PG 9, col. 215
Per hunc iambum juvenibus etiam aperte addit
animum :
ictoria ast sita est deum in arbitrio.
Rursus cum dixisset Homerus,
flotis plantis in humo duraqus cubantes,
scribit Euripides in LErechὰεo,
.. In solo Aaud strato cubant,
Pedesφus naullis fontibus lavant suos.
Et cum similiter dixisset Archilochus,
Cor alius alio semper oblectat suums,
convenienter illi Homerico,
De factis aliis alius nam gaudia sumit,
dicit Euripides in Cnnεο:
Sed alius aliis moribus capitur magis.
Audivi autem Æschylum quidem dicantem :
Est qui beatus, is maneat domi decet,,
Rem qui gerit mate, ille idem faciat quoque:
Euripide similiter in scena clamante:
Eeίir, beatus si quis, et domi manet:
cum sic dicat etiam Menander in comœdia:
Domi manere oportet, et esse liberum,
Aut non beatum illum esse vere dicier,
X Rursus cum Τheognis dicat :
Qui exvsuulat, est illi non ullus fidus amicus,
fecit Euripides:
rocul fugit qpiris amicus pauperem.
Et cum dixisset Epicharmus: « Ο llia, hei mihi,
s P. 7o Eo. orTaR, 2o Eo. EAnts.
habent θεῶν ἐν. Mihi verior lectio videtur Θεῷ
ἐνι, « in Deo,» inquit Sylburg. Menelai verba sunt
apud Homerum lHad. IH:
.. Aὐτὰρ ὕπερδεν
Rίκης πείρατʼ ἐχοτται ἐν ἀθανάτοισιι θεοῖςν.
Sed suppernæ iictoriæ termini tenentur inter im-
[mortales Deos.
Bic legendum eεset θεοῖς ἐν πείρατα. Illa vero sunt
Achillis Jovem precantis lliad. Ee
.. Ἀμeὶ δὲ εοὶ
Σολναίουσσ ὐποφῆται άτιπτόποδες, χαμπιιεῦναι.
Circum te autem Selli habitant vates iltoti pedibκs
[humi dormientes. CoxLεCτ.
(4) Ἀειπτόαοδες. IHiad. Π, ν. 235.
(5) Εδοωσ. Εxstat inter Euripidis fragmenta.
Hæc autem in ms. Paris. hoc modo exstant: Εὕδου-
αιιν ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ πηγαῖς δʼ οὐχ.
(6) Πηγαισιι. Εdit. lor. πηγαῖς, ut fortasse le-
gendum sit, Πηγαῖς δʼ ἀλούτους (νel ἀνίπτους) οὐχ
ὑγραίνουσιν πόδας. Nisi forte malis, Πηγαῖσι δʼ οὐχ
ὐγραῖς ἰαίνουσιν πόδας. SvLsosc.
(7) Ἀρμμἰόχου. Citatur hic Archilochi versus a
Sexto philosopho Contra mathemat., ubi quærit
quid sit honum. Homeri locus est Odgss. X. Vide
apud Junium proverhium, « Alia apud alios bona,»
t hic lege, Ἀλλος γάρ τʼ ἄλλοισιν. Coxεcτ.
(8) Ἀλλος γὰρ ἄλI. Scribendum ex Homero,
Ἀλλος γάρ τʼ ἄλλ. Est autem Ulyssis dictum
Odgss. Σ,ν. 22s.
(9) ἈλIʼ. Εxstat inter fragmsenta Xnuei.
(10) lκοι. Priorem versum laudat δStobæun
serm. 39, qui est De patriα, ubi δεt habet pro
χρή. Utramque sic vertit Grotius torileg. pag.
1h4e
Manere debet, quisquis est felixæ, domεi:
Manere ibidem, quisquis infelix agit.
(11) Τὸν καλῶς πράοα. Verius τὸν κακῶς πράσ-
σοντα,id est τὸν δυστυχοῦντα. Svsuac.
(12) Μενάνδρου. Hunc versum ex Euripidis Phi-
animum :
ictoria ast sita est deum in arbitrio.
Rursus cum dixisset Homerus,
flotis plantis in humo duraqus cubantes,
scribit Euripides in LErechὰεo,
.. In solo Aaud strato cubant,
Pedesφus naullis fontibus lavant suos.
Et cum similiter dixisset Archilochus,
Cor alius alio semper oblectat suums,
convenienter illi Homerico,
De factis aliis alius nam gaudia sumit,
dicit Euripides in Cnnεο:
Sed alius aliis moribus capitur magis.
Audivi autem Æschylum quidem dicantem :
Est qui beatus, is maneat domi decet,,
Rem qui gerit mate, ille idem faciat quoque:
Euripide similiter in scena clamante:
Eeίir, beatus si quis, et domi manet:
cum sic dicat etiam Menander in comœdia:
Domi manere oportet, et esse liberum,
Aut non beatum illum esse vere dicier,
X Rursus cum Τheognis dicat :
Qui exvsuulat, est illi non ullus fidus amicus,
fecit Euripides:
rocul fugit qpiris amicus pauperem.
Et cum dixisset Epicharmus: « Ο llia, hei mihi,
s P. 7o Eo. orTaR, 2o Eo. EAnts.
habent θεῶν ἐν. Mihi verior lectio videtur Θεῷ
ἐνι, « in Deo,» inquit Sylburg. Menelai verba sunt
apud Homerum lHad. IH:
.. Aὐτὰρ ὕπερδεν
Rίκης πείρατʼ ἐχοτται ἐν ἀθανάτοισιι θεοῖςν.
Sed suppernæ iictoriæ termini tenentur inter im-
[mortales Deos.
Bic legendum eεset θεοῖς ἐν πείρατα. Illa vero sunt
Achillis Jovem precantis lliad. Ee
.. Ἀμeὶ δὲ εοὶ
Σολναίουσσ ὐποφῆται άτιπτόποδες, χαμπιιεῦναι.
Circum te autem Selli habitant vates iltoti pedibκs
[humi dormientes. CoxLεCτ.
(4) Ἀειπτόαοδες. IHiad. Π, ν. 235.
(5) Εδοωσ. Εxstat inter Euripidis fragmenta.
Hæc autem in ms. Paris. hoc modo exstant: Εὕδου-
αιιν ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ πηγαῖς δʼ οὐχ.
(6) Πηγαισιι. Εdit. lor. πηγαῖς, ut fortasse le-
gendum sit, Πηγαῖς δʼ ἀλούτους (νel ἀνίπτους) οὐχ
ὑγραίνουσιν πόδας. Nisi forte malis, Πηγαῖσι δʼ οὐχ
ὐγραῖς ἰαίνουσιν πόδας. SvLsosc.
(7) Ἀρμμἰόχου. Citatur hic Archilochi versus a
Sexto philosopho Contra mathemat., ubi quærit
quid sit honum. Homeri locus est Odgss. X. Vide
apud Junium proverhium, « Alia apud alios bona,»
t hic lege, Ἀλλος γάρ τʼ ἄλλοισιν. Coxεcτ.
(8) Ἀλλος γὰρ ἄλI. Scribendum ex Homero,
Ἀλλος γάρ τʼ ἄλλ. Est autem Ulyssis dictum
Odgss. Σ,ν. 22s.
(9) ἈλIʼ. Εxstat inter fragmsenta Xnuei.
(10) lκοι. Priorem versum laudat δStobæun
serm. 39, qui est De patriα, ubi δεt habet pro
χρή. Utramque sic vertit Grotius torileg. pag.
1h4e
Manere debet, quisquis est felixæ, domεi:
Manere ibidem, quisquis infelix agit.
(11) Τὸν καλῶς πράοα. Verius τὸν κακῶς πράσ-
σοντα,id est τὸν δυστυχοῦντα. Svsuac.
(12) Μενάνδρου. Hunc versum ex Euripidis Phi-