PG 89, col. 1383
ρίας ιι,ῆ καὶ ἀρχὴν τῷ χρόνῳ διδόναιο ἐπεὶ καὶ αὖ·
τὺς συνεισῆλθε τοῖς κτίσμασιν’ ἢ ἐξ ἰσότητος εὐθὺς,
[καὶ] τῆς περὶ τὰ διακρινόμενά τε καὶ διαιρούμενα
τοῦ δικαίου τ, καὶ τῆς εἰς ἄκρον ἰσομοιρίας, ἦνὴ
τοῦ ἔαρος ἁρχὴ ὲκ πρώτης ἔλαϐε, καὶ μέχρι νῦν
ἔχει, γενέσεως· ψύξει καὶ καύματι μεσιτῖυοόσης,
καὶ διαφευγούσης τὸ ἐν ἐκατέρῳ λυπηρὸν, τῇ άμε-
τρίᾳ· εἶτα τὸ πλεῖον τῷ φωτὶ καὶ τῷ ἡμερινῷ δια-
στήματι χαριζομένης, καὶ συλαγω[γού]σης τὸ σκότος
πρὸς φωτὸς ἐπικράτειαν. Ἔδει γὰρ, ἔδει et φῶς, τοῦ
σκότους κριθῆναι τιμιώτερον. Ἐπεὶ τδ μὲν οὐχ
ὑφίσταταιο τὸ δὲ πρώτῃ Θεοῦ φωνῇ, μὴ ὃν πρότε-
ρον, γέγονε, καὶ ἐμαρτυρήθη πε ρί αὑτοῦ ὅτι καλόν. Β ne
Ἐκεῖθεν καὶ πρῶτον μῆνα λέγουσι τοῦτον οἰ Ἑϐραῖοι,
ἄνωθεν ἴσως, καὶ ἐκ πατέρων, καὶ διὰ Μωῦσέως δὲ
νομοθετηθέντα αὐτοῖς’ '0 μὲν γάρ οὗτος, φησὶν,
ἑστω ὑμῖν πρῶτος ἐν τοῖς μησί τοῦ ἐνιαυτοῦ,
ὃν καὶ μῆνα νέον ⁸ ἄλλῃ που ὀνομάζει ὁ Μωῦσῆς,
νεαρᾶς κτίσεως ἀρχῆς , καὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς γενομέ-
νων, ὅντα μνημόσυνον. '0 δὲ καὶ ἐκ πατέρων παρ-
έλαϐεν ἀρχὴν εἰδέναι χρόνου τὸν μῆνα τοῦτον. Ἐν
τοῖς περὶ κατακλυσμοῦ σαφῶς εὑρίσκομεν δεύτερον
μῆνα τὸν μετὰ τὸν Νισσὰν λεγόμενον. Οὕτω γάρ παρ’
αὐτοῖς ό πρῶτος ὀνομάζεται μὴν, ό παρὰ μὲν Ῥω-
μαῖοις Ἀπρίλιος, παρὰ δὲ Μακεδόσι Ξανθικός. Ἐρ-
μηνεύεται δὲ Νισσάν, ό ἀνθῶν. Νίσσα γάρ λέγεται
παρ’ Ἑϐραίοις τὸ ἄνθος. Τάχα δὲ καὶ ὁ Ξανθικὸς, c ap
’Δνθικὸς λέγεται,τῇ προσθήκῃ προσαγορευθεὶς Ξαν-
θικός. Εἴτε δὲ ’Λνθικὸς,εἰ’τε Ξανθικδς, ὲκ τῆς ἐν τῷ
ἀέρι ἐξανθήσεως τοῦτο χρηματίζει.
etiam xnmhicus, Anthicus Graece dicitur, id cstlloridus, adjectione littera: Χ ita appellatus. Sive
autem Anthicus, sive Xanthieus :
Οὐκοῦν πρῶτος μήν ἐστιν ὁ ἀπὸ ἰσημερίας ἐαρι-
νῆς ἀρχόμενος, φύσει πρῶτος ὑπάρχων, ὡς ἁρχὴ
χρόνου, τῇ τῶν ὄντων παραγωγῇ συνδημιουργηθείς.
Ἔστι δὲ ἰσημερία, ὃτι οὐδὲν“ἁπομὲνει προϋπάρχον-
τος χρόνου μόριον ἐν τῷ ἡλιακῴ δρόμῳ, τῇ εἰκάδι
[πέμπτῃ] τοῦ Μαρτίου, ἦτοι Δύστρου μηνός. Οὕτω
γάρ καὶ μέχρι σήμερον συμφθάνει, ὅτε ἡ τετραετία
τοῦ λεγομένου βισὲξτου, εἰς τελείαν ἡμέραν άπαρ- D se:
τίζει τὴν κίνησιν. Ἐν γάρ τοῖς ἄλλοις τρισὶν ἔτεσι,
διὰ τὸ ὲναπομένον τέταρτον, οὐκέτι τῇ εἰκάδι , [ἀλλὰ
⁸⁸ Gen. ι, 5. ⁸³ Exod. xu, 2. ⁸⁸ Exod. xm, M.
ἼΑΒΙΛΕ LECTIONES ET NOTAE.
τ Δικαίου. Forte, καιροῦ.
ει Δημητ. Leg. δημιουργίας.
temporejngresstts est. Συνεισῇ
firma ad historiam : ut vel si concepti Joannis oraculum dederimus contigisse quo die ponit Anastasius,
deincepsque sexto mense ac eo currente tactam Dominicam annuntiationem, nulla ejus certa dies signari
possithée forte qui primi 95 illa Martii celebrandam censuerunt, certius ali_nd_ quam hic Anastasius
signiticet, habuerunt? satisque fuerit, sie pie, ac eo fundamento persuasum habuisse._ _tnnc esse [ae-
tain, ut illo otissimum die recolendam sancirent : contra quos male Scaliger, Beroaldus ac similes
novatores detulerant. Consentit Anastasio auctor Quaestionum ad Antiochum quaest. 54 inter opera
laterant. Consentit Anastasio auctor Qmestionum ad Antiochum quaest. 54 inter opera
novatores tle
uem‘tamen liquet‘magno Athanasio esse_sequi_o_rem.. υ Quippe ‘Nisq apud Hebra'os μοίρῃ-
Athanasii
ἷὲὶὶῗιῖιῖἷ’ἰγόἰῖιῖἱ”ι‹ἦίξ”ςῇοὲῗὲΝῷίἶῗίῖεῖὲξὶιῖἦῖΝἷεᾷἶῖίιᾷῐιῖιξξῐιὲῐῖεὶῑου ηἰξῖεῇἷιῖἐιξιξῖιίοἷιξέἶιὸὶὶίίιέξιξῖυ es.
redditur ἄνθος a LXX, et a vulg. flos, lsa. XI, i,_iubi alii germen, alii _surcu_tl_us : longe tamen hoc est
a ποτ), quo nomine primum illum mensem appellant. Quamobrem verius videtur, quod adnotatur ad
eam vocem in Thesauro Pagnini, esse ejusmodi mensium nomina a barbaris accepta, eum non legantur
nisi in libris scriptis in captivitate, et rabbinorum.
τὺς συνεισῆλθε τοῖς κτίσμασιν’ ἢ ἐξ ἰσότητος εὐθὺς,
[καὶ] τῆς περὶ τὰ διακρινόμενά τε καὶ διαιρούμενα
τοῦ δικαίου τ, καὶ τῆς εἰς ἄκρον ἰσομοιρίας, ἦνὴ
τοῦ ἔαρος ἁρχὴ ὲκ πρώτης ἔλαϐε, καὶ μέχρι νῦν
ἔχει, γενέσεως· ψύξει καὶ καύματι μεσιτῖυοόσης,
καὶ διαφευγούσης τὸ ἐν ἐκατέρῳ λυπηρὸν, τῇ άμε-
τρίᾳ· εἶτα τὸ πλεῖον τῷ φωτὶ καὶ τῷ ἡμερινῷ δια-
στήματι χαριζομένης, καὶ συλαγω[γού]σης τὸ σκότος
πρὸς φωτὸς ἐπικράτειαν. Ἔδει γὰρ, ἔδει et φῶς, τοῦ
σκότους κριθῆναι τιμιώτερον. Ἐπεὶ τδ μὲν οὐχ
ὑφίσταταιο τὸ δὲ πρώτῃ Θεοῦ φωνῇ, μὴ ὃν πρότε-
ρον, γέγονε, καὶ ἐμαρτυρήθη πε ρί αὑτοῦ ὅτι καλόν. Β ne
Ἐκεῖθεν καὶ πρῶτον μῆνα λέγουσι τοῦτον οἰ Ἑϐραῖοι,
ἄνωθεν ἴσως, καὶ ἐκ πατέρων, καὶ διὰ Μωῦσέως δὲ
νομοθετηθέντα αὐτοῖς’ '0 μὲν γάρ οὗτος, φησὶν,
ἑστω ὑμῖν πρῶτος ἐν τοῖς μησί τοῦ ἐνιαυτοῦ,
ὃν καὶ μῆνα νέον ⁸ ἄλλῃ που ὀνομάζει ὁ Μωῦσῆς,
νεαρᾶς κτίσεως ἀρχῆς , καὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς γενομέ-
νων, ὅντα μνημόσυνον. '0 δὲ καὶ ἐκ πατέρων παρ-
έλαϐεν ἀρχὴν εἰδέναι χρόνου τὸν μῆνα τοῦτον. Ἐν
τοῖς περὶ κατακλυσμοῦ σαφῶς εὑρίσκομεν δεύτερον
μῆνα τὸν μετὰ τὸν Νισσὰν λεγόμενον. Οὕτω γάρ παρ’
αὐτοῖς ό πρῶτος ὀνομάζεται μὴν, ό παρὰ μὲν Ῥω-
μαῖοις Ἀπρίλιος, παρὰ δὲ Μακεδόσι Ξανθικός. Ἐρ-
μηνεύεται δὲ Νισσάν, ό ἀνθῶν. Νίσσα γάρ λέγεται
παρ’ Ἑϐραίοις τὸ ἄνθος. Τάχα δὲ καὶ ὁ Ξανθικὸς, c ap
’Δνθικὸς λέγεται,τῇ προσθήκῃ προσαγορευθεὶς Ξαν-
θικός. Εἴτε δὲ ’Λνθικὸς,εἰ’τε Ξανθικδς, ὲκ τῆς ἐν τῷ
ἀέρι ἐξανθήσεως τοῦτο χρηματίζει.
etiam xnmhicus, Anthicus Graece dicitur, id cstlloridus, adjectione littera: Χ ita appellatus. Sive
autem Anthicus, sive Xanthieus :
Οὐκοῦν πρῶτος μήν ἐστιν ὁ ἀπὸ ἰσημερίας ἐαρι-
νῆς ἀρχόμενος, φύσει πρῶτος ὑπάρχων, ὡς ἁρχὴ
χρόνου, τῇ τῶν ὄντων παραγωγῇ συνδημιουργηθείς.
Ἔστι δὲ ἰσημερία, ὃτι οὐδὲν“ἁπομὲνει προϋπάρχον-
τος χρόνου μόριον ἐν τῷ ἡλιακῴ δρόμῳ, τῇ εἰκάδι
[πέμπτῃ] τοῦ Μαρτίου, ἦτοι Δύστρου μηνός. Οὕτω
γάρ καὶ μέχρι σήμερον συμφθάνει, ὅτε ἡ τετραετία
τοῦ λεγομένου βισὲξτου, εἰς τελείαν ἡμέραν άπαρ- D se:
τίζει τὴν κίνησιν. Ἐν γάρ τοῖς ἄλλοις τρισὶν ἔτεσι,
διὰ τὸ ὲναπομένον τέταρτον, οὐκέτι τῇ εἰκάδι , [ἀλλὰ
⁸⁸ Gen. ι, 5. ⁸³ Exod. xu, 2. ⁸⁸ Exod. xm, M.
ἼΑΒΙΛΕ LECTIONES ET NOTAE.
τ Δικαίου. Forte, καιροῦ.
ει Δημητ. Leg. δημιουργίας.
temporejngresstts est. Συνεισῇ
firma ad historiam : ut vel si concepti Joannis oraculum dederimus contigisse quo die ponit Anastasius,
deincepsque sexto mense ac eo currente tactam Dominicam annuntiationem, nulla ejus certa dies signari
possithée forte qui primi 95 illa Martii celebrandam censuerunt, certius ali_nd_ quam hic Anastasius
signiticet, habuerunt? satisque fuerit, sie pie, ac eo fundamento persuasum habuisse._ _tnnc esse [ae-
tain, ut illo otissimum die recolendam sancirent : contra quos male Scaliger, Beroaldus ac similes
novatores detulerant. Consentit Anastasio auctor Quaestionum ad Antiochum quaest. 54 inter opera
laterant. Consentit Anastasio auctor Qmestionum ad Antiochum quaest. 54 inter opera
novatores tle
uem‘tamen liquet‘magno Athanasio esse_sequi_o_rem.. υ Quippe ‘Nisq apud Hebra'os μοίρῃ-
Athanasii
ἷὲὶὶῗιῖιῖἷ’ἰγόἰῖιῖἱ”ι‹ἦίξ”ςῇοὲῗὲΝῷίἶῗίῖεῖὲξὶιῖἦῖΝἷεᾷἶῖίιᾷῐιῖιξξῐιὲῐῖεὶῑου ηἰξῖεῇἷιῖἐιξιξῖιίοἷιξέἶιὸὶὶίίιέξιξῖυ es.
redditur ἄνθος a LXX, et a vulg. flos, lsa. XI, i,_iubi alii germen, alii _surcu_tl_us : longe tamen hoc est
a ποτ), quo nomine primum illum mensem appellant. Quamobrem verius videtur, quod adnotatur ad
eam vocem in Thesauro Pagnini, esse ejusmodi mensium nomina a barbaris accepta, eum non legantur
nisi in libris scriptis in captivitate, et rabbinorum.