PG 89, col. 1220
ὀ Ἡσαΐας μὲν λέγει· ι Οὐκ ἄγγελος, οὐ πρέσϐυς,
ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἥξει, καὶ σώσει ἡμᾶς’ ι καὶ
ὅτι ι Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, καὶ υἷος ἐδόθη ἡμῖν,
καὶ καλεῖται τῆς μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος, θαυμα-
στὸς, Σύμϐουλος, θεὸς ἰσχυρὸς, Ἰίξουσιαςτὴς, οιΑ ww.)
εἰρήνης, Πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. ι Βοῖος ἆν-
θρωπος, καθὼς ὑμεῖς λέγετε, δύναται εἶναι ι Hi;
ἰσχυρὸς, Ἐξουσιαστὴς, "Ap/pr; εἰρήνης, Πατὴρ τοῦ
μέλλοντος αἰῶνος; ι
Ὡσαύτως καὶ ὁ ’Λϐακοὺμ φησι- ι Ὀ Θεὸς ἀπὸ
Θαιμάν ἥξει. ι ’Ἄκουσον καὶ Ἰερεμίου κεκραγότος
μέγα· ι οὗτος ὁ θεὸς ἡμῶν· οὐ λογισθήσεται ’ἐτε-
ρος πρὸς αὐτόν’ ἐξεῦρε πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης, καὶ
ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼϐ τῷ παιδὶ αὐτοῦ. καὶ Ἰσραὴλ
τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὖτοῦ’ μετὰ τοῦτο ἐττί γῆς
ὤφθη. καὶτοῖς ἀνθρώποις συνανεστραφη. ι Βλέπεις
ὅτι θεὸν ἐκήρυξαν ἀληθινὸν τὸν ἐπὶ γῆς ὀφθέντα καὶ
τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφὲντα ; λαὶ ὁὲιαθϊεο λέγει
περὶ αὑτοῦ, ὅτι ι Ἐϐασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τα ἔθνη, ι
τουτέστι διὰ τὸ ἐπισπάσασθαι αὐτοὺς τὸν Hs?» διὰ.
τὴς πιστεως τοῦ Υἰοῦ αὑτοῦ. Διά τί οὐκ εἶπεν, ὅτι
Ἐϐασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τους ἰουδαίουςς ι Καὶ
πάλινο ι Ἵοοσαν πάντα τὰ ἔθνη τὸ Σωτήριον τοῦ
Θεοῦ ἡμῶν. ι Καὶ, ι ⁴Εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅτι Κύ ·
pta; ἐϐασίλευσε, ι τουτέστι διὰ τῆς πιστεως. Καὶ 6
Ἡσαΐας, ὅτι ι ’Λπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ ἓως δυσμῶν
δεδοξασμένον τὸ ὄνομα⁵ μου ὲν τοῖς Ξυνεσι. ι Καὶ
πάλιν Ὠσηὲ, ι Φησὶ ὁ Θεός· Καλέσω τὸν οὐ λαόν
μου, ι τουτέστι τα ἔθνη· ι Καὶ τὴν ἠλεημένην, οὐκ
ἡλεημένην, ι τουτέστι τὴν Συναγωγὴν τῶν ἰου-
δαίων. Ὡσαύτως καὶὸπατριάρχης Ἰακὼϐ εὐλογῶν
τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ διαταττόμενος, εἷπε περὶ τοῦ
Χριστοῦ οὕτως* ι υύκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα,
οὐδὲ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως οὗ ἒ).οῃ
ᾦ ἀπόκειται, ι τουτέστιν ὁ Χριστός’ ι Καὶ αὐτὸς
προσδοκία ἐθνῶν ο ι ῶς γινώσκων τὴν τῶν Ἰουδαίων
πώρωσιν. Ὥστε μάτην προσδοκῶσιν οἱ Ἰουδαῖοι δν
προσδοκῶσιν ο ὃν γὰρ τά ἔθνη προσδοκῶσι Χριστὸν,
ἦλθε· διὰ τοῦτο καὶ ἐξέλιπεν ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ
ἡγούμενος.
Ὅτι δὲ ἀληθής ἐστι καὶ οὐ πλάνος ὁ Χριστὸς, ὡς
ὑμεῖς οι Ἰουδαῖοι λέγετε καὶ νομίζετε, παραστήσωο
μεν ὑμῖν καὶ τοῦτο, οὐ διὰ ῥημάτων μόνον, ἀλλὰ
καὶ διὰ πραγμάτων μέχρι τοῦ νῦν κραζόντων καὶ
μαρτυρούντων ὡς ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, καὶ ὅτι
πάντα τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέντα γεγόνασι. Eine γάρ,
ὅτι ι '0 οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λό-
γοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν. ι Ποίους δὲ λόγους, νου-
νεχῶς ἄκουσον · εἶπε γὰρ περὶ τοῦ ὑμετέρου ναοῦ,
τουτέστι τῶν Ἰουδαίων, ὃτι ι Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ
μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον ἐπ’ αὐτόν · ι ἆρα γέγονεν
ἐπ’ αὐτὸν δ αὑτοῦ λόγος, ἢ οὐ γέγονεν; Εἶπεν, δτι
δ’ Psal. ιινι. 9.
δ’ Psal.
⁸⁸ IIaruch ιη. ‘56-'58.
⁸⁷ Matth.
xxtv, 35.
“ Gen. xux, It).
⁵⁵ Osee ι, 9.
ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἥξει, καὶ σώσει ἡμᾶς’ ι καὶ
ὅτι ι Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, καὶ υἷος ἐδόθη ἡμῖν,
καὶ καλεῖται τῆς μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος, θαυμα-
στὸς, Σύμϐουλος, θεὸς ἰσχυρὸς, Ἰίξουσιαςτὴς, οιΑ ww.)
εἰρήνης, Πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. ι Βοῖος ἆν-
θρωπος, καθὼς ὑμεῖς λέγετε, δύναται εἶναι ι Hi;
ἰσχυρὸς, Ἐξουσιαστὴς, "Ap/pr; εἰρήνης, Πατὴρ τοῦ
μέλλοντος αἰῶνος; ι
Ὡσαύτως καὶ ὁ ’Λϐακοὺμ φησι- ι Ὀ Θεὸς ἀπὸ
Θαιμάν ἥξει. ι ’Ἄκουσον καὶ Ἰερεμίου κεκραγότος
μέγα· ι οὗτος ὁ θεὸς ἡμῶν· οὐ λογισθήσεται ’ἐτε-
ρος πρὸς αὐτόν’ ἐξεῦρε πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης, καὶ
ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼϐ τῷ παιδὶ αὐτοῦ. καὶ Ἰσραὴλ
τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὖτοῦ’ μετὰ τοῦτο ἐττί γῆς
ὤφθη. καὶτοῖς ἀνθρώποις συνανεστραφη. ι Βλέπεις
ὅτι θεὸν ἐκήρυξαν ἀληθινὸν τὸν ἐπὶ γῆς ὀφθέντα καὶ
τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφὲντα ; λαὶ ὁὲιαθϊεο λέγει
περὶ αὑτοῦ, ὅτι ι Ἐϐασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τα ἔθνη, ι
τουτέστι διὰ τὸ ἐπισπάσασθαι αὐτοὺς τὸν Hs?» διὰ.
τὴς πιστεως τοῦ Υἰοῦ αὑτοῦ. Διά τί οὐκ εἶπεν, ὅτι
Ἐϐασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τους ἰουδαίουςς ι Καὶ
πάλινο ι Ἵοοσαν πάντα τὰ ἔθνη τὸ Σωτήριον τοῦ
Θεοῦ ἡμῶν. ι Καὶ, ι ⁴Εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅτι Κύ ·
pta; ἐϐασίλευσε, ι τουτέστι διὰ τῆς πιστεως. Καὶ 6
Ἡσαΐας, ὅτι ι ’Λπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ ἓως δυσμῶν
δεδοξασμένον τὸ ὄνομα⁵ μου ὲν τοῖς Ξυνεσι. ι Καὶ
πάλιν Ὠσηὲ, ι Φησὶ ὁ Θεός· Καλέσω τὸν οὐ λαόν
μου, ι τουτέστι τα ἔθνη· ι Καὶ τὴν ἠλεημένην, οὐκ
ἡλεημένην, ι τουτέστι τὴν Συναγωγὴν τῶν ἰου-
δαίων. Ὡσαύτως καὶὸπατριάρχης Ἰακὼϐ εὐλογῶν
τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ διαταττόμενος, εἷπε περὶ τοῦ
Χριστοῦ οὕτως* ι υύκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα,
οὐδὲ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως οὗ ἒ).οῃ
ᾦ ἀπόκειται, ι τουτέστιν ὁ Χριστός’ ι Καὶ αὐτὸς
προσδοκία ἐθνῶν ο ι ῶς γινώσκων τὴν τῶν Ἰουδαίων
πώρωσιν. Ὥστε μάτην προσδοκῶσιν οἱ Ἰουδαῖοι δν
προσδοκῶσιν ο ὃν γὰρ τά ἔθνη προσδοκῶσι Χριστὸν,
ἦλθε· διὰ τοῦτο καὶ ἐξέλιπεν ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ
ἡγούμενος.
Ὅτι δὲ ἀληθής ἐστι καὶ οὐ πλάνος ὁ Χριστὸς, ὡς
ὑμεῖς οι Ἰουδαῖοι λέγετε καὶ νομίζετε, παραστήσωο
μεν ὑμῖν καὶ τοῦτο, οὐ διὰ ῥημάτων μόνον, ἀλλὰ
καὶ διὰ πραγμάτων μέχρι τοῦ νῦν κραζόντων καὶ
μαρτυρούντων ὡς ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, καὶ ὅτι
πάντα τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέντα γεγόνασι. Eine γάρ,
ὅτι ι '0 οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λό-
γοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν. ι Ποίους δὲ λόγους, νου-
νεχῶς ἄκουσον · εἶπε γὰρ περὶ τοῦ ὑμετέρου ναοῦ,
τουτέστι τῶν Ἰουδαίων, ὃτι ι Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ
μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον ἐπ’ αὐτόν · ι ἆρα γέγονεν
ἐπ’ αὐτὸν δ αὑτοῦ λόγος, ἢ οὐ γέγονεν; Εἶπεν, δτι
δ’ Psal. ιινι. 9.
δ’ Psal.
⁸⁸ IIaruch ιη. ‘56-'58.
⁸⁷ Matth.
xxtv, 35.
“ Gen. xux, It).
⁵⁵ Osee ι, 9.