PG 90, col. 78
quod traxit neminem, sibi ipse pravamd opimiomnem
ascivit). IHunc igitur, uti icebamns, Athanssius Hle
varin arie astuque caplens ac lliciens, duhlæprope
mæntis de duplici operatione ac voluntate naturæ,
euæ ipsa duplex exsistat, fecit. Quamdbrem diismmn
auctor est, ut ad δergium Constantinopolitææ r-
bis antistitem jviij) referat, quæ visa illis essænt.
Quin et Cyrum ἔhasidis episcopam, sibi præsto
esse jubest, a quo sciscitetur, quid ea in re -entire
videatur : quidquid ilis visam, loc qunque se st-
fragio probaturum. Noverat enim scelestistiæns
homso ac malignissimaus, in hac ambos sententia
esse, ut tmnam operationem unamqse voluntatem
coleront. Heraclius vero, ubi alterd quidem (nempe
Cyro) ad se accersito; alseroque (id est patriarchs)
per itteras consulto, amabos perinde inveait vmmnins
dogma voluntatis faventes, eademque ae ille indu-
bie omnino sentientes; tunc ssne totus et ipse in contrariam partem concedit, et ut nulάus φo-
IM. Sane vero statim etiam nd Romanum anii-
stitema sefert, quæ visa decreta essent; nemsps in-
juria prope se violari ratus, nist etiam ubique ter-
rarum sparsos, suo Illo termpcnto cadarciret, ac
haæreseoslne impartiret (ὸ). Enimavero vir ile di.
vinus, mnifestum errorem, quod ile suggesebst,
existimans, pravæque opinionis naeqnitis odio
percitas, nedum dais Iitteris validisque confia-
tionibus, quæ proposita essent, coarguait atqae
evertit; verum etiam, qui ejus sententisseusisse-
rent atque hæe colerent, diris subjicit. Nlhii tsmsn
inde Heradium juavit, euippe qui non levieam sum-
uaque quasi cute tinetus esset, sed alto ipso pe-
ctore pravitatem haasisset. Brevi itaque satagit
Alexandriam qoque ea labe imaplere, misso illac
Cyro episcopo, qui idem ac ipse sentiret : quo ni-
mirums ipsa quoque Alexandria par eensu imbuta,
pariter labefsctaretur, fideique naufragio perireα.
Postremso etiam Cyrus cnm Τheodoro harani-
tano episcopo sermone conagressus, qul lpse qsoeae
Monothelitarum erroris acris defensor esset; uνa
cum illo, quam ita vocnnt, ὑδροβαφῇ (e) unionem
facit. Existimo nutem es voce significsri, evanidam
sc dilutam tinctursms, velutqne conusam, nec s-
tis distincam, et in qua neuter colorum gure in-
columis exstet, vereque maneat; euo videlieet om-
nino liceat, pro libito, quam operationoma docent,
commiscere ac confundere, quæ nec simplex ncc gemina, nec (quod verius dictu) alterutrum aut in-
X. Verum hi quidem, quem ipsi sibi sensum
usurparunt, ejus et seductis hominibus auctores
cxstiterunt; umnam lix] sancientes operationem, ac
naturalem unam voluntatem; Jacobitisque et Τheo-
dosianis adversus fidem nostram gloriandi occasio-
nem dederunt, sanctamqne srnodum Chalecdonen-
sem risui ac contemptui habendi; menisque va-
gentius habuisset.
(e) Sic vocat Τhenphil. ex quo auctor, et rcliqua
(muta valde) acceperit.
ascivit). IHunc igitur, uti icebamns, Athanssius Hle
varin arie astuque caplens ac lliciens, duhlæprope
mæntis de duplici operatione ac voluntate naturæ,
euæ ipsa duplex exsistat, fecit. Quamdbrem diismmn
auctor est, ut ad δergium Constantinopolitææ r-
bis antistitem jviij) referat, quæ visa illis essænt.
Quin et Cyrum ἔhasidis episcopam, sibi præsto
esse jubest, a quo sciscitetur, quid ea in re -entire
videatur : quidquid ilis visam, loc qunque se st-
fragio probaturum. Noverat enim scelestistiæns
homso ac malignissimaus, in hac ambos sententia
esse, ut tmnam operationem unamqse voluntatem
coleront. Heraclius vero, ubi alterd quidem (nempe
Cyro) ad se accersito; alseroque (id est patriarchs)
per itteras consulto, amabos perinde inveait vmmnins
dogma voluntatis faventes, eademque ae ille indu-
bie omnino sentientes; tunc ssne totus et ipse in contrariam partem concedit, et ut nulάus φo-
IM. Sane vero statim etiam nd Romanum anii-
stitema sefert, quæ visa decreta essent; nemsps in-
juria prope se violari ratus, nist etiam ubique ter-
rarum sparsos, suo Illo termpcnto cadarciret, ac
haæreseoslne impartiret (ὸ). Enimavero vir ile di.
vinus, mnifestum errorem, quod ile suggesebst,
existimans, pravæque opinionis naeqnitis odio
percitas, nedum dais Iitteris validisque confia-
tionibus, quæ proposita essent, coarguait atqae
evertit; verum etiam, qui ejus sententisseusisse-
rent atque hæe colerent, diris subjicit. Nlhii tsmsn
inde Heradium juavit, euippe qui non levieam sum-
uaque quasi cute tinetus esset, sed alto ipso pe-
ctore pravitatem haasisset. Brevi itaque satagit
Alexandriam qoque ea labe imaplere, misso illac
Cyro episcopo, qui idem ac ipse sentiret : quo ni-
mirums ipsa quoque Alexandria par eensu imbuta,
pariter labefsctaretur, fideique naufragio perireα.
Postremso etiam Cyrus cnm Τheodoro harani-
tano episcopo sermone conagressus, qul lpse qsoeae
Monothelitarum erroris acris defensor esset; uνa
cum illo, quam ita vocnnt, ὑδροβαφῇ (e) unionem
facit. Existimo nutem es voce significsri, evanidam
sc dilutam tinctursms, velutqne conusam, nec s-
tis distincam, et in qua neuter colorum gure in-
columis exstet, vereque maneat; euo videlieet om-
nino liceat, pro libito, quam operationoma docent,
commiscere ac confundere, quæ nec simplex ncc gemina, nec (quod verius dictu) alterutrum aut in-
X. Verum hi quidem, quem ipsi sibi sensum
usurparunt, ejus et seductis hominibus auctores
cxstiterunt; umnam lix] sancientes operationem, ac
naturalem unam voluntatem; Jacobitisque et Τheo-
dosianis adversus fidem nostram gloriandi occasio-
nem dederunt, sanctamqne srnodum Chalecdonen-
sem risui ac contemptui habendi; menisque va-
gentius habuisset.
(e) Sic vocat Τhenphil. ex quo auctor, et rcliqua
(muta valde) acceperit.