PG 89, col. 1092

ταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. ι
Καταδιώξει με τὸ ἒλεὸς σου, τὸν κακῶς άπὸ σοῦ,
ἀποφυγόντα, τὸν δραπέτην, τὸν ἀεὶ πρὸς τὴν ἁμαρ-
τίαν τρέχοντα.. Τὸ ἔλεός σου καταδιώξει με, καὶ
ἐμποδίτειο καὶ ι ἐν κημῷ καὶ χαλινῴ ἄγξει με τὸν
ἐγγίζοντα πρὸς σέ. ι —— ι Συ γὰρ εἱ 6 Θεὸς, 6 ποιῶν
Θαυμάσια μόνος. › Διὸ ι Οαυμάστωσον καὶ ἐπ’ ἐμοὶ
τὰ ἐλέη σου, 6 σώζων τους ἐλπίζοντας ἐπὶ σοί. ›
Ὀ ποιῶν ὑπὲρ ὃ ἐλπίζομεν καὶ ύπέρὸ αἰτούμεῡα
ἕλεος.
Προσῆλοέ σοι, Δέσποτα, ποτὲ χρεοφειλέτης σου
μυρίων ταλάντων, προθεσμίαν μόνην μικρὰν ἄλλην
αἰτούμενος, καὶ ὡς φιλάνθρωπος τελείαν αὐτῷ τὴν
συγχώρησιν δέδωκας τῶν μυρίων ταλάντων, εἰ μὴ
κακῶς μετὰ ταῦτα τῷ ἀδελφῷ ἐμνησικάκησεν.
Ἐπέστρεψέ ποτε πρὸς σὲ 6 ἄσωτος δυσωπιῖδν γενέ-
σΟαι ώς εἷς τῶν μισθίων σου, σὺ αὐτὸν υἱὸν καὶ
κληρονόμον πεποίηκας. ᾙτήσατό σε λῃστὴς μνήμην
μόνον λαῦεῖν ἐν τῇ βασιλείᾳ σου, σὺ δὲ ὅλον αὐτὸν (⁸
ἐδωρήσω τὸν παράδεισον. Ιιροσῆλοέ, σοι πόρνη μόνον
δακρύσασα, μηδὲν αἰτήσασα, καὶ ἔλαϐεν ὑπὲρ ὧν
ἤλπισε καὶ ἐζήτησεν. Ἐδάκρυσέ ποτε Πέτρος τὴν
συγχώρησιν αἰτούμενος, σὺ δὲ κλειδοῦχον αὑτὸν τῆς
Ἑκκλησίας καὶ τῆς βασιλείας πεποίηκας. Τοιοῦτον
γάρ σου τὸ ἐΟος, ἐν τοῖς ἄκροις ἀπεγνωσμένοις, ἐν
τοῖς μηδεμίαν ἐλπίδα σωτηρίας ἔχουσιν, ἐν τοῖς είς
αὐτὸν τὸν πυθμένα του ᾅδου τῇ ἁμαρτία φθάσασιν,
είς αὐτοὺς ἐνδείκνυσθαι τὸ μέγεθος τῆς φιλανθρω-
πίας σου. Διὰ τοῦτο πάλιν λέγω, καὶ λέγων οὖ
παύσομαιο ι Σώσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου,
Κύριε. ι
ι ’Ότι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ Θανάτῳ 6 μνημονεύων σου⁹
ἐνδέ τῷ ᾄδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοις ι Δια τοῦτο
σπεύδω, δια τοῦτο τρέμω, διά τούτο ἀγωνιῶ, γινώ-
σκων ἀκριϐῶς ὅτι ἐπ’ἂν τὸ πέρας τῆς ζωῆς μου
φθάσῃ, ἐν τῷ ᾄδῃ οὐδαμῶς τῷ Θεῴ ἐξομολογησομαί.
Οὐ γάρ ἐστιν ἐν τῷ ᾄδῃ μετάνοια, οὐκ ἐστι Θανάτου
συγχώρησις, ούκ ¹ἐστιν ἐν τῷ μνήματι ἄφεσις.
Πανήγυρις γάρ εστιν 6 βίος 6 ἡμέτερος, καὶ ἐπάν
λυθῇ ὴ πανήγυρις, οὐδεὶς οὐκέτι ἐκεῖ πραγματεύ-
σασθαιδύναται. Ἐάν τὸ στάδιον παρέλθῃ, οὐδεὶς
ἐκεῖ ἀγωνίζεται καὶ στεφανοῦται. Ἐπαν ἠ νυξ
καταλάὸη, ὴ ἀγορὰ καὶ το κέρδος οὑ φαίνεται . Ἀκου-
cxxxv, 4. δ’ PSal.
⁶⁶ Psal. xm, 9. " Psal.
“ Luc. vtt, 48.
" Luc. κιιιι, 42.
ΝΟΤᾹΣ.
ἁμαρτίας συγχώρησιν. Fieri non potest ut quis illic
consequatur peccati condanationem: idest, itt inferno
ac morte, quas ambo pro eodem accipit : ut accipiat
mortem velut in termino. ϐοιθεινιε.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.