PG 90, col. 913
β’. Καὶὸ Ἀδελφὸς εἷω· Ποίας οὖν ἐντολὰς ὀφείλω
ποιῆσαι, Πάτερ, ἵνα δι’ αὸιῶν σωθῶ, ἤθελον συν-
τόμως ἀκοῦσαι. Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων · Αὐτὸς ὁ
Κύριος εἷπε μετὰ τὴν ἀνάστασιν τοῖς ἀποστόλοις·
Πορευθέντες, μαθητεύσατε ,πάντα τὰ ἔθνη ’βα-
πτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ [ἰατρὸς καὶ
τοῦ Υίοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεὺματος · διδάσκοντες
αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν. Ὥστε
οὖν ὅσα ἐνετείλατο δεῖ τηρεῖν , πάντα ἄνθρωπον βα-
πτισθέντα ei; τὸ ὄνομα τῆς ζωοποιοῦ καὶ θεαρχικῆς
Τριάδος. Τούτου γὰρ χάριν τῇ ὀρθῇ πίστει 6 Κύριος
τὴν πασῶν τῶν ἐντολῶν συνέζευξε τήρησιν· ὡς εί-
ὂὼς, ὅτι ἀμήχανον τὴν μίαν διαζευχοεῖσαν τῆς μιᾶς
σώζειν τὸν ἄνθρωπον. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Δαϐὶδ τὴν
ὀρθὴν πίστιν ἔχων , πρὸς τὸν Θεὸν ἔλεγε · Πρὸς
πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην· πᾶσαν
ὁδὸν ἀδικονέμίσησα. Κατὰ. γὰρ πάσης ὀδοῦ ἀδίκου,
πᾶσαι ἡμῖν αἱ ἐντολαὶ ὑπὸ τοῦ Κυρίου δεδώρηνται’
καὶ ἐὰν παραλειφοῇ μία,τὴν ἀντικειμένην αὐτῇ
ὁδὸν τῆς κακίας ἀντεισάγει πάντως.
γ’. Καὶ εἶπεν ὁ Ἀδελφός· Καὶ τίς δύναται, Πάτερ,
[πάσας τὰς ἐντολὰς,τοσαύτας γε οὕσας, ποιεῖν ; Ἔφη
ὁ γέρων· '0 τὸν Κύριον ἐκμιμούμενος , καὶ κατ’
ἴχνος αὐτῷ ἐπακολουθῶν. Καὶ εἶπεν 6 Ἂδελφός· Καὶ
τίς δύναται] τὸν Κύριον μιμήσασθαι;ὑ γὰρ Κύριος c
ἦν Θεὸς, εἰ καὶ ἄνθ ρωπος γέγονεν · ἐγὼ δὲ ἄνθ ρωπός
εἰμι ἁμαρτωλὸς, καὶ μυρίοις πάθεσι δεδουλωμένος ·
πῶς οὖν δύναμαι τὸν Κύριον μιμήσασθαι; Καὶ ἀπρ
ειρίϐη ὁ γέρων · Τῶν τῇ ὕλῃ τοῦ κόσμου δεδουλω-
μένων. οὐδεὶς δύναται τὸν Κύριον μιμήσασθαι’ οί
δὲ δυνάμενοι λέγειν · Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα,
καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι - ἐκεῖνοι λαμϐάνουσι δύναι’
μιν τοῦ τε μιμήσασθαι αὐτὸν, καὶ τοῦ πρὸς πάσας
τὰς ἐντολὰς αὑτοῦ κατορθῶσαι. Καί φησιν “Λδελφός”
Ποίαν δύναμιν; ἀπεκρίθη 6 γέρων· Αὑτοῦ ἄκουσον
λέγοντος · ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν
ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καί ἐπὶ πᾶσαν τὴν
δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ· καί οὐδὲν ὑμᾶς οὺ μὴ
ἀδικήσει.
δ’, Ταύτην τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν λαὸὼν 6
Παῦλος, ἔλεγε ’Μιμηταὶ μου γίνεσθε, καθὼς κάγὼ
Χριστοῦ. Καὶ πάλιν· οὐκ ἐστι νῦν κατάκριμα
τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περι-
πατοῦσιν, dua κατὰ πνεῦμα. Καὶ πάλιν· Ol δὲ
τοῦ Χριστοῦ , τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς
παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. Καὶ πάλιν· Ἐμοὶ
κόσμος ἐσταύρωται, κάγὼ τῷ κόσμῳ. _
ε¹.[Ιερὶ ταύτης τῆς ἐξουσίας καὶ βοηθείας προφη-
τεύων ὁ Δαξὶδ, ἔλεγε · 0 κατοικῶν ἐνβοηθείᾳ τοῦ
' ϊψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὺ-
λισϐήσεται. Ἐρεῖ τῷ Kvpltp' Ἀντιλήπτωρ μου
εἷ, καί καταφυγή μου, ό Θεός μου , καὶ ἑλπιῶ
⁸ Matth. xxvut, 19, 20.
" Psal. cum, 1‘29.
¹⁰ Galat. ν, 2i. ” Galat. νι, H. ¹² Psal. xc, l, :2.
’ Rom. vtu, t.
ποιῆσαι, Πάτερ, ἵνα δι’ αὸιῶν σωθῶ, ἤθελον συν-
τόμως ἀκοῦσαι. Καὶ ἀπεκρίθη 6 γέρων · Αὐτὸς ὁ
Κύριος εἷπε μετὰ τὴν ἀνάστασιν τοῖς ἀποστόλοις·
Πορευθέντες, μαθητεύσατε ,πάντα τὰ ἔθνη ’βα-
πτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ [ἰατρὸς καὶ
τοῦ Υίοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεὺματος · διδάσκοντες
αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν. Ὥστε
οὖν ὅσα ἐνετείλατο δεῖ τηρεῖν , πάντα ἄνθρωπον βα-
πτισθέντα ei; τὸ ὄνομα τῆς ζωοποιοῦ καὶ θεαρχικῆς
Τριάδος. Τούτου γὰρ χάριν τῇ ὀρθῇ πίστει 6 Κύριος
τὴν πασῶν τῶν ἐντολῶν συνέζευξε τήρησιν· ὡς εί-
ὂὼς, ὅτι ἀμήχανον τὴν μίαν διαζευχοεῖσαν τῆς μιᾶς
σώζειν τὸν ἄνθρωπον. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Δαϐὶδ τὴν
ὀρθὴν πίστιν ἔχων , πρὸς τὸν Θεὸν ἔλεγε · Πρὸς
πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην· πᾶσαν
ὁδὸν ἀδικονέμίσησα. Κατὰ. γὰρ πάσης ὀδοῦ ἀδίκου,
πᾶσαι ἡμῖν αἱ ἐντολαὶ ὑπὸ τοῦ Κυρίου δεδώρηνται’
καὶ ἐὰν παραλειφοῇ μία,τὴν ἀντικειμένην αὐτῇ
ὁδὸν τῆς κακίας ἀντεισάγει πάντως.
γ’. Καὶ εἶπεν ὁ Ἀδελφός· Καὶ τίς δύναται, Πάτερ,
[πάσας τὰς ἐντολὰς,τοσαύτας γε οὕσας, ποιεῖν ; Ἔφη
ὁ γέρων· '0 τὸν Κύριον ἐκμιμούμενος , καὶ κατ’
ἴχνος αὐτῷ ἐπακολουθῶν. Καὶ εἶπεν 6 Ἂδελφός· Καὶ
τίς δύναται] τὸν Κύριον μιμήσασθαι;ὑ γὰρ Κύριος c
ἦν Θεὸς, εἰ καὶ ἄνθ ρωπος γέγονεν · ἐγὼ δὲ ἄνθ ρωπός
εἰμι ἁμαρτωλὸς, καὶ μυρίοις πάθεσι δεδουλωμένος ·
πῶς οὖν δύναμαι τὸν Κύριον μιμήσασθαι; Καὶ ἀπρ
ειρίϐη ὁ γέρων · Τῶν τῇ ὕλῃ τοῦ κόσμου δεδουλω-
μένων. οὐδεὶς δύναται τὸν Κύριον μιμήσασθαι’ οί
δὲ δυνάμενοι λέγειν · Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα,
καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι - ἐκεῖνοι λαμϐάνουσι δύναι’
μιν τοῦ τε μιμήσασθαι αὐτὸν, καὶ τοῦ πρὸς πάσας
τὰς ἐντολὰς αὑτοῦ κατορθῶσαι. Καί φησιν “Λδελφός”
Ποίαν δύναμιν; ἀπεκρίθη 6 γέρων· Αὑτοῦ ἄκουσον
λέγοντος · ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν
ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καί ἐπὶ πᾶσαν τὴν
δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ· καί οὐδὲν ὑμᾶς οὺ μὴ
ἀδικήσει.
δ’, Ταύτην τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν λαὸὼν 6
Παῦλος, ἔλεγε ’Μιμηταὶ μου γίνεσθε, καθὼς κάγὼ
Χριστοῦ. Καὶ πάλιν· οὐκ ἐστι νῦν κατάκριμα
τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περι-
πατοῦσιν, dua κατὰ πνεῦμα. Καὶ πάλιν· Ol δὲ
τοῦ Χριστοῦ , τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς
παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. Καὶ πάλιν· Ἐμοὶ
κόσμος ἐσταύρωται, κάγὼ τῷ κόσμῳ. _
ε¹.[Ιερὶ ταύτης τῆς ἐξουσίας καὶ βοηθείας προφη-
τεύων ὁ Δαξὶδ, ἔλεγε · 0 κατοικῶν ἐνβοηθείᾳ τοῦ
' ϊψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὺ-
λισϐήσεται. Ἐρεῖ τῷ Kvpltp' Ἀντιλήπτωρ μου
εἷ, καί καταφυγή μου, ό Θεός μου , καὶ ἑλπιῶ
⁸ Matth. xxvut, 19, 20.
" Psal. cum, 1‘29.
¹⁰ Galat. ν, 2i. ” Galat. νι, H. ¹² Psal. xc, l, :2.
’ Rom. vtu, t.