PG 91, col. 663
maxime, atque docuit, eximia sublimitate praecellit. Alioqui enim, quod quis :equalia exigat ab iis, qui
tum'virtute tum scientia impares sunt, idem propemodum facturus videatur, ac si quis pari cum
sole lunam micatu lucere probaverit, ac ea quae non omnino eadem sunt, per omnia inter se posse
convenir: (quod nullo modo fieri potest) astruendum assumpserit.
Dei invocatio. Theologia affirmans et negans.—
Przeeat Deus iis, quae tum dicenda. tum intelligenda
sunt, qui, solus eorum mens ac intelligentia est, qui
intelligunt, ac qua: intelliguntur;‘rat.ioque ac sermo
eorum, qui dicunt ac qua) dicuntur: eorum item vita,
quae vivunt, et quae vitalia redduntur, omniaque
omnibus tum est, tum efiicitur, ipsa eorum ratione
qua sunt ac fiunt, cum sui ipse causa nullo prorsus
modo vel sit vel fiat, ex iis, quae in rebus aliquid
sunt, ac fiunt; ut qui ejusmodi sit, ut cum
nulla prorsus re naturali, ae velut ejusdem classis
commercio gaudeat : idque in causa est, ut non
esse, ὀί) essendi excellentiam, tanquam magis pro-
prie de se dictum, admittat. Opera: enim pretium,
siquidem id omnino constitutum est, ut quod Deum
inter ac creata discrimen est, vere noverimus; ut-
scilicet. eorum quae sunt ablatio, ejus positio sit,
quod omni esse superius est; vicissimque, eorum
quae sunt positio, ejus q'uod omni esse superius est,
exsistat ablatio, possitque utraque circa eumdem
proprie [pie], 493 ac neutra proprie, intelligi ap-
ροιίίιιίο. essendi scilicet, ac non esscndi. Utraque
proprie, tanquam scilicet altera Deum esse afiir-
tuante, qua ratione rerum auctor est; altera vero
per excellentiam causae, esse rerum, negante : rur;
sumque neutra proprie;neutra scilicet ipsam se-
cundum essentiam ac naturam, ejus quod quaritur
· essendi positionem, remque ipsam affirmate reprae-
sentante. Cui enim nihil omnino natura vi eausa:
eonjunctum est, sive ens dicas sive non ens; huic
nihil eorum qua: sunt et dicuntur, sive quae nec
sunt neque dicuntur, merito vicinum ac afiine est. Habet enim simplicem ignotamque ac cunctis inac-
cessam substantiam, prorsusque inexplicabilem , atque omni cum affirmatione tum negatione supe-
cessam substantiam, prorsusque mexpucaun m , atque omni cum amrmauone tum negauen
riorem. Atque haec quidem hactenus : ad prapisitum vero tractationis argumentum procedamus.
CAPUT Ι.
Quomodo, ac quanam ratione pei imago atque figura
sit sancta Dei Ecclesiu.‘
ΔΕσείσδὶιι Dei typus continentis omnia. —— Sanctam ι)
ergo Ecelesiam, prima spiritalis intelligentia: consi- _
derationc sensuque, Dei figuram ac imaginem re—
terre dicebat beatus ille senex; ut qua: eamdem ut
ille, imitatione atque figura vim ac cilicium habeat.
Quemadmodum enim Deus, qui infinita virtute
cuncta creaverit, inque rerum naturam produxe-
rit. eia continet atque colligit, ambitque definite, ac
tum invicem, tum sibi ipse, tam quae in mentem,
quam qua: in sensum cadunt, providentia: rationi-
bus astringit ac nectit; penesquc seipsum ut aucto-
rem et principium ac finem, qua: per naturam in-
Fr. 555566;. ⁸ τοῦ εἷναι c. Β,
tum'virtute tum scientia impares sunt, idem propemodum facturus videatur, ac si quis pari cum
sole lunam micatu lucere probaverit, ac ea quae non omnino eadem sunt, per omnia inter se posse
convenir: (quod nullo modo fieri potest) astruendum assumpserit.
Dei invocatio. Theologia affirmans et negans.—
Przeeat Deus iis, quae tum dicenda. tum intelligenda
sunt, qui, solus eorum mens ac intelligentia est, qui
intelligunt, ac qua: intelliguntur;‘rat.ioque ac sermo
eorum, qui dicunt ac qua) dicuntur: eorum item vita,
quae vivunt, et quae vitalia redduntur, omniaque
omnibus tum est, tum efiicitur, ipsa eorum ratione
qua sunt ac fiunt, cum sui ipse causa nullo prorsus
modo vel sit vel fiat, ex iis, quae in rebus aliquid
sunt, ac fiunt; ut qui ejusmodi sit, ut cum
nulla prorsus re naturali, ae velut ejusdem classis
commercio gaudeat : idque in causa est, ut non
esse, ὀί) essendi excellentiam, tanquam magis pro-
prie de se dictum, admittat. Opera: enim pretium,
siquidem id omnino constitutum est, ut quod Deum
inter ac creata discrimen est, vere noverimus; ut-
scilicet. eorum quae sunt ablatio, ejus positio sit,
quod omni esse superius est; vicissimque, eorum
quae sunt positio, ejus q'uod omni esse superius est,
exsistat ablatio, possitque utraque circa eumdem
proprie [pie], 493 ac neutra proprie, intelligi ap-
ροιίίιιίο. essendi scilicet, ac non esscndi. Utraque
proprie, tanquam scilicet altera Deum esse afiir-
tuante, qua ratione rerum auctor est; altera vero
per excellentiam causae, esse rerum, negante : rur;
sumque neutra proprie;neutra scilicet ipsam se-
cundum essentiam ac naturam, ejus quod quaritur
· essendi positionem, remque ipsam affirmate reprae-
sentante. Cui enim nihil omnino natura vi eausa:
eonjunctum est, sive ens dicas sive non ens; huic
nihil eorum qua: sunt et dicuntur, sive quae nec
sunt neque dicuntur, merito vicinum ac afiine est. Habet enim simplicem ignotamque ac cunctis inac-
cessam substantiam, prorsusque inexplicabilem , atque omni cum affirmatione tum negatione supe-
cessam substantiam, prorsusque mexpucaun m , atque omni cum amrmauone tum negauen
riorem. Atque haec quidem hactenus : ad prapisitum vero tractationis argumentum procedamus.
CAPUT Ι.
Quomodo, ac quanam ratione pei imago atque figura
sit sancta Dei Ecclesiu.‘
ΔΕσείσδὶιι Dei typus continentis omnia. —— Sanctam ι)
ergo Ecelesiam, prima spiritalis intelligentia: consi- _
derationc sensuque, Dei figuram ac imaginem re—
terre dicebat beatus ille senex; ut qua: eamdem ut
ille, imitatione atque figura vim ac cilicium habeat.
Quemadmodum enim Deus, qui infinita virtute
cuncta creaverit, inque rerum naturam produxe-
rit. eia continet atque colligit, ambitque definite, ac
tum invicem, tum sibi ipse, tam quae in mentem,
quam qua: in sensum cadunt, providentia: rationi-
bus astringit ac nectit; penesquc seipsum ut aucto-
rem et principium ac finem, qua: per naturam in-
Fr. 555566;. ⁸ τοῦ εἷναι c. Β,