PG 89, col. 1328
intelligatur, et Pater secum inducat Filium; ct
Spiritus sanctus cums Pstre et Filio simul exsistat
tanquam cuma mente et Verbo. Etenim Dominus
demonstrans ex se ipso ipsum exsistere, insulass
discipulis dixit: Accipite Sρiritum sanctum¹; quem
quidemipsi discipuli adhibita precatione per impo-
sitionem manuum credentibus tribuebant. Εx que
licet differentiam servitutis et æqualitatis intelli-
gere. Apostoli enim precantes et tanquam Domino
supplicantes Spiritum sanctumiis quidigni adventu
ejus erant, veluti inducebant. Salvator vero noster
ex se ipso, tanquam ex quodam thesauro, præbebat
eum iis qui facti erant per puritatem vitæ idonei
ad excipiendam energiam ejus. Atque apostolis qui-
dem aderat semper participate; Salvatori vero
Christo et Deo nostro, tanquam coœmnsubstannialis.
Et idem Deus hac ratione dicitur Spiritus Dei,
et Spiritus Christi, non sicut ministrantes apititus
ad ministerium missi : illi enim circnscriptam
substantiam habent, ita ut non posset, exempdi gra-
tia, Gabriel esse in cælo simul et apud Virginemς
nec apud Danielem in BMbylonia, et in Judæa apud
Habbacum : siquidem creata est nstura ejus. At
Sgritus sanetus qui omnia implet, et in Judæa
aderat prophetis; et captivis in Babylonia; et eos
qui in Ægypto erant, non deserebat; omnibus
præsens, ut quisque capax erat, et sapientiamaa
tradens pro proportione fidei. Siquidem omnes
apostolos implevit: Et foquebantar variis lingais,
prout Siritus sanctss daæbat eis eloqui ⁹⁹; et pere-
ginabatur cum peregrinsntibus; et cum commo-
rantibus commorabatur, indisidue et impartibili-
tercum onnnibus habitans; et Anioehiæ Barnabsm
et Saulum ordinabat; et cum Petro atqne Joanne
in Samaria aderat; et ad aliss quidem veniebat
per impositionem manuum apostolorum per quos
mit-
loquebatur; alios vero ad præd candum
tebat, alios non sinebat ire quo volebant. Iæc
omuunia- sunt exempla divinsrum operationmn,
quibus substantia aperte deciaratr.
XXX XIII. Multis digressionibus usus sum et for-
tasse non inuliter, cum propositum fuerit demon-
strare eamdem esse substantiama, et æqualitatem
personarum. Longe enima alienum est a sancta
Τrinitate dicere in ea majus et minus : essi enim
dicitur Pater major dio, sicut scriptum est :
Pater msjor me est?, scilieet major dicitur ratione
principii, non ratione substsntiæ : fortaase vero
minor Patre dicitur ilius, quatenus factus est
minor angelis, propter assumptionem caris : et
hoc magis tenemndum est : non enaim dicitur major
esse Spiritn sancto, sed Plio solo qni carnem
τs sal. αXXm, 17.
r Psal. cm, 30.
IV Πeg. m, 15. Joan. αα, 22. Acι.
vAIRIæ LECTIONES.
r Mut. conjunct. operat. ἀλληλουχίαν τῶν ἐνεργειῶνν, Ἀλληλουχία, mutua habitatiο: ita ut Pater habeat
llium in se, et ilius Patrem; et Spiritus sanctus Patrems et ilium; et Pater et E ilius Spiritum
Spiritus sanctus cums Pstre et Filio simul exsistat
tanquam cuma mente et Verbo. Etenim Dominus
demonstrans ex se ipso ipsum exsistere, insulass
discipulis dixit: Accipite Sρiritum sanctum¹; quem
quidemipsi discipuli adhibita precatione per impo-
sitionem manuum credentibus tribuebant. Εx que
licet differentiam servitutis et æqualitatis intelli-
gere. Apostoli enim precantes et tanquam Domino
supplicantes Spiritum sanctumiis quidigni adventu
ejus erant, veluti inducebant. Salvator vero noster
ex se ipso, tanquam ex quodam thesauro, præbebat
eum iis qui facti erant per puritatem vitæ idonei
ad excipiendam energiam ejus. Atque apostolis qui-
dem aderat semper participate; Salvatori vero
Christo et Deo nostro, tanquam coœmnsubstannialis.
Et idem Deus hac ratione dicitur Spiritus Dei,
et Spiritus Christi, non sicut ministrantes apititus
ad ministerium missi : illi enim circnscriptam
substantiam habent, ita ut non posset, exempdi gra-
tia, Gabriel esse in cælo simul et apud Virginemς
nec apud Danielem in BMbylonia, et in Judæa apud
Habbacum : siquidem creata est nstura ejus. At
Sgritus sanetus qui omnia implet, et in Judæa
aderat prophetis; et captivis in Babylonia; et eos
qui in Ægypto erant, non deserebat; omnibus
præsens, ut quisque capax erat, et sapientiamaa
tradens pro proportione fidei. Siquidem omnes
apostolos implevit: Et foquebantar variis lingais,
prout Siritus sanctss daæbat eis eloqui ⁹⁹; et pere-
ginabatur cum peregrinsntibus; et cum commo-
rantibus commorabatur, indisidue et impartibili-
tercum onnnibus habitans; et Anioehiæ Barnabsm
et Saulum ordinabat; et cum Petro atqne Joanne
in Samaria aderat; et ad aliss quidem veniebat
per impositionem manuum apostolorum per quos
mit-
loquebatur; alios vero ad præd candum
tebat, alios non sinebat ire quo volebant. Iæc
omuunia- sunt exempla divinsrum operationmn,
quibus substantia aperte deciaratr.
XXX XIII. Multis digressionibus usus sum et for-
tasse non inuliter, cum propositum fuerit demon-
strare eamdem esse substantiama, et æqualitatem
personarum. Longe enima alienum est a sancta
Τrinitate dicere in ea majus et minus : essi enim
dicitur Pater major dio, sicut scriptum est :
Pater msjor me est?, scilieet major dicitur ratione
principii, non ratione substsntiæ : fortaase vero
minor Patre dicitur ilius, quatenus factus est
minor angelis, propter assumptionem caris : et
hoc magis tenemndum est : non enaim dicitur major
esse Spiritn sancto, sed Plio solo qni carnem
τs sal. αXXm, 17.
r Psal. cm, 30.
IV Πeg. m, 15. Joan. αα, 22. Acι.
vAIRIæ LECTIONES.
r Mut. conjunct. operat. ἀλληλουχίαν τῶν ἐνεργειῶνν, Ἀλληλουχία, mutua habitatiο: ita ut Pater habeat
llium in se, et ilius Patrem; et Spiritus sanctus Patrems et ilium; et Pater et E ilius Spiritum