PG 93, col. 1642
enim regio in magna difficultate, eo quod fluvius Nilus
secundum consuetudinem non irrigaret aquis terram),
ipse abiens deprecatus est ducem quemdam magna-
torum, ut mutuas sibi daret quinquaginta libras au-
ri; et diccbat se dare pignora , si vellet, dupla. Re-
promisit ergo dux dare ei, ad prmsens vero distulit.
Exactoribus ergo constringantibus eum, valit ipse;
ut omnis ad portum a quo cuncti recipiuntur, vide-
licet ad mitissimum et dignum admiratione patriar-
cham. Et nondum pene propriam necessitatem ei
narraverat, dixit sanctus ad eum : Do, liii. si volneris,
bilibus suis bonis et hoc possidebat, quod non posset
videre aliquem de necessitatibus lacrymantem, et
non statim se propriis rigaret lacrymis : unde et mox
petitionem volentis ab eo mutuum accipere adiut—
plevit. Et sequenti nocte videt dux quod staret super
altare quidam, cui oti'erebant multi oblationes; et
per unam quam ponebant, accipiebant centum pro
ipsa de altari. Erat autem et patriarcha post tergum
ejus. Jaeebat ergo una oblatio ante eos in uno sea-
mno, et dicit quidam duci : Vade, domine dux, ac-
cipe oblationem illam, et alter ad altare, et tolle
pro ea centum oblationes. illo vero pigritante, cu~
currit patriarcha, licet post eum staret, et tulit banc
ante eum, et obtulit, et accepit, sicut omnes, eam
uere somuium. Misit autem et adduxit eum qui voie~
bat mutuum accipere, ut praestaret ei. Etcum ve-
nisset, dicit ei dunAceipe quod petisti mutuum.
Respondeas ille, dixit ei : Ante tulit mercedem tuam
dominus patriarcha. Etenim te demitto differ-eote me.
compulsus sum ad illum tanquam ad portum confu-
gere, multa enim erat vis inquietudinis exactorum.
Cum ergo audisset hoc, statim recordatus est somnii,
et dixit : Vere bene dixisti : Quia ante tulit mercedem
tuam. Ante tulit enim, et vae illi qui vult facere bo-
num, et difl'ert. Et enarravit ei et omnibus somnium
quod viderat.
Car. XXX. -- Pergame aliquando sancto ad tem-
plum sanctorum victoriosorum martyrum Cyri et
exeunte portam civitatis, suscepit eum mulier pro-
cidous, et dicens : Viudica me, quoniam injuriam pa-
tior a genero meo. Quibusdam ergo de obsequio ejus,
qui habebant confidentiam apud eum, dicentibus:
Quia cum reversus fueris, causam ejus facies. Respon -
dit Sapientissimus: Et quomodo Dens cntionem
nostram suscipiet, si ego istam postposuero? Quis
mibi spopondit ut vivam ego in crastinum? et ibo ad
Christum, pro ea rationem redditurus? Et non recessit
de loco illo, usque dum quod satis ei erat fieri faceret.
(in. XXXI. — Ad voluntatem igitur memorabilis
hujus, qute tota in Deo erat, misit ei Deus viros sa-
pientes et semper mentorandos, Joannem etsopllro-
52
secundum consuetudinem non irrigaret aquis terram),
ipse abiens deprecatus est ducem quemdam magna-
torum, ut mutuas sibi daret quinquaginta libras au-
ri; et diccbat se dare pignora , si vellet, dupla. Re-
promisit ergo dux dare ei, ad prmsens vero distulit.
Exactoribus ergo constringantibus eum, valit ipse;
ut omnis ad portum a quo cuncti recipiuntur, vide-
licet ad mitissimum et dignum admiratione patriar-
cham. Et nondum pene propriam necessitatem ei
narraverat, dixit sanctus ad eum : Do, liii. si volneris,
bilibus suis bonis et hoc possidebat, quod non posset
videre aliquem de necessitatibus lacrymantem, et
non statim se propriis rigaret lacrymis : unde et mox
petitionem volentis ab eo mutuum accipere adiut—
plevit. Et sequenti nocte videt dux quod staret super
altare quidam, cui oti'erebant multi oblationes; et
per unam quam ponebant, accipiebant centum pro
ipsa de altari. Erat autem et patriarcha post tergum
ejus. Jaeebat ergo una oblatio ante eos in uno sea-
mno, et dicit quidam duci : Vade, domine dux, ac-
cipe oblationem illam, et alter ad altare, et tolle
pro ea centum oblationes. illo vero pigritante, cu~
currit patriarcha, licet post eum staret, et tulit banc
ante eum, et obtulit, et accepit, sicut omnes, eam
uere somuium. Misit autem et adduxit eum qui voie~
bat mutuum accipere, ut praestaret ei. Etcum ve-
nisset, dicit ei dunAceipe quod petisti mutuum.
Respondeas ille, dixit ei : Ante tulit mercedem tuam
dominus patriarcha. Etenim te demitto differ-eote me.
compulsus sum ad illum tanquam ad portum confu-
gere, multa enim erat vis inquietudinis exactorum.
Cum ergo audisset hoc, statim recordatus est somnii,
et dixit : Vere bene dixisti : Quia ante tulit mercedem
tuam. Ante tulit enim, et vae illi qui vult facere bo-
num, et difl'ert. Et enarravit ei et omnibus somnium
quod viderat.
Car. XXX. -- Pergame aliquando sancto ad tem-
plum sanctorum victoriosorum martyrum Cyri et
exeunte portam civitatis, suscepit eum mulier pro-
cidous, et dicens : Viudica me, quoniam injuriam pa-
tior a genero meo. Quibusdam ergo de obsequio ejus,
qui habebant confidentiam apud eum, dicentibus:
Quia cum reversus fueris, causam ejus facies. Respon -
dit Sapientissimus: Et quomodo Dens cntionem
nostram suscipiet, si ego istam postposuero? Quis
mibi spopondit ut vivam ego in crastinum? et ibo ad
Christum, pro ea rationem redditurus? Et non recessit
de loco illo, usque dum quod satis ei erat fieri faceret.
(in. XXXI. — Ad voluntatem igitur memorabilis
hujus, qute tota in Deo erat, misit ei Deus viros sa-
pientes et semper mentorandos, Joannem etsopllro-
52