PG 94, col. 1248
σῆς πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ἰσραὴλ’ Ἀκοὺο
σατε τοῦτο τὸ ῥῆμα , ὃ συνέταξε Κύριος λέγων’
Λάϐετε παρ’ ὑμῶν αὑτῶν ἀφαίρεμα τῷ Κυρίῳ. Πᾶς
ὁ καταδεχόμενος τῇ καρδίᾳ,οῐσουσι τὰς ἀπαρχάς τῷ
Κυρίῳ, χρυσίον, ἀργύριον, χαλκὸν , ὑάκινθον, πορ-
φύραν, κόκκινον διπλοῦν διανενησμένον , καὶ βύσσον
κεκλωσμένην,καὶ τρίχας αἰγείας, καὶ δέρματα κριῶν
⁴ηρυθροδεινωμ.ιὲνσ. , xal δέρματα ὑακίνθινα, καὶ ξύλα
ἄσηπτα , καὶ ἔλαιον τῆς χρίσεως , καὶ¹ τὸ θυμίαμα
τῆς συνθέσεως, καὶ λίθους σαρδίους, καὶ λίθους είς
τὴν γλυφὴν, καὶ είς τὴν ἐπωμίδα, καὶ εἰς τὸν πο-
δήρη. Kal πᾶς σοφὸς καρδίᾳ ὲν ὑμῖν, ὲλθὼν ἐργα-
ζέσθω πάντα ὅσα συνέταξε Κύριος, τὴν σκηνὴν, ι
καὶ τὰ ἑξῆς. ’1δοὺ δὴ ἡ ὑλη τιμία, κᾶν καθ’ ὑμᾶς
ἄτιμος. Τί γὰρ τριχῶν αίγείων εὐτελέστερον, ἧ χρω·
μάτων ; Ἦ οὑ χρῶμα τὸ κόκκινον, καὶ ἡ πορφύρα,
καὶ ἡ ὑάκινθος; Ἰδοὺ δὴ καὶ τὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρὼ-
πων, καὶ ὁμοίωμα Χερουόίμ. Πῶς οὖν διὰ τὸν νόμον
ἅπαγορεύεις , ἃ ποιεῖν ὁ νόμος προσέταξενς ΕΞ διὰ
τὸν νόμον τὰς εἰκόνας ἀπαγορεύεις, ῶρα σοι καὶ
σαϐϐατὶζειν , καὶ περιτέμνεσθαι. Ἀλλ’ ῖσθι ι ὡς, ’
ἐὰν τὸν νόμον τηρεῖτε , Χριστὸς οὐδὲν ὑμᾶς ὠφε-
λήσει. Οἴτινες ὲν νόμῳ δικαιοῦσθε , τῆς χάριτος
ὲξεπέσετε. ι Οὑχ ἒωρα Θεὸν ὁ πάλαι Ἰσραὴλ, ἡμεῖς
δὲ ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου
κατοπτριζόμεθα.
ιζ’. Kal αἰσθητῶς μὲν τὸν αὑτοῦ χαρακτῆρα προ-
τίθεμεν ἁπανταχῇ , καὶ τὴν πρώτην ἁγιαζόμεθα ο
πρώτη γὰρ αἰσθήσεων, ὅρασις ο ὥσπερ καὶ τοῖς λό·
γοις, τὴν ἀκοήν ° ὑπόμνημα γάρ ἐστιν ἡ εἰκών ' καὶ
ὅπερ τοῖς γράμμασι μεμνημένοις ἡ βίϐλος, τοῦτο
καὶ τοῖς ἀγραμμάτοις ἡ εἰκών ο καὶ ὅπερ τῇ ἀκοῇ ὁ
λόγος, τοῦτο τῇ ὁράσειὴ εἰκών ⁸ νοητῶς δὲ αὐτῇ
ὲνούμεθα. Διὰ τοῦτο προσέταξεν ὁ Θεὸς γενέσθαι
κιϐωτόν ὲκ ξύλων ἁσήπτων , καὶ καταχρυσῶσαι αὑ-
τὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, καὶ ἐνθεῖναι τὰς πλάκας,
καὶ τὴν ῥάϐδον, καὶ τὴν στάμνον τὴν χρυσῆν, ἔχου-
σαν τὸ μάννα πρὸς ὑπόμνησιν τῶν γεγονότων, καὶ
προτύπωσιν τῶν μελλόντων. Kal τίς οὐκ ἐρεῖ ταῦτα
εἰκόνας, διαπρυσίους τε κήρυκας; Καὶ ταῦτα οὑκ ὲκ
πλαγίων ἔκειτο τῆς σκηνῆς, ἀλλὰ κατενώπιον πάντ
τὸς τοῦ λαοῦ , πρὸς ἆ ἀποϐλέποντες, τῷ δι’ αὐτῶν
ἐνεργήσαντι Θεῷ προσέφερον τὴν προσκύνησιν καὶ
τὴν λατρείαν. Δῆλον ὡς οὑχ ὡς αὑτοῖς λατρεύοντες,
ἀλλὰ δι’ αὑτῶν είς ὑπόμνησιν τῶν θαυμάτων άγόμευ
νοι, καὶ τῷ τερατουργῷ Θεῷ τὴν προσκύνησιν νέέ
μοντες. Εἰκόνες γὰρ ἦσαν πρὸς ὑπόμνησιν κείμε-
νοι, οὑχ ὡς θεοὶ, ἀλλ’ ὡς θείας ἐνεργείας ὑπόμνησιν
ἄγου σαι.
ιι. v, 9-4. ⁸³ Il Cur. ιιι, I8.
σατε τοῦτο τὸ ῥῆμα , ὃ συνέταξε Κύριος λέγων’
Λάϐετε παρ’ ὑμῶν αὑτῶν ἀφαίρεμα τῷ Κυρίῳ. Πᾶς
ὁ καταδεχόμενος τῇ καρδίᾳ,οῐσουσι τὰς ἀπαρχάς τῷ
Κυρίῳ, χρυσίον, ἀργύριον, χαλκὸν , ὑάκινθον, πορ-
φύραν, κόκκινον διπλοῦν διανενησμένον , καὶ βύσσον
κεκλωσμένην,καὶ τρίχας αἰγείας, καὶ δέρματα κριῶν
⁴ηρυθροδεινωμ.ιὲνσ. , xal δέρματα ὑακίνθινα, καὶ ξύλα
ἄσηπτα , καὶ ἔλαιον τῆς χρίσεως , καὶ¹ τὸ θυμίαμα
τῆς συνθέσεως, καὶ λίθους σαρδίους, καὶ λίθους είς
τὴν γλυφὴν, καὶ είς τὴν ἐπωμίδα, καὶ εἰς τὸν πο-
δήρη. Kal πᾶς σοφὸς καρδίᾳ ὲν ὑμῖν, ὲλθὼν ἐργα-
ζέσθω πάντα ὅσα συνέταξε Κύριος, τὴν σκηνὴν, ι
καὶ τὰ ἑξῆς. ’1δοὺ δὴ ἡ ὑλη τιμία, κᾶν καθ’ ὑμᾶς
ἄτιμος. Τί γὰρ τριχῶν αίγείων εὐτελέστερον, ἧ χρω·
μάτων ; Ἦ οὑ χρῶμα τὸ κόκκινον, καὶ ἡ πορφύρα,
καὶ ἡ ὑάκινθος; Ἰδοὺ δὴ καὶ τὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρὼ-
πων, καὶ ὁμοίωμα Χερουόίμ. Πῶς οὖν διὰ τὸν νόμον
ἅπαγορεύεις , ἃ ποιεῖν ὁ νόμος προσέταξενς ΕΞ διὰ
τὸν νόμον τὰς εἰκόνας ἀπαγορεύεις, ῶρα σοι καὶ
σαϐϐατὶζειν , καὶ περιτέμνεσθαι. Ἀλλ’ ῖσθι ι ὡς, ’
ἐὰν τὸν νόμον τηρεῖτε , Χριστὸς οὐδὲν ὑμᾶς ὠφε-
λήσει. Οἴτινες ὲν νόμῳ δικαιοῦσθε , τῆς χάριτος
ὲξεπέσετε. ι Οὑχ ἒωρα Θεὸν ὁ πάλαι Ἰσραὴλ, ἡμεῖς
δὲ ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου
κατοπτριζόμεθα.
ιζ’. Kal αἰσθητῶς μὲν τὸν αὑτοῦ χαρακτῆρα προ-
τίθεμεν ἁπανταχῇ , καὶ τὴν πρώτην ἁγιαζόμεθα ο
πρώτη γὰρ αἰσθήσεων, ὅρασις ο ὥσπερ καὶ τοῖς λό·
γοις, τὴν ἀκοήν ° ὑπόμνημα γάρ ἐστιν ἡ εἰκών ' καὶ
ὅπερ τοῖς γράμμασι μεμνημένοις ἡ βίϐλος, τοῦτο
καὶ τοῖς ἀγραμμάτοις ἡ εἰκών ο καὶ ὅπερ τῇ ἀκοῇ ὁ
λόγος, τοῦτο τῇ ὁράσειὴ εἰκών ⁸ νοητῶς δὲ αὐτῇ
ὲνούμεθα. Διὰ τοῦτο προσέταξεν ὁ Θεὸς γενέσθαι
κιϐωτόν ὲκ ξύλων ἁσήπτων , καὶ καταχρυσῶσαι αὑ-
τὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, καὶ ἐνθεῖναι τὰς πλάκας,
καὶ τὴν ῥάϐδον, καὶ τὴν στάμνον τὴν χρυσῆν, ἔχου-
σαν τὸ μάννα πρὸς ὑπόμνησιν τῶν γεγονότων, καὶ
προτύπωσιν τῶν μελλόντων. Kal τίς οὐκ ἐρεῖ ταῦτα
εἰκόνας, διαπρυσίους τε κήρυκας; Καὶ ταῦτα οὑκ ὲκ
πλαγίων ἔκειτο τῆς σκηνῆς, ἀλλὰ κατενώπιον πάντ
τὸς τοῦ λαοῦ , πρὸς ἆ ἀποϐλέποντες, τῷ δι’ αὐτῶν
ἐνεργήσαντι Θεῷ προσέφερον τὴν προσκύνησιν καὶ
τὴν λατρείαν. Δῆλον ὡς οὑχ ὡς αὑτοῖς λατρεύοντες,
ἀλλὰ δι’ αὑτῶν είς ὑπόμνησιν τῶν θαυμάτων άγόμευ
νοι, καὶ τῷ τερατουργῷ Θεῷ τὴν προσκύνησιν νέέ
μοντες. Εἰκόνες γὰρ ἦσαν πρὸς ὑπόμνησιν κείμε-
νοι, οὑχ ὡς θεοὶ, ἀλλ’ ὡς θείας ἐνεργείας ὑπόμνησιν
ἄγου σαι.
ιι. v, 9-4. ⁸³ Il Cur. ιιι, I8.