες οὖν καὶ λυπηθέντες ἐπὶ
τῷ γεγονότι, ἀπελύσαμεν τὸ κοράσιον μετὰτῶν ίδίων,
παραγγείλαντες τῇ ἑξῆς ἀγάγαι αὑτό. Ὠς οὗν ἦλθον
ἐπὶ τήν αὖριον,ἐποίησεν ό τοῦ Θεοῦ θεράπων τὴν συν-
ήθη εὐχὴν ἐπὶ τῷ κορασίῳ, χρίσας ὅλας τὰς αἰσθήσεις
αὐτοῦ ἐκ τοῦ τιμίου ἐλαίου · ὅτε δὲ προσήγγισεν τῷ
στόματι, κράξαν φωνὴν ἀγρίαν καὶ μεγάλην, ήμεσεν
πολλὴν ἀκαθαρσίαν, μᾶλλον δὲ τὸ παρενοχλοῦν αὐτῷ
ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ. Μετὰ δὲ
τοῦτο, ἐπιτρέψαντος τοῦ ὁσίου, ἀπήγαγον αὐτὸ ἐπὶ
τὸ μεταλαϐεῖν τῆς ἀχράντου κοινωνίας, καὶ διὰ τῆς
τοῦ Θεοῦ χάριτος ἀφόϐως καὶ ἀδειμάντως μετέλαϐεν
τοῦ τε ἁγίου σώματος καὶ τοῦ τιμίου αἵματος. Στενὰ-
ξςιν δὲ μέγα τὸ ίαθὲν κοράσιον, μετά τὸ μεταλα-
ϐεῖν εἶπεν, Ἴδε ἀπάρτι τρώγω κωλῶθιν ' τὴν γὰρ
προσφορὰν ἢτοι τὸν οὕπω ἀγιαζόμενον ἄρτον, κω-
λὼθιν εἰώθασιν καλεῖν τὰ τῆς χώρας ἐκείνης πα ιδία.
Καὶ πάντες οὖν ἐδόξασαν τὸν ποιοῦντα θαυμάσια ἔνδοξα τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς. καὶ
διὰ των- ἑαυτοῦ θεραπόντων · ι Θαυμαστὸς γὰρ ό Θεὸς ὲν τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ, ό Θεὸς Ἰσραήλ. ι
νγ¹. Νεώτερός τις τὴν τοῦ μουσάρου τέχνην ἑπιστάο D
μενος, εἰργάξετο ταύτην ὲν τῷ οἴκῳ Χρυσαφίου, τοῦ
ὲν εὐλαϐεῖ τῇ μνήμῃ, ἐν αὐτῇ τῇ πόλει Ἀμασείᾳ.
τούτου δὲ καταφέροντος τὸ παλαιὸν μουσίον ἀπὸ τοῦ
τοίχου, ἱστορίαν ἔχοντος τῆς Ἀφροδίτης (ἠϐούλετο
γὰρ ό μνημονευθεὶς ἀνὴρ ποιῆσαι τὸν αὐτὸν οἷκον
εὖκτήριον τοῦ ἀρχαγγέλου, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐν
⁸⁸ Psal. txvn, 56.
(38) nitatem dissimulavit Zinus, forsitan sn-
spectum habens annorum numerum eum tamen
paulo superius quadriiugi puero data communio
dicatur. Scimusnosin Ecclesia Grzecaetiam in—
lanles solitos conmmnicare: et vero ex verbis
puellfemosalferendis apparet, ejus a-tatis fuisse,
itumintereblatam necdum conseri-ratam ιι ipsum
li'urharisliam nullum nosset ἀίει( Γὶίηνιιι
ϐερωτάτου,ἧ μᾶλλον εἰπεῖν ὲλεεινοῠ καὶ ξένου νοσήματος.
νβ’. Μοναστήριον διάκειται γυναικεῖον ἐν ταύτῃ
τῇ πόλει Ἀμασείξι, τῶν “la-6"“; οὕτω προσαγ⁰”’
ρευόμενον. Τινὲς οὖν τῶν γυναικῶν ἐκείνου τοῦ μονα-
στηρίου κοράσιον ἤγαγον , ὡς ὲτῶνπέντε, πρὸς τὸν
πινίριστον ἄνδρα, λέγουσαι, ὅτι τὴν ἄχραντον κοι-
νωνίαν οὗ προσίεται παντελῶς, ἀλλ’ ὅταν θέλῃ κοινω-
νῆσαι, φόϐῳ καὶ τρόμῳ πολλῷ συνεχόμενον κράζει,
καὶ μετά τινος ἀηδίας ἀποστρέφεται τὸ ἅγιον πόμα·
καὶ δὴ Κυριακῆς οὔσης ἡμέρας, καὶ τῆς διαδόσεως
τοῦ ἀγίου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ γινο-
μένης, ἀπιστήσαντες τοῖς λεχθεῖσι, πρὸ τοῦ ποιῆσαι
τὴν συνήθη εὐχήν ἐπὶ τῷ κορασίῳ τὸν ὅσιον, εῖπα·
μεν προσελθεῖν αὐτὸ ml. μεταλαϐεῖν. ’Ἀμα δὲ καὶ
τῷ προσεγγίσαι τῇ ἀχράντῳ κοινωνίᾳ τὸ κοράσιον,
εὕρομεν ὅτι ἀληθῆ τὰ λεχθέντα ἦν · ὅ γὰρ μετὰ πολ-
λοῦ κόπου εἰς τὸ στόμα δεξάμενον ἔτυχεν, τοῦτο μετά
τινος ἐμέτου καὶ φωνῆς ἀγρίας ἔρριψεν· ἐκτείνας δέ.
τις τὴν χεῖρα. τῶν παρεστηκότων, ἔλαϐεν αὐτὸ καὶ τῷ
πυρὶ παρέδωκεν. Φρίξαντες οὖν καὶ λυπηθέντες ἐπὶ
τῷ γεγονότι, ἀπελύσαμεν τὸ κοράσιον μετὰτῶν ίδίων,
παραγγείλαντες τῇ ἑξῆς ἀγάγαι αὑτό. Ὠς οὗν ἦλθον
ἐπὶ τήν αὖριον,ἐποίησεν ό τοῦ Θεοῦ θεράπων τὴν συν-
ήθη εὐχὴν ἐπὶ τῷ κορασίῳ, χρίσας ὅλας τὰς αἰσθήσεις
αὐτοῦ ἐκ τοῦ τιμίου ἐλαίου · ὅτε δὲ προσήγγισεν τῷ
στόματι, κράξαν φωνὴν ἀγρίαν καὶ μεγάλην, ήμεσεν
πολλὴν ἀκαθαρσίαν, μᾶλλον δὲ τὸ παρενοχλοῦν αὐτῷ
ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ. Μετὰ δὲ
τοῦτο, ἐπιτρέψαντος τοῦ ὁσίου, ἀπήγαγον αὐτὸ ἐπὶ
τὸ μεταλαϐεῖν τῆς ἀχράντου κοινωνίας, καὶ διὰ τῆς
τοῦ Θεοῦ χάριτος ἀφόϐως καὶ ἀδειμάντως μετέλαϐεν
τοῦ τε ἁγίου σώματος καὶ τοῦ τιμίου αἵματος. Στενὰ-
ξςιν δὲ μέγα τὸ ίαθὲν κοράσιον, μετά τὸ μεταλα-
ϐεῖν εἶπεν, Ἴδε ἀπάρτι τρώγω κωλῶθιν ' τὴν γὰρ
προσφορὰν ἢτοι τὸν οὕπω ἀγιαζόμενον ἄρτον, κω-
λὼθιν εἰώθασιν καλεῖν τὰ τῆς χώρας ἐκείνης πα ιδία.
Καὶ πάντες οὖν ἐδόξασαν τὸν ποιοῦντα θαυμάσια ἔνδοξα τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς. καὶ
διὰ των- ἑαυτοῦ θεραπόντων · ι Θαυμαστὸς γὰρ ό Θεὸς ὲν τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ, ό Θεὸς Ἰσραήλ. ι
νγ¹. Νεώτερός τις τὴν τοῦ μουσάρου τέχνην ἑπιστάο D
μενος, εἰργάξετο ταύτην ὲν τῷ οἴκῳ Χρυσαφίου, τοῦ
ὲν εὐλαϐεῖ τῇ μνήμῃ, ἐν αὐτῇ τῇ πόλει Ἀμασείᾳ.
τούτου δὲ καταφέροντος τὸ παλαιὸν μουσίον ἀπὸ τοῦ
τοίχου, ἱστορίαν ἔχοντος τῆς Ἀφροδίτης (ἠϐούλετο
γὰρ ό μνημονευθεὶς ἀνὴρ ποιῆσαι τὸν αὐτὸν οἷκον
εὖκτήριον τοῦ ἀρχαγγέλου, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐν
⁸⁸ Psal. txvn, 56.
(38) nitatem dissimulavit Zinus, forsitan sn-
spectum habens annorum numerum eum tamen
paulo superius quadriiugi puero data communio
dicatur. Scimusnosin Ecclesia Grzecaetiam in—
lanles solitos conmmnicare: et vero ex verbis
puellfemosalferendis apparet, ejus a-tatis fuisse,
itumintereblatam necdum conseri-ratam ιι ipsum
li'urharisliam nullum nosset ἀίει( Γὶίηνιιι