PG 95, col. 200
appellaretur? Sis autem ilius unitus ei fait re-ρ τὴν κατὰ σχέσιν καὶ ἐνέργειαν ἕνωσιν, ἐτερογενὴς
ἔσται παρὰ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον,
latione tantummodo atque operatione, plane di-
ὅπερ ἄτοπον. Εἰ δὲ καθʼ ὑπόστασιν ἔνωσις λέγετοιι,
versæ Patre et Spiritu saneto virtutis et opera-
οὐδὲν ἄτοπον ἕψεται· ἑτεροῦπόστατος γὰρ ὁ Τἱὸς
tionis erit. Verum ex hypostatica unione nihit
abeurdi sequitur. Alterius euim Patre hyposta-
πρὸς τὸν Πατέραν
κ8. Ὁ μακάριος Παῦλός φησιν· « Εἶς Θεὸς ὁ Πα-
22. Deatus Paulus; ait: « Unus Deus Pater ex
τὴρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα· καὶ εἶς Κύριος Ἰησοῦς Χρι-
quo omnia : et unus Dominnas Jesus Christus per
quem omnia ⁵⁶, Cur Jesus Christus Patri pro-
στὸς, διʼ οὗ τὰ πάντα. » Ἀνθʼ δτου Ἰησοῦς Χριστὸς
xime conjungitur, nullo dirimente intermedio?
ἀμέσως τῷ Πατρὶ συντάττεται, μεσολαβοῦντος οὐδe-
Deinde ubi tandem Unigenitum locaturi sumus,
νός. Εἶτα δποι ποτὲ τὸν Μονογενῇ θήσομεν, εἰς τὸν
qui hominem ejus in locum provehamus? euma-
αὐτὸν τόπον ἀναβιβάζοντες ἄνθρωπον; Καὶ καθώς
que, ut vos dicitis, ab ilto actum et alatum, at-
φατε. ἐνεργούμενον ὑπʼ αὐτοῦ, καὶ διʼ αὐτοῦ τπιμώμs-
qne ejus opera cohonestatum. Quod si reponatis,
νον. Εἴ φατε ὅτι, ῦσπερ ὁ Χριστὸς ἐγεννήθη ἐν Bηθ-
qua ratione Christus in Bethleem natus cum esset, λέεμ μὲν, Nαζωραῖος δὲ ἐκλήθη διὰ τὴν ἐν Nαζαρὲτ
Naxarenus loco domicilii dictus fuit, ea etiam δ ματοίκησιν, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς Δόγος ἄνθρωπος ἐκλήθη
διὰ τὴν ἐν αὐτῷ κατοίκησιν· οὐκοῦν οὐ σὰρξ, οὐδʼ
Deum Verbum, eo quod ina homine habitaverit,
ἄνθρωπος γεγένηται· οὐδʼ εἰκότως ἂν ἄνθρωπος
hominem appellatum fuisse : hine sequitur, ut
ὀνομάζοιτο, ἀλλὰ σαρκαῖος καὶ ἀνθρωπαῖος ὀνομά-
neque factus sit caro, neque homo, nec eonsen-
ζοιτο ὁ Χριστὸς, ὥσπερ Nαζωραῖος. Οὐ γὰρ Nαζαρὲτ
tanee Christus homo, sed carnalis et humanus
ὡνόμασται ὁ Χριστὸς, ἀλλὰ Καζωραῖος.
fuerit nuncupatus, velut et Naxareαus. Non eaim
23, Si ob simplicem in hoaine inhabitationem
κγ. Εἱ διὰ τὴν ἐν ἀνθρώπῳ κατοίκησιν καὶ σχε-
et relationis unionem, Dei Verbum appellatur
τικὴν ἔνωσιν ἄνθρωπος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ὀνομάζεται,
οὐκοῦν καὶ ὁ Πατὴρ καὶ εὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἄνθρω-
homo : igitur et Pater et Spiritus sanctus homi-
nes appellantur. In nohis quippe per Spiritum
ποι ὀνομαζέσθωσαν· κατοικεῖ γὰρ ἐν ἡμῖν τὸ πλή-
inhabitat plenitudo sanctæ Τrinitatia. Et sane sa-
ρωμμα τῆς ἀγίας Τριάδος διὰ τοῦ Πνεύματος· καὶ
pientissimus Paulus ait: « Nescitis, quia templum
γοῦν φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος· « Οὐκ οἴδατε, ὅτε
Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vpbis ? »
ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν
Ipse etiam Chriatus : Si quis diligit me, sermo· ,s ὕμῖν; » Καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός· « Ἐάν τις ἀγαπᾷ με,
nem meum servabit: et Pater meus diliget eum, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ Πατήρ μου ἀγαπήσει
et ad eum veniemus, et mansionem apud eum fa-
αὐτὸν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα, καὶ μονὴν παρʼ
ciemus ⁵, Atqui pater nequaquam dictus est
αὐτῷ ποιησόμεθα. Ἀλλʼ οὐδαμοῦ ἄνθρωπος εἴρηται ὁ
homno, neque Spirtus sanctus, quia in nobis ha-
Πατὴρ, οὕτε μὲν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, διὰ τὸ κατοι-
bitant : ergo neque ilius eadem de causa homo
κεῖν ἐν ἡμῖν. Οὐκοῦν οὐδὲ ὁ τἱὸς διὰ τὴν ἐν ἀνθρώ-
appellatur, sed quia factus est homo secundum
πῳ κατοίκησιν ἄνθρωπος ὀνομάζεται, ἀλʼ ὡς κατʼ
οὐσίαν γενόμενος ἄνθρωπος.
24. Si quando quidem Verhum in Christo, si-
κὸ. Εἰ ἐπείπερ ἦν ὁ Λόγος ἐν τῷ Χριστῷ, ση-
gunorum Ε61 patrator fuit, quis in eo erat:
μείων γέγονεν ἀποτελεστὴς, ἔνα που τάχα τῶν ἀγίων
unsm utique ex prophetis Christums esse dicitis.
προφητῶν εἶναι αὐτόν φατε· ἐνήργηκε γὰρ καὶ διὰ
Nam perinde ( Verbum) sanactorum ministerio
χειρὸς ἀγίων τὰς θεοσημίας.
25. Dicitur Christus fuisse sanctificatus Pa-
κε. Ἡγιάσθαι γέγραπται ὁ Χριστὸς παρὰ τοῦ
tre⁵⁴, advenientemque Spirituama accepisse⁹. Quo- Πατρὸς καὶ τὴν ἐπιδημίαν δεδέχθαι τοῦ Πνεύματος.
mmodo igitur baptixat in Spiritu sancto S⁹, et quæ D Πῶς οὗν ἐν ἀγίῳ βαπτίζει Πνεύματι, καὶ τὰ μόνῃ
cnli divinæ naturæ conveniunt,imaplet et exsequi-
πρέποντα τῇ θείᾳ φύσει πληροῖ; χορηγὸς γάρ ἐστιν
ἀγιασμοῦ. Καὶ τοῦτο δεικνὺς ὡς διον ἀγαθόν φησι·
tur? ipse enim sanctitatem susppeditat, quam pro-
« Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον. Ἀν τινων ἀφῆτε τὰς ἀμαρ-
prium sui ipsius esse donusa significans, ait:
τίας, ἀφέωνται, ἄν τινων κρατητε, κεκράτηνται. »
« Accipite Spiritum sanctum; quorum remiseritis
Ἀγιάζεται τοίνυν καθὸ ἄνθρωπος, ἀγιάζει δὲ καθὸ
peccata, remaittuntur: quorum retinueritis, retenta
sunt e, » Sanctificatur ergo, qusatenus est homo :
Θεὸς, εἶς ὦν ὁ αὐτός.
κς. Εέγραπται περὶ Χριστοῦ· « Ὁς ἐν ταῖς ἡῃμέ-
28. De Christo scriptum est « Qui in diebus
ραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, δεήσεις καὶ ἱκετηρίας πρὸς
carnis suæ, preces supplicationesque ad eum, qui
τὸν δυνάμενον σώζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυ-
possit ipsum salvum facere morte, cum cdamore
γῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσήνεγκε· καὶ εἰσσκου-
valido, et lacrymis obtulit; et exauditus est pro
Cer. , t6. Joan. Xτ, 23. Matth.Xr, 24. ¹ Joan. α, 36. ⁵⁵ Matth.
Joan. Xα, 25.
ἔσται παρὰ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον,
latione tantummodo atque operatione, plane di-
ὅπερ ἄτοπον. Εἰ δὲ καθʼ ὑπόστασιν ἔνωσις λέγετοιι,
versæ Patre et Spiritu saneto virtutis et opera-
οὐδὲν ἄτοπον ἕψεται· ἑτεροῦπόστατος γὰρ ὁ Τἱὸς
tionis erit. Verum ex hypostatica unione nihit
abeurdi sequitur. Alterius euim Patre hyposta-
πρὸς τὸν Πατέραν
κ8. Ὁ μακάριος Παῦλός φησιν· « Εἶς Θεὸς ὁ Πα-
22. Deatus Paulus; ait: « Unus Deus Pater ex
τὴρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα· καὶ εἶς Κύριος Ἰησοῦς Χρι-
quo omnia : et unus Dominnas Jesus Christus per
quem omnia ⁵⁶, Cur Jesus Christus Patri pro-
στὸς, διʼ οὗ τὰ πάντα. » Ἀνθʼ δτου Ἰησοῦς Χριστὸς
xime conjungitur, nullo dirimente intermedio?
ἀμέσως τῷ Πατρὶ συντάττεται, μεσολαβοῦντος οὐδe-
Deinde ubi tandem Unigenitum locaturi sumus,
νός. Εἶτα δποι ποτὲ τὸν Μονογενῇ θήσομεν, εἰς τὸν
qui hominem ejus in locum provehamus? euma-
αὐτὸν τόπον ἀναβιβάζοντες ἄνθρωπον; Καὶ καθώς
que, ut vos dicitis, ab ilto actum et alatum, at-
φατε. ἐνεργούμενον ὑπʼ αὐτοῦ, καὶ διʼ αὐτοῦ τπιμώμs-
qne ejus opera cohonestatum. Quod si reponatis,
νον. Εἴ φατε ὅτι, ῦσπερ ὁ Χριστὸς ἐγεννήθη ἐν Bηθ-
qua ratione Christus in Bethleem natus cum esset, λέεμ μὲν, Nαζωραῖος δὲ ἐκλήθη διὰ τὴν ἐν Nαζαρὲτ
Naxarenus loco domicilii dictus fuit, ea etiam δ ματοίκησιν, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς Δόγος ἄνθρωπος ἐκλήθη
διὰ τὴν ἐν αὐτῷ κατοίκησιν· οὐκοῦν οὐ σὰρξ, οὐδʼ
Deum Verbum, eo quod ina homine habitaverit,
ἄνθρωπος γεγένηται· οὐδʼ εἰκότως ἂν ἄνθρωπος
hominem appellatum fuisse : hine sequitur, ut
ὀνομάζοιτο, ἀλλὰ σαρκαῖος καὶ ἀνθρωπαῖος ὀνομά-
neque factus sit caro, neque homo, nec eonsen-
ζοιτο ὁ Χριστὸς, ὥσπερ Nαζωραῖος. Οὐ γὰρ Nαζαρὲτ
tanee Christus homo, sed carnalis et humanus
ὡνόμασται ὁ Χριστὸς, ἀλλὰ Καζωραῖος.
fuerit nuncupatus, velut et Naxareαus. Non eaim
23, Si ob simplicem in hoaine inhabitationem
κγ. Εἱ διὰ τὴν ἐν ἀνθρώπῳ κατοίκησιν καὶ σχε-
et relationis unionem, Dei Verbum appellatur
τικὴν ἔνωσιν ἄνθρωπος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ὀνομάζεται,
οὐκοῦν καὶ ὁ Πατὴρ καὶ εὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἄνθρω-
homo : igitur et Pater et Spiritus sanctus homi-
nes appellantur. In nohis quippe per Spiritum
ποι ὀνομαζέσθωσαν· κατοικεῖ γὰρ ἐν ἡμῖν τὸ πλή-
inhabitat plenitudo sanctæ Τrinitatia. Et sane sa-
ρωμμα τῆς ἀγίας Τριάδος διὰ τοῦ Πνεύματος· καὶ
pientissimus Paulus ait: « Nescitis, quia templum
γοῦν φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος· « Οὐκ οἴδατε, ὅτε
Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vpbis ? »
ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν
Ipse etiam Chriatus : Si quis diligit me, sermo· ,s ὕμῖν; » Καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός· « Ἐάν τις ἀγαπᾷ με,
nem meum servabit: et Pater meus diliget eum, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ Πατήρ μου ἀγαπήσει
et ad eum veniemus, et mansionem apud eum fa-
αὐτὸν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα, καὶ μονὴν παρʼ
ciemus ⁵, Atqui pater nequaquam dictus est
αὐτῷ ποιησόμεθα. Ἀλλʼ οὐδαμοῦ ἄνθρωπος εἴρηται ὁ
homno, neque Spirtus sanctus, quia in nobis ha-
Πατὴρ, οὕτε μὲν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, διὰ τὸ κατοι-
bitant : ergo neque ilius eadem de causa homo
κεῖν ἐν ἡμῖν. Οὐκοῦν οὐδὲ ὁ τἱὸς διὰ τὴν ἐν ἀνθρώ-
appellatur, sed quia factus est homo secundum
πῳ κατοίκησιν ἄνθρωπος ὀνομάζεται, ἀλʼ ὡς κατʼ
οὐσίαν γενόμενος ἄνθρωπος.
24. Si quando quidem Verhum in Christo, si-
κὸ. Εἰ ἐπείπερ ἦν ὁ Λόγος ἐν τῷ Χριστῷ, ση-
gunorum Ε61 patrator fuit, quis in eo erat:
μείων γέγονεν ἀποτελεστὴς, ἔνα που τάχα τῶν ἀγίων
unsm utique ex prophetis Christums esse dicitis.
προφητῶν εἶναι αὐτόν φατε· ἐνήργηκε γὰρ καὶ διὰ
Nam perinde ( Verbum) sanactorum ministerio
χειρὸς ἀγίων τὰς θεοσημίας.
25. Dicitur Christus fuisse sanctificatus Pa-
κε. Ἡγιάσθαι γέγραπται ὁ Χριστὸς παρὰ τοῦ
tre⁵⁴, advenientemque Spirituama accepisse⁹. Quo- Πατρὸς καὶ τὴν ἐπιδημίαν δεδέχθαι τοῦ Πνεύματος.
mmodo igitur baptixat in Spiritu sancto S⁹, et quæ D Πῶς οὗν ἐν ἀγίῳ βαπτίζει Πνεύματι, καὶ τὰ μόνῃ
cnli divinæ naturæ conveniunt,imaplet et exsequi-
πρέποντα τῇ θείᾳ φύσει πληροῖ; χορηγὸς γάρ ἐστιν
ἀγιασμοῦ. Καὶ τοῦτο δεικνὺς ὡς διον ἀγαθόν φησι·
tur? ipse enim sanctitatem susppeditat, quam pro-
« Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον. Ἀν τινων ἀφῆτε τὰς ἀμαρ-
prium sui ipsius esse donusa significans, ait:
τίας, ἀφέωνται, ἄν τινων κρατητε, κεκράτηνται. »
« Accipite Spiritum sanctum; quorum remiseritis
Ἀγιάζεται τοίνυν καθὸ ἄνθρωπος, ἀγιάζει δὲ καθὸ
peccata, remaittuntur: quorum retinueritis, retenta
sunt e, » Sanctificatur ergo, qusatenus est homo :
Θεὸς, εἶς ὦν ὁ αὐτός.
κς. Εέγραπται περὶ Χριστοῦ· « Ὁς ἐν ταῖς ἡῃμέ-
28. De Christo scriptum est « Qui in diebus
ραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, δεήσεις καὶ ἱκετηρίας πρὸς
carnis suæ, preces supplicationesque ad eum, qui
τὸν δυνάμενον σώζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυ-
possit ipsum salvum facere morte, cum cdamore
γῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσήνεγκε· καὶ εἰσσκου-
valido, et lacrymis obtulit; et exauditus est pro
Cer. , t6. Joan. Xτ, 23. Matth.Xr, 24. ¹ Joan. α, 36. ⁵⁵ Matth.
Joan. Xα, 25.