PG 89, col. 1097
τοῦ. ι Ὅπου δὲ Θεοῦ συγκλεισμὺς, ποία λοιπὸν ἐκεῖ
μετάνοια; Οὗτος ὁ βίος τῶν καμνόντων, ἐκεῖνος τῶν
ι στεφάνων· οὗτος τῆς αὐτοῦ ῳιλανθρωπίας³ ἐκεῖνος
ὁ βίος τῆς ἀληθοῦς δικαιοκρισίας. Διό· ι rem με
ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ Θανάτῳ
ὸ μνημονεύων σου · ἐν δὲ τῷ ᾅδῃ τίς ὲξομολο·, ήσεταί
σοι. ι ΤίςςΟὑδείς. Διὰ τοῦτο καλὸν τῴπρολαϐὁντι
εὐτρεπίζειν ἑαυτὸν πρὸς τὴν ἐκεῖσε ὁδοιπορίαν, τι
διαρκοῦντα ἐφόδια ' ἵνα καὶ ἡμᾶς ἐκείνη ἡ νυκτερινὴ
καὶ σκοτεινὴ τῶν μωρῶν παρθένων μὴ καταλάϐῃ
τῆς ἀπορίας ἡ δυστυχία, ἣν γινώσκων καὶ ἄλλος τις
σοφὸς διανίστησιν ἡμᾶς, καὶ διυπνίζει τὴν προθυμίαν.
καὶ λέγει · ι Ἐτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, Β agro δ’ :
καὶ παρασκευάζου εἰς τὸν ἀγρόν. ι ’Λγρὸν λέγω τὸν
ἀνθρώπινον βίον, ὅτι ι Ιιάσα σὰρξ ὁ χόρτος, καὶ
πάσα δόξα ἀνθρώπου, ὡς ἄνθος [χόρτου · ἑτοίμαζε
si; τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, ι ὅτι ι ἄνθρωπος ὡσεὶ
χόρτος αἱ ἡμέραι αὑτοῦ, καὶ παρασκευάζου ὲν τῷ
ἀγρῷ · ι δτι ι ὼσεὶ ἄνθος] τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξαν-
οήσει [καὶ ἀπανθήσῃι καὶ κλιοήσεται, καὶ ξηρανθή-
σεται, καὶ ὑπὸ τὴν φωνὴν τοῦ στρουθίου πᾶσα
βοτάνη ἀναστήσεται, › τουτέστιν ι ἐφ’ ὧνε ἀρχαγ-
γέλου. ἐν τῇ ἐσχάτη σάλπιγγι ι πᾶσα σάρξ ἐκ νεκρῶν
ἀναστήσεται. ι Ἐτοίμαζε είς τὴν ἔξοδον τά ἔργα
σου, καὶ παρασκευάζου εἱς τὸν ἀγρόν. ι Πάλιν φησίνο
ι ’Υπομιμνήσκου τὰ ἐσχατά σου, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα
οὐ μὴ ἀμαρτήσεις. ι Τούτων γὰρ τῶν ἐσχάτων ὑπο-
ptuquéusve; 6 προφήτης ἀεὶ, καὶ τῆς-ὧρας ἐκεί·
νης τῆς φοϐερᾶς ἀδιαλείπτως ἔχων τὸν φόϐον, διηνεκῶς ἐν κατανύξει διάγων ὲν πένθει καὶ ὲν κλαυε
0μῷ διενυκτέρευεν.
Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων’ ι Ἑκοπίκσα ἐν τῷ στενα-
γμῷ μουο λούσω καθ’ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην
μου· [εν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω,
γινώσκοντος ἀκριϐῶς ὅτι οἱ σπείροντες ἐπὶ τῆς
γῆς ρανίδα ὓδατος ἐξ ὀφθαλμῶν, ἐν ἀγαλλιάσει
Θεριοῦσι τὴν βοτάνην τῶν οὐρανῶν. [ ι Πορευόριενοι
ιπσρεύοντο] καὶ ἔκλαιον βάλλοντες τὰ σπέρματα αὖ·
τῶν ο ἐρχόμενοι δὲ ἥξουσιν ὲν ἀγαλλιάσει ι ὲν τῇ ἀνα-
στάσει, s αῐροντες τὰ δράγματα αὐτῶν. ι Καὶ γάρ
ῶσπερ δι’ ὓδατος, καὶ ιινεύματος ἀναγεννώμεθα,
οὓτως δι’ ὓδατος τῶν δακρύων καὶ πυρὸς καὶ θερμῆς
κατανύξεως καταϐαπτιςόμεϋα· καὶ καθαιρόμεϐα·
καὶ Πνεύματος ἁγίου μέτοχοι γινόμενοι ξι. (ιῦτιι γὰρ
τὸ βάπτισμα, οὔτε ἀληθὴς τῶν δακρύων κατανυ-
δ’ Job. nt. εδ. ⁸⁸ Matth. xxv, ί seqq. δ’ Prov. κ
ι, i5. " Psal. et, 12. " l‘lrele. xu . ιι. ⁸⁵ Ι Cu
στιι, i5. " Psal. et, 12. " l‘lrele. ιη’, ιι.
τ ch. ἐν φωνῇ. ³³ γινόμεθα.
NOTAE.
(21) ει άεςέίξισὺίι et _e_.tarucet. Καὶ κλιθήσεται.
Sic llegius. Edita, κληθήσεται· quod etiam'reddit
interpr. _et vocabitur : sed nihil consequenter : sunt
ips‘averba psal. cu,_qu:e marg. ascripsi. Centauris.
(ἓξ) Nouum baptizamur._ Lego ex li'eg. άναϐαπτι-
ζὸςιε-Οαο illud enim καταϐαπτιζόμεθαῖ etsi forte
possit sumi bono sensu, et nt quamde baptismi
Parnm. Gtt. LXXXIX.
μετάνοια; Οὗτος ὁ βίος τῶν καμνόντων, ἐκεῖνος τῶν
ι στεφάνων· οὗτος τῆς αὐτοῦ ῳιλανθρωπίας³ ἐκεῖνος
ὁ βίος τῆς ἀληθοῦς δικαιοκρισίας. Διό· ι rem με
ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ Θανάτῳ
ὸ μνημονεύων σου · ἐν δὲ τῷ ᾅδῃ τίς ὲξομολο·, ήσεταί
σοι. ι ΤίςςΟὑδείς. Διὰ τοῦτο καλὸν τῴπρολαϐὁντι
εὐτρεπίζειν ἑαυτὸν πρὸς τὴν ἐκεῖσε ὁδοιπορίαν, τι
διαρκοῦντα ἐφόδια ' ἵνα καὶ ἡμᾶς ἐκείνη ἡ νυκτερινὴ
καὶ σκοτεινὴ τῶν μωρῶν παρθένων μὴ καταλάϐῃ
τῆς ἀπορίας ἡ δυστυχία, ἣν γινώσκων καὶ ἄλλος τις
σοφὸς διανίστησιν ἡμᾶς, καὶ διυπνίζει τὴν προθυμίαν.
καὶ λέγει · ι Ἐτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, Β agro δ’ :
καὶ παρασκευάζου εἰς τὸν ἀγρόν. ι ’Λγρὸν λέγω τὸν
ἀνθρώπινον βίον, ὅτι ι Ιιάσα σὰρξ ὁ χόρτος, καὶ
πάσα δόξα ἀνθρώπου, ὡς ἄνθος [χόρτου · ἑτοίμαζε
si; τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, ι ὅτι ι ἄνθρωπος ὡσεὶ
χόρτος αἱ ἡμέραι αὑτοῦ, καὶ παρασκευάζου ὲν τῷ
ἀγρῷ · ι δτι ι ὼσεὶ ἄνθος] τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξαν-
οήσει [καὶ ἀπανθήσῃι καὶ κλιοήσεται, καὶ ξηρανθή-
σεται, καὶ ὑπὸ τὴν φωνὴν τοῦ στρουθίου πᾶσα
βοτάνη ἀναστήσεται, › τουτέστιν ι ἐφ’ ὧνε ἀρχαγ-
γέλου. ἐν τῇ ἐσχάτη σάλπιγγι ι πᾶσα σάρξ ἐκ νεκρῶν
ἀναστήσεται. ι Ἐτοίμαζε είς τὴν ἔξοδον τά ἔργα
σου, καὶ παρασκευάζου εἱς τὸν ἀγρόν. ι Πάλιν φησίνο
ι ’Υπομιμνήσκου τὰ ἐσχατά σου, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα
οὐ μὴ ἀμαρτήσεις. ι Τούτων γὰρ τῶν ἐσχάτων ὑπο-
ptuquéusve; 6 προφήτης ἀεὶ, καὶ τῆς-ὧρας ἐκεί·
νης τῆς φοϐερᾶς ἀδιαλείπτως ἔχων τὸν φόϐον, διηνεκῶς ἐν κατανύξει διάγων ὲν πένθει καὶ ὲν κλαυε
0μῷ διενυκτέρευεν.
Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων’ ι Ἑκοπίκσα ἐν τῷ στενα-
γμῷ μουο λούσω καθ’ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην
μου· [εν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω,
γινώσκοντος ἀκριϐῶς ὅτι οἱ σπείροντες ἐπὶ τῆς
γῆς ρανίδα ὓδατος ἐξ ὀφθαλμῶν, ἐν ἀγαλλιάσει
Θεριοῦσι τὴν βοτάνην τῶν οὐρανῶν. [ ι Πορευόριενοι
ιπσρεύοντο] καὶ ἔκλαιον βάλλοντες τὰ σπέρματα αὖ·
τῶν ο ἐρχόμενοι δὲ ἥξουσιν ὲν ἀγαλλιάσει ι ὲν τῇ ἀνα-
στάσει, s αῐροντες τὰ δράγματα αὐτῶν. ι Καὶ γάρ
ῶσπερ δι’ ὓδατος, καὶ ιινεύματος ἀναγεννώμεθα,
οὓτως δι’ ὓδατος τῶν δακρύων καὶ πυρὸς καὶ θερμῆς
κατανύξεως καταϐαπτιςόμεϋα· καὶ καθαιρόμεϐα·
καὶ Πνεύματος ἁγίου μέτοχοι γινόμενοι ξι. (ιῦτιι γὰρ
τὸ βάπτισμα, οὔτε ἀληθὴς τῶν δακρύων κατανυ-
δ’ Job. nt. εδ. ⁸⁸ Matth. xxv, ί seqq. δ’ Prov. κ
ι, i5. " Psal. et, 12. " l‘lrele. xu . ιι. ⁸⁵ Ι Cu
στιι, i5. " Psal. et, 12. " l‘lrele. ιη’, ιι.
τ ch. ἐν φωνῇ. ³³ γινόμεθα.
NOTAE.
(21) ει άεςέίξισὺίι et _e_.tarucet. Καὶ κλιθήσεται.
Sic llegius. Edita, κληθήσεται· quod etiam'reddit
interpr. _et vocabitur : sed nihil consequenter : sunt
ips‘averba psal. cu,_qu:e marg. ascripsi. Centauris.
(ἓξ) Nouum baptizamur._ Lego ex li'eg. άναϐαπτι-
ζὸςιε-Οαο illud enim καταϐαπτιζόμεθαῖ etsi forte
possit sumi bono sensu, et nt quamde baptismi
Parnm. Gtt. LXXXIX.