PG 93, col. 1637
mine, non mentiar. Gaza: eram ante patrcos dies;
et exeunte me de civitate, ut venirem et salutarem
sanetum abhatcm Cyrum (63), obviavit rrrihi lliEC
bene visa puella foris portam, vespere incumbente ;
et accurrens ad pedes meos. rogabat ut mecum aru-
bularet. Dicebat enim se llebrmam, esse, et vellc
tieri Christianam; et erepit cadent narrare verbis
Irorribilibus. utnon permitterem perire eam. Ti-
mens itaque ego judicium Dei, sumpsi eam, testi-
tuans quod non imuritteret tentationern Satanas
spadonibus. Nesciebam vero quod nemini parcat.
lgitur venientibus nobis. sanctissime Pater, et ora- Β patientissimo accidebat. Videntes enim multi indesi-
tionem perficientibus, baptizavi eam ad sanctum ab-
bam Cyrum, et gyrabam cum ea in simplici corde,
exposcens modicum surruptum, quatenus introduce-
rem eam in monasterium. Cum haec audisset pa-
triarcha, dixit: Papam quot absconsos servos habet
Deus, et nescimus nos humiles? Et enarrabat his qui
przcsto erantvisionem quam vrderat nocte de eo. Et
protulit patriarcha centum numismata de manu, da-
turus ei : Dei autem amicus ille vere monachus, non
passus aliquid accipere ex eis, dignum memoria
verbum ad patriarcham locutus est, dicens: Ego
hoc non postulo, domine; monachus enim si fidem
habet, horum non indiget. Si autem horum eget, ti-
dem non habet. Quod maxime amplius satisfecit
omnibus qui audierant qttod servus Dei iste mona C Oravit quidem ei (68) et iu facie multumpet sic eum
chus esset. Genuflexit igitur patriarchae, et exiit in
pace. Extunc igitur plus honorabat et hospitio reci-
piebat monachos, et bottos aestimatos et malos : et
aedificabat mox xeuodochium seorsum, et appellavit
hoc Receptaculum omnium monachorum.
Car. XXIV. -— Mortalitatc aliquando civitatem
comprehendente, ibat et ipse sanctusI ut videret
funerum obsequia. Valde enim dicebat hoc esse pro-
(icnurn. et sepulcrorum considerationem. Multoties
vero assidebat et his qui. morituri, vexationem in
exitu animm patiebantur; et ipse eorum oculos pro-
priis tnanibrrs claudebat. memoriam habere ex hoc
sempiternam volens, et curam proprii exitus. Princi-
piebatautem et collectiortes pro defunctis impigre
(66) et sine dubio perlicere. Etenim dicebat, quia ο animos, et una scapha vacua. Cum ergo et hunc casum
ante partcurn tempus captivus ductus est ad Persas -
quidam, et descendens in Persidartt, retrusus est in
carcerem qui appellabatur Lethe. hoc est, oblivio.
Quidam ergo fugientes illinc, venientesque in Cy-
prum, et inter-rogati a parentibus illius, si forte vi-
dissent cum. respondentes dixerunt. eis, quia uos
propriis manibus sepelivimus eum. Non autem erat
iste de quo interrogabant eos, sed alius indissimiliter
eum sitnil.rns. Dixerunt vero eis ct mensem, et diem
obitus ipsius. llli vero tanqnarn pro mortuo faciebant
ei tres collectas per singulos annos. Post quatuor
Itaque annos venit iu Cyprum, fuga lapsus a Persis.
Dixerunt ergo ei sui: Vere, frater, nos audivimus
et exeunte me de civitate, ut venirem et salutarem
sanetum abhatcm Cyrum (63), obviavit rrrihi lliEC
bene visa puella foris portam, vespere incumbente ;
et accurrens ad pedes meos. rogabat ut mecum aru-
bularet. Dicebat enim se llebrmam, esse, et vellc
tieri Christianam; et erepit cadent narrare verbis
Irorribilibus. utnon permitterem perire eam. Ti-
mens itaque ego judicium Dei, sumpsi eam, testi-
tuans quod non imuritteret tentationern Satanas
spadonibus. Nesciebam vero quod nemini parcat.
lgitur venientibus nobis. sanctissime Pater, et ora- Β patientissimo accidebat. Videntes enim multi indesi-
tionem perficientibus, baptizavi eam ad sanctum ab-
bam Cyrum, et gyrabam cum ea in simplici corde,
exposcens modicum surruptum, quatenus introduce-
rem eam in monasterium. Cum haec audisset pa-
triarcha, dixit: Papam quot absconsos servos habet
Deus, et nescimus nos humiles? Et enarrabat his qui
przcsto erantvisionem quam vrderat nocte de eo. Et
protulit patriarcha centum numismata de manu, da-
turus ei : Dei autem amicus ille vere monachus, non
passus aliquid accipere ex eis, dignum memoria
verbum ad patriarcham locutus est, dicens: Ego
hoc non postulo, domine; monachus enim si fidem
habet, horum non indiget. Si autem horum eget, ti-
dem non habet. Quod maxime amplius satisfecit
omnibus qui audierant qttod servus Dei iste mona C Oravit quidem ei (68) et iu facie multumpet sic eum
chus esset. Genuflexit igitur patriarchae, et exiit in
pace. Extunc igitur plus honorabat et hospitio reci-
piebat monachos, et bottos aestimatos et malos : et
aedificabat mox xeuodochium seorsum, et appellavit
hoc Receptaculum omnium monachorum.
Car. XXIV. -— Mortalitatc aliquando civitatem
comprehendente, ibat et ipse sanctusI ut videret
funerum obsequia. Valde enim dicebat hoc esse pro-
(icnurn. et sepulcrorum considerationem. Multoties
vero assidebat et his qui. morituri, vexationem in
exitu animm patiebantur; et ipse eorum oculos pro-
priis tnanibrrs claudebat. memoriam habere ex hoc
sempiternam volens, et curam proprii exitus. Princi-
piebatautem et collectiortes pro defunctis impigre
(66) et sine dubio perlicere. Etenim dicebat, quia ο animos, et una scapha vacua. Cum ergo et hunc casum
ante partcurn tempus captivus ductus est ad Persas -
quidam, et descendens in Persidartt, retrusus est in
carcerem qui appellabatur Lethe. hoc est, oblivio.
Quidam ergo fugientes illinc, venientesque in Cy-
prum, et inter-rogati a parentibus illius, si forte vi-
dissent cum. respondentes dixerunt. eis, quia uos
propriis manibus sepelivimus eum. Non autem erat
iste de quo interrogabant eos, sed alius indissimiliter
eum sitnil.rns. Dixerunt vero eis ct mensem, et diem
obitus ipsius. llli vero tanqnarn pro mortuo faciebant
ei tres collectas per singulos annos. Post quatuor
Itaque annos venit iu Cyprum, fuga lapsus a Persis.
Dixerunt ergo ei sui: Vere, frater, nos audivimus