PG 93, col. 1577
ἐπίστευσαν, ἀλλ’ οὖν τὸ κατάλειμμα σέσωσται, ἐξ
ὧν ὑπῆρχον οἴ τε μακάριοι τοῦ Χριστοῦ ἀπόστολοι,
καὶ ἕτεροι τινες τῶν πιστευσάντων. Καὶ οὺ μόνον
τοῦτο, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος, ἐκ τῆς Ίούδι φυλῆς
ἡμῖν ἀνατέταλκεν. Οὗτος γὰρ ὀ Σωτὴρ περὶ ἑαυτοῦ
λέγων, ἔφασκεν· ’Ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰου-
δαίων ἐστίν. Τούτου χάριν φησίν· Καὶ δόξαν λαοῦ
σου Ἰσραήλ.
Kal ἦν ό πατὴρ αὑτοῦ καὶ ή μήτηρ, θαυμά-
ζοντες ἐπὶ τοῖς λεγομένοις περὶ αὑτοῦ, Εἰ γὰρ
καὶ ἦσαν μεμυημένοι, ἦ τε Μαριὰμ καὶ ὁ Ἰωσὴφ
τὸ περὶ τοῦ βρέφους μυστήριον· ἡ μὲν διὰ τοῦ Ιά- Β
ὗριὴλ, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος διδα-
χθεῖσα περὶ τῆς τοῦ τικτομένου θεότητος· ὁ δὲ διὰ
τοῦ ἀρχαγγέλου· Μὴ ,φοϐηθῇς παραλαϐεῖν Mu-
ριὰμ τὴν γυναῖκά σου. Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννη-
θὲν. ἐκ Πνεύματός ἐστιν drlov' ἀλλ’ ὅμως καὶ
ταῦτα με μυσταγωγημένοι, ἐθαύμαζον ἐκπληττόμενοι
ἐπὶ τοῖς λεγομένοις περὶ αὐτοῦ.
Kal εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεών. ’Δποδεχόμεοά
σου τὴν ὲκ Θείας ἀγάπης Θερμοτέιτην πρόθεσιν ὦ
Συμεών. Et γὰρ καὶ,ἁνώτεροι πάσης εὐλογίας ἐτύγ-
χανον, ἦ τε τεκοῦσα μήτηρ ὁμοίως καὶ τὸ βρέφος·
ἀλλ’ ἀντὶ δοξολογιας προσήγαγεν· ὥσπερ ἀμέλει καὶ
oi ἐν Βαϐυἴῶνι τρεῖς παῖδες, Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι οὐ
μόνον τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις, καὶ πᾶσαν ἀνθρωπό- C
τητα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄψυχον καὶ ἀναίσθητον κτίσιν,
εις τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν προετρέεῖιαντο, ἀποπληροῦ-
σαν τὴν εὐλογίαν, ὡς εἴρηται, διὰ. τοῦ εὐλογεῖν τὴν
εἰς τὸ Θεῑον δοξολογίιν. Κατὰ τοῦτον τοίνυν τὶν τρό-
πον, καὶ ὁ Συμεὼν ἐπὶ τοῦ παρόντος εὐλόγησεν
αὐτοὺς, καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὑτοῦ.
Τίνι λόγῳ, μὴ τῷ νομιζομένῳ πατρὶ τῆς προφητείας
εἶπεν ο Συμεὼν τὰ pr, uanam: μᾶλλον τῇ Μαριάμ ;
ἐπειδὴ ᾔδειὼς πνευματοφόρος, ἀληθῆ τοῦ βρέφους
μητέρα τυγχάνειν τὴν Μαρίαν τὸν Ἰωσὴφ δὲ μέχρι
ψιλοῦ καὶ μόνου ὀνόματος, τῆς τοῦ πατρὸς προσηγο.
pia; ἀπολαύοντα· ἐπειδὴ οὐκ ὲκ σπέρματος ἀνδρὸς·
ἀλλ’ ἐκ Πνεῦματος ἁγίου ἡ τῆς ἁπειρογέιμου καὶ
ἁγίας Παρθένου κυοφορία γέγονεν. Τούτου χάριν κα-
τα).ιπὼν ὁ Συμεὼν τὸν δοκήσει καὶ ὀνόματι πατέρα,
πρὸς τὴν ἁληοῆ μητέρα τοὺς λόγους πεποίηται λέ·
γων · Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστα-
σιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ εις σημεῖον
ἀντι.1εγόμενον’ εἰς πτῶσιν μὲν τῶν ἀπίστων, εἰς
ἀνάστασιν δὲ τῶν πιστευόντων ’ οὐ τοῦ βρέφους
αἰτίου γενομένου τοῖς μὲν πτώσεως, τοῖς δὲ ἀναστά-
σεως, ἀλλά τῆς οἰκείας ἑκάστου προαιρέσεως, ὡς
ἐστιν ἐκ πολλῶν μαρτυριῶν τὸν λόγον πιστώσα-
«Oct. Τὰ μὲν οὖν πλήθη τῶν Ἰουδαίων, βλέποντα
τὰς γινομένοις θαυματουργίας, τῷ Σωτῆρι προσέτρε-
χον οι δι ἀνόητοι ἀρχιερεῖς ἔλεγον· Δαιμόνιον
ἔχει · τί ἀκούετε αὐτοῦ ,' ’Ἆρ’ οὔχ οἱ μὲν ἑκουσίως
⁸⁸ Dan. vn, 52. ” Joan. Iv, ἓξ. ’⁸ ibid. 53. ’⁵
ΡΑΤἎοι Gn. XCIII.
ὧν ὑπῆρχον οἴ τε μακάριοι τοῦ Χριστοῦ ἀπόστολοι,
καὶ ἕτεροι τινες τῶν πιστευσάντων. Καὶ οὺ μόνον
τοῦτο, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος, ἐκ τῆς Ίούδι φυλῆς
ἡμῖν ἀνατέταλκεν. Οὗτος γὰρ ὀ Σωτὴρ περὶ ἑαυτοῦ
λέγων, ἔφασκεν· ’Ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰου-
δαίων ἐστίν. Τούτου χάριν φησίν· Καὶ δόξαν λαοῦ
σου Ἰσραήλ.
Kal ἦν ό πατὴρ αὑτοῦ καὶ ή μήτηρ, θαυμά-
ζοντες ἐπὶ τοῖς λεγομένοις περὶ αὑτοῦ, Εἰ γὰρ
καὶ ἦσαν μεμυημένοι, ἦ τε Μαριὰμ καὶ ὁ Ἰωσὴφ
τὸ περὶ τοῦ βρέφους μυστήριον· ἡ μὲν διὰ τοῦ Ιά- Β
ὗριὴλ, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος διδα-
χθεῖσα περὶ τῆς τοῦ τικτομένου θεότητος· ὁ δὲ διὰ
τοῦ ἀρχαγγέλου· Μὴ ,φοϐηθῇς παραλαϐεῖν Mu-
ριὰμ τὴν γυναῖκά σου. Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννη-
θὲν. ἐκ Πνεύματός ἐστιν drlov' ἀλλ’ ὅμως καὶ
ταῦτα με μυσταγωγημένοι, ἐθαύμαζον ἐκπληττόμενοι
ἐπὶ τοῖς λεγομένοις περὶ αὐτοῦ.
Kal εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεών. ’Δποδεχόμεοά
σου τὴν ὲκ Θείας ἀγάπης Θερμοτέιτην πρόθεσιν ὦ
Συμεών. Et γὰρ καὶ,ἁνώτεροι πάσης εὐλογίας ἐτύγ-
χανον, ἦ τε τεκοῦσα μήτηρ ὁμοίως καὶ τὸ βρέφος·
ἀλλ’ ἀντὶ δοξολογιας προσήγαγεν· ὥσπερ ἀμέλει καὶ
oi ἐν Βαϐυἴῶνι τρεῖς παῖδες, Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι οὐ
μόνον τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις, καὶ πᾶσαν ἀνθρωπό- C
τητα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄψυχον καὶ ἀναίσθητον κτίσιν,
εις τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν προετρέεῖιαντο, ἀποπληροῦ-
σαν τὴν εὐλογίαν, ὡς εἴρηται, διὰ. τοῦ εὐλογεῖν τὴν
εἰς τὸ Θεῑον δοξολογίιν. Κατὰ τοῦτον τοίνυν τὶν τρό-
πον, καὶ ὁ Συμεὼν ἐπὶ τοῦ παρόντος εὐλόγησεν
αὐτοὺς, καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὑτοῦ.
Τίνι λόγῳ, μὴ τῷ νομιζομένῳ πατρὶ τῆς προφητείας
εἶπεν ο Συμεὼν τὰ pr, uanam: μᾶλλον τῇ Μαριάμ ;
ἐπειδὴ ᾔδειὼς πνευματοφόρος, ἀληθῆ τοῦ βρέφους
μητέρα τυγχάνειν τὴν Μαρίαν τὸν Ἰωσὴφ δὲ μέχρι
ψιλοῦ καὶ μόνου ὀνόματος, τῆς τοῦ πατρὸς προσηγο.
pia; ἀπολαύοντα· ἐπειδὴ οὐκ ὲκ σπέρματος ἀνδρὸς·
ἀλλ’ ἐκ Πνεῦματος ἁγίου ἡ τῆς ἁπειρογέιμου καὶ
ἁγίας Παρθένου κυοφορία γέγονεν. Τούτου χάριν κα-
τα).ιπὼν ὁ Συμεὼν τὸν δοκήσει καὶ ὀνόματι πατέρα,
πρὸς τὴν ἁληοῆ μητέρα τοὺς λόγους πεποίηται λέ·
γων · Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστα-
σιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ εις σημεῖον
ἀντι.1εγόμενον’ εἰς πτῶσιν μὲν τῶν ἀπίστων, εἰς
ἀνάστασιν δὲ τῶν πιστευόντων ’ οὐ τοῦ βρέφους
αἰτίου γενομένου τοῖς μὲν πτώσεως, τοῖς δὲ ἀναστά-
σεως, ἀλλά τῆς οἰκείας ἑκάστου προαιρέσεως, ὡς
ἐστιν ἐκ πολλῶν μαρτυριῶν τὸν λόγον πιστώσα-
«Oct. Τὰ μὲν οὖν πλήθη τῶν Ἰουδαίων, βλέποντα
τὰς γινομένοις θαυματουργίας, τῷ Σωτῆρι προσέτρε-
χον οι δι ἀνόητοι ἀρχιερεῖς ἔλεγον· Δαιμόνιον
ἔχει · τί ἀκούετε αὐτοῦ ,' ’Ἆρ’ οὔχ οἱ μὲν ἑκουσίως
⁸⁸ Dan. vn, 52. ” Joan. Iv, ἓξ. ’⁸ ibid. 53. ’⁵
ΡΑΤἎοι Gn. XCIII.