PG 95, col. 22
polahone caneretur. jus verba recitabo, ut habentur apud Photium, cod. 228, ex epistola-
ad Eenobium Monophysitam. Illi quidem qui Orientis partes incolunt, quia hymnnum istuns
ad Dominum Jesum Christum referunt, διὰ τοῦτο μηδὲν ἀμαρτάνειν ἐπισυνάπτοντας τὸ, ὁ σταυρωθεὶς
διʼ ἡμᾶς, idcirco nequaquam peccant apponendo, s qui cruciβπæus es poro nobis n (hoc est Τheο-
paschitsrum erroras suspicone libperantur); Byxantini vero et Occidentales ( Græci utique)
carmen istud sublimissimo et sacrosancto bonitatis fonti, consubstantiali Qyrihitati tribuentes,
eams ob rem non sustinent ut ea voæ, α qui cructfiαrus es pro nobis, a interserotur, ne passto-
nems riitati afQfingant. Cæterum ἐν πολλαῖς ταῖς κατὰ τὴν Εὐρώπην ἐπαρχίαις, ἀντὶ τοῦ, ὁ σταυ-
ρωθεὶς διʼ ἡμᾶς,τὸ, ἀγία Τριὰς, ἐλέησον ἡμᾶς,ἐπάγειν, in mltis Europe regionibus, pro Ais verbiε,
aa qui crucifixæus es pro nobis, istæc alia injiciunt, α rinitas sanacta, miserere nobis. υ
Bphræmio taroen assentiri veretur Photius, propter suctoritstem Patrum, qui Petri Bullonis
additamoentum rejecerunt, eo quod Τrinitas hoc hymano celebretur : τῆς γὰρ τριαδικῆς θεολο-
γίας ὕμνον εἶναι τὸ δοξολόγημα. 5t certe, cum Damascenus interpolationem hanc proscripserit,
etism in libris quos Damasci scripsit nominemoetropolitæ erantistitis sui Petri, hinc collegero
patriarchas Antiochenos, qui Ephræmoio successerunt, cum catholicæ doctrinæ tenaces essent,
Τrisagium etiam hymnum expurgasse, ne quæ superessent Monophysitici veneni reliquiæ.
Bpistolæ Damasceni in editione Basileensi I575 contextus Græcus innumeris mendis et--
errstis typothetsrum scstet, quæ omnia subnotare piguit. Eum vero contuli sc recensui.
sd tres codices Regios I991, 2990 ct B44t, nec oon ad chartaceum alterum. recentissimutυ,.
EuETOAII
unPoxIosANNt APXIANsmITIRt
λμ.. ΤOr TIXAIOT NOT.
E ISTOLA
mOuOANEM ARCnIANOITA
RXXo TISACI.
enerando in Dεo, ac dirino aelo lagranti, Do-
mino Jordani archimandritæ, Joannes Damasce-
nus, in Domino salutem.
1. Summum meum quo te prosequor studium,
Patrum optime, non ex instabili quadam occa-
sione natum cst; sed ex divina charitate, quæ it
comparata est, ut nunquam excidat. Novimus enim
quam rccte de fide sentias; quam recte tractes
scrmonem veritatis; quam ardenti æstues xclo;
quam sincerus adversus Deum amor, ex quo, et
propter quem proximo quoque naturali vcluti nodo
devinctus sis. lle enim instar primi fontis est: hic
vero secundi; imo prioris argumentum : quia dile-
ctio proximi amorem erga Deum certissimis notis
exprimit. Non nos fugit, quo divinorum eloquiorum
desiderio tenearis, ut voluptatem 461 quam ex
illis percipis, ipso quoque melle dulciorem experia-
ris. Divinam enim pulchritudinem animo conci-
piens, mentis pennis alisque subvectus, Dci divi-
norumquc simulacrorum purissimum speculum cva-
vALæ LECTIONEs.
ad Eenobium Monophysitam. Illi quidem qui Orientis partes incolunt, quia hymnnum istuns
ad Dominum Jesum Christum referunt, διὰ τοῦτο μηδὲν ἀμαρτάνειν ἐπισυνάπτοντας τὸ, ὁ σταυρωθεὶς
διʼ ἡμᾶς, idcirco nequaquam peccant apponendo, s qui cruciβπæus es poro nobis n (hoc est Τheο-
paschitsrum erroras suspicone libperantur); Byxantini vero et Occidentales ( Græci utique)
carmen istud sublimissimo et sacrosancto bonitatis fonti, consubstantiali Qyrihitati tribuentes,
eams ob rem non sustinent ut ea voæ, α qui cructfiαrus es pro nobis, a interserotur, ne passto-
nems riitati afQfingant. Cæterum ἐν πολλαῖς ταῖς κατὰ τὴν Εὐρώπην ἐπαρχίαις, ἀντὶ τοῦ, ὁ σταυ-
ρωθεὶς διʼ ἡμᾶς,τὸ, ἀγία Τριὰς, ἐλέησον ἡμᾶς,ἐπάγειν, in mltis Europe regionibus, pro Ais verbiε,
aa qui crucifixæus es pro nobis, istæc alia injiciunt, α rinitas sanacta, miserere nobis. υ
Bphræmio taroen assentiri veretur Photius, propter suctoritstem Patrum, qui Petri Bullonis
additamoentum rejecerunt, eo quod Τrinitas hoc hymano celebretur : τῆς γὰρ τριαδικῆς θεολο-
γίας ὕμνον εἶναι τὸ δοξολόγημα. 5t certe, cum Damascenus interpolationem hanc proscripserit,
etism in libris quos Damasci scripsit nominemoetropolitæ erantistitis sui Petri, hinc collegero
patriarchas Antiochenos, qui Ephræmoio successerunt, cum catholicæ doctrinæ tenaces essent,
Τrisagium etiam hymnum expurgasse, ne quæ superessent Monophysitici veneni reliquiæ.
Bpistolæ Damasceni in editione Basileensi I575 contextus Græcus innumeris mendis et--
errstis typothetsrum scstet, quæ omnia subnotare piguit. Eum vero contuli sc recensui.
sd tres codices Regios I991, 2990 ct B44t, nec oon ad chartaceum alterum. recentissimutυ,.
EuETOAII
unPoxIosANNt APXIANsmITIRt
λμ.. ΤOr TIXAIOT NOT.
E ISTOLA
mOuOANEM ARCnIANOITA
RXXo TISACI.
enerando in Dεo, ac dirino aelo lagranti, Do-
mino Jordani archimandritæ, Joannes Damasce-
nus, in Domino salutem.
1. Summum meum quo te prosequor studium,
Patrum optime, non ex instabili quadam occa-
sione natum cst; sed ex divina charitate, quæ it
comparata est, ut nunquam excidat. Novimus enim
quam rccte de fide sentias; quam recte tractes
scrmonem veritatis; quam ardenti æstues xclo;
quam sincerus adversus Deum amor, ex quo, et
propter quem proximo quoque naturali vcluti nodo
devinctus sis. lle enim instar primi fontis est: hic
vero secundi; imo prioris argumentum : quia dile-
ctio proximi amorem erga Deum certissimis notis
exprimit. Non nos fugit, quo divinorum eloquiorum
desiderio tenearis, ut voluptatem 461 quam ex
illis percipis, ipso quoque melle dulciorem experia-
ris. Divinam enim pulchritudinem animo conci-
piens, mentis pennis alisque subvectus, Dci divi-
norumquc simulacrorum purissimum speculum cva-
vALæ LECTIONEs.