PG 95, col. 147
rationalis, ratioclnatio, inquisitio, consideratio,
ʼconsilium, judicium, affectio, electio, sententia
necnon impulsionis motus, actiones censentur.
Quanquam intellectio, actio potius videtur esse :
appetitus vero, passio ( patitur enim quisquis
mppetit), attamen rationis appetitum, actionem
etiam dicimus; prorterea quod liber est, impe-
rutque passionibus irrationabilibus, judicatque, et
gubernat, et veluti freno illas temperat : iram
nehpe, et cupiditatem, sensumque, et motum ex
impulsione proficiscentem. Passiones enim sine ra-
præseripserit.
18 biε. Hæ porro passiones substantiam animalis
constituunt : nam absque llis vita non potest con-
sistere. Sunt autem a rerum Opifiee datæ hominl
asd obsequlum: concupiscendl quidem facultas, uti
Deum, ejusque mandata persequamudr; nascendi
vero ut diabolo resistamus et peccato, mascule-
scatque cupiditas. Quæ itaque sine ratione est ap-
petitio, ideo data est, ut aimalis naturam con-
servet : rationalis vero ac libera, ut libere quasi
freno ducat natnralem omnem motum; eumque
Conditoris legi subjiciat, cui ipsa subjecta sit.
Quocirca conjunctæ in homine sunt intclligentia et
appetitio, ne invitis nobis, qui ratione utimur, ea
nccidant, quæ rationis expertibus. Mens enim quæ
libere, et cum ratione atque intelligentia appetit,
nppetendo quoque intelligit, hnqulrit, considerat
deliberat, dijudicat, aiciturque erga id quod est
judicio probatum, eligit, atque ad agendum con-
vertitur. Pars enim rationalis, ei quæ rationis ex-
pers est, suapte natura imperat. Quod si homo,
s22 tanquam ratione pollens, brutæ omnis crea-
turæ rex crcatus fuit , quomodo in illas passiones,
quæ in ipso sine ratione sunt, imperium non ha-
beat ? Cum ergo appetitus, rationisque et intelle-
ctus sit particeps, appetitu ad intelligendum et ad
ratiocinandum ducitur; vicissimque rationem ac
mmuentem libera appetitione sequitur. Eorum porro,
quæ animæ et corporis communia sunt, vitalis
quidem facultas actio magis est: deinde imagina-
tio, sensus, et memoria, necnon appetitus,
actiones sunt patibiles, sive actioni conjunctæ pas-
siones. lra autem ac cupiditas, esuries, sitis, et
et augescendi, mors denique, passiones sunt ⁴,
19, Universa hæc naturalia sunt et inculpata,
ab Opifice beneficii loco humanæ naturæ concessa.
Ille siquidem cum esse, tum sic esse donavit: nec
rst quisquam qui horum particeps non sit. Ac quod
hæc quidem nos habeamus, id Creatoris tum sa-
pientianr, tuma virtutema declarat :nobis autem nec
⁴ Greg. Nyεs. lib. n De opiᾶc. hom.
s N. 1αὐτεξουσίως ἐνεργεῖ, ἐξουσιάζ. I Colb. uterque κελεάοι.
ʼconsilium, judicium, affectio, electio, sententia
necnon impulsionis motus, actiones censentur.
Quanquam intellectio, actio potius videtur esse :
appetitus vero, passio ( patitur enim quisquis
mppetit), attamen rationis appetitum, actionem
etiam dicimus; prorterea quod liber est, impe-
rutque passionibus irrationabilibus, judicatque, et
gubernat, et veluti freno illas temperat : iram
nehpe, et cupiditatem, sensumque, et motum ex
impulsione proficiscentem. Passiones enim sine ra-
præseripserit.
18 biε. Hæ porro passiones substantiam animalis
constituunt : nam absque llis vita non potest con-
sistere. Sunt autem a rerum Opifiee datæ hominl
asd obsequlum: concupiscendl quidem facultas, uti
Deum, ejusque mandata persequamudr; nascendi
vero ut diabolo resistamus et peccato, mascule-
scatque cupiditas. Quæ itaque sine ratione est ap-
petitio, ideo data est, ut aimalis naturam con-
servet : rationalis vero ac libera, ut libere quasi
freno ducat natnralem omnem motum; eumque
Conditoris legi subjiciat, cui ipsa subjecta sit.
Quocirca conjunctæ in homine sunt intclligentia et
appetitio, ne invitis nobis, qui ratione utimur, ea
nccidant, quæ rationis expertibus. Mens enim quæ
libere, et cum ratione atque intelligentia appetit,
nppetendo quoque intelligit, hnqulrit, considerat
deliberat, dijudicat, aiciturque erga id quod est
judicio probatum, eligit, atque ad agendum con-
vertitur. Pars enim rationalis, ei quæ rationis ex-
pers est, suapte natura imperat. Quod si homo,
s22 tanquam ratione pollens, brutæ omnis crea-
turæ rex crcatus fuit , quomodo in illas passiones,
quæ in ipso sine ratione sunt, imperium non ha-
beat ? Cum ergo appetitus, rationisque et intelle-
ctus sit particeps, appetitu ad intelligendum et ad
ratiocinandum ducitur; vicissimque rationem ac
mmuentem libera appetitione sequitur. Eorum porro,
quæ animæ et corporis communia sunt, vitalis
quidem facultas actio magis est: deinde imagina-
tio, sensus, et memoria, necnon appetitus,
actiones sunt patibiles, sive actioni conjunctæ pas-
siones. lra autem ac cupiditas, esuries, sitis, et
et augescendi, mors denique, passiones sunt ⁴,
19, Universa hæc naturalia sunt et inculpata,
ab Opifice beneficii loco humanæ naturæ concessa.
Ille siquidem cum esse, tum sic esse donavit: nec
rst quisquam qui horum particeps non sit. Ac quod
hæc quidem nos habeamus, id Creatoris tum sa-
pientianr, tuma virtutema declarat :nobis autem nec
⁴ Greg. Nyεs. lib. n De opiᾶc. hom.
s N. 1αὐτεξουσίως ἐνεργεῖ, ἐξουσιάζ. I Colb. uterque κελεάοι.