PG 92, col. 1167
nou placuerint, in codice esse [p.13], ct puerilem oscitantiam, qualia multa in titulis prwfigeudis fieri
amant, fatebitur. Non contra ibo; imo lapsura concedo. Πισσιόείας namque, cum in exemplari, ut uerisi-
millimum est, legeretur, in Pissidem ad pauca intentus exscriptor trausmutavit. Diuersusque est etiam ab alio
Georgio Pisidia: episcopo, cujus memoriam Graecorum fasti "die l9 Aprilis celebrant, [astu ac tyrannide
Ironomachorum martyre, cum hic Antiochiae Pissit
τῶν εἰκονομάχων, ὲκ βρέφους τῷ Θεῷ ἀνατεθειμένος, καὶ διὰ τὴν ὑπερϐάλλουσαν αὑτοῦ ἀρετὴν ἐπί-
σκοπος χειροτονεῖται ξΑντιοχείας τῆς Πισσιδείας.
esse censeo. lta Allatius; qui qua de causa rem obscuram vocet, quam ipse adeo luculenter explanavit,
ignoro. Patet enim Georgium Pisidam a Nicomediensi esse diversum, et pro uno a quibusdam tantum-
modo doctis viris fuisse acceptum, quod uterque in codicibus et Georgius et ehartopbylax inscriberetur.
At nos jam tandem, ne ulla amplius dubitandi-sit occasio, cbartophylacis titulum Georgio Nicomediensi
relinquamus, Georgium autem Pisidam scevophylacem nominamus, auctoritate freti codicis Vaticani.quo
plane in tot bibliothecis non exstat alter vel antiquius vel nitidius scriptus, ut infra erit dicendum. lili-
nime autem hujus codicis auctoritatem, quam nos sequendam ducimus, Suida: et Nicephori labefactat
auctoritas, qui Georgium vel cbarlophylacem vel referendarium dixerunt : nam Suida: lexico plura esse
addita a recentioribus Graecis certum est, Nicephorus autem adeo negligenter loquitur de Pisida (quod ex
ν. 555 Poem. contra Severum et “fragment. v. 184, patet) ut neutiquam videatur attendendus.
Verum cum nullum exstet antiquius de Pisidae scriptis testimonium quam quod in eodem Suida inve-
nitur, prrestabit hoc ipsum legentium oculis sistere et paulo attentius considerare : quamvis enim Alla-
tius, Kusterus et Fabricius singula verba Suida multum accurate perpenderint, nonnulla tamen adhuc
observari nobis continget. Verba haec sunt : l‘ed
τὸ ἐπίκλην Πισιὸης, ἑξαήμερον δι’ ἰάμϐων ei; ἔπη τρισχίλια. εις Ἡράκλειον τὸν pacata, καὶ εις τὸν
κατὰ Περσῶν πόλεμον, ἔτι τε Ἄϐαρικᾶ ’ καταλογάδην ἐγκώμιον εις τὸν ’μάρτυρα ῗᾹναστάσιιιν. igitur qua
teste Suida scripsit noster Georgius, base sunt : l. Hexaemeron, Ξ. in Heracliam, 5. De bello Persico,
4. Αθανὶοα, et 5. Encomium Anastasii martyris : atque id quidemnon satis recte definitum esta Suida . alia enim
ejusdem auctoris opuscula nobis invenire contigit, qua: a Suida non memorantur, velquod eormn ipse nullam
habuerit notitiam, vel quod,ut tamen minus vero esse simile nobis videtur, ea esse contemnenda putaverit. Ac l.
De Hera emero, quod allirmatlongumfuissc poema, quod tribus mille senariis constaret, dubitarem omnino, an
id unquam verum esse potuerit, cum nullilii appareat Hexaemeron esse mutilum, ct ex omnibuscodicibu:
diligenter excussis atque evolutis vix duo millia iamborum nobis colligere licuerit. Quare tot versus it:-
tereidisse persuadere mihi non poteram, ac potius mendum in Suidre textum irrepsisse mecum ipse cogita-
bam, ut pro τρισχίλια {1). Χ] legendum esset δισ)
bac poemate avulsos'desiderari, non negabo : eum enim totum constet mndtis quasi particulis et mem-
bris, nil plane facilius quam ut exscriptorum incuria-uua vel altera perierit et ellluxerit ex illis descri-
ptionibus, quas de lapidum plantarumque et animalium qualitatibus fortasse exhibebat auctor. ld autem
codicesipsi confirmare videntur, in quibus omnibus, si unum Vaticanum “26 excipias, perperam seri
ptum, interpolatum ac mutilum Hexaemeron deprehendes. 2. In Heracliam imp., qua: Suidas testa'ur
scripsisse Pisidam, sunt plane acroases tres, quaestuum in principio hujusce tomi occurrent sub hoc titulo : Ei;
τὴν ν κατὰ Περσῶν ἐκστρατείαν ιῚιρακλείου τοῦ βε
laudantur, intercidisse omnium primus arbitratus est liusterus, ac post eum Cave, qui etiam de suo no.-
bis obtrudit acroases de Heraclio agentes Historiam rerum ab Heraclio gestarum et belli Persici continere.
Utinam historiam potius quam jejunus versiculos scripsisset Pisida, ex quibus saepe divinare vis possis
quid ipse sentiat. Oudinus omnia l'isidaa opera a Suida memorata exstare in bibliotheca Vaticana ex
Maltreti praefatione iu Procopium didicerat, sed ipse quoque cum Cave in errorem adductus Historiam
. de rebus Heraclii nobis reliquisse Pisidam existimavit. Inde, ut sentio, eorum ortus‘est error, quod ante
ἒι Maltretum ex Suillio textu non satis liqueret, quae noster Georgius metro astricta et qua: soluta oratione
’ scripta posteris tradidisset, ut mox dicemus. 5. De bello Persico quod addit Suidas scripsisse Pisidam,
ad geminas acroases referendum est. quas grandi ac nimis turgido Heracliados titulo insignitas sub nu-
mero v operum Pisidae hic invenies. Allatius Heracliadem unum esse opus cum superiore perperam cen-
suit; et plane mirum videtur tantum virum decipi potuisse, qui oe Georgiis ageret ex professo, qui de
Pisida tam diserte scripsit, qui bibliothecae Vaticana: fuit praefectus meritissimus ac nulli plane secundus
qui tandem, quod vel maximum est. praefecturae hujus munere tam laudabiliter functus est post llol-
steuium, a quo Ma'ltretus ipsius l’isidae opuscula acceperat. Verum omnino dicendum est Allatium, qui
omnes ejus bibliobecae thesauros investigat-at. hunc tamen, nescio quo casu, latuisse codicem, ex quo
primum Holstenius ac nos deinde Georgii scripta deprompsimus : neque enim ullibi illius codicis mens
tionem facit. ι. A‘d Abarico quod spectata Suida quarto loco laudata, a nobis autem in secundo repo-
sita, certum est aeque ac alia tria, de quibus egimus; opera iambis scripta esse. Qui enim cum Cave et
fmlinobmc omnia prosa efl‘udisse' Pisidam putarunt, onmino falsi sunt, quod in Suida: editionibus
prioribus excusum legissent ἔτι τε ’Λϐαρικὰ κα
referendam primum reete coniecit Kusterus ex ms. Parisiensi, ac deinde a Maltreto edoctus confirmavit
Fabricius; quare textus ille prorsus ita est i
μιον, etc. Nam quod pro quinto opere Pisidr propon‘t Suidas, EncumimnAnastasii martyris, vere
amant, fatebitur. Non contra ibo; imo lapsura concedo. Πισσιόείας namque, cum in exemplari, ut uerisi-
millimum est, legeretur, in Pissidem ad pauca intentus exscriptor trausmutavit. Diuersusque est etiam ab alio
Georgio Pisidia: episcopo, cujus memoriam Graecorum fasti "die l9 Aprilis celebrant, [astu ac tyrannide
Ironomachorum martyre, cum hic Antiochiae Pissit
τῶν εἰκονομάχων, ὲκ βρέφους τῷ Θεῷ ἀνατεθειμένος, καὶ διὰ τὴν ὑπερϐάλλουσαν αὑτοῦ ἀρετὴν ἐπί-
σκοπος χειροτονεῖται ξΑντιοχείας τῆς Πισσιδείας.
esse censeo. lta Allatius; qui qua de causa rem obscuram vocet, quam ipse adeo luculenter explanavit,
ignoro. Patet enim Georgium Pisidam a Nicomediensi esse diversum, et pro uno a quibusdam tantum-
modo doctis viris fuisse acceptum, quod uterque in codicibus et Georgius et ehartopbylax inscriberetur.
At nos jam tandem, ne ulla amplius dubitandi-sit occasio, cbartophylacis titulum Georgio Nicomediensi
relinquamus, Georgium autem Pisidam scevophylacem nominamus, auctoritate freti codicis Vaticani.quo
plane in tot bibliothecis non exstat alter vel antiquius vel nitidius scriptus, ut infra erit dicendum. lili-
nime autem hujus codicis auctoritatem, quam nos sequendam ducimus, Suida: et Nicephori labefactat
auctoritas, qui Georgium vel cbarlophylacem vel referendarium dixerunt : nam Suida: lexico plura esse
addita a recentioribus Graecis certum est, Nicephorus autem adeo negligenter loquitur de Pisida (quod ex
ν. 555 Poem. contra Severum et “fragment. v. 184, patet) ut neutiquam videatur attendendus.
Verum cum nullum exstet antiquius de Pisidae scriptis testimonium quam quod in eodem Suida inve-
nitur, prrestabit hoc ipsum legentium oculis sistere et paulo attentius considerare : quamvis enim Alla-
tius, Kusterus et Fabricius singula verba Suida multum accurate perpenderint, nonnulla tamen adhuc
observari nobis continget. Verba haec sunt : l‘ed
τὸ ἐπίκλην Πισιὸης, ἑξαήμερον δι’ ἰάμϐων ei; ἔπη τρισχίλια. εις Ἡράκλειον τὸν pacata, καὶ εις τὸν
κατὰ Περσῶν πόλεμον, ἔτι τε Ἄϐαρικᾶ ’ καταλογάδην ἐγκώμιον εις τὸν ’μάρτυρα ῗᾹναστάσιιιν. igitur qua
teste Suida scripsit noster Georgius, base sunt : l. Hexaemeron, Ξ. in Heracliam, 5. De bello Persico,
4. Αθανὶοα, et 5. Encomium Anastasii martyris : atque id quidemnon satis recte definitum esta Suida . alia enim
ejusdem auctoris opuscula nobis invenire contigit, qua: a Suida non memorantur, velquod eormn ipse nullam
habuerit notitiam, vel quod,ut tamen minus vero esse simile nobis videtur, ea esse contemnenda putaverit. Ac l.
De Hera emero, quod allirmatlongumfuissc poema, quod tribus mille senariis constaret, dubitarem omnino, an
id unquam verum esse potuerit, cum nullilii appareat Hexaemeron esse mutilum, ct ex omnibuscodicibu:
diligenter excussis atque evolutis vix duo millia iamborum nobis colligere licuerit. Quare tot versus it:-
tereidisse persuadere mihi non poteram, ac potius mendum in Suidre textum irrepsisse mecum ipse cogita-
bam, ut pro τρισχίλια {1). Χ] legendum esset δισ)
bac poemate avulsos'desiderari, non negabo : eum enim totum constet mndtis quasi particulis et mem-
bris, nil plane facilius quam ut exscriptorum incuria-uua vel altera perierit et ellluxerit ex illis descri-
ptionibus, quas de lapidum plantarumque et animalium qualitatibus fortasse exhibebat auctor. ld autem
codicesipsi confirmare videntur, in quibus omnibus, si unum Vaticanum “26 excipias, perperam seri
ptum, interpolatum ac mutilum Hexaemeron deprehendes. 2. In Heracliam imp., qua: Suidas testa'ur
scripsisse Pisidam, sunt plane acroases tres, quaestuum in principio hujusce tomi occurrent sub hoc titulo : Ei;
τὴν ν κατὰ Περσῶν ἐκστρατείαν ιῚιρακλείου τοῦ βε
laudantur, intercidisse omnium primus arbitratus est liusterus, ac post eum Cave, qui etiam de suo no.-
bis obtrudit acroases de Heraclio agentes Historiam rerum ab Heraclio gestarum et belli Persici continere.
Utinam historiam potius quam jejunus versiculos scripsisset Pisida, ex quibus saepe divinare vis possis
quid ipse sentiat. Oudinus omnia l'isidaa opera a Suida memorata exstare in bibliotheca Vaticana ex
Maltreti praefatione iu Procopium didicerat, sed ipse quoque cum Cave in errorem adductus Historiam
. de rebus Heraclii nobis reliquisse Pisidam existimavit. Inde, ut sentio, eorum ortus‘est error, quod ante
ἒι Maltretum ex Suillio textu non satis liqueret, quae noster Georgius metro astricta et qua: soluta oratione
’ scripta posteris tradidisset, ut mox dicemus. 5. De bello Persico quod addit Suidas scripsisse Pisidam,
ad geminas acroases referendum est. quas grandi ac nimis turgido Heracliados titulo insignitas sub nu-
mero v operum Pisidae hic invenies. Allatius Heracliadem unum esse opus cum superiore perperam cen-
suit; et plane mirum videtur tantum virum decipi potuisse, qui oe Georgiis ageret ex professo, qui de
Pisida tam diserte scripsit, qui bibliothecae Vaticana: fuit praefectus meritissimus ac nulli plane secundus
qui tandem, quod vel maximum est. praefecturae hujus munere tam laudabiliter functus est post llol-
steuium, a quo Ma'ltretus ipsius l’isidae opuscula acceperat. Verum omnino dicendum est Allatium, qui
omnes ejus bibliobecae thesauros investigat-at. hunc tamen, nescio quo casu, latuisse codicem, ex quo
primum Holstenius ac nos deinde Georgii scripta deprompsimus : neque enim ullibi illius codicis mens
tionem facit. ι. A‘d Abarico quod spectata Suida quarto loco laudata, a nobis autem in secundo repo-
sita, certum est aeque ac alia tria, de quibus egimus; opera iambis scripta esse. Qui enim cum Cave et
fmlinobmc omnia prosa efl‘udisse' Pisidam putarunt, onmino falsi sunt, quod in Suida: editionibus
prioribus excusum legissent ἔτι τε ’Λϐαρικὰ κα
referendam primum reete coniecit Kusterus ex ms. Parisiensi, ac deinde a Maltreto edoctus confirmavit
Fabricius; quare textus ille prorsus ita est i
μιον, etc. Nam quod pro quinto opere Pisidr propon‘t Suidas, EncumimnAnastasii martyris, vere