PG 88, col. 1107
rit et postea damnarit, eum illos suo arbitratu vi-
vere volentes voluptatum studiosos deprehendit et
redarguit: alios vero susceptos timore et cura le-
rendi oneris, id est iudicii propriarum actionum,
sollicitos aliquos et in rebus divinis ardentes ell'e-
eit. Nemo irae et elationi animi et simulationi seu
hypocrisis et iniuriarum recordationiobnoxius, au-
deat in solitudinem vestigium ponere, ne stupo-
rem animi incurrat, et illum solum ex solitudine
fructum reportet. Ab his si quis fuerit repurgatus,
ille deinceps intelliget, quid sibi expediat, imo net
iste satis, opiner, assequetur. ιιι Signa porro et
exercitationes et argumenta eorum qui non sine ra-
tione solitudinem sequ-untur, haec sunt: mens nullis
perturbationum fluctibus agitata, cogitationes ca-
stae, raptus in Deum, suppliciorum aeternorum prae-
sens semper memoria, mortis instantis considera-
tio. inexplebile precandi studium, custodia sui
inexpugnabilis, veneris exstinctio, appetitionum
ignoratio, mundi mora, tmllum cibi desiderium,
rerum divinarum coguescendarum materia, fons
discretionis, lacrymarum facultas [pignus seu arrha],
loquacitatis exterminatio. et si quid hoc genus est
aliud quod vulgo est ingratum et infestum. Eorum
vero, qui hanc solitudinis palastram absque ratione aggrediuntur, signa haec sunt. Coalesrium
gratiarum seu opum inopia, ira: incrementum, iniuriarum toleratarum alte reposita memoria, chari-
tatis defectio, elationis aug-mentum, et alia complura quae silentio involvam. Jam cum haec oratio
ita {huc} decurrat-lt, necesse est, ut de iis hic qui sub obedientia vivunt, disputare pergam, ac tanto ma'
gis quod ad ipsos potissimum hic noster sermo pertineat.
Eorum qui se legitime et caste et pure huic or-
natas et decentissima: subiectionis virtuti despon—
derant et coniunxerunt, haec argumenta ct signa
sunt, eta sanctis Dcoque plenis Patribus (singula
tamen suo tempore perficienda) definiuntur (nisi
quod in dies interim illa augeamus, et magis ma-
gisque in eisdem proficiamus). Quando humilitas
inchoata semper augetur, ira defervescit (quomodo
enim id non fiat, cum bilis et fel penitus exinani-
tur), tenebrae mentis sensim evanescunt, 513 cha-
ritas augetur, vitiosi allectus exuuntur et emen-
dantur, odium corde cedit, lascivia propter assi-
duas reprehensiones minuitur, desidia: locus nullus
relinquitur, diligentia crescit, commiserationis al-
l'cetus charitatem ostendit, superbia proscribitur.
Quod virtutis genus omnibus quidem indagandum
et quaerendum, quod tamen a paucis reperitur.
Fons aqua destitutus frustra nomen fontis retinet;
quod inde sequitur pru'dens facile intelligit. Ado-
lescentuia, qua: a toro suo exerravit, corpus pol-
luit. Anima qua violavit voti sui pactum, inquinav
vitspiritum ς et illam quidem sequuntur vituperatio,
odium, flagra, et quod omnium est luctuosissimum,
divortium. llanc vero, animam, inquam, inquina-
tiones. mortis oblivio, ventris tnexplehilis ingluvies,
oculorum petulantia, vana? gloriae studium, pcr-
vere volentes voluptatum studiosos deprehendit et
redarguit: alios vero susceptos timore et cura le-
rendi oneris, id est iudicii propriarum actionum,
sollicitos aliquos et in rebus divinis ardentes ell'e-
eit. Nemo irae et elationi animi et simulationi seu
hypocrisis et iniuriarum recordationiobnoxius, au-
deat in solitudinem vestigium ponere, ne stupo-
rem animi incurrat, et illum solum ex solitudine
fructum reportet. Ab his si quis fuerit repurgatus,
ille deinceps intelliget, quid sibi expediat, imo net
iste satis, opiner, assequetur. ιιι Signa porro et
exercitationes et argumenta eorum qui non sine ra-
tione solitudinem sequ-untur, haec sunt: mens nullis
perturbationum fluctibus agitata, cogitationes ca-
stae, raptus in Deum, suppliciorum aeternorum prae-
sens semper memoria, mortis instantis considera-
tio. inexplebile precandi studium, custodia sui
inexpugnabilis, veneris exstinctio, appetitionum
ignoratio, mundi mora, tmllum cibi desiderium,
rerum divinarum coguescendarum materia, fons
discretionis, lacrymarum facultas [pignus seu arrha],
loquacitatis exterminatio. et si quid hoc genus est
aliud quod vulgo est ingratum et infestum. Eorum
vero, qui hanc solitudinis palastram absque ratione aggrediuntur, signa haec sunt. Coalesrium
gratiarum seu opum inopia, ira: incrementum, iniuriarum toleratarum alte reposita memoria, chari-
tatis defectio, elationis aug-mentum, et alia complura quae silentio involvam. Jam cum haec oratio
ita {huc} decurrat-lt, necesse est, ut de iis hic qui sub obedientia vivunt, disputare pergam, ac tanto ma'
gis quod ad ipsos potissimum hic noster sermo pertineat.
Eorum qui se legitime et caste et pure huic or-
natas et decentissima: subiectionis virtuti despon—
derant et coniunxerunt, haec argumenta ct signa
sunt, eta sanctis Dcoque plenis Patribus (singula
tamen suo tempore perficienda) definiuntur (nisi
quod in dies interim illa augeamus, et magis ma-
gisque in eisdem proficiamus). Quando humilitas
inchoata semper augetur, ira defervescit (quomodo
enim id non fiat, cum bilis et fel penitus exinani-
tur), tenebrae mentis sensim evanescunt, 513 cha-
ritas augetur, vitiosi allectus exuuntur et emen-
dantur, odium corde cedit, lascivia propter assi-
duas reprehensiones minuitur, desidia: locus nullus
relinquitur, diligentia crescit, commiserationis al-
l'cetus charitatem ostendit, superbia proscribitur.
Quod virtutis genus omnibus quidem indagandum
et quaerendum, quod tamen a paucis reperitur.
Fons aqua destitutus frustra nomen fontis retinet;
quod inde sequitur pru'dens facile intelligit. Ado-
lescentuia, qua: a toro suo exerravit, corpus pol-
luit. Anima qua violavit voti sui pactum, inquinav
vitspiritum ς et illam quidem sequuntur vituperatio,
odium, flagra, et quod omnium est luctuosissimum,
divortium. llanc vero, animam, inquam, inquina-
tiones. mortis oblivio, ventris tnexplehilis ingluvies,
oculorum petulantia, vana? gloriae studium, pcr-