PG 91, col. 677
uantur qui' veram nominum rationem inquirunt, sie nempe comparatum, ut rebus omnibus esse,
ritalis psalterii. —Quas ergo in anima intelligimus
quinque conjugationes, circa unicam illam, qua:
Deum significat, versari aiebat. Conjugationes au-
tem in praesentiarum voco, mentem et rationem,
sapientiam et prudentiam, contemplationem et
acuonem, scientiam et virtutem, scientiam quam
nulla inohscurahit oblivio jugemque et fidem.
Conjugationem autem qua: Deum signiticet, verita-
tem ac bomnu; quibus dum anima progressu mo-
vetur, universorqu Deo unitur; qua: per firmum
scilicet, ac stabilem, iiumobilemque iu eo quod “
honestum sit, liberae voluntatis habitum,‘ ejus
essentia: ac operationis immutabilitatem ac benefi-
centiam imitetur. Et, ut horum exiguam quam-
dam, commodam ’tamen observationem misceam :
lucc fortasse est divinarum chordarum decas, ejus,
quod mente intelligitur, psalterii animae ιί rationem
habens spiritui insonantem per aliam beatam mau-
datorum decadem, pcrfectosquc atque concinnos
ac numerosos sonos, quibus Deus laudatur, intelli—
gibili concentu edens; ut scilicet ego, quaenam sit
ejus decadis ratio, quze canit, et qua: eanitur, in-
telligam; atque ut decas dccadi mystice unita ac
copulata, Jesum quidem Deum meum ac Salvam-
rem, per me qui salutis munus consequar, comple-
tum, ad se’ reduc‘at, semper plenissimum, nec un-
quam valentem 501 excedere; me vero hominem
mirabiliter mihimetipsi restituat; imo potius Deo,
cui id quod sum acceptum fero, et ad quem festino, ο
ιιι beatitudo olim desiderata demqu consequatur.
Eam rem cui nosse concessum est, eo quod eorum
qua: dicuntur perieulum iecerit, omnino ipsa jam
perspicue edoctus Experientia, suam ipsius digiti-
tatem intelliget, qua nimirum ratione, id quod est.
ad imaginem, imagini reddatur; quomodo principi
forum: honor. habeatur; quzeuam sit virtus mysterii
nostra: salutis, ac cujus gratia Christus mortuus sit : quo item rursus modo in eo manere possimus,
ct ipse in nobis ι,
quemadmodum dixit; ac‘quomodo Rectum sit verbum Domini, et omnia opera
ejus in [ille ιη. Verum' ad orationis seriem stylum reducamus, atque haec hactenus dicta sint.
Dicebat enim mentem sapientia motam ad con-
templationem venire; ,contemplatione media, ad
scientiam ; per scientiam, ad eam scientiam quam ,
nulla obscuret oblivio ac jugis perseveret: hujus-
cemodique scientia: ope, ad veritatem, in qua mens
motus terminum habet, illius cum essentia tum
potentia, habituque ac operatione seu actu cir-
cumseriptis.
Motus circa Deum perennis, et terminatus.—
Diccbat enim sapientiam esse mentis facultatem,
seu potentiam, ipsamque adeo mentem potentia
sapientiam esse; contemplationem,
habitum ;
scientiam, Operationem; scientiam illam jugem ac
ιι Psal. cxun, 9. l.loan. xv, 4.
ω Psal. χχχιι, 4.
"- Fr. τούτοις. ³⁸ lite Gregorii voces.
ritalis psalterii. —Quas ergo in anima intelligimus
quinque conjugationes, circa unicam illam, qua:
Deum significat, versari aiebat. Conjugationes au-
tem in praesentiarum voco, mentem et rationem,
sapientiam et prudentiam, contemplationem et
acuonem, scientiam et virtutem, scientiam quam
nulla inohscurahit oblivio jugemque et fidem.
Conjugationem autem qua: Deum signiticet, verita-
tem ac bomnu; quibus dum anima progressu mo-
vetur, universorqu Deo unitur; qua: per firmum
scilicet, ac stabilem, iiumobilemque iu eo quod “
honestum sit, liberae voluntatis habitum,‘ ejus
essentia: ac operationis immutabilitatem ac benefi-
centiam imitetur. Et, ut horum exiguam quam-
dam, commodam ’tamen observationem misceam :
lucc fortasse est divinarum chordarum decas, ejus,
quod mente intelligitur, psalterii animae ιί rationem
habens spiritui insonantem per aliam beatam mau-
datorum decadem, pcrfectosquc atque concinnos
ac numerosos sonos, quibus Deus laudatur, intelli—
gibili concentu edens; ut scilicet ego, quaenam sit
ejus decadis ratio, quze canit, et qua: eanitur, in-
telligam; atque ut decas dccadi mystice unita ac
copulata, Jesum quidem Deum meum ac Salvam-
rem, per me qui salutis munus consequar, comple-
tum, ad se’ reduc‘at, semper plenissimum, nec un-
quam valentem 501 excedere; me vero hominem
mirabiliter mihimetipsi restituat; imo potius Deo,
cui id quod sum acceptum fero, et ad quem festino, ο
ιιι beatitudo olim desiderata demqu consequatur.
Eam rem cui nosse concessum est, eo quod eorum
qua: dicuntur perieulum iecerit, omnino ipsa jam
perspicue edoctus Experientia, suam ipsius digiti-
tatem intelliget, qua nimirum ratione, id quod est.
ad imaginem, imagini reddatur; quomodo principi
forum: honor. habeatur; quzeuam sit virtus mysterii
nostra: salutis, ac cujus gratia Christus mortuus sit : quo item rursus modo in eo manere possimus,
ct ipse in nobis ι,
quemadmodum dixit; ac‘quomodo Rectum sit verbum Domini, et omnia opera
ejus in [ille ιη. Verum' ad orationis seriem stylum reducamus, atque haec hactenus dicta sint.
Dicebat enim mentem sapientia motam ad con-
templationem venire; ,contemplatione media, ad
scientiam ; per scientiam, ad eam scientiam quam ,
nulla obscuret oblivio ac jugis perseveret: hujus-
cemodique scientia: ope, ad veritatem, in qua mens
motus terminum habet, illius cum essentia tum
potentia, habituque ac operatione seu actu cir-
cumseriptis.
Motus circa Deum perennis, et terminatus.—
Diccbat enim sapientiam esse mentis facultatem,
seu potentiam, ipsamque adeo mentem potentia
sapientiam esse; contemplationem,
habitum ;
scientiam, Operationem; scientiam illam jugem ac
ιι Psal. cxun, 9. l.loan. xv, 4.
ω Psal. χχχιι, 4.
"- Fr. τούτοις. ³⁸ lite Gregorii voces.