PG 92, col. 1165
pellarent, quod populo audiente publice et palam legerentur. Testem adhibebo Paulum Silentiarium, qui
suae de aede Sophiana descriptionis primam partem in regio palatio coram Justiniano imperatore. secun-
dam autem in episcopio coram Eutychio patriarcha recitavit, ut ex iambis et titulis poematia inscriptis
· (it manifestum. Quod autem magis adhuc Cedreno tidem conciliare videatur, mos illeiest olim Cpoli ’νο-
ceptus de acclamandis perpetuo imperatoribus, quod persaepe etiam fiebat iambis, ut videre est in
Constantino Porphyrogenito De' cccremon. auita Byzant. ab Joan. Henrico Leichio et Joan. Jac. Reiskio
superioribus anuis edito. lbi enim,‘p. t6, legitur quod imperatore magna pompa procedente in saneta
ct magna Dominica ad sacra, factionum acclamationes fiunt, et Venetae notarius adest, καὶ δεῖ αὐτὸν
περιπατεῖν ὄπισθεν τῶν δεσποτῶν πλησίον, καὶ λέγειν τοὺς κατὰ τύπον ιάμσους, deinde ἄρχεται ἰαμ-
ϐίζειν ὀί τοῦ μέρους τῶν Πρασὲνων μαῒστωρ. ’
ϐίζειν. donec ὸ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων νοτὰριος ἄρχεται καὶ αὐτὸς ἰαμϐίζειν ἕως τοῦ ἁγίου
φρέατος. Id autem in omnibus solemnibus pompis fieri solitum passim ostendit idem Conatantinus.
Unde quamvis satis appareat iambos qui a factionum magistris recita-bantur, hymnum vel cantiunculam
fuisse. qua ipsi alternis vicibus fausta adprecarentur imperatori, nihilo tamen minus inde fit proba-
bilius Pisidam iambis a Cedreno laudatis lleraclium in magno templo orantem de improviso salutasse.
Verum qualecunque sit sapientum virorum hac de re judicium, id unum ex hactenus praemissis colligo,
Pisidam, si non ut magnum scevOpl-iylacem. certe ut unum ex diaconis scevophvlacibus, apud Sergium et
Heracliam plane gratiosum hominem exstitisse, utpote qui multum polleret ingenio et scribendi facultate.
Sed non audiendi sunt omnino qui eum modo ch'artophylacem modo referendarium faciunt. Suidas qui-
dem iu'v. Γεώργιος diaconum etchartophvlacem, Nicephorus Callistus autem Hist. l8, 48, referendarium
eum .appellat. Maxima etiam codicum mss. est inconstantia in titulo et dignitate designanda Pisidae : nam
in codicibus biblioth. Regia? PariSiensis et in‘quibusdam etiam Vaticanis diaconus tantummodo vocatur ;
et in cod. Vindobonensi 209 apud Laiubecium, lib. v, p. 19, diaconus ct referendarius , et lib. vt, ι). -1-6Ξ,
diaconus-et chartophylax ; itemque in biblioth. Taurincnsis cod. 504, chartophylax; et in codice 360 re-
ferendarius dicitur. Perperam autem doctissimus Fabricius lib. vit, p. 69!, utrumque titulum conjunxit,
et Georgium nostrum chartophylacem' et referendarium declaravit : nam “quaecunque fuerit ejus dignitas,
certe una simul chartophylax-et referendarius esse non-potuit, quod chartophylacis et referendarii duo
essent munera in ecclesia Cpolitana distincta, qua: non unus obiret ip. Vill], sed qua: viritim in duo ca-
pita distribuerentur. Melius Allatius testimonio Suidae fretus, et Oudinus Allatium secutus, diaconum et
chartophylacem Georg-ium nominarunt. At Guillelmus Cave minus accurate scribens, et in toto articulo
de Pisida texendo turpiter allucinatus, eum fecit et rhetorem et chartophylacem Magna: ecclesia:
Cpolitanm, deinde etiam metropolitam sive archiepiscopum'Nicomediensem. Si pro rhetore poetam di~
xisset Pisidam, nulla esset controversia: at nulla ejus exstant opera rhetorum more scripta, nec quid
simile unquam elaborasse traditum est, sed rhetorem et archiepiscopum Nicomediensem fecit Cave
eodem errore ductus, quo ante eum alii‘decepti sunt, Georgium Pisidam cum Georgio Nicomediensi con-
fundentes, quod invenissent utrumque pluribus in codicibus et Georgium ct chartophylacem appel-
latum; quamvis nemo, quod sciam, Pisidam rhetorem nominavit preter Cave. qui, ut videtur, fucum sibi
fieri passus est vel a codice biblioth. Antonii Augi
τοῦ Ἰησοῦ, sub Georgii rhetoris episcopi Nicomedia: nomine legebatur, vel a codicibus Vindobonensibus
apud Lambecium, lib. v, p. tu et -277, etlib. vin, p. 2'22, in quibus omnibus illa eadem oratio venit sub
nomine Γ εωργίου ἀρχιεπισκόπου ¹Νικομηδειρκ· τε
facere semel statuisset, rhetoris titulum Nicomediensi tributum ad Pisidam transferre minime dubitavit.
Czeterum multa: sunt- notze quibus hiduo Georgii inter se facile distinguantur : nam Pisida, ut dictum est.
sub Heraclio vivebat ac fuit diaconus et scevophylax et poeta, Nicomediensis autem, ett quo temere et
Lambecio reclamante, lib. I, p. 155, ct lib. tv,
Appendice Apparatus sacri, tempore Photii floruit, ex rhetore et monacho, si fides adhibenda est co-
dicum titulis'ab Allatio in eadem, diatriba De Georgiis relatis, archiepiscopus Nicomedia postea facta...
Combefisius omnium primus videtur tleceptusin recte dignoscendis duobus hisce Georgiis : sed errorem
ille suum agnovit ac fassus est in Bibl. concionat.-, in qua sermones Georgii .Nicomediensis. quos Grrece
et Latine, tom. 1 Λυσιανεὶ noui dederat, plerosque ex interpolata, nonnullos etiam ex nova sua versione
exhibet tantum Latine. Sed'ne quid intactum hacin re definienda relinquamus, juvabit audire Allatium.
qui de Georgio nostro scribens disertis verbis ait: An postea in episcopatum Nicomedieumn promotus
idem cum Georgio Nicomediensi fuerit, cui plures nec “laudabiles orationes panegyrista tribuuntur, quas
Allatius ibidem de Georgio Nicomediensi agens enumerat, in dubium nec immerito serti poterit. Alium tamen
’ ί hunc α Georgio Nicomediensi, qui temporibus Photii Photio ipsi operam navarat suam in Plautiano synodo.
annorum ipsa spatia abunde probant : ,α Sergio enim patriarcha, cui Pisida Hexaemeron opus inscripsit, ad
Plautiana'tempora anni ducenti et quinquaginta plus minus intercedunt. Si Nicomediensis cpiscopus fuit,
alius ergo ab hoc omnino erit. Et fuisse episcopum, illo forsan non male suaderi possumus : nam oratio in
verba Joannis ι Stabant juxta crucem Iesu mater illius et soror matris, ι cujus initium est πρὸς Minueritne
ιεεριωπὴν ἡμῖν ὁ λόγος, in mss. codicibus Georgio
dere contigit. in quo eadem oratio fusior ac multo amplior legitur, Pisidia cognomen Georgio Nieomsdiensi
στυπτηρία ; sic enim legitur, Γεωργεου μητροπολίτ
suae de aede Sophiana descriptionis primam partem in regio palatio coram Justiniano imperatore. secun-
dam autem in episcopio coram Eutychio patriarcha recitavit, ut ex iambis et titulis poematia inscriptis
· (it manifestum. Quod autem magis adhuc Cedreno tidem conciliare videatur, mos illeiest olim Cpoli ’νο-
ceptus de acclamandis perpetuo imperatoribus, quod persaepe etiam fiebat iambis, ut videre est in
Constantino Porphyrogenito De' cccremon. auita Byzant. ab Joan. Henrico Leichio et Joan. Jac. Reiskio
superioribus anuis edito. lbi enim,‘p. t6, legitur quod imperatore magna pompa procedente in saneta
ct magna Dominica ad sacra, factionum acclamationes fiunt, et Venetae notarius adest, καὶ δεῖ αὐτὸν
περιπατεῖν ὄπισθεν τῶν δεσποτῶν πλησίον, καὶ λέγειν τοὺς κατὰ τύπον ιάμσους, deinde ἄρχεται ἰαμ-
ϐίζειν ὀί τοῦ μέρους τῶν Πρασὲνων μαῒστωρ. ’
ϐίζειν. donec ὸ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων νοτὰριος ἄρχεται καὶ αὐτὸς ἰαμϐίζειν ἕως τοῦ ἁγίου
φρέατος. Id autem in omnibus solemnibus pompis fieri solitum passim ostendit idem Conatantinus.
Unde quamvis satis appareat iambos qui a factionum magistris recita-bantur, hymnum vel cantiunculam
fuisse. qua ipsi alternis vicibus fausta adprecarentur imperatori, nihilo tamen minus inde fit proba-
bilius Pisidam iambis a Cedreno laudatis lleraclium in magno templo orantem de improviso salutasse.
Verum qualecunque sit sapientum virorum hac de re judicium, id unum ex hactenus praemissis colligo,
Pisidam, si non ut magnum scevOpl-iylacem. certe ut unum ex diaconis scevophvlacibus, apud Sergium et
Heracliam plane gratiosum hominem exstitisse, utpote qui multum polleret ingenio et scribendi facultate.
Sed non audiendi sunt omnino qui eum modo ch'artophylacem modo referendarium faciunt. Suidas qui-
dem iu'v. Γεώργιος diaconum etchartophvlacem, Nicephorus Callistus autem Hist. l8, 48, referendarium
eum .appellat. Maxima etiam codicum mss. est inconstantia in titulo et dignitate designanda Pisidae : nam
in codicibus biblioth. Regia? PariSiensis et in‘quibusdam etiam Vaticanis diaconus tantummodo vocatur ;
et in cod. Vindobonensi 209 apud Laiubecium, lib. v, p. 19, diaconus ct referendarius , et lib. vt, ι). -1-6Ξ,
diaconus-et chartophylax ; itemque in biblioth. Taurincnsis cod. 504, chartophylax; et in codice 360 re-
ferendarius dicitur. Perperam autem doctissimus Fabricius lib. vit, p. 69!, utrumque titulum conjunxit,
et Georgium nostrum chartophylacem' et referendarium declaravit : nam “quaecunque fuerit ejus dignitas,
certe una simul chartophylax-et referendarius esse non-potuit, quod chartophylacis et referendarii duo
essent munera in ecclesia Cpolitana distincta, qua: non unus obiret ip. Vill], sed qua: viritim in duo ca-
pita distribuerentur. Melius Allatius testimonio Suidae fretus, et Oudinus Allatium secutus, diaconum et
chartophylacem Georg-ium nominarunt. At Guillelmus Cave minus accurate scribens, et in toto articulo
de Pisida texendo turpiter allucinatus, eum fecit et rhetorem et chartophylacem Magna: ecclesia:
Cpolitanm, deinde etiam metropolitam sive archiepiscopum'Nicomediensem. Si pro rhetore poetam di~
xisset Pisidam, nulla esset controversia: at nulla ejus exstant opera rhetorum more scripta, nec quid
simile unquam elaborasse traditum est, sed rhetorem et archiepiscopum Nicomediensem fecit Cave
eodem errore ductus, quo ante eum alii‘decepti sunt, Georgium Pisidam cum Georgio Nicomediensi con-
fundentes, quod invenissent utrumque pluribus in codicibus et Georgium ct chartophylacem appel-
latum; quamvis nemo, quod sciam, Pisidam rhetorem nominavit preter Cave. qui, ut videtur, fucum sibi
fieri passus est vel a codice biblioth. Antonii Augi
τοῦ Ἰησοῦ, sub Georgii rhetoris episcopi Nicomedia: nomine legebatur, vel a codicibus Vindobonensibus
apud Lambecium, lib. v, p. tu et -277, etlib. vin, p. 2'22, in quibus omnibus illa eadem oratio venit sub
nomine Γ εωργίου ἀρχιεπισκόπου ¹Νικομηδειρκ· τε
facere semel statuisset, rhetoris titulum Nicomediensi tributum ad Pisidam transferre minime dubitavit.
Czeterum multa: sunt- notze quibus hiduo Georgii inter se facile distinguantur : nam Pisida, ut dictum est.
sub Heraclio vivebat ac fuit diaconus et scevophylax et poeta, Nicomediensis autem, ett quo temere et
Lambecio reclamante, lib. I, p. 155, ct lib. tv,
Appendice Apparatus sacri, tempore Photii floruit, ex rhetore et monacho, si fides adhibenda est co-
dicum titulis'ab Allatio in eadem, diatriba De Georgiis relatis, archiepiscopus Nicomedia postea facta...
Combefisius omnium primus videtur tleceptusin recte dignoscendis duobus hisce Georgiis : sed errorem
ille suum agnovit ac fassus est in Bibl. concionat.-, in qua sermones Georgii .Nicomediensis. quos Grrece
et Latine, tom. 1 Λυσιανεὶ noui dederat, plerosque ex interpolata, nonnullos etiam ex nova sua versione
exhibet tantum Latine. Sed'ne quid intactum hacin re definienda relinquamus, juvabit audire Allatium.
qui de Georgio nostro scribens disertis verbis ait: An postea in episcopatum Nicomedieumn promotus
idem cum Georgio Nicomediensi fuerit, cui plures nec “laudabiles orationes panegyrista tribuuntur, quas
Allatius ibidem de Georgio Nicomediensi agens enumerat, in dubium nec immerito serti poterit. Alium tamen
’ ί hunc α Georgio Nicomediensi, qui temporibus Photii Photio ipsi operam navarat suam in Plautiano synodo.
annorum ipsa spatia abunde probant : ,α Sergio enim patriarcha, cui Pisida Hexaemeron opus inscripsit, ad
Plautiana'tempora anni ducenti et quinquaginta plus minus intercedunt. Si Nicomediensis cpiscopus fuit,
alius ergo ab hoc omnino erit. Et fuisse episcopum, illo forsan non male suaderi possumus : nam oratio in
verba Joannis ι Stabant juxta crucem Iesu mater illius et soror matris, ι cujus initium est πρὸς Minueritne
ιεεριωπὴν ἡμῖν ὁ λόγος, in mss. codicibus Georgio
dere contigit. in quo eadem oratio fusior ac multo amplior legitur, Pisidia cognomen Georgio Nieomsdiensi
στυπτηρία ; sic enim legitur, Γεωργεου μητροπολίτ