PG 88, col. 1097
γεσθαι. Ἐκεῖνο δὲ μόνον λέγομεν, ὅτι τοῖς εὐτόνως
πολεμοῦσιν, oi τῆς εἰρήνης καὶ γαλήνης περιεπλά-
κησαν στέφανοι. Ὠς ὲν διακρίσεως οὖν τύπῳ, εί δο-
κεῖ, μικρά νῦν λέγωμεν, ὅσον μὴ λυπῆσαί τινας ὡς
ἀγύμναστον τὸν περὶ τούτων λόγον ἐν τῷ μεταξὺ
καταλείψαντες.
Ἧσυχία μὲν σώματός ἐστιν ήθῶν καὶ αἰσθήσεων
ἐπιστήμη καὶ κατάστασις · ήσυχία δὲ ψυχῆς (2), λο-
γισμῶν ἐπιστήμη καὶ ἀσύλητος ἔννοια. Ἡσυχίας
φίλος, ἀνδρεῖός τις καὶ ἀπότομος λογισμὸς, ὲν θύρᾳ
καρδίας ἀνυστάκτως ἱστάμενος, καὶτοὺς προσερχομέ-
νους, ἢ κτείνων, ἢ ἀποσειόμενος. '0 ὲν αίσθήσεικαρ-
δίας ἡσυχάζων, γινώσκειτὸ εἰρημένον ⁸ ὁ δὲ νήπιος ἔτι
ὢν, τούτου ἄγευστος καὶ ἄγνωστος πέλει. Ἥσυχαστὴς
γνωστικδς οὺ δεηθήσεται λόγων · τοὺς γάρ λόγους
τῶν ἔργων φωτίζεται. Ἀρχὴ μὲν ἡσυχίας τὸ ἀπο-
σείεσθαι κτύπους, ὡς τὸν βυθὸν ταράσσοντας ⁸ τέλος
δὲ ταύτης, τὸ μὴ δεδιέναι θορύϐους, ἀλλ’ ἀναισθηο
τεῖν ὲν τούτοις. Προερχόμενος, ὁ λόγῳ οὐ προερχό-
μενος, ἧπιος, ἀγάπης ὅλος οἶκος · δυσκίνητος πρὸς
λόγον, ἀκίνητος πρὸς θυμδν πέφυκεν εἶναι. Τὸ δὲ
ἐναντίον πρόδηλον ο ἡσυχαστής ἔστιν ὁ τδ ἀσώματον
ἐν σωματικῷ οἴκῳ περιορίζειν φιλονεικῶν, τὸ παρά-
δοξον ⁸ τηρεί μὲν μῦν ἡ τούτου θηρεύτρια ο μῦν δὲ
νοητὸν, ἡσυχαστοῦ ἔννοια. Μὴ ἔστω σοι ἀπόϐλητον
τὺ προλεχθὲν ὑπόδειγμα ⁶ εἰ δὲ μὴ, οὔπω ἡσυχίαν
ιγνώρισας. Οὐχ οὕτως μοναχὺς (5) [ἡσυχαστὴς]. ὡς
μοναχὺς μοναχῷ. '0 μοναχὸς νήψεως πολλῆς, καὶ
ἁρεμὸάστου νοὸς δέεται · τῷ μὲν προτέρῳ πολλάκις
ἐϐοήθησεν ἓτερος’ τῷ δὲ δευτέρῳ συνήργησεν ἄγγε-
λος· νοεράς δυνάμεις συλλειτουργοῦσι, καὶ φιλοχωο
ροῦσιν ὲν ψυχικῷ ήσυχαστῇ. Τὸ δὲ ἐναντίον σιωπήσω
σοι (ὁ) ο δογμάτων βυθὸς βαθὺς, νοῦς δὲ ήσυχαστοῦ
ἅλλεται οὐκ ἀκινδύνως ὲν αὐτοῖς (5) ° οὔκ ἀσφαλὲς
μετ’ ἐσθῆτος νήχεσθαι ο οὐδὲ πάθος ἔχοντα θεολογίας
ἅπτεσθαι. Κέλλη μὶν ήσυχαστοῦ περιορισμὸς oth-
ματος, ἔνδοθεν ἔχουσα οἶκον γνώσεως. '0 ψυχικὸν
πάθος νοσῶν, καὶ ἡσυχίαν [ἠσυχίᾳ] ἐπιχειρῶν ὅμοιός
ἔστι τῷ ὲν τῷ πελάγει ἐκ τῆς νηὸς ἑκπηδήσαντι
καῖ ιν σανίδι ἐπὶ τὴν γῆν ἀκινδύνως φθάνειν δο-
κοῦντι · ὅσοι τῇ πηλῷ μάχονται, τούτοις ὲν καιρῷ
οίκείῳ ή ήσυχίκ συντρέχεται [αι. συνέῥχεται], εἴπερ
καὶ τὸν ὲφοδηγοῦντα κέκτηνται· τὸ γὰρ μεμονω-
μένον άγγελικῆς ἰσχύος δέεται* ἐμοὶ λόγος περὶ
[τ
ς
ὅντως ἡσυχαστῶν σωματικαὶ πνεύματι. Ἦσυχαστὴς
άποῤῥᾳθυμήσας λαλήσει ψεύδη , τοὺς ἀνθρώπους
'5
αὑτὸν τῆς ἡσυχίας παῦσαι διὰ τῶν αἰνιγμάτων προ-
’ἐν
5⁵
ὢ
ρ
τρεπόμενος, Καταλείψας τὴν κὲλλαν, αἰτιᾶται δαί-
μονας, λέληθε δὲ αὐτὸς ἑαυτῷ δαίμων γενόμενος.
Εἶδον ήσυχαστέις. καὶ τήν φλεγομένην αὐτῶν πρὸς
Θεὸν ἐπιθυμίαν διὰ τῆς ἡσυχίας ἁπληρὼτως πληρώ-
(α) Voces prior et posterior essent rommutandze. Nempe prior est solitarius; alter rmnobita.
Ρλτιιοιι. Gn. LXXXVI”.
πολεμοῦσιν, oi τῆς εἰρήνης καὶ γαλήνης περιεπλά-
κησαν στέφανοι. Ὠς ὲν διακρίσεως οὖν τύπῳ, εί δο-
κεῖ, μικρά νῦν λέγωμεν, ὅσον μὴ λυπῆσαί τινας ὡς
ἀγύμναστον τὸν περὶ τούτων λόγον ἐν τῷ μεταξὺ
καταλείψαντες.
Ἧσυχία μὲν σώματός ἐστιν ήθῶν καὶ αἰσθήσεων
ἐπιστήμη καὶ κατάστασις · ήσυχία δὲ ψυχῆς (2), λο-
γισμῶν ἐπιστήμη καὶ ἀσύλητος ἔννοια. Ἡσυχίας
φίλος, ἀνδρεῖός τις καὶ ἀπότομος λογισμὸς, ὲν θύρᾳ
καρδίας ἀνυστάκτως ἱστάμενος, καὶτοὺς προσερχομέ-
νους, ἢ κτείνων, ἢ ἀποσειόμενος. '0 ὲν αίσθήσεικαρ-
δίας ἡσυχάζων, γινώσκειτὸ εἰρημένον ⁸ ὁ δὲ νήπιος ἔτι
ὢν, τούτου ἄγευστος καὶ ἄγνωστος πέλει. Ἥσυχαστὴς
γνωστικδς οὺ δεηθήσεται λόγων · τοὺς γάρ λόγους
τῶν ἔργων φωτίζεται. Ἀρχὴ μὲν ἡσυχίας τὸ ἀπο-
σείεσθαι κτύπους, ὡς τὸν βυθὸν ταράσσοντας ⁸ τέλος
δὲ ταύτης, τὸ μὴ δεδιέναι θορύϐους, ἀλλ’ ἀναισθηο
τεῖν ὲν τούτοις. Προερχόμενος, ὁ λόγῳ οὐ προερχό-
μενος, ἧπιος, ἀγάπης ὅλος οἶκος · δυσκίνητος πρὸς
λόγον, ἀκίνητος πρὸς θυμδν πέφυκεν εἶναι. Τὸ δὲ
ἐναντίον πρόδηλον ο ἡσυχαστής ἔστιν ὁ τδ ἀσώματον
ἐν σωματικῷ οἴκῳ περιορίζειν φιλονεικῶν, τὸ παρά-
δοξον ⁸ τηρεί μὲν μῦν ἡ τούτου θηρεύτρια ο μῦν δὲ
νοητὸν, ἡσυχαστοῦ ἔννοια. Μὴ ἔστω σοι ἀπόϐλητον
τὺ προλεχθὲν ὑπόδειγμα ⁶ εἰ δὲ μὴ, οὔπω ἡσυχίαν
ιγνώρισας. Οὐχ οὕτως μοναχὺς (5) [ἡσυχαστὴς]. ὡς
μοναχὺς μοναχῷ. '0 μοναχὸς νήψεως πολλῆς, καὶ
ἁρεμὸάστου νοὸς δέεται · τῷ μὲν προτέρῳ πολλάκις
ἐϐοήθησεν ἓτερος’ τῷ δὲ δευτέρῳ συνήργησεν ἄγγε-
λος· νοεράς δυνάμεις συλλειτουργοῦσι, καὶ φιλοχωο
ροῦσιν ὲν ψυχικῷ ήσυχαστῇ. Τὸ δὲ ἐναντίον σιωπήσω
σοι (ὁ) ο δογμάτων βυθὸς βαθὺς, νοῦς δὲ ήσυχαστοῦ
ἅλλεται οὐκ ἀκινδύνως ὲν αὐτοῖς (5) ° οὔκ ἀσφαλὲς
μετ’ ἐσθῆτος νήχεσθαι ο οὐδὲ πάθος ἔχοντα θεολογίας
ἅπτεσθαι. Κέλλη μὶν ήσυχαστοῦ περιορισμὸς oth-
ματος, ἔνδοθεν ἔχουσα οἶκον γνώσεως. '0 ψυχικὸν
πάθος νοσῶν, καὶ ἡσυχίαν [ἠσυχίᾳ] ἐπιχειρῶν ὅμοιός
ἔστι τῷ ὲν τῷ πελάγει ἐκ τῆς νηὸς ἑκπηδήσαντι
καῖ ιν σανίδι ἐπὶ τὴν γῆν ἀκινδύνως φθάνειν δο-
κοῦντι · ὅσοι τῇ πηλῷ μάχονται, τούτοις ὲν καιρῷ
οίκείῳ ή ήσυχίκ συντρέχεται [αι. συνέῥχεται], εἴπερ
καὶ τὸν ὲφοδηγοῦντα κέκτηνται· τὸ γὰρ μεμονω-
μένον άγγελικῆς ἰσχύος δέεται* ἐμοὶ λόγος περὶ
[τ
ς
ὅντως ἡσυχαστῶν σωματικαὶ πνεύματι. Ἦσυχαστὴς
άποῤῥᾳθυμήσας λαλήσει ψεύδη , τοὺς ἀνθρώπους
'5
αὑτὸν τῆς ἡσυχίας παῦσαι διὰ τῶν αἰνιγμάτων προ-
’ἐν
5⁵
ὢ
ρ
τρεπόμενος, Καταλείψας τὴν κὲλλαν, αἰτιᾶται δαί-
μονας, λέληθε δὲ αὐτὸς ἑαυτῷ δαίμων γενόμενος.
Εἶδον ήσυχαστέις. καὶ τήν φλεγομένην αὐτῶν πρὸς
Θεὸν ἐπιθυμίαν διὰ τῆς ἡσυχίας ἁπληρὼτως πληρώ-
(α) Voces prior et posterior essent rommutandze. Nempe prior est solitarius; alter rmnobita.
Ρλτιιοιι. Gn. LXXXVI”.