PG 88, col. 957
Belitae: κβ⁹. '0 ταύτῃ μὴ ἁλοὺς, οὐ μὴ περιπέσῃ
ἐξῇ ὲχθραινούσῃ Θεῷ ἀκεφάλῳ ὑπερηφανίᾳ.
ΣΧρΛῙΑ El}: ΛΟΓΟΝ KB’.
Περὶ κενοδοξίας.
’ Σχόλιον α’. ’
Κενοδοξίας κρατῶν, ἀπὸ πορνειῶν πρόσεχε, μή
ποτε τὰς τιμὰς φεύγων ἀτιμίᾳ περιπέσῃς ’
δ ’ ’ Ἐὺᾳγιοίου β’· ’“
Ὅ τῆς υπερηφανίας δαίμῳν’χαλεπωτάτης πτώ-
σεως τῇ ψυχῇ πρόξενος γίνεται ο ἀναπείθει γὰρ αὑ-
Θεὸν μὲν μὴ ὁμολογεῖν βοηθὸν, ἑαυτὴν δὲ τῶν
κατορθουμένων αἰτίαν εἶναι ’νομίζεινξ καὶ φυσιοῦ-
ρθαι κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὡς ἀνοήτων, διότι μὴ τοῦτο
⁶ῖιιερὶ αὑτοῦ πάντες ἐπίστανται. Παρακολουθεί δὲ,
ταύτῃ ὀργὴ, καὶ λύπη, καὶ τὸ τελευταῖον κακὸν ἐκ·
στασις φρενῶν, καὶ μανία, καὶ δαιμόνιον ὲν ἀέρι
πλῆθος ὁρώμενον. ’ ⁵ ’
Σχόᾼιον γ’ ν.
Κινοῦμενα τά παθη ἀπελαύνουσι κενοδοξίαν, ἀναιτ-
ρούμενα δέ ὑποστρέφουσι. ’ η ⁵
‘ ‘ Ἄλλο.
pf; μικρὸς ἀγὼν κενοδοξίας ἀπαλλαγῆναι ο ἀπαλ-
λάττεται δέ τις κρυπτῆς ’τῶν ἀρετῶν ὲργασίας,καὶ
ξτυχνοτὲρας προσευχῆς ο σημεῖον δὲ τῆς ἀπαλλαγῆς,
τὸ μηκέτι μνησικακεῖν τῷ κακολογήσαντι, ἦ μακροο
λογοῦντιξ ⁸ ’ ’
’ Σχόλιον δ’.
οὐ τὸν ἑστερη μένον αἰσθήσεως κενοδοξεῖν ὁ πατήρ
φησι · ἀλλ’ δὸτι ᾔδει κενοδοξία καὶ ταῦτα, οἷον, λᾳμή
ξτραὶ κηδεῖαι, καὶ πομπαί.. ⁸ ’ ’
Μάρκου ε’.
Ῥίζα αἰσχρᾶς ἐπιθυμίας ἀνθρώπινος ἔπαινος,
ρῦχ ῥταν αὑτᾷ ἀξιούιομεν · όταν αὐτὰ καταδεχότ-
ὀ ⁷, ‘. _ ι \. - ν- κ. r. ι θ’ . υ -
,λ Β ι..
Σχόλιον ς’.
Ὅταν τινὰ νικήσῃς τῶν ἀτιμοτὲρων παθῶν,
γαστριμαργίας, ἢ πορνείας, ἢ ὀργῆς, ἦ πλεονεξίας,
εὐθὺς ἐφίπταται ἐπὶ σὲ ὀ τῆς κενοδοξίας λογισμός ·
ἐὰν δὲ καὶ τοῦτον νικήσῃς, ό, τῆς ὑπερηφανίας ota-
ςέχεταιζ ’ ί ’ “
Σχόαιιον τοῦ μεγάλου ῌασινζείου ζ’.
Τὸ μὴ διὰ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην, ἀλλὰ διὰ τὸν παρά
ᾲνό ρὼπιιέν ἔπαινον γινόμενον, οἷον ἃν ᾗ, οὒ θεοσεϐείας
ἔπαινον εὑρίσκει, ἀλλ’ ἀνθ ρωπαρεσκίοις, ἢ φιλονεικίας,
ᾖ φθόνου, ἢ τοιαύτης, αἰτίας ἔχει τὸ κρῖμα ⁸ διὸ καὶ
ἀδικίας ἔργον ὁ Κύριος ὀνομάζει, λέγων πρὸς τοὺς
ἱιπόντας τὸ, Ἐφάγομεᾶ ἐνώπιόν σου, καὶ τὰ ἑξῆς.
ᾏπόστητε ἀπ’ ἐμοῦ, ἐργάται τῆςμὰδικςας. [Ιῷς
γὰρ οὐκ ἀδικίας ἐργάται, οἱ τὰς τοῦ Θεοῦ δωρεὰς
’⁸ Matth. vn, 25.
(α) Quia ira vel gula et hoc genus alia, cum foras prorumpunt, ἱεηρε-ι-Γεειυηξηοξιειιόιιριι hominem, qui
ἱρέεἐὶῖὶ ίόιέίέᾲιίῐοῐυέθω irascitur et ita fugat vatiam gloriam, quod videatur aliis imperfectus: ‘
ἐξῇ ὲχθραινούσῃ Θεῷ ἀκεφάλῳ ὑπερηφανίᾳ.
ΣΧρΛῙΑ El}: ΛΟΓΟΝ KB’.
Περὶ κενοδοξίας.
’ Σχόλιον α’. ’
Κενοδοξίας κρατῶν, ἀπὸ πορνειῶν πρόσεχε, μή
ποτε τὰς τιμὰς φεύγων ἀτιμίᾳ περιπέσῃς ’
δ ’ ’ Ἐὺᾳγιοίου β’· ’“
Ὅ τῆς υπερηφανίας δαίμῳν’χαλεπωτάτης πτώ-
σεως τῇ ψυχῇ πρόξενος γίνεται ο ἀναπείθει γὰρ αὑ-
Θεὸν μὲν μὴ ὁμολογεῖν βοηθὸν, ἑαυτὴν δὲ τῶν
κατορθουμένων αἰτίαν εἶναι ’νομίζεινξ καὶ φυσιοῦ-
ρθαι κατὰ τῶν ἀδελφῶν ὡς ἀνοήτων, διότι μὴ τοῦτο
⁶ῖιιερὶ αὑτοῦ πάντες ἐπίστανται. Παρακολουθεί δὲ,
ταύτῃ ὀργὴ, καὶ λύπη, καὶ τὸ τελευταῖον κακὸν ἐκ·
στασις φρενῶν, καὶ μανία, καὶ δαιμόνιον ὲν ἀέρι
πλῆθος ὁρώμενον. ’ ⁵ ’
Σχόᾼιον γ’ ν.
Κινοῦμενα τά παθη ἀπελαύνουσι κενοδοξίαν, ἀναιτ-
ρούμενα δέ ὑποστρέφουσι. ’ η ⁵
‘ ‘ Ἄλλο.
pf; μικρὸς ἀγὼν κενοδοξίας ἀπαλλαγῆναι ο ἀπαλ-
λάττεται δέ τις κρυπτῆς ’τῶν ἀρετῶν ὲργασίας,καὶ
ξτυχνοτὲρας προσευχῆς ο σημεῖον δὲ τῆς ἀπαλλαγῆς,
τὸ μηκέτι μνησικακεῖν τῷ κακολογήσαντι, ἦ μακροο
λογοῦντιξ ⁸ ’ ’
’ Σχόλιον δ’.
οὐ τὸν ἑστερη μένον αἰσθήσεως κενοδοξεῖν ὁ πατήρ
φησι · ἀλλ’ δὸτι ᾔδει κενοδοξία καὶ ταῦτα, οἷον, λᾳμή
ξτραὶ κηδεῖαι, καὶ πομπαί.. ⁸ ’ ’
Μάρκου ε’.
Ῥίζα αἰσχρᾶς ἐπιθυμίας ἀνθρώπινος ἔπαινος,
ρῦχ ῥταν αὑτᾷ ἀξιούιομεν · όταν αὐτὰ καταδεχότ-
ὀ ⁷, ‘. _ ι \. - ν- κ. r. ι θ’ . υ -
,λ Β ι..
Σχόλιον ς’.
Ὅταν τινὰ νικήσῃς τῶν ἀτιμοτὲρων παθῶν,
γαστριμαργίας, ἢ πορνείας, ἢ ὀργῆς, ἦ πλεονεξίας,
εὐθὺς ἐφίπταται ἐπὶ σὲ ὀ τῆς κενοδοξίας λογισμός ·
ἐὰν δὲ καὶ τοῦτον νικήσῃς, ό, τῆς ὑπερηφανίας ota-
ςέχεταιζ ’ ί ’ “
Σχόαιιον τοῦ μεγάλου ῌασινζείου ζ’.
Τὸ μὴ διὰ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην, ἀλλὰ διὰ τὸν παρά
ᾲνό ρὼπιιέν ἔπαινον γινόμενον, οἷον ἃν ᾗ, οὒ θεοσεϐείας
ἔπαινον εὑρίσκει, ἀλλ’ ἀνθ ρωπαρεσκίοις, ἢ φιλονεικίας,
ᾖ φθόνου, ἢ τοιαύτης, αἰτίας ἔχει τὸ κρῖμα ⁸ διὸ καὶ
ἀδικίας ἔργον ὁ Κύριος ὀνομάζει, λέγων πρὸς τοὺς
ἱιπόντας τὸ, Ἐφάγομεᾶ ἐνώπιόν σου, καὶ τὰ ἑξῆς.
ᾏπόστητε ἀπ’ ἐμοῦ, ἐργάται τῆςμὰδικςας. [Ιῷς
γὰρ οὐκ ἀδικίας ἐργάται, οἱ τὰς τοῦ Θεοῦ δωρεὰς
’⁸ Matth. vn, 25.
(α) Quia ira vel gula et hoc genus alia, cum foras prorumpunt, ἱεηρε-ι-Γεειυηξηοξιειιόιιριι hominem, qui
ἱρέεἐὶῖὶ ίόιέίέᾲιίῐοῐυέθω irascitur et ita fugat vatiam gloriam, quod videatur aliis imperfectus: ‘