PG 93, col. 1552
γυμνοϊ τὸ uosmet»; μυστήριον. λέγουσιν· ὅτιπερ γε-
γράφηκεν ὁ Καῖσαρ πρδς Πιλᾶτον, ἵνα τοῦ Λογγίνου
μεθ’ ἑτέρων δύο στρατιωτῶν τὴν κεφαλὴν ἀποτέμῃ.
'O δὲ ἅγιος ἔφη · Καὶ οὗτοι τίνες εἷεν οἱ ἃμα τῷ
Λογγίνῳ; καὶ μαθὼν ὡς ἐκεῖνοί τε ἦσαν oi. τῆς ’ἰου-
δαῖκῆς μισαρχίας τὸν Χριστδν προτιμήσαντες, σπου-
δῇ πολλῇ γράφει πρὸς αὐτοὺς, τὸ τάχνς ἥκειν πρὸς
αὐτὸν, ἀγαθῶν μεγάλων αὐτῷ κοινωνήσοντας. Καὶ
δὴ ἡμέραν οὕτω μίαν καὶ δευτέραν ξενίσας αὐτοὺς ὸ
Λογγῖνος φιλοφρόνως, τῇ τρίτῃ παραλαϐὼν εἰς
ἀγρὸν (5), ἐκεῖ τοὺς παρ’ αὑτοῦ μετασταλέντας ἁν-
έμενεν.”Οθεν ἐγγὺς εἶναι μαθὼν ἀπαγγέλλει αὐτοῖς
ὡς ait-rb; εῐη ό Λογγῖνος, ὀ παρ¹ αὐτῶν ζητούμενος.
η’. Ol. δὲ πρότερον μὲν ἠπίστουν, μετὰ δὲ τοῦτο
πεισθέντες, ἐδάκρυον, τίλλοντες τὰς ἑαυτῶν τρίχας,
καὶ οἰκτρὰς φωνὰς πρδς τὸν Λογγῖνον φθεγγόμενοι.
Τί σοι τὸ ἐγχείρημα, ὧ φίλε, ἔδοξεν “refixo; Ἱνα τί
τοὺς ἐπὶ τὸν σὸν ἐλθόντας φόνον εἰς τὸν οῐκόν σου
ἐλαῦεςς Τίνος χάριν τοῖς είς σφαγήν σου παραγενο-
μένοις δεῖπνον ἑπετέλεσας πολυτελῆ, καὶ παρέθηκας
τράπεζαν, οὺ μίαν μόνον ἡμέραν, ἀλλὰ καὶ δευτέραν
καὶ τρίτην; ’Ἃρά σου τὸν οἶνον οὺχ ἑώρας ἒν τῷ
αἵματί σου, τῷ παρ’ ἡμῶν ζητουμένῳ, κίρνὼμενονς
Νῦν μὲν τί δεῖ εἰπεῖνι τίδὲ πρᾶξαι, ἢ βουλεύσασθαι
περὶ σοῦ δυνησόμεθα; ἄπιθι ὲν εἰρήνῃ, μισθὸν τῆς
ξενίας λαὸὼν τοῦ παρ’ ήμῶν θανάτου τὴν ᾶφεσιν·
ἡμεῖς γὰρ ἐπιθεῖναί σοι τὸ ξίφος οὐ τολμῶμεν. ναρ-
κῶμεν τοὺς ἃλας, ἐρυθριῶμεν τὴν τράπεζαν, δεδοί-
καμεν τδν Θεὸν, τὸν τῆς ξενίας ἔφορον · κρεῖττον ἡμᾶς
κινδυνεύειν παρὰ Πιλάτου, ἢ τήν Λογγῖνον κεφαλὴν
ἁφὰιρεῖσθαι. Πῶς δὲ καὶ ὴμῶν τὸν πάντα βίον τῷ
συνειδότι τήκεσθαι, καὶ συνδειπνοῦντας ὀρᾷν , τοὺς
λεγομένους αίμοχαρεῖς δαίμοναςς Πῶς δέ σοι καὶ
ἑπενέγκωμεν τὰς χεῖρας; Ναρκῶσιν γὰρ ἡμῶν οὑ
μόνον αἱ χεῖρες, ἀλλὰ καὶ οἱ πόδες, καὶ ἅπαν ἡμῶν
τὸ σῶμα, ἐὰν τοῦτο πράξωμεν, ἐὰν φονευταὶ τοῦ
εὐεργέτου καὶ ξενοδόχου γενώμεθα.
θ’. Ταῦτα μὲν αὐτοὶ πρὸς τὸν μακάριον Λογγῖνον
ἔλεγον· οὐ μὴν δὲ ἔπειθον τδν πρόθυμον καὶ εὔψυ-
χον ἀθλητὴν τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆ-
ρος Ἰησοῦ Χριστοῦ παραιτήσασθαι, ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς
εὐθαρσῶς ἀποκρίνεται, Μή με (ϐ), λέγων, προδότην
τῆς ζωῆς ὀφθῆναι θελήσετε, μηδὲ πειραττὴν ἀπο-
δειχθῆναι τῆς χάριτος ³ μηδὲ λύκος τὴν τῶν προεώ-
των ἐκλογὴν ἀποδυσάμενος γένωμαι, μηδαμῶς ἀρνή-
σομαι, ὃν ἅπαξ ὡμολόγησα. Μὴ ζημιωθῶ τὴν δόξαν
εκείνην, ἢν εἶδον τὰ στοιχεῖα σαλεύουσαν, μή μου
κατήγορος ό δῆμος τῆς κτίσεως γένηται,⁴ὁτιπερ
τοῦτον παρέϐην, δι’ὃν οὐρανὸς τὰς οἰκείαςδῷεσς
ἐκάλυψεν, καὶ ἕδοσεν ὁ ἥλιος τὰ τῶν λαμπάδων ἆρ-
ματα, καὶ ἡ μὲν ἡμέρα re στάδιον τοῦ φωτὸς παρ-
ΝΟΤΙΕ.
butn : ‹ Ne velitis proditorem vitae videri me, aut
divina: gratim monstrari tentaturem ; ut ne optanda
ittter oves electione repudiata eflieiar lupusanuila-
tenus enim negabo quem semel confessus sum. ο
γράφηκεν ὁ Καῖσαρ πρδς Πιλᾶτον, ἵνα τοῦ Λογγίνου
μεθ’ ἑτέρων δύο στρατιωτῶν τὴν κεφαλὴν ἀποτέμῃ.
'O δὲ ἅγιος ἔφη · Καὶ οὗτοι τίνες εἷεν οἱ ἃμα τῷ
Λογγίνῳ; καὶ μαθὼν ὡς ἐκεῖνοί τε ἦσαν oi. τῆς ’ἰου-
δαῖκῆς μισαρχίας τὸν Χριστδν προτιμήσαντες, σπου-
δῇ πολλῇ γράφει πρὸς αὐτοὺς, τὸ τάχνς ἥκειν πρὸς
αὐτὸν, ἀγαθῶν μεγάλων αὐτῷ κοινωνήσοντας. Καὶ
δὴ ἡμέραν οὕτω μίαν καὶ δευτέραν ξενίσας αὐτοὺς ὸ
Λογγῖνος φιλοφρόνως, τῇ τρίτῃ παραλαϐὼν εἰς
ἀγρὸν (5), ἐκεῖ τοὺς παρ’ αὑτοῦ μετασταλέντας ἁν-
έμενεν.”Οθεν ἐγγὺς εἶναι μαθὼν ἀπαγγέλλει αὐτοῖς
ὡς ait-rb; εῐη ό Λογγῖνος, ὀ παρ¹ αὐτῶν ζητούμενος.
η’. Ol. δὲ πρότερον μὲν ἠπίστουν, μετὰ δὲ τοῦτο
πεισθέντες, ἐδάκρυον, τίλλοντες τὰς ἑαυτῶν τρίχας,
καὶ οἰκτρὰς φωνὰς πρδς τὸν Λογγῖνον φθεγγόμενοι.
Τί σοι τὸ ἐγχείρημα, ὧ φίλε, ἔδοξεν “refixo; Ἱνα τί
τοὺς ἐπὶ τὸν σὸν ἐλθόντας φόνον εἰς τὸν οῐκόν σου
ἐλαῦεςς Τίνος χάριν τοῖς είς σφαγήν σου παραγενο-
μένοις δεῖπνον ἑπετέλεσας πολυτελῆ, καὶ παρέθηκας
τράπεζαν, οὺ μίαν μόνον ἡμέραν, ἀλλὰ καὶ δευτέραν
καὶ τρίτην; ’Ἃρά σου τὸν οἶνον οὺχ ἑώρας ἒν τῷ
αἵματί σου, τῷ παρ’ ἡμῶν ζητουμένῳ, κίρνὼμενονς
Νῦν μὲν τί δεῖ εἰπεῖνι τίδὲ πρᾶξαι, ἢ βουλεύσασθαι
περὶ σοῦ δυνησόμεθα; ἄπιθι ὲν εἰρήνῃ, μισθὸν τῆς
ξενίας λαὸὼν τοῦ παρ’ ήμῶν θανάτου τὴν ᾶφεσιν·
ἡμεῖς γὰρ ἐπιθεῖναί σοι τὸ ξίφος οὐ τολμῶμεν. ναρ-
κῶμεν τοὺς ἃλας, ἐρυθριῶμεν τὴν τράπεζαν, δεδοί-
καμεν τδν Θεὸν, τὸν τῆς ξενίας ἔφορον · κρεῖττον ἡμᾶς
κινδυνεύειν παρὰ Πιλάτου, ἢ τήν Λογγῖνον κεφαλὴν
ἁφὰιρεῖσθαι. Πῶς δὲ καὶ ὴμῶν τὸν πάντα βίον τῷ
συνειδότι τήκεσθαι, καὶ συνδειπνοῦντας ὀρᾷν , τοὺς
λεγομένους αίμοχαρεῖς δαίμοναςς Πῶς δέ σοι καὶ
ἑπενέγκωμεν τὰς χεῖρας; Ναρκῶσιν γὰρ ἡμῶν οὑ
μόνον αἱ χεῖρες, ἀλλὰ καὶ οἱ πόδες, καὶ ἅπαν ἡμῶν
τὸ σῶμα, ἐὰν τοῦτο πράξωμεν, ἐὰν φονευταὶ τοῦ
εὐεργέτου καὶ ξενοδόχου γενώμεθα.
θ’. Ταῦτα μὲν αὐτοὶ πρὸς τὸν μακάριον Λογγῖνον
ἔλεγον· οὐ μὴν δὲ ἔπειθον τδν πρόθυμον καὶ εὔψυ-
χον ἀθλητὴν τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆ-
ρος Ἰησοῦ Χριστοῦ παραιτήσασθαι, ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς
εὐθαρσῶς ἀποκρίνεται, Μή με (ϐ), λέγων, προδότην
τῆς ζωῆς ὀφθῆναι θελήσετε, μηδὲ πειραττὴν ἀπο-
δειχθῆναι τῆς χάριτος ³ μηδὲ λύκος τὴν τῶν προεώ-
των ἐκλογὴν ἀποδυσάμενος γένωμαι, μηδαμῶς ἀρνή-
σομαι, ὃν ἅπαξ ὡμολόγησα. Μὴ ζημιωθῶ τὴν δόξαν
εκείνην, ἢν εἶδον τὰ στοιχεῖα σαλεύουσαν, μή μου
κατήγορος ό δῆμος τῆς κτίσεως γένηται,⁴ὁτιπερ
τοῦτον παρέϐην, δι’ὃν οὐρανὸς τὰς οἰκείαςδῷεσς
ἐκάλυψεν, καὶ ἕδοσεν ὁ ἥλιος τὰ τῶν λαμπάδων ἆρ-
ματα, καὶ ἡ μὲν ἡμέρα re στάδιον τοῦ φωτὸς παρ-
ΝΟΤΙΕ.
butn : ‹ Ne velitis proditorem vitae videri me, aut
divina: gratim monstrari tentaturem ; ut ne optanda
ittter oves electione repudiata eflieiar lupusanuila-
tenus enim negabo quem semel confessus sum. ο