PG 89, col. 1365
ἐπεφάνη τῷ κόσμῳ, ἀλλ’ ὡραῖος κάλλει παρὰ
τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων , τὸ ίδιον σῶμα μετα-
ποιήσας είς ἀφθαρσίανο καὶ τὸ μετά ἀναστάσεως
μεταστοιχειωθὲν ἐπὶ τὸ πνευματικὸν καὶ ἐπουράνιον
ὐποδεικνύς· ὃ καὶ ἡμεῖς assuetam τῆς ἡμῶν αὐτῶν
μεταστοιχειὼσεως καὶ μετασχηματισμοῦ τῶν σωμά-
των ἔχομεν. Καὶ ἵνα τὸ ἀφανὲς τῆς ἐλπίδος ταύτης
ἔχωμεν ἑν βεϐαίῳ, βούλεται καὶ νῦν ὑποδεῖξαι τοῖς
ὲγκρίτοις τῶν μαθητῶν, τὴν τότε γινομένην ἀλλοίω-
σιν. Ἐν ἀτόμῳ , φησὶν ό Παῦλος, καὶ ἐν ῥιπῇ 0'5:-
OaJpofi. Διό φησιν’ Ἀμὴν λέγω ὑμῖν· ΕΙσί τινες
τῶν ὧδε ἑστώτων , οἵτινες οὺ μὴ γεύσωνται
θανάτου , ἓως ἂν Ζδωσι τὸν Υίὸν τοῦ ἀνθρώπου Β ai}
ἐρχόμενον ἐν τῇ ,βασιλείᾳ αὐτοῦ. Πῶς δὲ τοῦτο
γεγένηται εἰσόμεθα ἐκ τῶν ἑξῆς.
Καὶ ἐγένετο μεθ’ ἡμέρας ἐξ , «aputu/(6121's:
ὀ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον, καὶ τὸν Ἰάκωϐον, καὶ τὸν
Ἰωάννην τὸν ἀδελφὺν αὐτοῦ’ καὶ ἀνάγει αὐτοὺς
εις ὄρος ὑψηλὸν κατιδιάν, καί μεταμορφωθεὶς
ὁ Ἰησοῦς ἔμπροσθεν αὐτῶν. "Elafius τὸ πρόσ-
ωπον αὑτοῦ ὠς ἥλιος. Τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγέ-
νοντο λευκὰ ὡς χιών. Καὶ ιδοὺ ὧφθήσιιν αὐτοῖς
Μωῦσῆς καί ’Πλίας συλλαλοῦντες αὐτῷ. Τού-
των οὐ ψιλῶς ἀκουστέον ο οὐδὲ μέχρι τῶν ρημάτων
νομιστέον εἶναι τὴν ἱστορίαν, αὐτῷ μόνῳ ⁸ δηλοῦο
σαν τὸ δηλούμενον διὰ τῶν λέξεωνο ἀλλά τινα c
μυσταγωγίαν διῃρημένην, καὶ τῶν μελλόντων ἡμῖν
ὑπάρξαι μετά τόνδε βίον τῶν ἀγαθῶν τὴν ἀπόλαυσιν·
μᾶλλον δὲ τοῖς ἁγίοις, καὶ οὐχ ἡμῖν. Ὅθεν μετά
ἓξ ἡμέρας τῆς ὑποσχέσεως τὴν ἐπαγγελίαν πληροῖ,
τὴν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἰρημένην, Ἦ δ’ ὑπόσχεσις
‘ ἢν , ὅτι Τινὲς είσι τῶν ὧδε ἑστώτων, οἵτινες οὺ
μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ῖδωσι τὴν ,βα-
σιλείαν τοῦ Θεοῦ, ῆν δεῖ μετά τὴν συντέλειαν
τοῦ παχυτέρου κόσμου φανερωθῆναι. Διὸ μετά
ἒξ ἡμέρας , παρέλαϐεν ἐκείνους , οὓς ἔδει γνῶναι
τὰ θειότερα τῆς βασιλείας μυστήρια πρὶν Θανάτου
γεύσασθαι. Μετά δὲ τὰς ἒξ, ἠ ἑϐδόμη ἐστὶν, ἡ κατά-
παυσις i) ἀγία, ὲνῇ οὐκ ἔστιν ἐργάσασθαι. Ἐπειδὴ
ιν ἒξ ἡμέραις εποίησεν ό Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ
τὴν γῆν· καὶ τῇ ἐϐδόμῃ κατέπαυσε, καὶ ἡγίασεν ι) ῑίε
αὐτήν. Ὠστε τῇ πρώτῃ γέγονεν ὑπόσχεσιςο η πρώη-
τη ιι πάλιν η τῆς ὑποσχέσεως πλήρωσις. Σῦστοιχος
οὖν ἐστιν ὁ ἓξ ἀριθμὸς τῷ παχυτέρῳ κόσμῳ τούτῳ,
ὃς συντεθειμένος ἐκ τῶν ίδίων ἡμερῶν συμπληροῦ-
ται, γενέσεως ὢν σύμϐολον, ἔχων δὲ ὲν ἑαυτῷ τὺ ἄρ-
ριν καὶ τὸ θῆλυ, ὧν ἠ συμπλοκὴ ποιεῖτὴν ἐκ σωμά-
των γένεσιν. Μετά δὲ τούτων γένεσιν [μετά δὲ τού-
των] ἔρχεται ἑξῆς ἡ ἑϐδόμη , ἐν ᾗ οὔτε γαμοῦσιν
οὔτε ταμίζουσιν , ἀλλ’ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν τῷ
ξξ Joan. v, 11. ’δέ Matth. va, 27. ³⁸ Hebr. ι, ιι. ³⁸ Is
” Matth. xw, 28. ⁸⁸ Matth. xvu, 1-5. ⁸¹ Matth. xvz, ‘21
Matth. xvu, 1-5. ⁸¹ Matth. xvz, ‘28. δ’ Matth. xw. Ἧι,
⁸ Αὐτῷ μόνῳ. ch. αὐτὸ μόνον.
τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων , τὸ ίδιον σῶμα μετα-
ποιήσας είς ἀφθαρσίανο καὶ τὸ μετά ἀναστάσεως
μεταστοιχειωθὲν ἐπὶ τὸ πνευματικὸν καὶ ἐπουράνιον
ὐποδεικνύς· ὃ καὶ ἡμεῖς assuetam τῆς ἡμῶν αὐτῶν
μεταστοιχειὼσεως καὶ μετασχηματισμοῦ τῶν σωμά-
των ἔχομεν. Καὶ ἵνα τὸ ἀφανὲς τῆς ἐλπίδος ταύτης
ἔχωμεν ἑν βεϐαίῳ, βούλεται καὶ νῦν ὑποδεῖξαι τοῖς
ὲγκρίτοις τῶν μαθητῶν, τὴν τότε γινομένην ἀλλοίω-
σιν. Ἐν ἀτόμῳ , φησὶν ό Παῦλος, καὶ ἐν ῥιπῇ 0'5:-
OaJpofi. Διό φησιν’ Ἀμὴν λέγω ὑμῖν· ΕΙσί τινες
τῶν ὧδε ἑστώτων , οἵτινες οὺ μὴ γεύσωνται
θανάτου , ἓως ἂν Ζδωσι τὸν Υίὸν τοῦ ἀνθρώπου Β ai}
ἐρχόμενον ἐν τῇ ,βασιλείᾳ αὐτοῦ. Πῶς δὲ τοῦτο
γεγένηται εἰσόμεθα ἐκ τῶν ἑξῆς.
Καὶ ἐγένετο μεθ’ ἡμέρας ἐξ , «aputu/(6121's:
ὀ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον, καὶ τὸν Ἰάκωϐον, καὶ τὸν
Ἰωάννην τὸν ἀδελφὺν αὐτοῦ’ καὶ ἀνάγει αὐτοὺς
εις ὄρος ὑψηλὸν κατιδιάν, καί μεταμορφωθεὶς
ὁ Ἰησοῦς ἔμπροσθεν αὐτῶν. "Elafius τὸ πρόσ-
ωπον αὑτοῦ ὠς ἥλιος. Τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγέ-
νοντο λευκὰ ὡς χιών. Καὶ ιδοὺ ὧφθήσιιν αὐτοῖς
Μωῦσῆς καί ’Πλίας συλλαλοῦντες αὐτῷ. Τού-
των οὐ ψιλῶς ἀκουστέον ο οὐδὲ μέχρι τῶν ρημάτων
νομιστέον εἶναι τὴν ἱστορίαν, αὐτῷ μόνῳ ⁸ δηλοῦο
σαν τὸ δηλούμενον διὰ τῶν λέξεωνο ἀλλά τινα c
μυσταγωγίαν διῃρημένην, καὶ τῶν μελλόντων ἡμῖν
ὑπάρξαι μετά τόνδε βίον τῶν ἀγαθῶν τὴν ἀπόλαυσιν·
μᾶλλον δὲ τοῖς ἁγίοις, καὶ οὐχ ἡμῖν. Ὅθεν μετά
ἓξ ἡμέρας τῆς ὑποσχέσεως τὴν ἐπαγγελίαν πληροῖ,
τὴν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἰρημένην, Ἦ δ’ ὑπόσχεσις
‘ ἢν , ὅτι Τινὲς είσι τῶν ὧδε ἑστώτων, οἵτινες οὺ
μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ῖδωσι τὴν ,βα-
σιλείαν τοῦ Θεοῦ, ῆν δεῖ μετά τὴν συντέλειαν
τοῦ παχυτέρου κόσμου φανερωθῆναι. Διὸ μετά
ἒξ ἡμέρας , παρέλαϐεν ἐκείνους , οὓς ἔδει γνῶναι
τὰ θειότερα τῆς βασιλείας μυστήρια πρὶν Θανάτου
γεύσασθαι. Μετά δὲ τὰς ἒξ, ἠ ἑϐδόμη ἐστὶν, ἡ κατά-
παυσις i) ἀγία, ὲνῇ οὐκ ἔστιν ἐργάσασθαι. Ἐπειδὴ
ιν ἒξ ἡμέραις εποίησεν ό Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ
τὴν γῆν· καὶ τῇ ἐϐδόμῃ κατέπαυσε, καὶ ἡγίασεν ι) ῑίε
αὐτήν. Ὠστε τῇ πρώτῃ γέγονεν ὑπόσχεσιςο η πρώη-
τη ιι πάλιν η τῆς ὑποσχέσεως πλήρωσις. Σῦστοιχος
οὖν ἐστιν ὁ ἓξ ἀριθμὸς τῷ παχυτέρῳ κόσμῳ τούτῳ,
ὃς συντεθειμένος ἐκ τῶν ίδίων ἡμερῶν συμπληροῦ-
ται, γενέσεως ὢν σύμϐολον, ἔχων δὲ ὲν ἑαυτῷ τὺ ἄρ-
ριν καὶ τὸ θῆλυ, ὧν ἠ συμπλοκὴ ποιεῖτὴν ἐκ σωμά-
των γένεσιν. Μετά δὲ τούτων γένεσιν [μετά δὲ τού-
των] ἔρχεται ἑξῆς ἡ ἑϐδόμη , ἐν ᾗ οὔτε γαμοῦσιν
οὔτε ταμίζουσιν , ἀλλ’ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν τῷ
ξξ Joan. v, 11. ’δέ Matth. va, 27. ³⁸ Hebr. ι, ιι. ³⁸ Is
” Matth. xw, 28. ⁸⁸ Matth. xvu, 1-5. ⁸¹ Matth. xvz, ‘21
Matth. xvu, 1-5. ⁸¹ Matth. xvz, ‘28. δ’ Matth. xw. Ἧι,
⁸ Αὐτῷ μόνῳ. ch. αὐτὸ μόνον.