PG 89, col. 1083
,εγὼ ὁ ἄσωτος ἐϐίωσα · ὅτι ὑπὲρ τὸν τὰ μύρια τά·
λαντά σοι χρεωστοῦντα χρεωφειλέτης σοι γέγονα.
’Υπὲρ τὸν Τελώνην ὁ ἐχθρὸς κακῶς με ἐτελὼνήσεψ
’Υπὲρ τὸν λῃστὴν ὁ φονοκτόνος ἐμὲ κακῶς ἐθανά-
τωσεν. Ὑπὲρ τὴν πόρνην ἐγὼ ὁ φιλόπορνος , ἐκ
θεοῦ ὲπόρνευσα. ’Υπὲρ τὴν Νινευῆ ἀμετανόήτα
ἐπλημμέλησα. ’Υπὲρ τὸν Μανασσῆ ι αἱ ἀνομίαι μου
ὑπερῆραν τὴν κεφαλήν μου. ι ’Υπὲρ τὴν Χαναναίαν,
ι ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐϐαρύνθησαν ἐπ’ ἐμὲ , καὶ τα·-
λαιπωρήσας κατεκὰμφοήν ἕως τέλους. ι Τὸ ὄνομά
σου τὸ ἅγιον παρὼργισα· τὺ ι]νεῦμά σου τὸ ἆγιον
ἐλύπησα· τῶν ἐντολῶν σου παρήκουσα. Τὸν πλοῦτόν
σου κακῶς διεσκόρπισα, τὸν Θησαυρόν σου κακῶς
ἐδαπάνησα ’ τὸν ἀρραϐῶνα , ὃν μοι δέδωκας , είς
ἀνομίας ἀνήλωσα· τὸν ναόν σου τοῦ σώματός μου
ἐσπίλωσα ⁸ τὴν κατ’ εἰκόνα σου ψυχήν μου μολύνας
ἐχρείωσα⁸ τὸν χρόνον ὃν μοι δέδωκας, μετὰ τῶν
ἐχθρῶν σου ἐϐίωσα · τὴν φωνὴν τῆς ἐντολῆς σου οὐκ
ἐφύλαξα · τὸν χιτῶνα ὅν με ἐνέδυσας, ῥυπώσας ἐσπί-
λωσα · τὴν λαμπάδα, ἧν μοι ἐσκεύασας, νυστὰξας,
ἀπέσϐεσα’ τὸ πρόσωπόν μου ὂ ἐφαίδρυνας, ἁμαρτή-
σας κατῄσχυνα · τοὺς ὀφθαλμούς μου οὓς ἑφώτισας,
κακῶς πάλιν ἐτύφλωσα , τὰ χείλη μου ἅπερ ήγία-
σας. πάλιν ἐρρύπωσα. Καὶ οἴδα ὃτι πάντως τὰ πε-
πραγμένα μοι ἑλέγξεις , καὶ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν
οὗ διαφεύξομαι, ἀλλὰ πάντως ἐλεγχθ ήσομαι ο καὶ εἰ
ὅλως ἐλέγχομαι, t Κύριε, μή τῷ Θυμῷ σου ἐλέγξῃς
με · ι κάγὼ κερδήσω παρὰ σοῦ τοῦτο τοῦ μόνου
⁹ Luc. xv, 4 seqq. ³ Matth. xvm, 24.
tt, 4. ειν Reg.~xxt, 16; Psal. xxxvn, 5.
6) Codex Regius habet πλείω, quod probat Com-
beliSius. nt non publicqu peccatum , sed peccato-
rum tnaxitnus cumulus designetur. Sed nihil ntu-
tamlunt. Perinde est Davidi si publice peccasse con-
liteatur, ae si dicat se magis caneris hominibus
peccasse. Publica sunt regum peccata , nec ea pu-
blice cgnliteri Davidem puduit, ut patet ex psal.
mo LI. ASN.
ιιιο ιι , UASN.
(7) Coram omnibus in te deliqui. Ἐνώπιον παντὸς
ἀνθρώπουΝοίὶι auctor Davidis peccatum aggravare
ex facti notorietate, ut vocant : tametsi enim puta-
bat ipse rem in occulto esse, haud tamen erat, juxta
propheta: Natban ad eum increpationetn : Quoniam Ι)
blaspheme" fecisti inimicos Domini: dato utique
tanto seandalo: quanquam nihil cogit ut dicta hic
omnia ex persona humilis pandentis, in Davidem
referenda sint. Regius codex loco ἐνώπιον, habet
πλείω, ut non publicum peccatum designetur, sed
peccatorum maximus cumulus , seu etiaiu gravitas,
quam subindevariis exemplis exaggerat, quae mihi
littera magis placet. COIIBEFIS.
(8) Supra Pablicanam._Nou videtur istud mem-
brum satis omnino praecedentibus cohzerere, quibus
peccator pumileas suam exaggerat culpam : forte
iideatnr ulla vox ἐίτελώνησε δΙίιετνΙιίε usurpata,
quam vel usurpet Gregorius, vel Plutarchfcum
scribunt, Ἐτελώνησεν Αἴγυπτον. —— υῦς κακῶς ἑτε-
λώνησας, διασκόρπισον, nun, tributis diripuit ac
telonii lucris: sed publicanum fecit, ac inhiantem
ejusmodi lucris iniquis. Sequenti membro, quo
λαντά σοι χρεωστοῦντα χρεωφειλέτης σοι γέγονα.
’Υπὲρ τὸν Τελώνην ὁ ἐχθρὸς κακῶς με ἐτελὼνήσεψ
’Υπὲρ τὸν λῃστὴν ὁ φονοκτόνος ἐμὲ κακῶς ἐθανά-
τωσεν. Ὑπὲρ τὴν πόρνην ἐγὼ ὁ φιλόπορνος , ἐκ
θεοῦ ὲπόρνευσα. ’Υπὲρ τὴν Νινευῆ ἀμετανόήτα
ἐπλημμέλησα. ’Υπὲρ τὸν Μανασσῆ ι αἱ ἀνομίαι μου
ὑπερῆραν τὴν κεφαλήν μου. ι ’Υπὲρ τὴν Χαναναίαν,
ι ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐϐαρύνθησαν ἐπ’ ἐμὲ , καὶ τα·-
λαιπωρήσας κατεκὰμφοήν ἕως τέλους. ι Τὸ ὄνομά
σου τὸ ἅγιον παρὼργισα· τὺ ι]νεῦμά σου τὸ ἆγιον
ἐλύπησα· τῶν ἐντολῶν σου παρήκουσα. Τὸν πλοῦτόν
σου κακῶς διεσκόρπισα, τὸν Θησαυρόν σου κακῶς
ἐδαπάνησα ’ τὸν ἀρραϐῶνα , ὃν μοι δέδωκας , είς
ἀνομίας ἀνήλωσα· τὸν ναόν σου τοῦ σώματός μου
ἐσπίλωσα ⁸ τὴν κατ’ εἰκόνα σου ψυχήν μου μολύνας
ἐχρείωσα⁸ τὸν χρόνον ὃν μοι δέδωκας, μετὰ τῶν
ἐχθρῶν σου ἐϐίωσα · τὴν φωνὴν τῆς ἐντολῆς σου οὐκ
ἐφύλαξα · τὸν χιτῶνα ὅν με ἐνέδυσας, ῥυπώσας ἐσπί-
λωσα · τὴν λαμπάδα, ἧν μοι ἐσκεύασας, νυστὰξας,
ἀπέσϐεσα’ τὸ πρόσωπόν μου ὂ ἐφαίδρυνας, ἁμαρτή-
σας κατῄσχυνα · τοὺς ὀφθαλμούς μου οὓς ἑφώτισας,
κακῶς πάλιν ἐτύφλωσα , τὰ χείλη μου ἅπερ ήγία-
σας. πάλιν ἐρρύπωσα. Καὶ οἴδα ὃτι πάντως τὰ πε-
πραγμένα μοι ἑλέγξεις , καὶ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν
οὗ διαφεύξομαι, ἀλλὰ πάντως ἐλεγχθ ήσομαι ο καὶ εἰ
ὅλως ἐλέγχομαι, t Κύριε, μή τῷ Θυμῷ σου ἐλέγξῃς
με · ι κάγὼ κερδήσω παρὰ σοῦ τοῦτο τοῦ μόνου
⁹ Luc. xv, 4 seqq. ³ Matth. xvm, 24.
tt, 4. ειν Reg.~xxt, 16; Psal. xxxvn, 5.
6) Codex Regius habet πλείω, quod probat Com-
beliSius. nt non publicqu peccatum , sed peccato-
rum tnaxitnus cumulus designetur. Sed nihil ntu-
tamlunt. Perinde est Davidi si publice peccasse con-
liteatur, ae si dicat se magis caneris hominibus
peccasse. Publica sunt regum peccata , nec ea pu-
blice cgnliteri Davidem puduit, ut patet ex psal.
mo LI. ASN.
ιιιο ιι , UASN.
(7) Coram omnibus in te deliqui. Ἐνώπιον παντὸς
ἀνθρώπουΝοίὶι auctor Davidis peccatum aggravare
ex facti notorietate, ut vocant : tametsi enim puta-
bat ipse rem in occulto esse, haud tamen erat, juxta
propheta: Natban ad eum increpationetn : Quoniam Ι)
blaspheme" fecisti inimicos Domini: dato utique
tanto seandalo: quanquam nihil cogit ut dicta hic
omnia ex persona humilis pandentis, in Davidem
referenda sint. Regius codex loco ἐνώπιον, habet
πλείω, ut non publicum peccatum designetur, sed
peccatorum maximus cumulus , seu etiaiu gravitas,
quam subindevariis exemplis exaggerat, quae mihi
littera magis placet. COIIBEFIS.
(8) Supra Pablicanam._Nou videtur istud mem-
brum satis omnino praecedentibus cohzerere, quibus
peccator pumileas suam exaggerat culpam : forte
iideatnr ulla vox ἐίτελώνησε δΙίιετνΙιίε usurpata,
quam vel usurpet Gregorius, vel Plutarchfcum
scribunt, Ἐτελώνησεν Αἴγυπτον. —— υῦς κακῶς ἑτε-
λώνησας, διασκόρπισον, nun, tributis diripuit ac
telonii lucris: sed publicanum fecit, ac inhiantem
ejusmodi lucris iniquis. Sequenti membro, quo